ทางด้านชาน่าและชาร์ดเตอร์ก็พูดคุยกันตามภาษาพี่น้องที่ไม่ได้เจอกันนานจนทำให้ชาร์ดเตอร์ลืมไปว่ามีมิเชลอยู่ด้วยพี่น้องก็พูดคุยกันไปสักพักชาน่าเห็นมิเชลเดินเข้าไปในห้องครัวทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้หึ ! คงคิดที่จะดึงความสนใจจากพี่ชายของเขานะสิ หึเธอต้องจัดการผู้หญิงคนนี้ออกจากชีวิตพี่ชายของเธอให้เร็วที่สุดอย่างแรกต้องทำให้พี่เธอไม่อยู่ก่อนถึงจะจัดการได้ถนัด
"พี่ชาร์ดเตอร์คะ ชาน่าว่าพี่มาเหนื่อยๆพี่ไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนดีกว่าค่ะ " ชาน่าพูด
"อืมก็ดีเหมือน พี่รู้สึกเหนียวตัวอยู่เหมือนกันงั้นเดี๋ยวพี่ของตัวไปอาบน้ำก่อนนะ "
"ค่ะ"
ชาร์ดเตอร์เมื่อเข้าในห้องนอนเขาคิดว่ามิเชลจะเข้ามาที่ห้องนอนซะอีกเมื่อหามิเชลไม่เจอเข้าจึงเดินออกมาเพื่อตามหามิเชล
ชาน่าเมื่อชาร์ดเตอร์เดินเข้าห้องไปเพื่ออาบน้ำเธอก็เดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อจัดการกับมิเชล
ทางด้านด้านมิเชลก็นั่งคิดเหม่อลอยเื่เกี่ยวกับเธอและชาร์ดเตอร์มันจะเป็ยังไงต่อไปจนไม่รู้สึกว่าชาน่าได้เข้ามาในห้องครัว
"สวัสดีค่ะคุณมิเชล นายหญิงแห่งเกร์ยเนอร์ "
"เอ่อ สวัสดีค่ะคุณ..."
"ฉันชื่อชาน่าเป็น้องสาวของพี่ชาร์ดเตอร์"มิเชลได้ยินดังนี้ก็รู้สึกโล่งใจที่เธอคนนี้เป็น้องสาวของชาร์ดเตอร์
"อ่อค่ะ สวัสดีค่ะคุณชาน่า ไม่ทราบว่าคุณรู้ได้อย่างไรคะว่าฉันเป็ใคร"
"ทำไมชาน่า จะไม่รู้จักนายหญิงแห่งตระกูลเกร์ยเนอร์ละคะผู้หญิงที่เอาตัวเข้าแลกเพื่อหวังผลประโยชน์กับพี่ชายฉันละคะ "
"นี่มันเื่อะไรกันคุณ เอาเื่อะไรมา พูด อยู่ๆ ก็มาว่าฉัน"
"อย่ามาทำใสซื่อหน่อยเลยค่ะ ข่าวออกจะดังไปทั่วโลกขนาดนั้น อย่างบอกนะว่าคุณไม่รู้เื่"
"ใช่ฉันไม่รู้เื่นี้จริงค่ะอีกอย่างฉันก็ไม่ได้เอาตัวเขาแรกเพื่อหวังให้พี่ชายของคุณมาช่วยเหลือด้วย "
"คิดว่าชาน่าจะเชื่อหรอคะ อย่ามาทำหน้าซื่อตาใสไปหน่อยเลยไม่ได้เอาตัวเข้าแลก แต่หอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่กับผู้ชายเขาถึงที่นี่หรอคะที่บอกว่าไม่ได้เอาตัวเข้าแลก "
"มันไม่ได้เป็อย่างที่คุณคิดนะคะ ฉันอธิบายได้"มันไม่ได้เป็แบบนั้นสักหน่อย เธออธิบายได้แต่เหมือนเธอจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น
"ไม่ต้องมาแก้ตัวหรอกค่ะ เพราะว่าฉันไม่เชื่อ ฉันจะเชื่อเฉพาะแต่สิ่งที่ตาฉันเห็น"
