ราชันย์สิบโลก

        เพียงสองชั่วโมง แม่ทัพหู่กันก็เข้ามารายงานเจ้าโลกทั้งหมด

        “เรียนท่านเจ้าโลกที่ด้านล่างหน้าผานั้นเป็นโขดหินขนาดใหญ่ แต่พวกมันตั้งอยู่ห่างกันมากมันไม่สามารถที่จะกักเก็บน้ำได้อย่างแน่นอน ดังนั้นตอนนี้ปัญหาอยู่ที่ว่าพวกเราจะทำให้น้ำนั้นไหลมาทางหน้าผาทั้งหมดในครั้งเดียวได้อย่างไรเท่านั้น”

        “เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเป็นหน้าที่ของพวกเราทั้งสิบห้าคนเองที่จะทำให้น้ำในบึงนั้นไหลมาทางหน้าผาส่วนเจ้าเตรียมกองกำลังไว้ห้ากองกำลังกองกำลังแรกให้โจมตีเผ่าปีศาจที่ตกลงมาพร้อมกับน้ำให้มากที่สุดส่วนกองกำลังที่สองอยู่ด้านล่างหน้าผาเพื่อรอสังหารพวกที่หลุดรอดจากกองกำลังแรกกองกำลังที่สามและสี่นั้นเข้าโจมตีด้านบนเมื่อน้ำนั้นลดลงจนเกือบหมดส่วนกองกำลังที่ห้านั้นให้ช่วยสนับสนุนกองกำลังที่ประสบปัญหาทันที”

        เมื่อวางแผนเสร็จสรรพ  พวกเขารีบดำเนินการตามแผนนั้นทันทีกองกำลังถูกแบ่งออกเป็นห้าส่วนในทันทีพวกเขาแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเองอย่างไม่สงสัยในคำสั่งใด ๆ ทั้งสิ้น

        เจ้าโลกทั้งสิบห้ามุ่งตรงไปยังหน้าผาที่มีบึงขนาดใหญ่อยู่ห้างออกไปไม่กี่สิบกิโลเมตรพวกเขารวมพลังกัน หลอมรวมพลังทั้งหมดที่มี ไปยังราชันย์หลิวเมื่อพลังทั้งหมดถูกส่งมาถึงตัวของราชันย์หลิวเขากำหมัดแน่นพร้อม ๆ กับค่อย ๆ รวบรวมพลังทั้งหมดไปยังหมัดของเขา เขาปล่อยพลังหมัดทั้งหมดเป็นเกลียวคลื่นปลดปล่อยออกไปเป็นเสมือนสว่านเจาะขนาดใหญ่

        พลังเกลียวคลื่นที่ปล่อยออกไปนั้นทำให้เกิดหลุมลึกราวๆ สามร้อยเมตร กว้างกว่าสองกิโลเมตรมันพุ่งตรงไปยังบึงขนาดใหญ่นั้นในทันที

        ครืนนนนน....... เสียงเกลียวคลื่นพลังขนาดมหึมามุ่งตรงไปยังบึงอย่างรวดเร็ว

        ตู้มมมม..........

        เสียงน้ำสาดกระจายไปทั่วเกลียวคลื่นยังคงม้วนน้ำในบึงขนาดใหญ่นั้นต่อไปเรื่อย ๆเหล่าเผ่าปีศาจที่อยู่ในน้ำพลันถูกพลังเกลียวคลื่นบดขยี้จนร่างของมันแหลกเหลวเป็นจำนวนมากร่างของเผ่าปีศาจค่อย ๆ หลอมรวมกันขึ้นมาอีกครั้ง เสมือนว่าพวกมันไม่เคยโดนโจมตีเลยแม้แต่น้อย

        พลังเกลียวคลื่นพุ่งไปจนเกือบถึงอีกฝั่งหนึ่งของบึงขนาดใหญ่นี้จากนั้นจึงหยุดลง น้ำที่อยู่ในบึงนั้นพลันไหลทะลักไปตามเส้นทางที่ถูกเกลียวคลื่นนั้นสร้างขึ้นมา

