ครืด ครืด ครืด ! เสียงนาฬิกาปลุกสั่นขึ้น ยามเช้าตรู่ต้อนรับเช้าวันใหม่ของการทำงาน บ่งบอกว่า “ชีวิตวัยทำงานของจริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว”
ฉันลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วมาแต่งตัว วันนี้เป็วันอังคาร ต้องใส่ชุดกากี ฉันหยิบชุด และเครื่องหมายมาใส่แล้วรวบผมให้เรียบร้อย แต่งหน้าอ่อนๆ ให้พอมีชีวิตชีวาต้อนรับวันแรกของการทำงานอย่างเต็มตัว ฉันใช้เวลาทั้งหมดไปประมาณ 30 นาที ก่อนจะไปโรงเรียนฉันส่องกระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อยเป็ขั้นตอนสุดท้ายภาพสะท้อนของครูผู้ช่วยในเครื่องแบบสีกากีเต็มตัวนั้นมันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังจริงๆ ฉันยิ้มให้กระจก แล้วสูดหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนจะก้าวขาออกจากบ้านพัก เดินทางไปโรงเรียน
“สวัสดีค่ะพี่ๆ ชื่อเอมนะคะ” ฉันกล่าวแนะนำตัวกับพี่ๆ เมื่อเดินทางมาถึงห้องพักครู
“สวัสดีค่ะ/ครับ” ทุกคนหันมาทักทายฉันด้วยรอยยิ้ม
บรรยากาศไม่ได้กดดันฉันสักนิดเพราะพี่ๆในห้องพักครู ดูท่าทางเป็มิตรทุกคน ทำให้ฉันลดความประหม่าไปได้บ้าง
ฉันนั่งลงที่โต๊ะประจำตำแหน่งของตัวเองก้มดูตารางสอนเพื่อเตรียมตัวในการสอน ฉันได้ประจำชั้น ป.4/1 แต่คาบสอนคาบแรกของฉันคือ วิชาวิทยาศาสตร์ ป.1 เริ่มต้นด้วยเด็กน้อยวัยน่ารักที่เพิ่งก้าวข้ามผ่านวัยอนุบาลมา
ระหว่างรอไปทำกิจกรรมหน้าเสาธงฉันนั่งเปิดดูเนื้อหาการสอนในรายวิชาวิทยาศาสตร์ ซึ่งจริงๆแล้วฉันจบสาขาวิชาเอกเคมีมา แต่มาสอนวิชาวิทยาศาสตร์ป.1 เพราะตอนเลือกสอบ ฉันเลือกลงสอบของระดับชั้นประถมซึ่งมันมีแค่วิทยาศาสตร์ เหตุผลที่เลือกลงประถมเพราะอัตราว่างเยอะกว่าของมัธยมความน่าจะเป็ในการสอบติดจึงมีสูงกว่า
หลังทำกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จครูแต่ละคนก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง ตัวฉันเองก็เช่นกันรีบเตรียมอุปกรณ์การสอน เดินตรงไปยังห้อง ป.1/1 สายตามองไปเห็น เด็กน้อยตัวเล็ก กำลังวิ่งเล่นไล่จับกันในห้องรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ดังมาเป็ระลอก เมื่อก้าวขาเข้าไปในห้อง..............เด็กทุกคนวิ่งกลับไปที่โต๊ะตัวเองอัตโนมัติ
“นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ”เสียงแหลมใสของหัวหน้าห้องะโบอกเพื่อนทุกคนให้ยืนตรงทำความเคารพด้วยน้ำเสียงเข้มแข็งทันทีที่ฉันไปหยุดที่หน้าชั้นเรียน
“สวัสดีค่ะ/ครับ คุณครู”
“สวัสดีค่ะนั่งลงได้ค่ะ” ฉันตอบรับ พร้อมรอยยิ้มให้เด็กๆ
“สวัสดีนะคะเด็กๆทุกคนครูเป็ครูคนใหม่ ชื่อ ครูเอม สอนวิชาวิทยาศาสตร์พวกหนูยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ” ฉันเกริ่นนำและรายงานตัวกับนักเรียนพ่อนจะทำความรู้จักชื่อเล่นแต่ละคน และตอนท้ายคาบก็มีสอนเนื้อหานิดหน่อย
คาบเช้าผ่านไปได้ด้วยดีส่วนใหญ่จะเป็การแนะนำตัว ทำความรู้จักเด็กๆแต่ละห้องมากกว่าสอนเนื้อหาซึ่งเด็กแต่ละห้องก็แตกต่างกันไปตาม่วัย ต้องค่อยๆเรียนรู้กันไปเรื่อย ๆ
คาบพักเที่ยง........
