พริกตกตะลึงชั่วขณะ เพราะไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้ ในใจแอบอึ้งนิดๆ
“ว้าว รู้อยู่แล้วว่าลุงนั่นไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้”
“พริกเป็อะไร ” พอเห็นเด็กสาวนิ่งอยู่นาน เเตงไทยก็เขย่าตัว
“เอ๊ะ! ไม่เป็ไร หนูแค่ในิดหน่อย ” พริกสะดุ้งโหยง ทว่าอาการดังกล่าวกลับทำให้สามสหายคาใจยิ่งกว่าเดิม เธอจึงยอมสารภาพความจริง เพราะทนแรงกดดันทางสายตาไม่ไหว
“ คืองี้ ที่อึ้งไป เพราะเมื่อสองวันก่อน หนูเพิ่งเจออดีตทหารรับจ้างคนหนึ่งที่ชื่อเทพ”
“ ไม่รู้ว่าหมอนั่นใช่เทพเดียวกับที่เรารู้จักรึเปล่า เพราะทหารรับจ้างที่ใช้ชื่อนี้มีเป็ร้อย ” แห้งตั้งข้อสังเกต ซึ่งก็น่าคิดเลยทีเดียว แตงไทยเลยซักต่อ
“ เทพคนนั้น รูปร่างหน้าตายังไง ”
“อืม ตัวสูง หน้าออกแนวตี๋ แต่ผิวคล้ำและไว้หนวด ” พริกคิดนิดนึง ก่อนตอบตามจริง
“แล้วมีอะไรอีกมั้ย ” ขนุนเปิดปากถามบ้าง ดูท่าทางสามสหายจะสนใจเื่นี้จริงๆ พริกจึงพยายามทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกออก
“อ้อ ใช่แล้ว ลุงนั่นมากับเด็กชายคนนึงที่ชื่อจ้าว ”
ทันทีที่ได้ฟังคำตอบ สามสหายก็หันมามองกันเอง สีหน้าไม่ค่อยสู้ดี ทำให้บรรยากาศมาคุแบบแปลกๆ พริกจึงเริ่มรู้สึกผิด
“ หรือลุงเทพจะเคยมีเื่กับแก๊งนี้ รู้งี้ เก็บเงียบไว้ดีกว่า ”
แต่ไม่นาน แตงไทยก็ปัดเื่ราวทิ้งไป เพราะไม่อยากให้ดูอึมครึมไปมากกว่านี้
“ ถึงเทพที่พริกเคยเจอ จะคล้ายคนที่พวกพี่รู้จัก แต่ตอนนี้ยังไม่ต้องคิดเื่นั้น อย่างแรกที่ควรทำคือไปหาเพื่อนของพริก ”
“ ตามนั้น ” สมาชิกทุกคนเห็นพ้อง จึงตรงไปยังจุดหมายปลายทางที่้า นั่นก็คือมหาลัยดังย่านรังสิต
………………………….
กว่าจะถึงหน้ามหาลัย ขนุนก็ใช้เวลาอยู่นานพอดู เพราะต้องคอยหลบเครื่องกีดขวางเล็กๆอย่างเช่นพาหนะคันอื่น และซอมบี้ตายซากที่ยืนขวางถนน
“ลุงเลี้ยวซ้ายเข้าซอยข้างหน้าเลย บ้านเพื่อนของชั้นอยู่ในนั้น” พริกรีบบอก ด้วยกลัวว่าสารถีผิวหมึกจะขับเลย
“อืม ” ขนุนรับคำเสียงเข้ม เพราะไม่พอใจที่ถูกเรียกว่าลุง
กระบะสีเืหมูเลี้ยวซ้ายตามคำบอก แล้วขับตรงไปอย่างระมัดระวัง แน่นอนในนั้นคือซอยใหญ่ สังเกตได้จากร้านค้า อพาร์ทเม้นท์ที่เรียงรายทั้งสองฟาก ทว่ากลับไร้ผู้คน แถมบนพื้นยังมีสิ่งปฏิกูลทิ้งขว้างอยู่มากมาย
“ ท่าทางคนซอยนี้ จะหนีไปหมดแล้ว ” แห้งพึมพำ ซึ่งก็ตรงกับความคิดของทุกคน มือขวาหยิบปืนลูกโม่คู่ใจขึ้นมาตรวจ ส่วนพริกได้แต่นั่งนิ่ง ในใจรู้สึกเครียด
“ แกงส้ม แกต้องไม่เป็ไร”
…………………………..