        กระแสน้ำเชียวกราดนำร่างของเผ่าปีศาจจำนวนมากไหลลงสู่หน้าผาอย่างรวดเร็วร่างของเผ่าปีศาจลอยคว้างตามแรงโน้มถ่วงกองกำลังที่หนึ่งที่ถูกจัดไว้รีบหลอมรวมพลังเปลวเพลิงสังหารเหล่าเผ่าปีศาจเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว

        จำนวนน้ำในบึงเริ่มแห้งขอดไปอย่างรวดเร็วเหล่าเผ่าปีศาจที่ตกลงไปยังด้านล่างของหน้าผาถูกสังหารโดยกองกำลังที่สองอย่างไม่ยากเย็นน้ำที่ไหลลงมาไม่เป็นอุปสรรคในการต่อสู้สำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์แต่อย่างใด  แต่หลายคนก็ถูกเผ่าปีศาจโจมตีจนเสียชีวิตไปหลายสิบคนเช่นกัน

        แม่ทัพปีศาจที่ควบคุมกองกำลังในที่นี้พลันตื่นตระหนกในทันทีเมื่อน้ำนั้นเริ่มลดลงอย่างรวดเร็วมันรีบขึ้นมาจากน้ำและมองดูรอบ ๆ  เมื่อมันเห็นกองกำลังของมันกำลังถูกโจมตีอย่างหนักพลันทำให้มันโกรธในทันที

        มันสั่งให้กองกำลังของมันยิงพลังของพวกมันไปยังเหล่ากองกำลังของเผ่ามนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าของมันในทันทีพลังของเผ่าปีศาจนั้นเป็นคล้ายดังกระสุนน้ำมันพุ่งทะยานไปยังกองกำลังของเผ่ามนุษย์อย่างรุนแรง็HohoodHO

        “คิดหรือว่าของแค่นี้จะสามารถทำลายเผ่าปีศาจของพวกเราได้เจ้าประเมินพวกเราต่ำไปแล้ว เจ้าพวกมนุษย์ตัวน้อย” แม่ทัพปีศาจหลุ่ยเจียงเอยขึ้นมา

        กระแสน้ำที่เชี่ยวกราดพาร่างของเผ่าปีศาจจำนวนมากไหลลงไปยังด้านล่างพวกมันต่างถูกสังหารโดยไม่มีโอกาสที่จะได้ตอบโต้ เนื่องจากระยะห่างจากหน้าผาจนถึงด้านล่างนั้นสูงกว่าห้าสิบกิโลเมตรหากตัวไหนที่ถูกโจมตีแล้วรอดไปได้พวกมันกลับถูกกองกำลังที่รออยู่ด้านล่างสังหารอย่างรวดเร็วเช่นกันกองกำลังที่ห้ารีบไปช่วยกองกำลังที่หนึ่งกำจัดเผ่าปีศาจที่ลอยอยู่เพื่อแบ่งเบาภาระของกองกำลังที่สอง

        เพียงไม่ถึงสองชั่วโมงน้ำในบึงพลันแห้งขอดเหลือเพียงแอ่งน้ำเล็ก ๆ เผ่าปีศาจที่ยังคงหลงเหลืออยู่มีเพียงไม่ถึงห้าหมื่นตัวส่วนแม่ทัพปีศาจนั้นถูกโจมตีจากเจ้าโลกทั้งสิบห้าคนของจักรวาลที่หนึ่งอย่างต่อเนื่องรวมถึงกองกำลังของนกเพลิงและหงส์เพลิงที่ช่วยกันโจมตีแม่ทัพปีศาจกว่าสองชั่วโมงทำให้แม่ทัพปีศาจนั้นบาดเจ็บสาหัสและใกล้ที่จะต้านไม่ไหว

        ฟ้าวววววว........