"ผู้หญิงอย่างคุณอะนะ อย่างมากก็เป็ได้แค่ผู้หญิงที่พี่ชายฉันเอาไว้ขั้นเวลาก็เท่านั้นเอง พี่ชายของฉันอะนะไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหนฉันบอกให้เอาบุญให้คุณรู้เอาไว้ด้วยนายหญิงแห่งเกร์ยเนอร์ "มิเชลได้ยินถึงขั้นกับจุกที่อกขึ้นมา มันก็จริงอย่างที่เธอพูดนะแหละเธอมันแค่ผู้หญิงขั้นเวลาจริงนั่นแหละ
"หึหึ นี่นะหรอนายหญิงแห่งเกร์ยเนอร์ ช่างน่าอายเสียจริงเอาตัวเข้าแลกเพื่อหวังผลประโยชน์คุณพ่อของคุณที่เป็เ้าชายนิทราคงภูมิใจมากสินะที่รู้ว่าที่ลูกสาวคนเดียวขอวเขาสามารถพยุงบริษัทที่กำลังจะล้มไว้ได้เพราะเอาตัวเข้าแลกนะ "
เมื่อสิ้นเสียงชาน่าความอดทนที่เธอมีก็หมดลง ทำไม ทำไมต้องพูดถึงพ่อเธอด้วยว่าให้เธอคนเดียวเธอยังพอรับได้แต่ว่าถึงครอบครัวของเธอ เธอจะไม่ทนอีกต่อไป
"คุณ้าอะไรจากฉันกันแน่คุณชาน่า ถ้าคุณจะว่าฉันก็ว่ามาเถอะ แต่ขอร้องละอย่าพลาดพิงถึงครอบครัวของฉันคุณรักครอบครัวคุณอย่างไรฉันก็รักครอบครัวของฉันอย่างนั้น"
"หึหึ ฉัน้าให้เธอออกไปจากชีวิตพี่ชายของฉัน"มิเชลได้ยินอย่างนั้นก็ อยากจะหัวเราะออกมา ที่มาด่าว่าเธอนี่แค่เด็กน้อยหวงพี่ชาย ทีแรกเธอก็จะทำตามที่เธอ้านั่นแหละแต่เป็เื่นี้เธอถึงกับชะงัก
" เื่นี้มันเป็เื่ของฉันกับคุณชาร์ดเตอร์ มันไม่เกี่ยวกับคุณ"
"ฉันจะบอกคุณไว้ตรงนี้เลยนะว่าฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้นนอกเสียจากคุณชาร์ดเตอร์เอ่ย ปากไล่ฉันไปเอง"
" หึหึ หน้าด้านหน้าทนอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดเลยจริง "
" หึหึ อย่างนั้นหรอคะ "มิเชลตอบ
ก่อนที่จะมีอะไรไปมากกว่านี้เสียงของชาร์ดเตอร์ก็ดังขึ้น
"อ่าวนี้เจอกันแล้วหรอ"ชาน่าเปลี่ยนสีหน้ากลับไปออดอ้อนพี่ชายตัวเองทันที
"เจอกันแล้วค่ะ พี่ชาร์ดเตอร์พี่มิเชลน่ารักมากเลย "
"ถ้าอย่างนั้น พี่ขอแนะนำอย่างเป็ทางการอีกครั้งนะครับ ชาน่านี้มิเชลมิเชลนี่ชาน่าน้องสาวคนเล็กของผมเอง"
"สวัสดีอย่างเป็ทางการอีกครั้งนะคะ พี่มิเชล"ชาน่าแสร้งทำเป็พูดจาดี
"ค่ะ " มิเชลได้แต่ยิ้มตอบ
"ตัวเล็กพี่มาตามเราไปอาบน้ำ วันนี้เราเหนื่อยมากแล้ว"ชาร์ดเตอร์พูดกับมิเชล
"ค่ะ พี่ชาร์ดเตอร์อาบหรือยังคะ" มิเชลถาม เสียงยั่วยวนพร้อมกับส่งเยิ้มหนาวเยิ้ม
