ผมจะทำให้คุณยิ้มเอง

อิงดาวลุกขึ้นแต่งตัวเพื่อจะออกไปที่ไร่อย่างเมื่อวานภายในบ้านได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วจากข้างนอกมีทั้งเสียงเด็กเสียงผู้ใหญ่

"เอ๊ะ! ๻ั้๹แ๻่มาถึงเรายังไม่ได้โทรหาพ่อกับแม่เลยนี่” อิงดาวหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกลางห้องแล้วนั่งลงตรงเบาะรองกัน

“ป่านนี้คงเป็๲ห่วงแทบแย่แล้วมั้ง"

กริ๊งงงงงงง!!!

"อื้อ~~ นี่ใครโทรมาแต่เช้าเนี่ย คุณครับโทรศัพท์คุณน่ะมีคนโทรมา" กรปลุกภรรยาทีนอนอยู่ข้างๆเพราะมีเสียงโทรศัพท์จากเครื่องของเธอดังขึ้น

"คุณก็รับให้ฉันไม่ได้หรือไง" ภรรยาของเขาพูดแล้วนอนต่อ

"เฮ้อ~~" กรถอนหายใจ แล้วลุกขึ้นหยิบ โทรศัพท์ของภรรยามาเพื่อจะรับสาย 

"เอ๊ะ! ลูกนิ" กรพูดขึ้นเมื่อภรรยาของเขาได้ยินก็รีบลุกขึ้นมาแย่งโทรศัพท์ไปจากมือของเขาทันที หญิงรับกดรับสายลูกชาย

"อิงดาวเป็๲ยังไงบ้างลูก สบายดีไหม เดินทางปลอดภัยหรือเปล่า แล้วการอยู่การกินโอเคใช่ไหม คุณยายเป็๲ยังไงบ้าง" หญิงพูดถามสารทุกข์สุขดิบจนคนปลายสายตอบไม่ทัน

"ค่อยๆถามสิคุณแบบนั้นลูกจะฟังทันได้ยังไง" สามีของเธอพูดหลังจากนั้นเขาก็เดินเข้าห้องนํ้าไปปล่อยให้สองแม่ลูกได้คุยกัน

"ฮ่าๆๆ แม่ครับใจเย็นๆสิ ผมสบายดีครับ ทุกอย่างโอเคดีไม่มีอะไรน่าเป็๲ห่วงครับ ส่วนคุณยายก็แข็งแรงดีครับ คุณยายทั้งน่ารักและใจดีเหมือนแม่เลยครับ" หญิงเมื่อได้ยินว่าเธอใจดี

ก็ยิ้มอย่างภูมิใจ

"ฮ้าๆๆ หรืออาจจะใจดีกว่าแม่อีก ใครๆก็รู้นี่นาว่าแม่โหดแค่ไหน หึหึ" อิงดาวพูดติดตลก

"นี่ ลูกคนนี้นี่ เดี๋ยวเถอะแม่จะตามไปไล่ตีให้ก้นลายเลย" ทั้งสองแม่ลูกพูดคุยหัวเราะกันอย่างมีความสุข

"แค่ลูกมีความสุขแม่ก็ดีใจแล้ว แต่ยังไงก็โทรมาหาแม่บ้างนะแม่คิดถึงแล้วก็เป็๞ห่วงด้วย อย่างน้อยได้รู้ว่าลูกยังโอเคแมก็สบายใจ” หญิงพูดด้วยความห่วงใยใจจริงเธออยากจะไปหาลูกใจจะขาดแต่ก็มีงานวิจัยที่ต้องทําอยู่

“ครับแม่ ยังไงวันนี้ก็แค่นี้ก่อนนะครับ ฝากสวัสดีคุณพ่อด้วย" อิงดาวพูดพร้อมกับลุกขึ้น

"โอเคลูกโอเค...จ้า.....สวัสดีครับ"

วางสาย

หลังจากที่คุยโทรศัพท์จากแม่เสร็จแล้วอิงดาวก็วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะกลางห้องเช่นเดิมเขาเดินออกไปจากห้องไปหาคุณยายที่หลังบ้าน ขณะนั้นคุณยายกำลังอบขนมปังอยู่โดยใช้เตาอบขนมปังที่ทำด้วยดินเผา อิงดาวเคยดูคลิปที่คนจีนทำแบบนี้เขาจึงไม่ได้แปลกใจนัก

"หอมจังครับคุณยาย" อิงดาวเดินเข้าไปใกล้เพื่อดูคุณยายที่กำลังยกถาดขนมปังออกจากเตาอบ

“วันนี้ยายทำขนมปังให้ไปกินนะ นี่..ด้านในเป็๞ไส้ ถั่วแดงกับไส้ถั่วเหลือง" คุณยายพูดพร้อมกับยกถาดออกจากเตา ตอนนี้ในความคิดของอิงดาวคือเขาอยากได้อะไรบางอย่างมากินกับขนมปังซักหน่อย แต่ที่บ้านของเขายังขาดวัตถุดิบอยู่

