ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่8 ช่วยคน
ตึกตึก! ร่างอ้วนของบิลวิ่งสุดแรงเขาต้องไปตึกข้างๆให้ทันมันเป็นตึก 6 ชั้น แน่นอนว่าสูงอยู่ในระดับหนึ่งถ้าโดดตายแน่นอน“แฮกๆ ใครมันถึงคิดจะทำเรื่องบ้าๆอย่างนั้นนะ”บิลได้แต่สถบออกมาอย่างเหนื่อยๆเขาวิ่งสุดแรงเกิดตอนนี้ก็ถึงบันไดชั้นแรกแล้ว“ต้องรีบ!”สองเท้าของคนอ้วนรีบวิ่งขึ้นบันไดอย่างรวเร็วตึกตึก!ผ่านบันไดชั้นแล้วชั้นเล่าจนในที่สุดก็ถึงดาดฟ้าในตอนนี้บิลเหนื่อยหอบมากเพราะการวิ่งขึ้นบันไดต้องใช้แรงมากกว่าปกติ“นี่! ธะ เธอจะทำอะไร!”บิลเห็นร่างของเด็กสาวใส่ชุดนักเรียนโรงเรียนเขากำลังยืนอยู่แถวๆขอบดาดฟ้า“...”ไม่มีเสียงตอบกลับเธอแค่หันกลับมองดูบิลเท่านั้นใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา“นะ นี่เธออย่าคิดจะทำอะไรบ้าๆอย่างข้าตัวตายสิชีวิตน่ะมีค่ากว่านั้น”บิลเริ่มกล่าวคำที่จะทำให้เธอเปลี่ยนใจในการฆ่าตัวตาย“ฮือ..นายจะรู้อะไร”เธอกล่าวแค่นี้แล้วดูเหมือนว่าจะหันกลับไปและเตรียมตัวจะโดด“เห้ย! เดี๋ยวก่อย..ถุ้ย...เดี๋ยวก่อนสิอย่าพึ่ง เห้ยเดี๋ยวก่อนเธอฟังฉันก่อนสิฉันมีอะไรจะให้เธอฟังก่อน”บิลกล่าวและค่อยเดินเข้าไปหาเธอ“ฮือ..อะไรล่ะ...”เธอยังคงร้องไห้“รอแปปนะ อะแฮม!”บิลเทสเสียงของก่อนจะเริ่มแสดงอารมณ์บางอย่างออกมาจากอารมณ์อย่างจริงจัง“แม้ว่า... ♪♪ ..”บิลเรื่องร้องเพลงของเขาแน่นอนว่ามันเป็นสไตล์Hiphop แน่นอนว่าต้องมีRap“ฮือ...”เด็กสาวร้องไห้หนักกว่าเดิมแต่ว่าเธอไม่ได้หันหลังกลับเธอยังคงยืนฟังบิลร้องต้องไป“ถึงมันจะทิ้งเธอไปก็ช่างแม่ง...โย่ว ปล่อยมันไปกับน้ำตาแค่นั้น...♪♪” บิลRapด้วยทำนองและเสียงที่ราวกับสวรรค์ประทานให้มันกินใจคนฟังได้เป็นอย่างมากแน่นอนว่าบิลร้องอย่างตั้งใจมาก“ถ้าเจอมันเธอก็แค่ชูนิ้วกลางแล้วยิ้มเท่านั้นพอ....”บิลเข้าท่อนRapจนจบในวรรคนี้บิลใส่อารมณ์หัวเราะเข้าไปด้วยทำให้มันดูกวนๆ“แม้ว่า...♪♪”และก็ร้องจนถึงท่อนสุดท้ายจนจบลงบิลก็มองดูสาวน้อยเบื้องหน้าเขาที่ตอนนี้มองเขาแข็งค้างอยู่“เอ่อ..ตรูทำไรผิดเปล่า..”บิลยิ้มๆเขาแค่ร้องเนื้อเพลงในชาติเก่าเท่านั้นเองแต่สิ่งที่บิลไม่รู้คือหญิงสาวหรือเด็กสาวที่แข็งค้างอยู่นี้ได้ตกลงสู่ภวังค์ของเสียงของเขาและเธอเองก็ชอบเพลงแนวแปลกประหลาดของบิลที่มีคำหยาบเข้ามาผสมด้วย“เฮ้! นี่เธอ!.”