ลี่เซียนก็เดินเข้าไปในครัวไปหยิบตะกร้าออกมาใส่ไข่ไก่ทันทีด้านคุณปู่กับคุณพ่อของลี่เซียนก็เดินไปยืมรถเข็นที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านก่อนจะรีบเข้าเมือง
เมื่อทั้งคู่ขายหมูตัวใหญ่ที่ร้านอาหารเสร็จแล้วก็รีบไปซื้อข้าวสาร เครื่องปรุง และข้าวของในครัวเป็บางส่วนแล้วพากันกลับบ้านทันที
เมื่อถึงบ้านลี่เซียนได้ยินเสียงของคุณปู่ของเธอกำลังะโเรียกหาคุณย่าและแม่ของเธอให้ออกไปช่วยขนของที่พวกเขาซื้อกลับมา
" อย่าเพิ่งถามอะไรก่อนเดี๋ยวรอให้ลี่หมินไปส่งรถเข็นที่บ้านผู้ใหญ่ให้เสร็จก่อนเดี๋ยวเราค่อยคุยกัน"
ลี่เซียนตัวน้อยค่อยๆยกขันน้ำมาให้ปู่ของเธอที่นั่งอยู่บนแคร่หน้าบ้าน
" น้ำคะ คุณปู่หนูกลัวคุณปู่จะเหนื่อย "
" หลานสาวตัวน้อยของปู่ดีที่สุด "
ลี่ิ่ที่เดินกลับมาเห็นลูกสาวตัวน้อยของเขากำลังออดอ้อนปู่ของเธออยู่เขาก็รู้สึกเปรี้ยวใจเล็กน้อยก่อนจะทำเสียงเล็กเสียงน้อยใส่ลูกสาวของเขาทันที
" พ่อเหนื่อยจังเลย มีใครจะเอาน้ำให้พ่อบ้างไหมหน้อ "
" หนูค่ะๆ รอแปปนึงนะคะพ่อ "
ลี่หมินหันไปส่งสายตาเยาะเย้ยให้พ่อของตัวเองเมื่อเห็นว่าลูกสาวของเขาใส่ใจเขามากกว่าทำให้ลี่อินที่ยืนมองสามีและลูกชายที่ยืนข่มกันอยู่ด้วยความเหนื่อยใจ
ในตอนนี้ทุกคนมานั่งล้อมวงกันอยู่บนพื้นในบ้านก่อนจะช่วยกันดูว่าของที่ซื้อมามีอะไรขาดอีกบ้าง
" เอาละวันนี้ฉันกับลี่หมินไปขายหมูป่าให้กับร้านอาหารในเมืองเขาได้ราคาอย่างดีขายหมูป่าได้มา 500 หยวน ก่อนจะไปซื้อข้าวของและผ้าที่ใช้ตัดเย็บเสื้อผ้ากลับมาตอนนี้มีเงินเหลือ 300 หยวน "
แล้วก็ยื่นถุงเงินให้กับลี่อินเป็คนเก็บไว้จากนั้นลี่ซ่งก็เริ่มแกะข้าวของที่ซื้อมาพร้อมกับจัดเรียงให้เรียบร้อยลี่อินและลี่จูก็เข้าไปทำอาหารทันที
ด้านลี่เซียนที่ตอนนี้เดินเข้ามาดูอาการของลี่หยางที่นอนอยู่ในห้องก็พบว่าพี่ชายของเธอได้ฟื้นขึ้นมาแล้วแต่ยังขยับร่างกายได้ไม่มาก
" พี่ชายตื่นแล้ว รอแปปนะคะหนูจะไปตามพ่อกับแม่เข้ามาดูพี่"
" แม่คะ พ่อคะ พี่ชายฟื้นแล้วคะ "
ลี่จูที่ได้ยินเสียงของลูกสาวะโหาก่อนจะจับใจความได้ว่าลูกชายของเธอฟื้นแล้วก็ดีใจเป็อย่างมากก่อนจะขอแม่สามีไปดูลูกชายที่นอนอยู่ในห้อง
" ลี่หยางเป็ยังไงบ้างลูกเจ็บตรงไหนบ้างลูกบอกแม่หน่อยสิ "
" แม่ครับผมสบายดีครับแต่ยังปวดตามร่างกายอยู่อีกครับแต่ที่เจ็บคือขาด้านขวาครับ "
