ช่วยด้วย น้องสาวผมเป็นมาเฟีย

    ลืมไปเลยว่าเคยเอากัน

    ช่วยด้วยน้องสาวผมเป็๲มาเฟีย


        ตอน ลืมไปเลยว่าเคยเอากัน


        เนื้อความต่อจากตอนที่แล้ว


        หลังจากอายูมิหลับบนตัวเจย์ได้ชั่วครู่เค้าก็ค่อยๆอุ้มเธอกลับขึ้นไปนอนชั้นบน 


        อึ๊บ! "ตัวหนักจังเลยสุดสวยของพี่" เจย์บ่นขณะวางร่างเพรียวเล็กบอบบางของสาวน้อยผมสั้นลงบนเตียงของเธอ


        "อา น้องดื้อขนาดนี้ ไม่นึกเลยว่ายังซิง" 


        "ว๊าว! งั้นเราก็โชคดีสุดๆไปเลยน่ะซิ ได้เปิดซิงด้วย" พี่ชายหน้าหล่อเอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวเอง


       เค้าเหม่อมองร่างเปลือยเปล่าจนพอใจแล้วค่อยๆสวมเสื้อผ้ากลับคืนให้อายูมิ จากนั้นกลับมานอนห้องตัวเอง 


       หนุ่มหล่อนอนเปลือยอก ใส่เพียงกางเกงในตัวเดียว เอาแขนพาดหน้าผาก 


       ปากพร่ำเพ้อด้วยอาการตกหลุมรักและหลงรูน้อยที่สุดฟิต


       "อา พรุ่งนี้ค่อยขออายูมิเป็๲แฟน ไหนๆก็ไม่ยอมให้เรามีแฟนอยู่แล้วนี่ ฮิ! ๆ ๆ ๆ"


       "ดีเลยซิ ไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ แม่คงเข้าใจ หิ ๆ" 


        รุ่งเช้า 


        คุณแม่เข้าครัว หล่อนใส่ชุดทำงานและกำลังทำอาหารเช้าอย่างเร่งรีบ


        เจย์ลงมานั่งเช็ดโต๊ะอาหาร เค้าเฝ้ารออายูมิลงมาจากห้องนอนอย่างตื่นเต้น


        ร่างสูงยาวและใบหน้าหล่อเหลาขาวใสวิ่งมาจ้องหน้ากระจก สวมชุดนักศึกษามหาลัย ปัดผมหน้าเอียงซ้ายซะหล่อเพี้ยว


        ตุบ! ๆ ๆ เสียงอายูมิวิ่งลงบันใด หัวใจเจย์เต้นรัวติ๊กตั่ก! 


       "แม่จ๋า ทำอะไรกินจ๊ะ" เสียงแจ๋วแหว๋วน่ารักดังนำเนื้อตัวนุ่มนิ่มน่ารักลงมาก่อน


       เจย์รีบวิ่งไปยืนดักน้องสาวคนสวยที่บันใด เอาสองแขนกางออกแล้วจับหัวบันใดอย่างสุดเท่ห์


       อุ้ย! อายูมิ๻๠ใ๽ รีบเบรคเท้าก่อนที่จะวิ่งมาชนอกเจย์ได้หวุดหวิด


       "ดีค่ะพี่เจย์" 


       หิ! ๆ เจย์เอามือเสยผมแล้วสะบัดหน้าหล่อแล้วเอ่ย "อายูมิ เมื่อคืนพี่มีความสุขมากๆเลยนะ" 


        "ความสุขบ้าอะไรล่ะพี่เจย์ หลบไปหนูหิวข้าว" น้องสาวแสนสวยบ่น โยกหน้าเรียวเล็กหลบไปมา เพราะเจย์ยืนบังทางลง


       อ้าว! เจย์๻๠ใ๽ อ้าปากหว๋อ


       "แล้วเบ่งกล้ามทำไมเนี่ย หลบ ๆ ๆ" อายูมิลอดผ่านรักแร้แล้ววิ่งเข้าครัวไปกอดคุณแม่จากด้านหลัง


       "อ้าว นี่อายูเมาจนจำเ๱ื่๵๹เมื่อคืนไม่ได้เลยรึ" เจย์พูดคนเดียว เอามือเกาหัวแกร่ก! ๆ


       สาวน้อยลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นยืนเขย่งเท้ากอดคุณแม่จากด้านหลัง เธอหอมแก้มแม่ฟ่อด! ๆ "อะไรคะ หอมน่ากินจังเล้ย"


        "เหอะ ๆ ไม่ต้องมาออเซาะ เมื่อคืนกลับดึก ทำแบบนี้คิดว่าจะไม่โดนด่าหรือไง" แม่บ่น


       "ด่าก็ได้ค่ะ แต่ขอกินของอร่อยก่อน วันนี้หนูจะตั้งใจเรียนให้เต็มที่เลย" อายูมิกอดแม่แน่น


       ชั่วครู่แม่ลูกก็เอาอาหารมาวางเต็มโต๊ะ เจย์นั่งตรงข้ามสองสาว ทำหน้าผิดหวังซังกะตาย


        "เจย์ ไม่สบายรึเปล่าลูก" คุณแม่ถามหนุ่มน้อยที่ก้มมองจานข้าว


       "นั่นสิพี่เจย์ หน้าซีดๆนะ" อายูมิยืนขึ้นแล้วยื่นหน้าเรียวเล็กข้ามโต๊ะมาจ่อหน้าหล่อๆของพี่ชาย จากนั้นเอาหลังมือทาบแก้มขวา


        อึ๋ย! เจย์สะดุ้งหน้าสั่น เสียวแปล๊บเมื่อโดนมือน้อยแตะแก้ม อายูมิทั้งน่ารักและตัวเล็กขาวโบ๊ะ เกินจะห้ามใจไหว


        "ตัวเย็นเฉียบเลยแม่ นึกว่าเป็๲ไข้ เฮ้ยโล่งอกไป" สาวน้อยกลับไปนั่งที่เดิม


        "เป็๲ไข้บ้าอะไร เป็๲ใคร่น่ะสิ ยัยอายูมิเอ๋ย" เจย์บ่นในใจ


        "นี่ถ้าไปโดนคนอื่นเปิดซิงมาก็คงจะจำไม่ได้ ดีนะที่เป็๲เรา" 


        "เราก็เสียซิงนี่นา หรือว่ายัยอายูเปิดเรากันแน่วะ" 


        ปั่ง! น้องสาวเอามือน้อยฟาดโต๊ะ เจย์สะดุ้งหลุดจากโลกความคิดทันที


       "รีบๆกินสิพี่เจย์ เดี๋ยวไปส่งหนูไม่ทัน" สาวน้อยถลึงตาดุ 


       "จ๊ะ ๆ กินแล้วจ๊ะ" เจย์ตอบขณะจ้องมองดวงตากลมแป๋วที่โตเท่าโลก