“หึง?”
“ใช่พี่หึง”
“พี่หมอหึงตะวันกับอาไตรเหรอครับ”
“ใช่!!!”
“โถ...พี่หมออาไตรเขาเป็อาของตะวัน อีกอย่างเขาแต่งงานแล้วนะครับ”
“ตะวันพี่ดูออกนะว่าเขาคิดยังไงกับตะวัน”
“พี่หมอ ตะวันมีพี่หมอทั้งคน ตะวันไม่มีทางคิดอะไรกับคนอื่นหรอกครับ พี่หมอไม่เชื่อใจตะวันเหรออ...”
“พี่เชื่อใจตะวันแต่พี่ไม่เชื่อใจมัน”
“แล้วจะให้ตะวันทำยังไง”
“พี่จะไปคุยกับคุณย่าให้หาพยาบาลเพื่อมาดูอาริน ส่วนตะวันก็กลับมาทำงานที่โรงพยาบาลนะ”เก่งพยายามขอร้องตะวัน แต่ตะวันกลับทำสีหน้าที่ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
“พี่หมอจะมากเกินไปแล้วนะครับ นั้นอาของตะวันนะครับอีกอย่างพี่หมอพูดแบบนี้ทำให้ตะวันไม่ชอบเอามากๆ”ตะวันพูดจบปิดประตูใส่หน้าเก่งแล้วเดินเข้าบ้านทันที
“ตะวันเดียวสิ ตะวันพี่ขอโทษ...”
รุ่งเช้า
เก่งมารอรับตะวันที่บ้านอย่างทุกวันแต่ที่แปลกไปคือตะวันไม่คุยกับเก่งเลย
“ตะวันพี่เจอร้านอาหารที่ตะวันน่าจะชอบด้วยแหละ”
“.................”
“เย็นนี้เราไปกินกันไหม”
“................”
“หรือเราไปดูเทียนหอมดีหล่ะ”
“................”
“พี่ว่าเราไปซื้อ....”
“เย็นนี้ตะวันไม่ว่าง แล้วก็ไม่ต้องมารับตะวันด้วย”
“เดียวสิตะวัน เห้อออ”
บ้านตระกูลไรระภา
“ปลาปักเป้าทำไมหน้าบูดขนาดนั้นหล่ะ”
“อาไตร สวัสดีครับ”
“ใครทำให้อารมณ์เสียหื้มมม...”
“ไม่มีครับ แล้วนี้อาไตรไม่ไปทำงานเหรอครับ”
“พอดีอามีธุระต้องพาปลาปักเป้าไปหาหมอ????”
“ปลาปักเป้า? เอ๋....อาไตร!!!ตะวันไม่ได้เป็ยไรสักหน่อยนะครับ”
“เป็สิ เป็เด็กอ้วนนน ดูสิแก้มป่องขนาดนี้55555”ไตรภัคพูดพลางบีบแก้มตะวันไปมา
“อาไตร ตะวันเจ็บนะ”
“5555ปล่อยก็ได้ แต่เมื่อกี้เรายอมรับแล้วใช่ไหมว่าเป็ปลาปักเป้า”
“อาไตร!!!!”ตะวันพูดจบก็วิ่งไล่กับไตรภัค ส่วนไตรภัคก็วิ่งหนีไปมา
“555ไม่โดนหรอก”
“อาไตรหยุดเดียวนี้นะ”
“555555”ฟึ่บบบ.....ไม่ทันไรตะวันได้สะดุดล้ม
“โอ้ยยย”
“เห้ยยย...”ไตรภัครีบวิ่งเข้าไปประคองตะวัน เขามีสีหน้าที่กังวลและใมาก
“เจ็บไหม”
“ไม่ครับ”
“ไหนอาดูสิ”
อะ...โอ้ยยยยย ประคองไม่ทันไรตะวันก็ล้มลงอีกครั้ง ฟึ่บ....
“????”ไตรภัคไม่พูดมากเขาอุ้มตะวันขึ้นทันที
“ตะวันนน!!!”
“ไตรน้องเป็อะไร”จันทร์เอ่ยถาม
“คือ...”
“คือตะวันสะดุดล้มครับคุณย่า”
“จริงเหรอ ไม่ใช่ไตรแกล้งน้องนะ”
“ไม่ใช่ครับคุณย่า”
“อย่าให้รู้นะว่าแกล้งหลานรักของย่าหนะ”
“คร้าบบบ คุณแม่ ชิ”
“เออ...แล้วบอกน้องยัง”
“ยังครับ”
“เื่อะไรเหรอครับคุณย่า”
“ก็เื่เทียนหอมไง”
“คือยังงี้ พี่ต้องไปดูงานต่างจังหวัดประมาณ2,3วัน แล้วอามีโปรเจคที่จะทำเื่เกี่ยวกับเทียนหอมที่สาขานั้นพอดี อาเลยอยากจะชวนตะวันไปดูงานด้วยกัน”
“ไปกัน2คนเหรอครับ”
“อืม แต่ถ้าตะวัน....”
“ครับ ตะวันจะไปกับอาไตร”
“จริงเหรอ”แววตาของไตรภัคเบิกกว้างขึ้นทันที
“อาก็รู้ว่าเื่เทียนหะวันเก่งแค่ไหน????”ทั้งสองส่งยิ้มและหัวเราะด้วยกัน ไตรภัคไม่ได้ยิ้มและหัวเราะแบบนี้มานานแล้ว
2 วันผ่านไป
วันนี้เป็วันที่ไตรภัคและตะวันจะต้องออกเดินทางไปยังภูเก็ต ส่วนเื่ของเก่งและตะวัน ตะวันก็ยังงอนๆเก่งอยู่ พวกเขาแทบไม่ได้ปรับความเข้าใจเลยด้วยซ่ำ
“เดินทางปลอดภัยนะลูก”
“ครับคุณแม่ ตะวันไปก่อนนะครับ”
ตะวันเดินออกมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง แต่เขาต้องหยุดชะงักเพราะเจอเก่งและไตรภัคยืนรอเขาอยู่หน้าบ้าน
“จะไปไหน”
“พี่หมออ....”
2K