        กองกำลังเผ่าปีศาจทั้งหมดถูกสูบเข้าไปในท้องของแม่ทัพเผ่าปีศาจอย่างรวดเร็วพลังแห่งความตายและพลังมืดตลบอบอวนไปทั่วบริเวณแม่ทัพปีศาจรีบดูดกลืนพลังแห่งความตายที่เล็ดรอดออกไปจนร่างกายของมันกลับมาพร้อมรบอีกครั้ง

        “ข้าจะสังหารพวกเจ้าให้หมดไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียวให้สมกับที่พวกเจ้าทำลายลูกน้องของข้า”แม่ทัพเผ่าปีศาจพูดด้วยความโกรธแค้น

        “ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องถูกสังหารตามเผ่าปีศาจของข้าที่พวกเจ้าสังหารไป”

            แรงกดดันมหาศาลออกมาจากตัวของแม่ทัพปีศาจจนพวกเขาแทบจะต้านไม่ไหวเมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ กำลังวิกฤติอยู่นั้นเหล่านกเพลิงและหงส์เพลิงพลันพุ่งทะยานปล่อยลูกไฟใส่ร่างของแม่ทัพปีศาจร่างของแม่ทัพปีศาจที่พึ่งฟื้นตัวกลับถูกโจมตีอย่างหนักนกเพลิงและหงส์เพลิงต่างบินวนไปมาและโจมตีร่างของแม่ทัพปีศาจอย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย

            เพียงระยะเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงร่างของแม่ทัพปีศาจถูกนกเพลิงและหงส์เพลิงสังหารจนไม่เหลือซากแม้แต่น้อยเหล่าเจ้าโลกทั้งหลายจากจักรวาลที่หนึ่งต่างพากันตื่นตะลึงกับพลังและความสามารถรของกองทัพนกเพลิงและหงส์เพลิงที่มีเพียงแค่สามร้อยตัวแต่กลับสามารถทำลายแม่ทัพปีศาจได้อย่างรวดเร็ว

            “ขอบคุณพวกท่านมากที่ช่วยเหลือพวกเราจนสามารถเอาชนะกองทัพของเผ่าปีศาจในครั้งนี้ได้” ราชันย์หลิวเอ่ยขึ้นมา

            “พวกท่านไม่ต้องเกรงใจไปพวกเราทำตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายมา เท่านั้น เป็นโชคดีของเผ่าวิหกของพวกเราที่ได้รับใช้เฟิ่งหยูและราชันย์ฟางหรง พวกเขาเป็นผู้มีพระคุณและคนที่พวกเรานับถือเป็นอย่างยิ่งหากพวกท่านคิดที่จะเป็นศัตรูกับพวกเขาทั้งสองก็อย่าลืมนับเผ่าวิหกของเราเข้าไปด้วยก็แล้วกัน”หงส์เพลิงกล่าวกับเจ้าโลกจักรวาลที่หนึ่งทั้งหมด

            ทุกกองกำลังเริ่มกลับมาหลังจากที่พวกเขากำจัดเผ่าปีศาจได้นกเพลิงและหงส์เพลิงช่วยกำจัดเผ่าปีศาจที่หลงเหลืออยู่พวกเขาสามารถตามหาและสังหารเผ่าปีศาจที่หลบซ่อนได้อย่างง่ายดาย

            ส่วนทางด้านกองกำลังอื่นๆ ก็สามารถเอาชนะเผ่าปีศาจได้อย่างไม่ยากเย็นเช่นกันด้วยกองกำลังและการฝึกฝนที่เข้มงวดตลอดระยะเวลาสามเดือนทำให้พวกเขาสามารถต่อสู้กับกองกำลังของเผ่าปีศาจได้อย่างไม่ยากเย็น

            ทางด้านกองกำลังของราชันย์ฟางหรงซึ่งเป็นกองกำลังที่ต้องเดินทางไปยังทิศใต้ พวกเขากลับเจอกับสภาพอากาศที่เป็นหิมะและน้ำแข็งซึ่งเป็นเรื่องยากเป็นอย่างยิ่งที่จะผ่านไปได้พวกเขาใช้เวลากว่าหนึ่งวันในการเดินทางมาถึงสถานที่ ที่ระบุไว้

            ภายใต้สภาพอากาศเช่นนี้ทำให้ราชันย์ฟางหรงเองก็ไม่กล้าที่จะตัดสินใจกระทำการใด ๆเพื่อที่จะทำลายกองทัพเผ่าปีศาจ พวกเขาสำรวจไปทั่วบริเวณที่ได้รับรายงานแต่กลับไม่พบร่องรอยใดๆ เลยราชันย์ฟางหยูจึงสั่งให้พวกเขาถอยออกมาก่อนให้ไกลจากระยะของหิมะและน้ำแข็ง