" พี่ก็รอเรานะแหละ "ชาร์ดเตอร์ส่งสายตาหวานเยิ้มตอบไปให้มิเชลชาน่าเห็นอย่างนั้นก็พูด ออกมา
"พี่ชาร์ดเตอร์ขา วันนี้น้องขอนอนกับพี่ได้ไหมคะ"พร้อมทำสายตาอ้อนส่งไปให้พี่ชาย
"เอ่อ ทำไมชาน่าถึงอยากนอนกับพี่ละค่ะ"
"ก็ชาน่าไม่ได้เจอพี่นานแล้วชาน่าก็คิดถึงพี่สิคะ"
ชาร์ดเตอร์ได้ยินดังนั้นก็ส่งสายตาของความคิดเห็นจากมิเชล มิเชลก็ได้แต่พยักหน้าให้ชาร์ดเตอร์เธอไม่อยากที่จะต่อกลอนกับชาน่าแล้ว วันนี้เธอเหนื่อยมามากแล้ว เธออยากพักผ่อนแล้วก็ดีเหมือนกันวันนี้เธอจะได้นอนสบายหน่อย ไม่มีชาร์ดเตอร์คอยรังแกเธอ
"ครับ" ชาร์ดเตอร์ตอบรับอย่างหลีกเลี่ยง
"ปะงั้นเราไปอาบน้ำเข้านอนกันดีกว่าค่ะ"ชาร์ดเตอร์ได้แต่เดินตามน้องตัวเองเข้าไป
ส่วนมิเชลเดินเข้าห้องนอนอีกห้องไปเธอก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปเข้าห้องน้ำ แต่ดีหน่อยที่ห้องแต่งตัวนั้นเชื่อมระหว่างสองห้องนี้เอาไว้สามารถเข้าไปในห้องแต่งตัวได้เลยโดยไม่ต้องเข้าห้องอีกห้อง
เมื่อมิเชลอาบน้ำเสร็จก็เข้าไปแต่งตัวก็จวบเหมาะกับที่ชาร์ดเตอร์นั้นก็เข้าแต่งตัวเช่นกันเมื่อทั้งสองสบตากันก็เกิดความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นหรือเป็เพราะคืนนี้เป็คืนแรกที่ พวกเขาไม่ได้นอนด้วยกับ ั้แ่อยู่ด้วยกันมา
ทำให้ชาร์ดเตอร์ย่างก้าวเร็วเข้าไปหามิเชลรวบเอวเธอแล้วประกบเรียวปากเข้ากับริมฝีปากเธอทันทีลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในปากของมิเชลเพื่อดูดกลืนความหวาน รสจูบในครั้งนี้เป็จูบทั้งเร่าร้อนและอ่อนโยนทั้งสองคนก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเป็คืออะไร
ริมฝีปากร้อนประกบจูบไม่มีท่าทีเร่งเร่าให้โอกาสให้ทั้งสองได้ัักันเพื่อซึมซับความรู้สึกบางอย่างหรือบางทีอาจจะเป็ความรู้สึกที่เรียกว่าโหยหา
ทางด้านชาน่าเมื่อเข้ามาถึงห้องนอนพี่ชายของเธอเธอก็บอกพี่ชายของเธอเข้าไปอาบน้ำก่อนส่วนเธอก็นั่งคิดแผนที่จะเล่นงานมิเชลในวันพรุ่งนี้เพี่อกำจัดมิเชลให้ออกจากชีวิตของพี่ชายเธอให้เร็วที่สุด
เช้าวันถัดมามิเชลตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำอาหารให้กับชาร์ดเตอร์เหมือนทุกวันแต่วันคงต้องทำเยอะหน่อยเพราะมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกคน
ทางด้านของชาน่าก็ตื่นเช้าเหมือนกัน.เธอต้องตื่นก่อนพี่ชาย เพื่อจะได้จัดการมิเชลได้สะดวกตามแผนของเธอที่วางไว้ั้แ่เมื่อคืน
