ปี 121
ณ ทะเลญาษย์ เมืองธอนด์ ได้มีเรือค้าขายลำหนึ่งได้ล่องเรือผ่านเกาะปริศนาแห่งหนึ่งกลางทะเลพวกเขาจึงได้ทำการหยุดเรือเพื่อพักผ่อนและเตรียมของที่จะนำไปขายที่เมืองท่าธอนด์ แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นพวกเขาได้เห็นเรืออีกลำหนึ่งเกยตื้นอีกฝั่งหนึ่งของเกาะที่พวกเขาอยู่เขาจึงส่งทีมเข้าไปสำรวจ โดยมีผู้นำในการสำรวจคือ ปอนด์ เขาคือลูกเรือของลำนี้ที่มีประสบการณ์และอยู่เรือนี้มานานมากสุดจึงได้เลือกเขาด้วยความเป็คนเก่าแก่ของเรือนี้ โดยปอนด์นั้นอายุประมาณ 17 ปี ทำงานบนเรือลำนี้มาแล้ว 10 ปี ปอนด์นั้นโดนพ่อแม่ทิ้งั้แ่อายุ 5 ปี ก่อนจะไปอยู่กับญาติจนญาติตายเมื่อเขาอายุได้ 7 ปี เขาจึงตัดสินใจทำงานเพื่อความอยู่รอด โดยกัปตันไว้ใจเขามากสุด กัปตันจึงได้สั่งให้คนไปกับปอนด์ 7 คน เพื่อค่อยช่วยปอนด์ในการสำรวจ พวกเขาก็ไม่รอช้าได้รีบเร่งเดินทางไปยังเรือลำนั้นที่พบอีกครั้ง พวกเขาก็ได้เดินทางจนมาถึงตอนกลางคืนพอดี เขาได้สั่งลูกน้องแบ่งเป็ 2 กลุ่ม กลุ่มละ 4 คน เพื่อแยกกันสำรวจเบริเวณนี้ หลังจากแบ่งกันเสร็จพวกเขาก็ได้แยกกัน โดยกลุ่มปอนด์นั้นไปสำรวจบนเรือ ส่วนอีกกลุ่มไปสำรวจบริเวณถ้ำที่อยู่ใกล้เรือ พวกเขาได้สำรวจไปเรื่อยๆก่อนที่ลมจะแรงขึ้นหมอกเริ่มลงและเริ่มไม่เห็นแสงจากดวงจันทร์ พวกเขาจึงใช้คบเพลิงในการสำรวจต่อ ก่อนที่ปอนด์จะพบสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง เขาเปิดดูแล้วเห็นรายชื่อและลายนิ้วมือแต่สิ่งที่น่าแปลกใจทำไมหมึกของปากกาชื่อสุดท้ายนั้นยังดูใหม่เหมือนจะเขียนได้ไม่นาน ก่อนที่อีกกลุ่มหนึ่งจะต้องใกันเพราะพวกเขาได้เห็นเรือมากมายในถ้ำแห่งนี้ที่ได้พังไปแล้ว พวกกับยังมีธงของหลากหลายประเทศและหลายอาณาจักร ก่อนที่จะมีเสียงหนึ่งดังขึ้นทั้งสองกลุ่มว่า
" ยินดีต้อนรับพวกเ้า " ก่อนที่จะหัวเราะ
พวกปอนด์ทำได้แค่มองหา ก่อนที่เสียงเริ่มจะดังขึ้นเรื่อยๆ ใช่มันคือเสียงของเรือที่พวกปอนด์อยู่มันกำลังขยับลงทะเลอีกครั้ง และเริ่มมีเสียงเดินมากมายบนเรือลำนี้พวกปอนด์จึงเดินออกไปตามพวกนั้น เพื่อดูเขาได้พบโครงกระดูกมากมายกำลังทำงานบนเรือ พวกปอนด์ใมากก่อนที่จะส่งเสียงดังจนมีลูกเรือเจอแล้วจับพวกเขา แต่ลูกเรือของปอนด์บางคนไม่ยอม ลูกเรือปอนด์ได้ต่อสู้กับโครงกระดูกพวกนั้นก่อนที่จะโดนดาบฟันตายไป 2 คน ทำให้ลูกเรือของปอนด์เหลือ 1 คน พวกเขาได้ถูกจับมาอยู่ต่อหน้าโครงกระดูกหนึ่งที่ใส่ชุดกัปตัน ก่อนที่โครงกระดูกนั้นจะหันหน้ามาแล้วยืนสมุดให้และพูดว่า