“น้องเอม ไปกินข้าวกันค่ะ “ พี่ฝนหัวหน้าหมวดวิทยาศาสตร์คนสวย เดินมาที่โต๊ะพร้อมรอยยิ้มที่สดใส
“ไปค่ะ”ฉันรีบตอบรับแล้วยกประเป๋าสะพาย เดินตามพี่ฝนไปที่รถ ที่มีพี่ๆยืนรอที่รถแต่ละคันกันแล้ว
วันนี้พี่ๆพาไปกินขนมจีนเ้าอร่อยที่หลายๆคนรีวิวและแนะนำมาว่า อร่อย และราคาถูก บรรยากาศในร้าน ผู้คนคึกคักเพราะเข้าสู่ตอนเที่ยง ที่หลายอาชีพออกมาหาอะไรกินรองเท้าเก็บแรงไปต่อสู้กับ่บ่ายกันต่อ
“เป็ไงบ้าง วันแรกของการสอน”พี่ฝนพูดขึ้น หลังจากที่เริ่มนั่งกินขนมจีนที่โต๊ะ
“ก็โอเคค่ะพี่” ฉันยิ้ม
“มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะไม่ต้องเกรงใจ”
“รับทราบค่ะพี่”
“น้องเอมมีแฟนยังคะ”พี่ฟ้าหันมาถามพร้อมกับสีหน้าสงสัยเป็ประโยคคำถามที่เจ็บจี๊ดเหมือนหยิบมีดมาแทงลงไปซ้ำๆ
ตอนนี้หลายเื่ในชีวิตของฉันอยู่ในขั้นที่ดีเลยแหละ ยกเว้นเื่ความรักที่โชคชะตามักไม่เข้าข้างและเล่นตลกอยู่เสมอความเ็ปจากอดีตตามหลอกหลอนจิตใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนฉันเริ่มเข็ดหลาบกับความรักและไม่กล้าเปิดใจรักใครอีกเลย
“ยังค่ะ” ฉันตอบด้วยรอยยิ้ม
“แหมมม ใช่เื่ที่จะถามไหมถามเื่งานสิคุณฟ้าขา” พี่ฝนหันไปแซว
“ก็ถามไว้เผื่อมาเข้าแก๊งคนโสดพวกเราไง”
“ถ้าแบบแกเรียกโสดทุกคนบนโลกนี้คงขึ้นคาน แต่ละวันหน้าไม่เคยซ้ำสักคนที่มาส่งน้ำให้ ทหารค่ายข้างๆโรงเรียนเนี่ยหน่วยไหนบ้างที่ไม่รู้จักแก แม่บุญทุ่มของเหล่าทหาร อย่าให้ฉันพูดนะ”
“โอ๊ยยย ไม่ๆ ยอมแล้วจ้า แม่ทูนหัว”
พี่ฝนกับพี่ฟ้าแซวกันทำเอาคนบนโต๊ะอาหาร ขำกันยกใหญ่ ความทันกันของทั้งสองคนทำให้บรรยากาศการกินข้าวเที่ยงมีสีสันขึ้นมาทันที ทำฉันอดยิ้มไม่ได้เช่นกัน
เมื่อกินข้าวเที่ยงเสร็จเราทุกคนก็กลับมาโรงเรียนเข้าสอนปกติ ทำหน้าที่ของแต่ละคน จนเลิกเรียนปล่อยเด็กกลับบ้านเสร็จ ก็มาเครียร์งานตัวเอง ตรวจงาน ตรวจสมุดนักเรียนจนถึงเวลาเลิกงานแล้วก็กลับบ้านพัก
ครืดดดครืดดดด เสียงโทรศัพท์สั่นอีกครั้ง ทันทีที่ล้มตัวลงนอนหลังจากอาบน้ำทำภารกิจส่วนตัวตอนค่ำเสร็จ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรมา........เจน.......... ปรากฏบนหน้าจอ ฉันกดรับ
“เป็ไงบ้างเพื่อนทำงานวันแรก” ปลายสายพูดขึ้นมาทันทีหลังจากกดรับ
“ก็โอเคไม่ได้แย่ แต่ก็เหนื่อยพอสมควรเลย”
“ได้ข่าวว่าโรงเรียนอยู่ใกล้กับค่ายทหารนี่”
“ใช่แต่ก็ไม่ได้ใกล้ขนาดนั้น ไกลพอสมควรแหละ แต่ เอ๊ะ ! ทำไมรู้หล่อนรู้ดีจังเลยจ้ะ ไปสืบมาแล้วเหรอ”
“แน่นอนสิเพื่อนฉันไปทำงานทั้งที ต้องสืบมาให้ดี กลัวเพื่อนจะขึ้นคานไปตลอดชีวิต”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกพูดไปเรื่อย”