"ขอบคุณเครับ" อิงดาวพูดขณะที่คุณยายนำกระดาษหนังสือพิมพ์มาหอขนมปังให้เขา 2 ลูก อิงดาวรับขนมปังมาแล้วเดินไปที่หน้าบ้าน เขาหยิบย่ามที่ แขวนอยู่หน้าบ้านมาสะพายในนั้นไม่มีอะไรเป็๞ย่ามเปล่าเขาใส่ขนมปังลงไปในย่ามนั้น

"ผมไปแล้วนะครับ" อิงดาว๻ะโ๷๞บอกคุณยายที่อยู่หลังบ้าน คุณยายไม่ได้ตอบกลับมาแต่เธอออกมายืนโบกมือให้แทน อิงดาวเดินไปจนถึงบ้านของชายเลี้ยงวัวเขาเดินเข้าไปบริเวณบ้านหลังนั้น

"คุณใต้ฝุ่น คุณใต้ฝุ่นครับ คุณใต้ฝุ่นอยู่หรือเปล่าครับ" อิงดาวยืนร้องเรียกใต้ฝุ่ยที่หน้าบ้านก่อนที่จะมีคนเดินผ่านมาพบเข้า

"นี่พ่อหนุ่ม" เสียงของหญิงคนหนึ่งร้องเรียกเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่บริเวณบ้านของใต้ฝุ่น อิงดาวหันกลับไปตามเสียง

"ใต้ฝุ่นเขาไม่อยู่หรอกเวลานี้เขาพาวัวของเขาออกไปที่ทุ่งหญ้าทางตีนเขานั่นแน่ะ" หญิงคนนั้นบอกกับอิงดาวพอเธอได้เห็นหน้าอิงดาวก็รู้สึกไม่คุ้นเลย

"ครับ ขอบคุณครับ" อิงดาวตอบกลับ

"แล้วนี้ พ่อหนุ่มเป็๞ใครมาจากไหนล่ะ ฉันไม่เคยเห็นหน้าตามาก่อนเลย" หญิงสาวคนนั้นถาม

"ผมเป็๞หลานขาวของคุณยายนวลปรายครับ ชื่ออิงดาว เพิ่งย้ายมาจากในเมือง" อิงดาวพูดด้วยรอยยิ้มและเดินออกไปหาหญิงคนนั้นที่ข้างริมทาง

"อ๋อ...ป้าชื่อจันทร์นะ แล้วนี้เรามาหาใต้ฝุ่นเขาทำไมหรอคือป้าเป็๞น้าของใต้ฝุ่นน่ะ" จันทร์แนะนำตัว

"อะ...ครับ งั้นผมเรียกคุณว่าคุณน้าดีกว่า คือผม ๻้๪๫๷า๹ไข่ไก่น่ะครับ ก็เลยว่าจะมาถามคุณใต้ฝุ่นว่าต้องไปหาไข่ไก่ที่ไหน" อิงดาวยิ้มด้วยความสดใสขณะพูด

"งั้นเราก็มาถามถูกคนแล้วแหละเพราะใต้ฝุ่นก็คงจะบอกว่าให้มาเอากับน้าฮ้าๆๆ"  อิงดาวยังงงๆกับสิ่งที่ได้ยิน

"คืองี้จ๊ะ น้าน่ะมีฟาร์มไก่" จันทร์บอกกับอิงดาวด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

"จริงหรอครับ บังเอิญจริงๆ ไม่สิ โชคดีต่างหาก คือ...ผม๻้๪๫๷า๹ไข่ไก่แค่ 2 ฟองครับ" อิงดาวรู้สึกดีใจมากและเขาก็รู้สึกว่าเขามีโชคมากๆ ด้วย "บ้านน้าหลังนั้นนะ" จันทร์ชี้มือไปที่บ้านของเธอเป็๞บ้านหลังเล็กๆไม่ใหญ่มากเล็กกว่าบ้านของคุณยายนิดหน่อย

"แล้วจะเอาตอนนี้เลยใหม่" จันทร์เอ่ยถามเด็กหนุ่มตรงหน้า

"อ๋อ....ไม่ล่ะครับ ไว้ตอนเย็นๆผมจะแวะมาเอาครับ เพราะตอนนี้ผมกำลังจะไปไรครับ” เด็กหนุ่มพูดพร้อมเอามือข้างหนึ่งจับไปที่สายของย่าม

"ได้จ๊ะ น้าก็กำลังจะไปไร่เหมือนกัน ว่าจะไปซื้อข้าวสาลีมาทําอาหารไก่นะ งั้นเดินไปด้วยกันเลยป่ะ" หลังจากพูดจบจันทร์ก็เดินไป

"คะ...ครับ" แล้วอิงดาวก็เดินตามหลังเธอไป