            ราชันย์ฟางหรงส่งหน่วยสอดแนมออกไปสืบข่าวคราวทั้งหมด ตามที่หน่วยสอดแนมได้รายงานมาก่อนหน้าที่จะเดินทางมา  หน่วยสอดแนมที่ราชันย์ฟางหลงส่งออกไปนั้นมีจำนวนกว่าร้อยนายแต่พวกเขาไม่สามารถกลับมารายงานราชันฟางหรงได้แม้แต่คนเดียว

        ราชันย์ฟางหรงคิดว่ามีอะไรผิดปกติอย่างแน่นอนแต่เขาก็ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจนว่าสาเหตุนั้นเกิดขึ้นจากอะไรกันแน่ในเมื่อหน่วยสอดแนมไม่สามารถกลับมารายงานเหตุการณ์ได้ราชันย์ฟางหรงจึงต้องออกไปสำรวจด้วยตัวเอง

        ราชันย์ฟางหรงพุ่งทะยานออกจากเรือรบไปยังภูเขาที่เต็มไปด้วยหิมะเขาใช้สายตามองดูอย่างละเอียดก็แทบจะไม่พบความผิดปกติใด ๆ แต่ทันใดนั้นเส้นสีขาวคล้ายแส้ก็พุ่งตรงมายังราชันย์ฟางหรงอย่างรวดเร็วมันเข้ามารัดที่ขาของราชันย์ฟางหรงพร้อมกับดึงร่างของราชันย์ฟางหลงที่ลอยอยู่บนฟ้าให้ตกลงไปยังพื้นหิมะ

        ราชันย์ฟางหรงถูกดึงเข้ามาอยู่ในโพรงขนาดใหญ่ข้างในเต็มไปด้วยเผ่าปีศาจ พวกมันแผงตัวให้กลมกลืนกับหิมะ ตัวของพวกมันเป็นสีขาวมือของมันยืดยาวคล้ายแส้เพื่อคอยจับเหยื่อที่บินผ่านไปมาหรือว่าเดินทางมายังภูเขาหิมะแห่งนี้ไม่เว้นแม้แต่เผ่าปีศาจด้วยกันเอง พวกมันดึงมาเหยื่อให้เข้ามาอยู่ในโพรงขนาดใหญ่ที่มีพวกมันอยู่เป็นจำนวนมากจึงทำให้เป็นเรื่องยากที่จะหนีรอดกลับไปได้

        เมื่อราชันย์ฟางหรงหลุดเข้ามาในโพรงขนาดใหญ่แห่งนี้เขารีบระเบิดพลังระดับมหาเทพออกมาพร้อมกับเรียกดาบของเขาออกมันในทันทีเขารีบตัดส่วนที่ยืดออกมาคล้ายแส้ที่รัดขาของเขาทันที ด้วยอาวุธระดับตำนานผสานเข้ากับเปลวเพลิงในร่างของราชันย์ฟางหรงทำให้สามารถตัดส่วนที่รัดขาของราชันย์ฟางหรงนั้นถูกเผาไหม้ไปอย่างรวดเร็ว

        ราชันย์ฟางหรงพุ่งทะยานขึ้นไปยังด้านบนตรงตำแหน่งที่เขาถูกดึงตัวลงมาด้วยความรวดเร็ว เผ่าปีศาจจำนวนมากรีบพุ่งเข้าไปยังราชันย์ฟางหรงเพื่อจับราชันย์ฟางหรงเอาไว้ ราชันย์ฟางหรงฟาดฟันดาบของเขาออกไป ปราณดาบตัดลำตัวของเผ่าปีศาจที่ขวางทางเขาออกเป็นสองสวนร่างของมันถูกเปลวเพลิงเผาไหม้ เสียงกรีดร้องดังไปทั่ว พวกมันหยุดชะงักเล็กน้อยก่อนที่ร่างของปีศาจที่ถูกสังหารจะสลายหายไป พวกมันจึงพุ่งทะยานเข้าหาราชันย์ฟางหรงอีกครั้งหนึ่ง