“โหั้แ่ม.ปลายมา มึงเลิกกับฟิวไป มึงก็ไม่เคยมีแฟนอีกเลย ตอนนี้อายุก็จะปาไปเลข 3แล้ว จนจะมีหลานแล้ว มึงก็ยังไม่มีแฟนจะไม่ให้กูจริงจังได้ไง”
“เอออเข้าใจแล้ว พอๆ” ฉันรีบหยุดอาการพูดไปเรื่อยของยัยฟ้าเพราะฉันรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันที ที่ได้ยินชื่อแฟนเก่าคนที่ทำฉันไว้เจ็บแสบที่สุด จนฉันไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครอีกต่อไป
“ว่างๆมึงก็ลงโหลดแอพหาคู่มาเล่นดูแล้วกัน”ฟ้าพูดเปรยขึ้น
“ไม่มีทางจะบ้าเหรอ แอพหาคู่ ไม่รู้รูปที่เอามาใช้ จะจริงไม่จริงถ้านัดเจอกันแล้วไม่ตรงปกจะทำไง” ฉันรีบปฏิเสธทันที
“แล้วชาติไหนมึงจะมีแฟนIntroverts ขั้นสุดแบบมึง์คงจะส่งเนื้อคู่มาในรูปเนื้อย่างเท่านั้นแหละ”
“พูดอีกก็ถูกอีกนะ5555555” ฉันหัวเราทันทีที่เพื่อนพูดถูกใจ
“กูประชดป่ะวะมึงยังไงก็แอบเก็บไปพิจารณาดูก็แล้วกัน อย่าจมปลักกับอดีตให้มากมึงมาไกลเกินจะหันหลังกลับไปแล้ว มึงต้องไปได้ไกลกว่าพวกมันแน่นอน เชื่อกุมึงเก่งมากแล้วนะเอม”
ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นทันที
“รับทราบค่าท่านแม่” ฉันพูดลากเสียงยาวด้วยน้ำเสียงประชด
“ไม่เป็ไรลูกในเมื่อนับถือขนาดนี้ เงินเดือนเดือนแรกลูกโอนมาให้แม่ด้วยนะ”
ฟ้าพูดประชดกลับมาด้วยแววตาและรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“ได้ทีแล้วเอาใหญ่นะมึงเนี่ย”
“555555555555555”
บทสนทนาของฉันของยัยฟ้าลากยาวไปเกือบ2 ชั่วโมง จนฟ้าต้องวางสายไปก่อนเพราะแฟนโทรมา ส่วนคนโสดแบบฉันหลังจากคุยกับเพื่อนเสร็จก็เลื่อนฟีดหาอะไรดูไปเรื่อย ๆ จนเวลาล่วงเลยจนเกือบเที่ยงคืนเสียงฟ้าเพื่อนของฉันก็ลอยเข้ามาในหัว
‘ลองโหลดแอพหาคู่มาดูสิ’
แล้วเหมือนร่างกายของชะเอมจะตอบสนองอัตโนมัติกดโหลดแอปหนึ่งมาไว้ในเครื่อง โดยไม่ได้คาดหวังอะไรนอกจากแก้เบื่อเฉยๆโปรไฟล์ของเธอเรียบง่ายจนเกือบจืดชืด ชะเอมใส่รูปตัวเองที่ถ่ายออกมาธรรมดามันเป็เป็ภาพที่เธอเผลอยิ้มให้กล้องในวันหยุดพักผ่อนเธอไม่ได้แต่งหน้าจัดจ้านและไม่ได้ใส่ชุดที่บ่งบอกว่าเธอทำอาชีพอะไร....เธอแค่อยากเป็เพียง‘ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง’
ชะเอมเลื่อนหน้าจอแอปหาคู่ไปเรื่อยๆจนมาสะดุดตากับโปรไฟล์หนึ่งที่ชื่อ “Big boss” ชะเอมเกือบหลุดขำออกมา รูปโปรไฟล์รูปแรกของชายหนุ่มเป็ภาพถ่ายมุมกว้างในเสื้อยืดคอกลมสีน้ำตาลดาบายตา เขายืนอยู่หน้าพระพุทธรูปนอนขนาดใหญ่ในวัดแห่งหนึ่ง รูปที่ 2 เป็รูปที่ถ่ายตอนเผลอตอนที่เขากำลังหัวเราะเบาๆรอยยิ้มนั้นกว้างจนเห็น ‘เขี้ยวเล็ก’ที่มุมปากทั้ง 2 ข้างอย่างชัดเจน
ชะเอมหัวเราะเบาๆพลางพึมพำเบาๆขึ้นมา “ชื่อ Big boss.....แต่รูปโปรไฟล์ดันเป็สายบุญเนี่ยนะ?”
ความย้อนแย้งที่ดูอบอุ่นนี้ทำให้เธอกด ‘match’ ไปโดยไม่รู้ตัว
1K
