เมื่อเ้าหญิงได้ฟังเื่เล่าแม่ ก็ได้กลับเข้าห้องนอนและหลับไป
ขณะนั่นเอง ก็ฝนและฟ้าผ่าลงมาที่ยอดปราสาท และกระจกทุกบานในปราสาทก็แตกละเอียด เ้าหญิงเริ่มกลัว ร้องไห้มือทั้งสองกำแน่น และก็เมื่อฝนหยุด เ้าหญิงก็หลับลงไป และฝันร้ายเกี่ยวกับป่า
เ้า! เ้ามันคู่ควรกับข้า! ข้าไม่ได้รักรักเ้าแล้วอภัยให้ข้าเถอะ เ้าผู้ชาย! มันผู้ชายลวงโลก เ้าต้องชดใช้สิ่งที่เ้าทำ อย่าาาาา..... อย่าาาา อ๊าาาากกกกกก......(เ้าหญิงฝัน)
เ้าหญิงตื่น! นี่ข้าฝันหรอ ทำไมข้าฝันร้ายเช่นนี้ล่ะ
เมื่อเ้าหญิงตื่นขึ้นก็พบตัวเองอยู่ในทุ่งหญ้าเขียวในป่าจันทรา
เอ๊ะ! ฉันอยู่ที่ไหน แล้วนี้ฉันตื่นมาอยู่ได้อย่างไร นี้มันป่าจันทรานิ
ทันใดนั่น! ก็มีเ้ากระต๋ายตัวน้อย โผล่มาจากโพรงไม้ออกมาดูเ้าหญิง
เ้าคือตัวอะไรกัน ข้าไม่เคยเห็นพวกเ้ามาก่อนเลย
และแล้วก็มีกระต่ายน้อย สีขาว เดินมาหาเ้าหญิง
เ้านั่นแหละคือใครกัน เ้าเป็มนุษย์ ไม่เคยมีมนุษย์คนไหนที่เข้ามาในป่าแห่งนี้ แล้วไม่โดนสาปให้แห้งตาย อย่างเ้าเลย
ข้าเหรอ? ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี้ข้ามาจากปราสาท แล้วเ้ารู้อะไรเกี่ยวกับที่นี้บ้าาง
นับั้แ่ที่ข้าเกิด ป่าแห่งนี้เป็ที่อุดสมบรูณ์ และสงบสุข แต่แล้วมันก็อยู่ได้ไม่นาน ก็มีแม่มด มาสาปป่าแห่งนี้ให้อยู่ในมนต์ดำ
แม่มดหรอ เขาคือใคร ทำไมเขาต้องมาสาปที่นี้ด้วยล่ะ?
ตำนานได้กล่าวไว้ว่า ั้แ่เนินนาน มีคู่รัก คู่หนึ่ง ซึ่ง เป็แม่มดกับองค์ชาย เมื่อรักกันได้ไม่นาน องค์ชายนั่นได้มีรักใหม่กับสาวอื่น ทำให้แม่มดโกธร และเคียดเเค้นเป็อย่างมาก จึงสาปป่าแห่งนี้ ที่องค์ชายอาศัยอยู่ให้เป็ที่ต้องคำสาปและน่ากลัว!
แล้วองค์ชายล่ะ?
อันนี้ข้าก็ไม่แน่ใจ แต่ตำนานเล่าว่า องค์ชายได้หายสาบสูญ ั้แ่ป่าโดนสาป
แล้วข้าจะกลับปราสาทของข้าได้อย่างไร
ในป่าต้องมนต์นี้ เมื่อใครเข้ามาแล้ว จะไม่สามารถออกไปได้ นอกจากจะถอนคำสาปของป่า
แล้วเ้ามีวิธีไหม?
ในตำนานยังกล่าวไว้ว่า เมื่อจันทราสาดส่อง เืนั่นจะคืนชีพ มือของเ้าหญิงและดคันศรแห่งป่า จะสยบได้
แล้วข้าต้องหาคันศรแห่งป่าได้ที่ไหน?
อันนี้ข้าก็ไม่รู้แต่!! ถ้าโชคชะตาให้เ้าหญิงเป็คนในตำนานจริง เ้าหญิง! นั่นแหละ ที่จะนำพาเ้าไปหาคันศร
ข้าจะเป็อย่างั้นได้เช่นไร ข้าไม่เคยสู้รบกับใคร ขนาดเดินยังสุดดขาตัวเองล้ม
เฮ้อออ..... ข้าไม่น่าเจอเ้าหญิงเลย เอางี้ข้าจะช่วย ข้าจะนำทางเ้าไปที่สวนแห่งภูติ แต่เ้าหญิงต้องทำตามสัญญา ว่าเ้าหญิงช่วยป่าของข้า
ทำไมข้าต้องช่วยเ้าละ! ข้าทั้งต่อสู้ไม่เป็ ขี้กลัวและชอบร้องไห้
ถ้าเ้าหญิงเป็คนที่ตำนานกล่าว เมื่อถึงเวลานั่น เ้าหญิงจะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด
ข้าควรเชื่อเ้าดีไหม?
เ้าหญิงจะเชื่อข้าหรือไม่ ไม่สำคัญแต่เ้าต้องพบกับโชคชะตานั่นอยู่ดี ตอนนี้ก็ยังสามารถเดินทางได้ ข้าจะนำทางเ้าเอง ส่วนเ้า! เดินมาเงียบตามข้าก็พอ
ระหว่างเดินทางไปได้ไม่ไกลฟ้าก็เริ่มครึ่มฝนก็เริ่มโปรยปราย
หาที่หลบฝนเร็วเ้ากระต่าย ตรงนู้น! มีต้นไม้ต้นใหญ่อยู่
อย่าไปนะ! เ้าหญิงที่นั่นมันรังหมาป่า!
เ้าหญิงได้วิ่งไปไกลเกินกว่าเสียงกระต่ายจะไปถึง.....
นี้คือโชคชะตาสินะ โชคชะตาที่ต้องโดนกิน ยังไงข้าก็ติดตามเ้าหญิง เ้าหญิง!!! เ้าหญิง!!! หยุดนะ!!!
ทันใดนั่น เ้าหญิงยังวิ่งไปไม่ถึงต้นไม้ใหญ่ก็มีฝูงหมาป่าล้อมเ้าหญิงไว้ทุกทิศทาง