“อ๊ากกก !” หัวหน้าลี ในสภาพที่ ขาขวา จากหัวเข่าลงมาแหลกละเอียดกระดูกแตกกระจาย นอนจมกองเือยู่ “อั๊ก ๆ ๆ “ กระอักเือยู่ตลอด นาฟที่ทรุดตัวอยู่ไม่ไกล ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สภาพหน้าซีดเผือด มีเืซึมที่มุมปาก รอบๆหมัดมีร่องรอยแผลปริ แตกเล็กน้อย ค่อยๆ เดินมาที่ หัวหน้าลี “นะนะ นี่แก พึ่งปลุกพลังทำไม พลังถึงรุนแรงขนาดนี้ “อั๊ก ๆ” พูดไป กระอักเืไป “แล้วทำไมแกถึงตรึงร่างฉันได้ หะ หะ หรือว่าแกเป็ ”สายพิเศษ” หัวหน้าลี พูดไม่ทันขาดคำ “นาฟ สะบัดผงว่านสีเขียวไปบริเวณท่อนล่างของร่ายกายหัวหน้าลี ตามด้วยดีด ลูกเหล็กสะเก็ดไฟ “พรึบ !” ไฟสีเขียวลุกติดท่อนล่างของหัวหน้าลี “อ๊ากกก!! “ หัวหน้าลีเ็ปอย่างสุดแสนทรมานดิ้นทุรนทุราย กลิ้งไปรอบๆ แต่ไฟก็ไม่ดับ
“อ๊ากกกก!!! แกไอ้เด็กเลวกล้าทำแบบนี้กับข้าได้ยังไง ข้าเป็หัวหน้า หน่วย 5 ของแคมป์กลางนะ ข้าเป็ชาวอาณานิคมนะ แกไม่มีสิทธิ์มาฆ่า ข้า “อ๊ากกกกกก!!! ไฟเริ่มไหม้หนักขึ้น เผาจนท่อนล่างเริ่มเปื่อย “นาฟจ้องใบหน้าของหัวหน้าลีอย่างไม่ลดสายตา
“พวกแก ไอ้พวกชั้นต่ำไอ้พวกคนแดนล้าหลัง มีสิทธิ์อะไรมาทำกับข้าแบบนี้ แกไม่รู้หรอกว่าข้าผ่านอะไรมาบ้าง เด็กอย่างพวกแกจะรู้อะไร กว่าข้าจะมีทุกวันนี้ ข้าต้องทนทรมาน อย่างแสนสาหัสวันๆ ต้องรับยาต้านทานการหยุดวิวัฒน์ จากสารคัดหลั่ง ที่ทรมานร่างกายอยู่ทุกวัน
กว่าจะมีร่างกายของผู้ใช้พลังได้ ต้องสูญเสียคนรักต้องสูญเสียเงินทองไปเท่าไหร่ ข้าต้องหาให้ได้เยอะเท่าไหร่ พวกเ้าจะรู้อะไร
เด็กอย่างพวกแกก็แค่เกิดมาแล้วได้รับพลังเลย พวกแกมันพวก เอาเปรียบโลกใบนี้ พวกแกต่างหากที่เป็พวกเห็นแก่ตัว “อ๊ากกกก!! “หัวหน้าลี เหมือนคนบ้าคลั่ง รู้ว่าตนเองคงไม่มีทางรอด
“ข้าไมรู้หรอกนะว่าท่านคิดอะไร ถึงอยากได้สิ่งเหล่านี้มากขนาดนั้น แต่เคยมีคนกล่าวไว้ว่า “ให้ตระหนักเสมอ ว่าพลังอาจไม่ได้เป็ตัวชี้วัดคุณสมบัติของคนเราเสมอไป ความเข้าใจต่อชีวิตนั้นสำคัญไม่แพ้กันคนเราเกิดมาเพื่อ อะไร ตายไปแล้วยังไง ไม่มีพลังก็ใช่ว่าจะเป็คนไร้ประโยชน์ ให้ รักษาซึ่งกันและกัน และสร้างประโยชน์ให้มากที่สุด
นาฟ พูดจบ หันกลับไปมองหัวหน้าลี
“ส่วนแกนั้นผิด แกไม่มีสิทธิ์มาพรากชีวิตคนอื่น
“ ขะ ขะ ข้าทำอะไรใคร ?
“ ก็ข้าไง
หัวหน้าลี ที่ร้องเ็ปอยู่ๆ ก็นิ่งไปเหมือนคิดอะไรบางอย่าง “นาฟ รู้สึกแปลกๆ เริ่มปลุกตัวเองให้ประสาทตื่นตัวตลอดเวลา
ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ อยู่ๆ หัวหน้าลี ก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ถ้าโลกใบนี้โหดร้ายกับข้านักเ้ากับข้าก็อย่าอยู่เลย!