"สวัสดีตอนเช้าค่ะพี่มิเชล"
"สวัสดีค่ะ"
"ทำอะไรอยู่คะ "
"ทำอาหารเช้าค่ะ"
"มีอะไรให้ชาน่าช่วยไหมคะ"
"อย่าเลยค่ะ ฉันทำเสร็จแล้ว เหลือแต่ยกไปที่โต๊ะเท่านั้นเองค่ะ"
"อย่างนั้นหรอคะ ถ้างั้นมิเชลช่วยนะคะ" มิลเชลยังไม่ได้ตอบอะไรชาน่าก็เข้ามาแย่งถ้วยข้าวต้มร้อนๆ จะมิเชลด้วยความที่มันร้อนมากทำให้เมื่อช่าน่าจับ มันร้อนเธอเลยปล่อยมันลงทำให้ข้าวต้มร้อนราดเข้าที่มือของเธอ และเข้าที่ขาของมิเชล แล้วตกลงพื้นแล้วแตก
เพี้ยง !เสียงดังไปทั่วห้อง ทำให้ชาร์ดเตอร์รีบวิ่งเข้ามาในครัวอย่างเร่งรีบ
"โอ๊ย ร้อน ร้อน"
"เห้ย ! ทำอะไรกันนะ"ชาร์ดเตอร์รีบวิ่งไปหาน้องเขาทันที
"ฮือ พี่ชาร์ดเตอร์น้องเจ็บ ฮือ"
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นมิเชล คุณทำอะไรน้องผม"
" ฮึ ฮึ พี่ชาร์ดเตอร์อย่าไปว่าพี่มิเชลเลยค่ะ ชาน่าผิดเอง "
"ห๊ะ"มิเชลทำหน้าไม่เหวอพร้อมทั้งตอนนี้เธอเจ็บบริเวณขาที่ถูกข้าวต้มร้อนราดด้วย
" ชาน่าแค่จะเข้าไปช่วยพี่มิเชล ไม่คิดว่าพี่มิเชลจะโกรธชาน่าขนาดนี้.แถมยังปัดถ้วยข้าวต้มใส่ชาว่าด้วยค่ะ ถ้าชาน่าทำให้พี่มิเชลโกรธเื่อะไรชาน่าต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ " เธอขอโทษ ตีหน้าเศร้า ซบอกชาร์ดเตอร์แต่สายตาที่ส่งมานั้นไม่ได้เป็เหมือนที่เธอพูดเลย
"หรือว่าพี่มิเชลโกรธที่ชาน่าแย่งพี่ชาร์ดเตอร์ไปนอนด้วยเมื่อคืนหรือเปล่าคะถ้าเป็เื่นั้นชาน่าต้องขอโทษด้วยนะคะ ชาน่าไม่ได้ตั้งใจค่ะชาน่าแค่คิดถึงพี่ชายมากเลยอยากนอนกอดเท่านั้นเองค่ะ"
มิเชลได้ยินที่ชาน่าพูดแล้วถึงกับอึ้งพูดไม่ออกชาน่าเธอช่างแสดงละครเก่งเหลือเกิน และสามารถแต่งละครขึ้นมาเองได้เป็ฉากๆอยากจะยกรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมแห่งปีให้เธอเลย
"เธอทำแบบนี้ได้อย่างไรมิเชล เธอมีสิทธิอะไรมาทำกับน้องสาวฉันแบบนี้ห๊ะ!!" ชาร์ดเตอร์ตะคอกใส่หน้ามิเชลเสียงดังลั่นห้องสร้างความพอใจให้กับชาน่าเป็อย่างมาก
"นั้นนะสิมีสิทธิอะไร"มิเชลพูดไม่ออกเมื่อถูกชาร์ดเตอร์ตะคอกใส่แบบนี้ ตอนนี้น้ำตาเธอไหลลงมาอาบแก้มเธอเจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ ใช่สิเธอไม่มีสิทธิอะไรเลยไม่มีสิทธิแม้แต่ที่จะได้พูดได้อธิบาย
"ไป ! เธอจะไปที่ไหนก็ไป !ฉันไม่อยากเห็นหน้าคนอย่างเธอ "
…………………………………………………
148