ชาวแก๊งขับผ่านซอยร้างได้ไม่นาน ก็สุดทาง อันเป็ที่ตั้งของบ้านเดี่ยวสองชั้นขนาดใหญ่ แต่ที่น่าแปลกคือประตูรั้วเหล็กที่พังทลาย ร้ายกว่านั้นคือมีฝูงซอมบี้เดินเล่นอยู่ทั่วสนามหญ้าหน้าบ้าน
“ชักไม่ค่อยดีแล้ว ” แห้งกล่าวเบาๆ ส่วนคนที่เหลือดูตึงๆ โดยเฉพาะพริกที่ลุ้นจัดจนกัดฟันกร็อดๆ
“ฮึ่ม แกต้องปลอดภัย”
พอรถจอดสนิท แตงไทยก็เริ่มวางแผน โดยให้ทุกคนรวมกลุ่ม จะได้ช่วยป้องกันหลังให้กันและกัน จากนั้นก็รุกคืบเข้าไปหาคนหาย ทว่าพริกกลับฉวยไม้เบสบอลติดมือ พร้อมทะยานออกจากรถทันที
“เฮ้ย! หยุด ”
“น้องพริกอย่าเพิ่งไป ”
สามสหายพากันร้องเรียก แต่พริกไม่สนใจ พร้อมวิ่งฝ่าฝูงซอมบี้เข้าไปในบ้านอย่างบ้าคลั่ง และถ้ามีตัวไหนขวางทาง เธอก็หวดมันด้วยไม้เบสบอล ปากก็ร้องะโ
“แกงส้ม แกอยู่ไหน…..”
สามสหายไม่มีทางเลือก เพราะถ้าปล่อยให้พริกฉายเดี่ยว มีสิทธิที่เด็กสาวจะเอาชีวิตไปทิ้ง พวกเขาจึงรีบติดตามโดยเร็ว และด้วยความรีบร้อน จึงไม่ได้ตั้งขบวนป้องกันที่รัดกุม กระนั้นก็ยังใช้อาวุธระยะประชิดล้มจอมงับที่เสนอหน้าเข้ามาได้ไม่ยาก
“พริกหยุดก่อน อย่าใจร้อน ”
ทว่าพริกร้อนรนจนไม่ได้ยินเสียงร้องห้ามใดๆ จังหวะที่เตรียมจะเปิดประตู ผีดิบในชุดแม่บ้านที่ซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าก็โผเข้าใส่ เป้าหมายคือซอกคอของเด็กสาว
พริกไม่ทันระวัง เพราะซอมบี้ตัวนั้นอยู่ในมุมอับ แต่ก่อนที่คมเขี้ยวจะฝังลงบนเนื้อ เสียงกัมปนาทก็ดังขึ้น
“ปัง ”
เสียงนั้นดังมาจากปืนลูกโม่ของแห้ง คมะุพุ่งเจาะหน้าผากของผีร้ายในชุดเมด ส่งผลให้มันล้มลงไปนอนแน่นิ่งในบัดดล
“เอ๊ะ! ” พริกรีบหันไปมองหนุ่มรุ่นน้า ที่ตอนนี้เปลี่ยนมากระชับขวานสั้น เพื่อเตรียมต่อสู้กับฝูงซอมบี้ที่กรูเข้ามา ในใจสำนึกขอบคุณ แต่ไม่ทันได้กล่าวคำใด ขนุนก็ะโสั่ง
“ยัยหนูรีบเข้าไปหาเพื่อน เรามีเวลาไม่มาก เพราะเสียงปืนจะเรียกพวกมันมาเพิ่ม ”
พริกมองยาวไปที่รั้ว จึงพบว่ามีกลุ่มคนตายทยอยเดินกันเข้ามาจริงๆ และถ้าเป็แบบนี้ต่อไป สนามหญ้าหน้าบ้านคงมีพวกมันพาเหรดกันเป็ร้อย จึงรีบหมุนลูกบิด แต่ก่อนจะก้าวพ้นธรณีประตู แตงไทยก็ร้องเตือน
“ ระวังตัวด้วย เธอต้องใจเย็นกว่านี้”
พริกผงกหัวรับคำ ก่อนจะก้าวเข้าไปในบ้าน สองตาเริ่มจับไปรอบๆ ท่วงท่าดูรอบคอบกว่าเดิมเป็เท่าทวี ด้วยรู้ตัวว่าเกือบจะทำให้ทีมพัง เพราะความใจร้อนของตนเอง
ภายในบ้านค่อนข้างหรู เครื่องเรือนประกอบไปด้วยไม้ราคาแพง ห้องนั่งเล่นมีข้าวของเครื่องใช้ครบครัน ด้านในสุดมีเฟอร์นิเจอร์หนานุ่มตั้งอยู่ พร้อมทีวีจอแบนขนาด 80 นิ้วรุ่นล่าสุด ทว่าสิ่งของเล็กๆหลายชิ้นอาทิเช่นเสื้อผ้า แก้ว จาน กระดาษ สมุด กรอบรูปกลับถูกทิ้งบนพื้น อันบ่งบอกถึงลางร้าย