ทันใดนั้นควัก ขวดทรงกระบอกฟาดลงพื้นทันที นาฟ คุ้นตาทันทีกับเ้าสิ่งนี้ เร่งพลัง ทั่วร่าง รวบรวมมาที่สองขา “ตูมมมม!!” เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหวได้ยินไปทั่วทุกแห่งทั่วแดนนอก เสี้ยววินาทีก่อนะเิ นาฟ เหยียบอากาศจากพื้นอย่างแรงพุ่งทะยานขึ้นบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
ไม่รู้พุ่งตัวขึ้นมาสูงถึงแค่ไหนแต่่ไม่กี่วินาที ที่ลอยอยู่บนฟ้า ได้เห็นทุกอย่างจากมุมสูงเป็ครั้งแรกได้เห็นแดนนอกอย่างชัดเจน มองไปไกลๆ เห็นตำแหน่งแคมป์กลางเหมือนก้อนสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก เมื่อมองลึกเข้าไปอดตื่นตะลึงไม่ได้ เห็นกำแพงสูงเสียดฟ้า ล้อมเมืองขนาดใหญ่ไว้ กินเนื้อที่สุดลูกหูลูกตา เป็มหานคร ที่กว้างใหญ่มาก นี่คงเป็อาณานิคม เมื่อหรี่ตาเพ่งมองเข้าไปลึกสุดเห็นเสาหรือแท่งอะไรบางอย่าง สูงขึ้นทะลุท้องฟ้าขึ้นไปอีก ไม่นาน เกิดอาการ วูบ “หวือ!!” เหมือนมีแรงดึงดูดของโลกฉุดดึงลงไปอย่างรุนแรง นาฟ ตกลงมาจากจุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว “แย่แล้วเราถ้าตกลงด้วยความเร็วระดับนี้มีหวังกระดูกหักทั้งร่างแน่ นาฟ พยายามตั้งสติเร่งเร้าประสามััทั้งหมด กำหนดจังหวะให้แม่นยำที่สุด ขณะใกล้ตกถึงพื้นในจังหวะสุดท้าย นาฟ ย่อขาเหยียบอากาศอย่างเบาบางอีกครั้ง
“ตูม !!” เหมือนใช้พลังเหยียบอากาศขึ้นอีกครั้ง ทำให้เกิดแรงต้าน แรงดึงดูดที่กดลง เกิดความสมดุลของอากาศ นาฟ ตัวนิ่งอยู่กลางอากาศสักพักหนึ่งก็ตกลงพื้นอย่างปลอดภัย และลงมาอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ะเิ ไม่นาน เ้าหน้าที่ แคมป์ กลางอีก 2 คนวิ่งมาถึงที่เกิดเหตุ
จริงๆ แล้วเหตุการณ์การต่อสู้ของทั้งสองคนก็อยู่ในสายตาคนพวกนี้มาตลอด เ้าหน้าที่ทั้งคู่ตกตะลึงกับเหตุไม่คาดฝันไม่คิดว่าหัวหน้าตน จะถูกะเิตัวเองทำลายจนไม่เหลือซาก เ้าหน้าที่ทั้งคู่ทำอะไรไม่ถูกหันมาเจอนาฟพอดีทั้งกลัวทั้งกล้า “จะ จะ เ้า เ้าฆ่าเ้าหน้าที่แคมป์กลาง เ้าต้องโดนสอบสวนจากแคมป์กลาง จะจะ เ้าจงมอบตัวเดี๋ยวนี้
“ได้! ข้าก็จะมอบตัวเพื่อขอความเป็ธรรม พร้อมยื่นแขนทั้งสองข้างออกมาข้างหน้าเสมือนยื่นให้เ้าหน้าเข้ามาจับตัวได้
“จะจะ เ้าเข้าไปจับที
“เ้านั้นแหละเข้าไป
“โธ่เว้ย! พวกเราไปทั้งคู่นี้แหละทั้งสองค่อยๆ เข้ามาใกล้นาฟ เห็น นาฟ ไม่มีปฏิกริยาใดๆ ล้วงเครื่องพันธนาการ มาคล้องมือทั้งสองของ นาฟ ทันที “ค่อยยังชั่ว ไป! เดินไป เ้าหน้าที่ให้นาฟ เดินนำหน้าไปทางแคมป์ 13 พอมาถึงเห็นเ้าหน้าที่แคมป์กลางอีก 2 คนยังาเ็นั่งรักษาตัวอยู่เห็น นาฟ เดินมา ไม่กล้าสบสายตา อดขยับถอยหนีไม่ได้ ส่วนกลุ่ม ซูหม่า ที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ มองเห็น นาฟ โดนใส่เครื่องพันธนาการ ทั้งกล้า ทั้งกลัว เพราะไม่รู้การต่อสู้ที่เกิดขึ้นภายนอกเป็ยังไงแต่โดยสภาพการณ์ ที่ นาฟ โดนใส่เครื่องพันธนาการ คงโดน หัวหน้าลี จัดการแล้ว
