ผู้สืบทอดตำนาน ราชันต์อมตะ

    ความเจ็บปวดที่เกินเยียวยา

    "ชิ้นที่สอง หึหึ แล้วความยาวของมันก็มากพอที่ฉันจะตกแต่งเล็บให้แกแล้วยังไงละ"

     


    มังกรคลั่งเรดอายตบไปที่ไหล่ของตัวเองในจุดที่ชายหนุ่มยืนอยู่ จึงทำให้มันถูกตัดเข้าไปในจุดที่มันกวาดผ่าน ข้อต่อตรงเล็บของมันจึงร่วงหล่นอีกครั้ง

     


    เพียงไม่นานบาดแผลทั่วร่างของมันก็เพิ่มมากขึ้น ไม่ว่าจะอยู่ในบริเวณข้อต่อ ช่วงขา หาง กลางหลัง

     


    เกล็ดของมันเริ่มแดงขึ้นอีกครั้งจนบรรยากาศร้อนระอุ มันปรับเปลี่ยนวิธีการต่อสู้ให้มากยิ่งขึ้น ขนาดตัวของย่อลงมากกว่าเดิมถึง 3 เท่า แต่ความเร็วของมันนั้นกลับเพิ่มขึ้น และการป้องกันก็เพิ่มสูงขึ้นนับสิบเท่า

     


    แม้แต่พลังในการตัดผ่านของคลื่นก็ยังรู้สึกต้องใช้แรงในการกดเข้าไป

     

     


    เวลาผ่านไป 10นาที บาดแผลทั่วร่างของเรดอายเกิดขึ้นทั่วร่าง ขนาดหางของมันลดลงไปถึงครึ่ง ดวงตาถูกเฉือนจากจมูกจนไปถึงหว่างคิ้ว ปลายเล็บของมันหายไปหลายส่วนและที่สำคัญ

     


    "อึก!... เจ็บชมัด... แต่ก็นะ แกมัน... แกกลายเป็น... จิ้งจกพ่นไฟ...แขนด้วนแล้ว หึหึ.. อึ"

     


    ชายหนุ่มถูกมังกรคลั่งจับเอาไว้ ยิ่งชายหนุ่มพูดไปเท่าไหร่ แรงบีบก็ยิ่งแรงเท่านั้น ราวกับว่ามันเข้าใจภาษาที่ชายหนุ่ม

     


    "ทำไม..ละ แกแค้นเหรอ... หึหึ ฉันก็เหมือนกันเว้ยย"

     


    ชายหนุ่มกัดเข้าไปยังเนื้อบริเวณแขนของมังกร ทั้ง ๆ ที่มันควรจะเหนียว แต่ชายหนุ่มกลับกัดเข้าไปคำใหญ่ได้อย่างง่ายดาย

     


    หง่ำ ๆ ... อึ อึก

     


    "เนื้อของแกมันอร่อยชมัด"

     


    พอกลืนเสร็จ หน้าต่างสถานะก็เกิดขึ้น

    [ยกระดับความสามารถถึงขั้นที่ 2]


    [P03266344 - ผู้ใช้พลังพิเศษ]ผู้ใช้พลังพิเศษ LV. 50พลังกาย 5 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ธรรมดา 0.5)พลังเวท 6.5 (ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดา 0)ความเร็ว 4.5 (ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดา 0.5)ความอดทน 20 (ค่าเฉลี่ยของมนุษย์ธรรมดา (1)

     

     

    [คลื่น S]สามารถปลดปล่อยคลื่นพลังออกมาได้ ซึ่งคลื่นพลังสามารถตัดผ่านได้ถึงระดับ หินอุกกาบาต วัสดุระดับ SS ความยาวในปัจจุบันเท่ากับ 20 เซนติเมตร **คลื่นมีความอิสระ รูปแบบไม่ตายตัว  

     

     

     


    [ผู้สืบทอดของ นักฆ่าไร้เสียง S]ผู้สืบทอดของแอสซาซิน 1ในตำนานของนักลอบสังหารที่สามารถสังหารผู้คนทั้งหมู่บ้านโดยไม่มีผู้คนรับรู้หรือได้ยินเสียงอะไรเลยจนตกตายทั้งหมด เชี่ยวชาญการเคลื่อนที่โดยไร้เสียง อำพราง ลบกลิ่นอาย **ปลอมแปลง


    พลังพิเศษที่มีเงื่อนไข ปลอมแปลงสามารถปรับเปลี่ยนร่างกายของตัวเองได้อย่างไร้เหตุผล ยกเว้นเพศตรงข้าม แม้แต่ดวงตา เสียง รวมถึงอวัยวะ

     


    [จ้าวแห่งการกลืนกิน SS]ผู้กลืนกินทุกสรรพสิ่ง เมื่อกินอะไรก็ตามที่ควรค่าแก่พลังชีวิตและจิตวิญญาณ จะเพิ่มพลังและขีดความสามารถให้กับร่างกายพลังที่ 1 ฟื้นฟูร่างกายสมบูรณ์ระดับต่ำยกระดับ สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว และจะเพิ่มขึ้นเมื่อกลืนกิน ส่งผลพิเศษเมื่อกลืนกินสิ่งมีชีวิตที่พิเศษ

     


    [ปลดล็อค!]


