ก่อนหน้านี้ไม่นาน
หลังจากที่เย่ซีกับฟิชกินเนื้อสิงโตกันอิ่มแล้วก้พากันแยกย้ายไปเข้านอนโดยชายหนุ่มนอนในบ้านที่เขาเอาไม้มาทำเตียง เอาใบไม้มาทำฟูกส่วนเ้าปลาก้ไปนอนในน้ำ ถึงความจริงมันจะอาศัยอยู่บนบกได้ก้เถอะ
หลังจากที่พระอาทิตย์ขึ้นชายหนุ่มก้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงจากระบบ
[ส่งมอบภารกิจ...ขายสินค้า]
ในเมื่อมีทั้งรถเข็นและสินค้าแล้วมาขายของกันเถอะ ขายสินค้าชิ้นแรกให้ได้ภายใน24ชั่วโมง
รางวัล : สุ่ม
“สรุปแล้วระบบ้าให้ข้าทำอะไรกันแน่ชื่อระบบเซียนรับจ้าง แต่มันมีจุดประสงค์อะไรล่ะ” จนตอนนี้ชายหนุ่มก้ยังไม่เข้าใจว่าระบบที่อยู่กับเขามันคืออะไร
“โฮสไม่จำเป็ต้องคิดมากวัตถุประสงค์หลักที่ระบบถูกสร้างมาก็เพื่อดูแลโฮสและส่งเสริมโฮสในทุกๆเื่เท่านั้นส่วนเื่ชื่อระบบเซียนรับจ้างหลักๆก็คืองานสารพัดรับจ้างนั่นเองโดยจะมีภารกิจมาให้โฮสทำเรื่อยๆจากการสุ่ม” เสียงไร้อารมณ์ของระบบตอบกลับมา
“โอเคๆ เรื่อยเปื่อยจริงๆระบบนี้”
หลังจากพูดคุยกับระบบจบแล้วเย่ซีกับฟิชก็กินเนื้อสิงโตเป็มื้อเช้ากันต่อชายหนุ่มตัดสินใจแล้วว่าเขาจะลองออกสำรวจทางที่ยังไม่เคยไปดูโดยการใช้กิ่งไม้มาตั้งตรงแล้วปล่อยให้มันสุ่มทิศทางที่จะไป
“ทางนี้!”
ว่าแล้วชายหนุ่มก้ดันรถเข็นนำหน้าฟิชไปซึ่งก่อนหน้านี้พวกเขาคุยกันแล้วว่าจะให้ฟิชอยู่ในร่างปลาเหมือนตอนแรกเพราะร่างแบบมนุษย์ของมันดูเด่นไปหน่อยอย่างน้อยในร่างปลามันก็ดูเหมือนสัตว์อสูรทั่วไป
“มีแต่ป่าแบบนี้จะมีใครมาซื้อของกัน...” เดินไปก็ได้แต่บ่นไป
“ต้องมีแน่นอนนายท่านของวิเศษอย่างกับโอสถในตำนานเยี่ยงนี้อย่าว่าแต่ผู้ฝึกตนทั่วไปเลยต่อให้เป็เ้าเมือง หรือเ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องหูตาตั้งเมื่อได้พบเห็น” นับว่าเ้าปลาตัวนี้มีเคล็ดวิชาประจบสอพลอเลิศภพจบแดนเสียจริง
“ถ้าได้แบบนั้นก็ดี ”
‘นี่ระบบแล้วมันไม่มีให้ทดลองสินค้าหรืออะไรแบบนั้นเหรอ ถ้าลูกค้าไม่ได้ทดลองจะกล้าซื้อไหม’ ชายหนุ่มถามระบบถึงเื่ที่เขากำลังสงสัย
เพราะปกติที่โลกเดิมก็มักมีแคมเปญให้ทดลองสินค้าหรือ ชิมฟรีอยู่บ่อยๆ
[ส่งมอบ เคล็ดวิชา ขายตรง]
สามารถมอบสินค้าให้กับลูกค้าทดลองชิมได้ไม่ว่าลูกค้าจะ้าหรือไม่ก็ตาม เมื่อสำแดงเคล็ดวิชานี้โดยการขว้างใส่แล้วลูกค้าก้จะทดลองสินค้าของท่านอย่างแน่นอน!
ปล.ปริมาณสินค้าที่ให้ทดลองขึ้นอยู่กับสินค้าชนิดนั้นๆ และไม่เก็บค่าสินค้า
“โอ้ ค่อยดีหน่อย ของฟรี”
ใช่แล้ว..
ฟรีทั้งในด้านได้เคล็ดวิชามาฟรีแล้วเอาไว้ให้สินค้าฟรี!
“นายท่าน ด้านหน้าเหมือนมีเื่อะไรสักอย่างข้าว่าเราไปทางอื่นกันดีกว่าไหม”ฟิชที่ััได้ถึงกลุ่มคนขนาดใหญ่ การต่อสู้ กลิ่นคาวเื มันเลยกล่าวออกมา
“จะไปไหนเล่า ยิ่งมีคนเยอะสิยิ่งดีจะได้ขายของไง” ชายหนุ่มยิ่มร่าเริงในที่สุดเขาก็ได้เจุ์สักที ถึงภายนอกจะไม่ได้แสดงออกแต่เขาก็รู้สึกดีใจไม่น้อยที่ได้เจอกลุ่มคน
‘นายท่านช่างชอบการละเล่นจริงๆ ข้าก็ลืมคิดไป’ ฟิชได้แต่คิดในใจ นายท่านมีฝีมือสูงส่งและมีสิ่งของที่น่ากลัวว่าจะมีแต่ในตำนานเท่านั้นอยู่ในมือแบบนี้จะไปสนใจเงินทองจากการขายของเล็กๆน้อยๆทำไม
นายท่านน่าจะแค่อยากเดินทางเหมือนมนุษย์ทั่วไปเลยมากระทำเื่พวกนี้ หรือมีเหตุผลอื่นเื้ัมันก็ไม่กล้าไปคาดเดาต่อแล้ว...
8K