รวบรวมความกล้าทั้งหมด ก้าวออกไปแต่ยังคงรักษาระยะห่างไว้
“เ้าเด็กบ้า! สมควรแล้วที่โดนจับ เดี๋ยวแกก็ต้องตายอยู่ในที่จองจำให้มันสาสมกับที่ทำกับลูกข้า พวกแกที่เหลือไม่ต้องห่วง เ้าเด็กสองพี่น้อง เ้า คีแวน ข้าจะไล่ล่าฆ่าทิ้งให้หมด ซูหม่า หันไปทางเ้าหน้าที่สองคนที่เดินตามมาอยู่ข้างหลัง “ขอบคุณท่านเ้าหน้าที่มากๆ นะ ที่ช่วยจับไอ้เด็กบ้านี่ได้ แล้วท่านหัวหน้าลี ละครับข้าจะฝากของบางอย่างให้ ตามที่ตกลงกันไว้
“ถอยไปไกลๆ เลย! เ้าพวกคนเถื่อนพวกเราเกือบซวย ก็เพราะแกนี่แหละหาเื่มาให้พวกเรา พวกแกจะเป็จะตายยังไงก็ไม่เกี่ยวกับพวกเาาวอาณานิคม
ซูหม่า งุนงงกับสิ่งที่เ้าหน้าที่พูด อยู่ๆ นาฟ ก็หยุดเดิน “หมายความว่าชาวแดนนอกจะเป็จะตาย ก็ไม่เกี่ยวข้องกับอาณานิคมอย่างนั้นเหรอ? เหมือนเป็การตั้งคำถามขึ้นมาลอยๆของ นาฟ เ้าหน้าที่ทั้งสองคนหยุดเดินตาม “เหมือน นาฟ ้ารอคำตอบ “ใช่ ! แดนนอกไม่เกี่ยวข้องกับอาณานิคม
“ฟ้าว !!” “ฉึก!!” นาฟ คว้ามีดที่อยู่เอวของเ้าหน้าที่พุ่งตัวเข้าเสียบที่กลางหน้าอกซูหม่า ทันที “อั๊กก!! “ ซูหม่าสำลักเืตาเหลือก มองที่ นาฟ “นี่เป็ตำแหน่งเดียวกับที่ข้าจัดการกับลูกชายเ้า ซูหม่าอยากจะร้อง แต่ก็ขาดใจตายทันที ทุกคนรอบข้างเห็นภาพดังกล่าวต่างใแตกกระเจิงออกไปคนละทิศละทาง แม้แต่เ้าหน้าที่ ที่คุมตัว นาฟ อยู่ยังอดตกตะลึงไม่ได้ “เอามีดออกจากตัวฉันได้เสมอ นี่แสดงว่าเ้าหนุ่มนี่ คิดจะหนีไปตอนไหนก็ได้
ไม่นาน นาฟ เดินถือมีดกลับมาคืนเ้าหน้าที่รับมาอย่างมือสั่น “เ้าหน้าที่รีบสั่งการให้แรงงานลากรถเลื่อน มารับทันที เหล่าแรงงานได้พาเ้าหน้าที่ ที่าเ็ขึ้นรถ รวมถึงเ้าหน้าที่อีกสองคนตามไปนั่งอยู่ฝั่งเดียวกัน ส่วน นาฟ นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง สายตายังมองไปรอบๆชุมชน เ้าหน้าที่ไม่กล้าสบสายตา นาฟ เอ่ยให้แรงงานลากรถ เร่งให้ รีบออกจากพื้นที่และกลับแคมป์กลางให้เร็วที่สุด
ชุมชน แคมป์ 13 ตกอยู่ในความชุลมุนวุ่นวายทันที ซูหม่ากลายเป็ศพนอนอยู่ข้างทาง ไร้คนสนใจ ชุมชนแคมป์ใกล้เคียงเริ่มส่งคนเข้ามาเก็บเกี่ยวแย่งชิง ทรัพย์สินของแคมป์ 13 ทันที
กลายเป็โศกนาฏกรรม ของชุมชนแคมป์ 13 จากเคยที่จะได้เป็ส่วนหนึ่งของชาวอาณานิคม กลับกลายเป็ความเสื่อมโทรม เลวร้ายอย่างถึงที่สุด
ณ แคมป์กลาง กลุ่มเ้าหน้าที่ ที่จับกุมตัวนาฟ เดินทางมาถึง หนึ่งในเ้าหน้าที่คนหนึ่งเร่งออกไปรายงานเื่ราวดังกล่าวให้เ้าหน้าที่ชั้นสูงกว่ารับทราบทันที
130
![โรงแรมปรสิตยินดีต้องรับ [MPREG]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592378600_42194505.webp)