บิลได้เข้าไปใกล้เด็กสาวพร้อมกับเอามือโบกไปมาเบื้องหน้าของเธอ“นี่!”หมับ!ในครั้งนี้บิลตะโกนพร้อมกับจับไหลของเธอและเขย่าเพื่อให้เธอตื่นจะอาการค้างอยู่ในภวังค์“เอ๊ะ! นะนาย”ในครั้งนี้เธอหยุดร้องไห้แล้วมีเพียงดวงตาที่แดงเล็กน้อยเนื่องจากร้องให้มานาน“เธอไม่คิดจะฆ่าตัวตายแล้วใช่มั้ย?”บิลถามอย่างกังวลเพราะภารกิจยังไม่บอกว่าสำเร็จเลย“...อะ..เอ่อ..”เด็กสาวกล่าวอย่างติดขัด“เฮ้อ! ฟังนะเลิกคิดบ้าๆได้แล้ว....แม้ว่ามันจะไม่ต้องการให้คิดและหันกลับไปมองพ่อแม่ของเธอ...เย!”ครั้งนี้บิลRapออกมาอีกครั้งด้วยท่อนที่มีความหมายและกินใจติ้ง![ ภารกิจเสร็จสิ้น][ ช่วยคนจะฆ่าตัวตาย: สำเร็จ][คุณได้รับ : 100 แต้มความดี][คุณได้รับ: ทักษะวิชาการต่อสู้ขั้นกลาง]‘หืม..’บิลตกใจเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่แสดงออกเขามองเด็กสาวก่อนที่จะจับมือของเธอลากออกมาจากขอบตึกและพาเธอลงบันไดไป“ดะเดี๋ยว!..”เด็กสาวตกใจเธอไม่คิดว่าบิลจะจูงมือเธอไปกระทันหันและลากเธอลงไปด้วย....เมื่อมาถึงชั้นล่างบิลก็ปล่อยมือเด็กสาวก่อนที่จะมองเธอครั้งหนึ่งเธอเป็นเด็กสาวที่น่ารักอยู่ไม่ใช่น้อยแต่บิลก็ไม่คิดเล็กคิดน้อยเขาหันหลังกลับและเตรียมเดินกลับห้องของเขา“นายชื่ออะไร!”เด็กสาวถามขึ้นก่อนที่บิลจะเดินไปไกล“บิลน่ะ..”บิลกล่าวออกมาก่อนที่จะเดินไปโดยไม่หันหลังมองเขาก็ไม่มีความจำเป็นอะไรจะคุยกับเด็กสาวอีกเสียหน่อย...“กลับไปห้องโดนครูเคนมินดุแน่เฮ้อ!”บิลได้แต่ถอนหายใจถึงแม้เขาจะอธิบายไปคงไม่มีใครเชื่อว่าเขาไปช่วยคนมาเพราะคนอื่นไม่เห็นเด็กสาวที่กำลังจะโดดตึกเหมือนเขาเพราะคนส่วนใหญ่ไม่สนใจที่จะมองไปบนดาดฟ้าตึก7 อยู่แล้ว“ช่างเถอะ นี่แหละเขาว่าฮีโร่ในโลกจริงเป็นได้เพียงแค่คนปิดทองหลังพระ”บิลโยกหัวเบาๆ“บิลอย่างงั้นหรอ...”เด็กสาวมองหลังของบิลที่เดินจากไปเธอยิ้มน่ารักออกมาโดนไม่รู้ตัวจบ...ผิดพลาดตรงไหนตรงใดต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับผม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่8 ช่วยคน

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่8 ช่วยคน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้