" ข้าจะให้เ้าเลือกระหว่างลงชือในสุมดเล่มนี้เพื่อเป็พวกเราหรือจะตายกลางทะเลนี้ "
ปอนด์จึงได้กล่าวถามโครงกระดูกนี้
ปอนด์ " แก่ทำอะไรกับเกาะร้างนั้นกันแน่ "
" ข้าก็แค่พักเรือข้าและเก็บคอลเลคชั่นเรือของข้า คำตอบของพวกเ้าคืออะไร "
ปอนด์ " พวกเราไม่รับข้อเสนอของปีศาจอย่างแก่หรอก "
พวกปอนด์ได้ถูกจับมัดและเตรียมโยนทะเล โครงกระดูกจึงกล่าว
" พวกเ้าจะกล่าวสั่งเสียอะไรก่อนตายไหม " หัวเราะ
ปอนด์ " ข้ามีคำถามสุดท้ายก่อนจะตาย "
" อะไรละว่ามาสิ ข้าจะยอมฟังก็ได้ "
ปอนด์ " พวกแก่มาจากไหนกันแน่ "
เมื่อโครงกระดูกได้ยินคำถามนั้นก็หัวเราะ ก่อนที่กล่าวว่า
" ข้าจะเล่าให้พวกเ้าฟังก่อนตายก็ได้ ถือว่าเป็รางวัลชิ้นสุดท้ายในชีวิตเ้า "
ย้อนไปปี 84
เื่ราวของข้ามันเกิดในทะเล ในวันนั้นข้าและลูกเรือข้า ได้ล่องเรือในเช้าที่สดใสเพื่อหาปลานำไปค้าขายที่เมืองท่าเป็ประจำ จนวันหนึ่งเราได้เทียบท่าที่เมืองธอนด์เมืองแห่งกลางทะเล เมืองธอนด์นั้นตั้งอยู่กลางทะเลในประเทศดัลจย์ โดยมีเกาะร้างเป็อาณาเขตของพวกเขาและยังเป็เมืองท่าที่มีการค้าขายของทะเลมากที่สุด และเมืองธอนด์ยังขึ้นชื่อเื่การรบทางน้ำโดยพวกเขามีเรือรบที่แข็งแกร่งและเกรียงไกรกว่าเมืองอื่น ข้าและลูกเรือข้าได้นำปลาไปขายและข้าตัดสินใจให้ลูกเรือพักจนกว่าสภาพอากาศจะดี
" วันนี้ขายได้เยอะไหมครับกัปตัน "
กัปตัน " ก็พอได้จอร์น "
" ข้าบอกท่านแล้วเราควรทำอาชีพอื่นกัน ไหนๆเราก็มีเรือแล้วเราก็น่าจะเป็โจรสลัดกัน "
กัปตัน " เ้าบ้า อาชีพต้องหลบๆซ่อนๆแบบนั้นทำไปจะได้ไรละทอม ในเมื่อมีเงินทองเยอะแต่กลับใช้มันไม่ค่อยได้ ต้องโดนไล่ล่าค่าหัว "
ทอม " ข้าก็แค่ล้อเล่นครับกัปตัน "
จอร์นและทอมเป็ลูกบุญธรรมข้า ข้าเจอทอมที่เมืองแห่งหนึ่งตอนไปค้าขายที่นั้น ข้าเห็นเขากำลังพยายามขโมยอาหาร แต่ขโมยไม่สำเร็จเลยถูกเ้าของร้านจับและกำลังจะส่งให้ทหารแถวนั้น ข้าจึงเขาไปช่วยไว้และยื่นข้อเสนอให้ทอมมาเป็ลูกบุญธรรม ทอมนั้นเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนมีหนี้สินมากมาย พ่อแม่จึงพากันหนีและทิ้งทอมไว้ ก่อนที่เ้าหนี้จะเอาทอมไปขายและหนีออกมาได้และใช้ชีวิตด้วยการขโมยเพื่อความอยู่รอด ต่อมาข้าได้ล่องเรือและพบเรือลำหนึ่งกำลังจม เราจึงพยายามรีบแล่นเรือไปให้ถึงแต่เมื่อไปถึงกลับไม่พบใครรอดในตอนนั้นก็ได้มีเสียงดังขึ้น ก่อนที่จะเห็นเด็กชายคนหนึ่งะโอยู่บนเรือพาย ข้าจึงช่วยเขาและรับเขาไว้เป็ลูกอีกคนและพวกเขาทั้งคู่ก็ได้เติบโตมากับเรือลำนั้น
