กำเนิดราชาแห่งราชันย์

เช้าวันต่อมาจางหมิงลุกจากเตียงด้วยอาการสรึมสรือ ก่อนจะเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว จากนั้นค่อยลงไปทานอาหารเช้าข้างล่างพร้อมกับท่านปู่ ในระหว่างที่รับประทานอาหารอยู่นั้นก็ได้บอกให้บ่าวไพร่ไปเรียกเทียนหวู
'' หลานไปเอาไครที่ไหนมาอีกหละคราวนี้ '' เมื่อวาน5 เงาที่ส่งไปคุ้มครองจางหมิงในป่ารายงาน มาว่าจางหมิงได้เอาผู้ติดตามคนใหม่มาโดยการทำสัญญาทาส
'' อ่อ...ท่านปู่รู้อยู่เเล้วใช้มั้ย...หลานเห็นว่าเทียนหวูเป็นคนกตัญญูรักพี่น้องเลยให้ทำสัญญาทาส..แลกกับการไม่ทำร้ายพี่น้องของมันที่มาล้วงเกินหลาน '' พูดถึงตรงนี้จางหมิงก็เล่าเรื่องในโรงเตี้ยมให้ฟังอย่างละเอียด
ถึงจางหยวนจะรู้เรื่องที่จางหมิงทำสัญญาทาสอยู่เเล้ว แต่ก็ยังไม่รู้ไปทำสัญญาทาสกับไครที่ไหน จึงนั่งทานข้าวพลางฟังเรื่องเล้าของหลานตัวเองไปด้วย
หลังจากได้ยินว่าหลานตัวเองทำสัญญาทาสกับคนแซ่เทียนจางหยวนก็ต้องขมวดคิ้ว คนแซ่เทียนเมื่อก่อนเคยเป็นขุนนางระดับสูงของเมืองหลวงทวีปลมปราณฟ้า
แต่เมื่อ 10 กว่าปีก่อน คฤหาสน์ของขุนนางเทียนถูกวางเพลิงทำให้ไม่มีไครในคฤหาสน์หนีออกมาได้ ที่ว่าหนีออกมาไม่ได้ ไม่ใช้ว่าหนีออกมาไม่ได้แต่ไม่สามารถหนีออกมาได้ตางหาก
หมอหลวงได้ข้อพิสูจน์ศพที่ตกตายในคฤหาสน์ขุนนางเทียน ศพเหล่านั้นตรงต้นคอต่างมีร่องรอยของการหั้นด้วยดาบ จึงได้ข้อสรุปว่าทุกคนในคฤหาสน์ขุนนางเทียนถูกลักลอบสังหารก่อนจะถูกวางเพลิงเพื่อจัดฉาก
แถมชาวบ้านในระแวกยังเห็นเงามากกว่า 100 สายบินออกจากคฤหาสน์ขุนนางเทียนก่อนจะถูกวางเพลิงเสียอีก
ด้วยเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นนี้ เหล่าขุนนางทั้งหมดที่มีสัมพันธอันดีกับขุนนางเทียนต่างตัดสัมพันธกันหมด ทำให้เหล่าลูกหลานขุนนางเทียนที่เหลือรอดจากเพลิงต่างตกเป็นที่นั่งลำบาก แล้วค่อยๆตกตายไปที่ละคนจากความหิวโหย...
จางหยวนคิดว่า เขาจะเปลี่ยนชื่อเทียนหวูให้เป็นจางหวู เพื่อจะได้ไม่เป็นภัยอัตรายกับหลานของเขาและเจ้าตัว.. (ชั้งเป็นชายแก่ที่มีเมตาเหมือนไรท์จริง...)
ก๊อก...ก็อก...ก็อก
เสียงเคาะประตูตามมารยาทดั้งขึ้น ตามด้วยบ่าวที่จางหมิงให้ไปเรียกเทียนหวูมา
'' คนที่นายน้อยให้ไปเรียกมาเเล้วเจ้าค๊ะ '' นางกล่าวนอบน้อมกับจางหมิง
'' ทำความเคารพนายน้อยและท่านผู้นำในยามเช้า '' เทียนหวูเดินเข้ามาที่หลังก็ป้องมือทำความเคารพทั้งคู่
'' เทียนหวูนี้ปู่ของข้าเอง...อืมมีเรื่องสำคัญจะบอกเจ้าอยู่พอดี...วันนี้เจ้าต้องไปหอตำรากับข้า '' จางหมิงแนะนำปู่ของเขาให้เทียนหวู และบอกเรื่องสำคัญที่จะทำในวันนี้
'' ขอรับนาน้อย '' เทียนหวูป้องมือคำนับจางหยวนอีกคร้ง ในขณะตาสำรวจจางหยวนตั้งแต่หัวจรดป้ายเท้า