    [ความอดทน]ท่านอดทนต่อความเจ็บปวดที่เกินกว่ามนุษย์จะทนรับไหวเพิ่มความอดทนขึ้น 10 %เพิ่มความอดทนมากขึ้น 50 % เมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายชายหนุ่มมองหน้าต่างตรงหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม

     


    "ความเจ็บปวดเหรอ? แรงบีบของแกเนี่ยนะ? ฉันจะบอกอะไรให้นะ ความเจ็บปวดที่ฉันต้องเจอที่ผ่าน ๆ มา มันมากกว่าแกเป็นสิบเป็นร้อยเท่าเลยเว้ยย"

     


    ชายหนุ่มปลดปล่อยคลื่นพลังออกมาก่อนจะเฉือนไปยังมือของมังกร เขาดีดตัวอีกครั้งก่อนจะเริ่มตอบโต้กลับไป มีดสีขาวแดงที่อยู่บนพื้นในตอนแรกนั้น ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาก่อนจะเริ่มแกว่งมัน

     


    "ของดีเลยนิ? ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นของแกนะ หึหึ"

     


    ดวงตาของมังกรคลั่งกำลังจ้องลงมายังอาวุธเบื้องล่าง แม้ว่ามันจะอยู่ในมือของชายหนุ่มแล้วก็ตาม มันเลียไปที่ปากก่อนจะเผยให้เห็นเขี้ยวของมันที่เล็กลงไป เพราะมันคือการงอกใหม่ของเขี้ยวมังกร

     


    ชายหนุ่มควงเล่นอยู่สักพักก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีมังกรอย่างจังก่อนจะหมดสติไป

     

     


    ภายในเขตปลอดภัยสีเขียว


    "อะไรกัน ฮื่อ.... พี่หนูละ พี่ของหนูละ"

     


    หญิงสาวติดตามข่าวตั้งแต่ที่พี่ชายของเธอออกไปสำรวจ แต่รายชื่อของผู้เสียชีวิตปรากฏขึ้นมากลับทำให้เธอแข้งขาอ่อนแรงหญิงสาวรีบวิ่งไปยังหน้าประตูสีเขียวก่อนจะเดินผ่านกลุ่มคนที่เป็นทีมปาร์ตี้ของพี่ชายเธอ

     


    ทั้งกลุ่มไม่แม้แต่จะสนใจหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย เพียงชำเลืองมองด้วยหางตาแล้วเดินขึ้นรถไป

     


    ทิ้งหญิงสาวที่ร้องไห้อย่างสิ้นหวังไว้ตรงนั้น บรรยากาศรอบข้างราวกับโลกทั้งใบนั้นแตกสลาย

     

     


    ภายในอาคารของสำนักงานกิลแห่งหนึ่ง


    "จากการรายงาน ระบุมาว่าเขานั้นเสียสละตัวเองเพื่อให้ทีมปาร์ตี้รอดชีวิตครับ"

     


    ชายชราที่มีร่างกายกำยำมองเอกสารต่าง ๆ มากมายก่อนจะหันไปทางหญิงสาวคนหนึ่งในชุดผ้าคลุมสีดำ

     


    "ไม่มีทางที่เขาจะเสียสละตัวเองแบบนั้นค่ะ"

     


    "หื้ม? เพราะว่าเขาเป็นคนไม่ดีเหรอ?"

     


    "ป่าวค่ะ คนบนโลกใบนี้สำคัญน้อยกว่าชีวิตของครอบครัวของเขาค่ะ"

     


    ชายชราพยักหน้าให้เล็กน้อยก่อนที่จะหันไปทางผู้ช่วยส่วนตัว ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับสัตว์ร้าย ทั้งชีวิตของเขานั้น ทุ่มเทให้กับครอบครัวของเขาเสมอมา แม้กระทั่งในตอนนี้จะไม่มีครอบครัวของเขาแล้ว แต่ผู้คนมากมายภายใต้อำนาจของเขาทั้งมีพลังพิเศษหรือไม่มีก็ตาม ต่างก็มอบชีวิตของตัวเองให้เขาหมดทั้งตัวและหัวใจ

     

     

     

    ชายหนุ่มสะลึมสะลือเล็กน้อย เขารู้สึกเ๽็๤ป๥๪ ตัวเลขของระยะเวลาความอดทนกำลังจะหมดลง


    3


    2


    1!?

     


    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!?!!!!