“ต้องมีเื่แน่ เหมือนมีใครบุกเข้ามา” แม้พริกจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางอย่างตำรวจ ทหาร แต่ก็มองออกได้ไม่ยาก เลยตัดสินใจขึ้นไปดูชั้นบน
“เอี๊ยด อ๊าด….” เสียงไม้ลั่นดังแ่เบา แต่ก็เสียดแทงใจอยู่ในที ทว่าคราวนี้เด็กสาวระวังสุดๆ เธอแนบหลังพิงกำแพงในตอนที่เดินขึ้น ในใจพยายามปลุกปลอบตัวเอง
“เธอต้องไม่เป็ไร ชั้นต้องมาทัน”
พอพริกถึงชั้นสอง สิ่งที่ได้เห็นในเวลาต่อมาคือทางเดินยาว ที่สองข้างมีประตูประดับอยู่หลายบาน ทำให้รู้ว่าบ้านนี้มีห้องมากมาย แต่ด้วยความที่เด็กสาวเคยมาเที่ยวเล่นที่นี่เป็ประจำ จึงรู้ว่าห้องของเพื่อนสนิทอยู่ที่ไหน
“ไปที่ห้องยัยแกงส้มก่อน ”
พริกรีบตรงไปที่ห้องในสุด มือขวาเอื้อมไปจับลูกบิด ก่อนจะออกแรงขยับ โสตประสาทก็แว่วเสียงประหลาดที่ดังมาจากข้างใน
“แฮ่…….กรร……”
ไม่ต้องมีมันสมองที่เลอเลิศ ก็รู้ทันทีว่ามีพวกจอมงับซุ่มอยู่ ทำให้พริกสั่นสะท้าน ความเย็นวาบวิ่งแล่นผ่านไขสันหลัง กระนั้นเด็กสาวก็พยายามปลอบใจตัวเอง
“ไม่เป็ไรน่า พวกผีคงหลงขึ้นมาในตอนที่ยัยแกงหนีไป เพื่อนเราเป็คนดี ยังไงก็รอด ”
พอเริ่มมีกำลังใจ พริกก็ค่อยๆหมุนลูกบิด ก่อนจะเปิดประตูช้าๆ หวังจะเงียบให้มากที่สุด กระนั้นก็ยังปรากฏเสียงเล็กน้อยอยู่หน่อยๆ
“แอ๊ด…….”
พอประตูไม้ชั้นดีเปิดออกจนเกือบสุด แสงสว่างจากภายนอกก็สาดเข้าไป ทำให้ความมืดภายในสลายไปบางส่วนจนเหลือแค่เพียงสลัว เลยเห็นเงาตะคุ่มๆที่คล้ายมนุษย์กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ พร้อมก้มลงกัดกินบางอย่าง
“ไม่นะ ” หัวใจของพริกแทบแหลกสลาย แต่บางเศษเสี้ยวกลับสั่งให้ฮึดสู้ เพราะสิ่งที่เ้าจอมงับสวาปาม อาจไม่ใช่เพื่อนรักของเธอก็ได้ จึงกำไม้เบสบอลด้วยสองมือ พร้อมเตรียมง้างมัน จากนั้นก็ร้องเรียกเสียงแข็ง
“เฮ้ย! ไอ้ผีบ้าหันมาทางนี้”
ทันทีที่ได้ยิน ผีดิบตัวนั้นก็เลิกยุ่งกับซากศพ ก่อนจะค่อยๆยืน พร้อมหันกลับมา ทำให้เห็นสารรูปของุ์เต็มสองตา มันเคยเป็ชายวัยกลางคนหัวโล้น ทั่วร่างที่ทั้งสกปรกและโชกเืถูกปิดบังด้วยชุดหมีสีฟ้าที่พวกช่างเครื่องชอบใส่ และเพื่อไม่ให้เสียเวลา เด็กสาวก็หวดไม้เบสบอลอัดใบหน้าทันที
“เปรี้ยง ” เ้าจอมงับในชุดหมีล้มลงไปนอนหงาย แต่พริกตามมาหวดต่ออีกหลายไม้แบบไม่ยั้ง
“ ตายซะ ไอ้ผีบ้า ”
“ปัง ปัง ปัง ”
รอบนี้ พริกจัดหนักจนหัวของผีดิบแบะออก เศษมันสมองไหล พร้อมเืแดงสดที่หลั่งทะลักจนเนืองนอง บางส่วนกระเซ็นมาโดนใบหน้าและร่างกายของเด็กสาว
“ แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ” พริกหอบถี่ ก่อนจะกลั้นใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองซากร่างที่เ้าจอมงับกัดกินเมื่อครู่นี้ ทำให้พบกับ……..
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