'' ไม่ต้องมากพิธีหลอก...ไหนๆก็เป็นครอบครัวเดียวกันเเล้ว...จะให้ช่วยเปลี่ยนแซ่เป็นจางได้รึป่าว '' จางหยวนไม่ใช้เด็กน้อยเหมือนจางหมิงที่ไม่รู้ตัวว่าเทียนหวูกำลังสำรวจอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องขี้ปะติ๋วนี้ พลางพูดสิ่งที่ตัวเองคิดไว้ก่อนหน้านี้จะให้เทียนหวูเปลี่ยนเป็นแซ่จาง
นัยตาเทียนหวูผลัดเย็นชาวูปหนึ่งก่อนจะสลายไปเป็นปกติ้ เทียนเพียงตอบแค่คำเดียวออกมา
'' ขอรับ ''
จางหยวนได้ยิ้นเช่นนั้นก็ยิ้มแฉ่งกลับมารับประทานอาหารกับจางหมิงต่อ หลังจากทานข้าวเสร็จจางหยวนก็กลับตำหนักตัวเองพร้อมย้ำจางหมิงว่าต่อไปให้เรียกเทียนหวูด้วยแซ่จาง
จางหมิงใช้เวลาปรับตัวแซ่ใหม่ของเทียนหวูครู่หนึ่งถึงจะชิน
'' จางหวูปะไปหอตำรากัน...วันข้าจะสอนตำรารวบรวมปราณให้เจ้าเอง '' จางหมิงกล่าวอย่างสนุกสนานเพราะวันนี้เขาจะได้เป็นอาจารย์สอนตำราที่เรียนไปเมื่อวาน (ต่อไปจะเรียกเทียนหวูว่าจางหวูนะขอรับบบบ)
'' ขอรับ...แต่นายน้อยตำรารวบรวมปราณไม่ใช้ว่าตอ้งมีปราณรวบรวมก่อนหรอขอรับ '' จางหวูที่เคยเป็นลูกขุนนางมาก่อนเอ่ยด้วยความรู้ที่ถูกสั้งสอนมาแต่เด็ก
'' เรื่องนั้นมันก็ใช้สำหรับพวกผู้ใหญ่นะ...แต่สำหรับข้าจะฝึกตอนไหนก็ได้แค่ฝึกลำบากเพิ่มมาหน่อยแค่นั้น '' จางหมิงที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินหันหลังไปตอบจางหวู
'' เป็นเช่นนั้นเอง...นายน้อยสุดยอดมากเลยขอรับ '' จางหวูก็เอาด้วยอีกคนวิ่งไปเชียร์ไปตลอดทางไปหอตำราเลยทีเดียว
จางหมิงเมื่อถูกชมยิ่งปลื่มเข้าไปใหญ่ ตอนนี้จางหมิงแถบจะลอยไปถึงสวงสวรรค์ชั้นฟ้า แต่ก็ต้องตกจากสวรรค์ลงมาด้วยเสียงของจางเทียน
'' อรุณสวัสดิ์ยามเช้าครับนายน้อย...นายน้อยมาหอตำราอีกเเล้วทำให้ข้าแปลกใจจริงๆ '' จางเทียนเมื่อเห็นจางหมิงเดินมาแต่ไกลจึงเดินออกมาทักทายยามเช้า
'' อะ! ผู้อวุโสจางเทียนอรุณสวัสดิ์ยามเช้าเช่นกันขอรับ '' จางหมิงทักทายกลับไปแม้ในใจจะเคืองน้อยๆจางหวูเห็นเช่นนั้นก็ทำตาม
'' อรุณสวัสดิ์ยามเช้าขอรับผู้อวุโสจางเทียน...ผู้น้อยมีนามว่าจางหวูเป็นผู้ติดตามของนายน้อยจางหมิง '' จางหวูกล่าวแนะนำตัวเอง
'' เรื่องนั้นชั้งมันเถอะ...เเล้วไม่ทราบว่านายน้อยมาหอตำราทำอะไรขอรับ '' จางเทียนยิ้มพอใจเมื่่อทั้งสองคนทำความเคารพตน?
'' ก็มาอ่านตำราสิลุงจางเทียน...หอตำราไม่ได้มีไว้ซักผ้าซักหน่อย '' กล่าวเสร็จจางหมิงก็รีบเดินเข้าหอตำราทิ้งให้จางเทียนตกตระลึงอยู่อีกนาน
================================================================================
คิคิ เดียวดึกๆไรท์จะเขียนให้อีกตอนนะขอรับ(ย้ำนะขอรับว่าดึกๆ) งั้นขอคอมเม้นหน่อยอ่านตอนนี้รู้สึงยังไงลื่นไหลรึป่าว หรือผิดพลาดตรงไหนก็บอกกันหน่อยนะขอรับเพราะไรท์เป็นเพียงนักแต่งตาดำๆคนหนึ่ง แฮร่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ep.13

นิยายแนะนำ

กำเนิดราชาแห่งราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ep.13

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้