หลังขายปลาก็ได้มีประกาศจากทหารเมืองธอนด์และข่าวลือเกี่ยวกับโจรสลัดที่มาปล้นใกล้เมืองธอนด์ ตอนนั้นมันทำให้ข้านั้นขาดความเตรียมพร้อมในการต่อสู้ ในกลางดึกวันหนึ่งที่พายุเข้าเมืองธอนด์ฝนฟ้าตกหนักจนเรือเราออกไม่ได้อีกวันหนึ่ง ทำให้ข้าและลูกเรือทำได้แค่รอและนอนพักให้พายุผ่านไปสักทีเพื่อที่จะได้ออกเรืออีกครั้ง ขณะที่พายุเข้าก็ได้มีลูกน้องบนเรือข้าออกไปข้างนอกเพื่อทำอะไรบ้างอย่าง พายุได้เข้านาถึง 3 วันติดกัน เมื่อถึงตอนเช้าวันหนึ่งอากาศสดใส เหมาะกับการเดินเรือ
กัปตัน " สภาพอากาศวันนี้ช่างดีนักลูกเรือข้า เทพคงอวยพรให้เราเดินเรือ ทุกคนจงเตรียมข้าวของเดินทางให้พร้อมก่อนเดินเรือ "
ทอม " งั้นพอดีเลยข้าขอไปทำธุระส่วนตัวนิดหน่อย ต้องบอกลาเพื่อนเมืองนี้ของข้า "
ข้าได้ประกาศให้ลูกเรือทุกคนเตรียมข้าวของขนขึ้นเรือและให้ทำธุระต่างๆของพวกเขา จนในที่สุดทุกคนก็ขึ้นเรือหมดเราได้ออกเดินเรือเพื่อจะหาปลาไปขายที่เมืองท่ายาร์ต แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเรือปริศนาลำหนึ่งมีอาวุธปืนใหญ่และโจรสลัดมากมายบนเรือลำนั้น ก่อนที่จะมีเรือโจรสลัดอีกลำหนึ่งโผล่มา ลมเริ่มแรงอีกครั้ง สายฝนเริ่มตกลงมาเรือโจรสัดทั้งสองประกบเราไว้
กัปตัน " ทุกคนเตรียมตัวสู้ "
และตอนนั้นเองฆ่าก็โดนแทงจากข้างหลัง ปืนใหญ่ยิงใบเรือเราหักไปไหนต่อไม่ได้ก่อนที่พวกนั้นจะขึ้นเรือและต่อสู้กับลูกเรือข้า ข้านอนนิ่งทำได้แค่มอง ก่อนที่ทอมจะหัวเราะและพูดว่า
ทอม " เ้ามันโง่พ่อข้า "
ทอมจึงไม่รอช้าใช้ดาบของเขาฟันมาที่ข้า ใช่ ใช่!!! เรือข้าพังข้าวของโดนปล้น ลูกเรือข้าตาย เสียคนที่ไว้ใจได้ไปอยู่กับโจรสลัด
กัปตัน " นี่ข้าถูกหักหลังงั้นหรอน่าเจ็บใจจริงๆ โลกนี้มัน....โหด....ร้าย "
เรือข้าล่มจมไปกับทะเล ทะเลแห่งธอนด์ นี่ข้าใกล้ตายแล้วสินะคงจะจมใกล้ถึงก้นลึกของทะเลนี้แล้วสินะ และนั้นคือการตายของข้า
512
![ผมเป็นแวมไพร์ อยากดูดเลือดไม่ใช่อย่างอื่น [PWP] มี Ebook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748922125_58182781.webp)