" ลี่หยางเป็ยังไงลูก พรุ่งนี้พ่อจะพาลูกไปหาหมอในเมืองนะ อดทนอีกวันนะลูก"
ลี่หมินที่เดินเข้ามาในห้องของลูกชายเมื่อได้ยินว่าลูกชายของเขามีอาการเจ็บที่ขาขวาเขาก็อดกังวลขึ้นไม่ได้ก่อนจะตัดสินใจพาลูกชายไปให้หมอดูอาการในวันพรุ่งนี้
วันนี้ลี่ซ่งและลี่ิ่สามารถหาเงินเข้าบ้านแต่พวกเขาก็ไม่นิ่งนอนใจเพราะต้องใช้เงินอีกจำนวนมากในการปรับปรุงซ่อมแซมบ้านก่อนหน้าหนาวจะมาถึงนอกจากนี้ยังต้องพาลี่หยางไปหาหมอในเมืองอีกด้วยพวกเขากลัวว่าหากปล่อยไว้นานกว่านี้อาการป่วยอาจจะลามไปเยอะกว่านี้อีก
ตอนนี้ทุกคนในบ้านได้กลิ่นหอมมาจากในครัวก่อนจะได้ยินเสียงท้องร้องของทุกคนแข่งกันเพราะเมื่อวานพวกเขาไม่ได้ทานอะไรกันเลยและวันนี้ช่วยสายก็คือมื้อแรกของทุกคนในบ้านลี่จูที่ถือถ้วยแกงได้เดินตามหลังลูกสาวของเธอที่เดินถือจานข้าวออกมา
" โอ้ ลีเซียนของเราถึงกับเดินถือจานมาเองเลยเหรอเก่งจริงๆเลยตัวแต่นี้"
" หนูอยากช่วยทุกคนในบ้านค่ะ "
" ไหนลูกสาวพ่อบอกพ่อหน่อยสิว่าวันนี้มีแกงอะไรให้พ่อกินบ้าง "
" คุณแม่กับคุณย่าทำผัดผัก ไก่ผัดขิง และซุปไก่ค่ะ "
" เอาละอย่าพูดกันให้มากความ ไปลี่ิ่ช่วยแม่กับเมียลูกข้าวออกมา เราจะได้กินข้าวกันแล้วช่วยกันถอนหญ้าข้างๆบ้าน"
ลี่เซียนเห็นพ่อของเธอเดินเข้าไปในครัวอย่างรวดเร็วก่อนจะออกมาพร้อมหม้อใส่ข้าวและมีคุณย่ากับแม่เดินตามหลังมาก จากนั้นทุกคนก็นั่งทานข้าวโดยไม่มีเสียงพูดคุยใดๆออกมา
เมื่อทุกคนทานข้าวจนอิ่มท้องลี่จูก็ได้ไปป้อนข้าวให้ลี่หยางที่นอนป่วยอยู่ในห้องตอนนี้ภายในบ้านของพวกเขาสะอาดเป็อย่างมากเพราะนอกจากข้าวของที่คุณปู่กับพ่อเธอได้ซื้อก็มีเสื้อผ้าที่พวกเขานำออกมาจากบ้านเดิมคนละสองตัวเท่านั้นเอง
เด็กน้อยลี่เซียนที่ตอนนี้เธอไปป่วนคุณย่าของเธออยู่หลังบ้านโดยเธออาสาจะช่วยย่าของเธอล้างจานแต่ย่าของเธอก็กลัวว่าเธอจะทำจานที่เพิ่งซื้อแตกเพราะตอนบ้านรองได้อยู่ที่บ้านเดิมพวกเขายังมีคนรับใช้คอยดูแลไม่เคยต้องลำบากอะไรจนพี่ชายของลี่ซ่งเสียชีวิตลงพี่สะใภ้ของเขาก็ไล่พวกเขาออกจากบ้านพร้อมตัดขาดทันที
ลี่เซียนที่ตอนนี้เดินดูรอบๆก็เห็นว่าปู่กับพ่อของเธอกำลังตัดหญ้าที่ซากรั้วกั้นอย่างแข่งขันทำไมเธอถึงเรียกซากรั้วน่ะเหรอเพราะเธอคิดว่าหากมีลมแรงๆพัดมารั้วบ้านก็ปลิวไปตามแรงลมแล้ว
2K
