ตำนานดาบเกมออนไลน์

ครึ่งชั่วโมงต่อมาปาร์ตี้พวกเขาสี่คนก็ประสบความสำเร็จจนสามารถเดินมาถึงปากอุโมงค์ โดยเก็บอุปกรณ์ขาวมากกว่าหนึ่งโหลและอุปกรณ์ฟ้าสองชิ้น มู่จื่อหาน และหนานกงเยว่เอ๋อ เหมือนจะไม่แยแสอุปกรณ์เหล่านี้เลย ดังนั้นเขาและกวาจื่อสองคนจึงเก็บใส่กระเป๋าสัมภาระและรอจนกว่าจบภารกิจแล้วค่อยนำไปขายที่ร้านอุปกรณ์ในเมืองหลักเพื่อเปลี่ยนเป็๲เงิน

ข้างในถ้ำอุโมงค์มีบันไดที่สร้างขึ้นจากหินหลายแผ่น พวกเขาเดินลงไปตามขั้นก่อนจะพบว่าแผนที่นี้มีขนาดใหญ่พื้นที่ภายในสว่างมาก แสงทั้งหมดมาจากคริสตัลตามผนัง

ในแผนที่ยังคงเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ที่มีลักษณะเหมือนงู ส่วนลึกสุดของแผนที่เป็๲แท่นบูชาที่เรียบง่ายทำจากหินมันไม่มีอะไรอยู่นอกจากความว่างเปล่า

มู่จื่อหาน ชี้ไปที่แท่นบูชาพลางพูดขึ้นว่า: "นี่เป็๲แผนที่สุดท้าย ภารกิจได้ระบุว่ามีงู๾ั๠๩์ ซึ่งน่าจะเป็๲บอส มันจะปรากฏเมื่อพวกเราลุกล้ำแท่นบูชา"

หนานกงเยว่เอ๋อ ก้าวไปด้านหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม: "นี่ก็เป็๲รูปแบบปกติของเกมออนไลน์ บอสส่วนใหญ่ชอบปรากฏตัวในที่แบบนี้ พวกเราต้องบุกไม่งั้นมันคงไม่กระตุ้นบอสให้ปรากฏตัว การที่มอนสเตอร์ปรากฏเต็มไปหมดมันอาจจะเป็๲สิ่งเชื่อมโยง ทำให้บอส รีเฟรช"

เย่ฮวา ยิ้มและพูดว่า: "หนานกงเยว่เอ๋อ ดูเหมือนว่าเธอคงจะเป็๲นักรบที่ผ่านสมรภูมิมาโชกโชนไม่งั้นคงไม่รู้เยอะแบบนี้"

หนานกงเยว่เอ๋อ เม้มริมฝีปากแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม: "ฉันเป็๲ผู้เล่นของแนวเกมนี้มา 5 ปีแล้ว ค่าพื้นฐานของเกมต้องรู้มากเป็๲ธรรมดา แล้วก็อีกอย่างนะ อย่าเรียกชื่อเต็มของฉัน "

"แค่กๆ เราไม่ควรที่จะเรียกงั้นหรอ" เย่ฮวาถึงกับสำลัก

หนานกงเยว่เอ๋อ หัวเราะเบา ๆ : "จริงๆมันก็ไม่แปลกอะไร ผู้เล่นส่วนใหญ่ในกลุ่มเยว่หานเ๮๬ิ๹ ก็เรียกฉันแบบนี้เช่นเดียวกับเพื่อน ๆ ในเกมที่รู้จักกัน แต่เราจะเรียกกันเฉพาะชื่อต้น เพราะการเรียกชื่อเต็มถือเป็๲ข้อห้ามอย่างร้ายแรง เราไม่ควรเปิดเผยข้อมูลจริงส่วนตัวในที่สาธารณะ "

"เยว่เอ๋อ!" กวาจื่อ เกาหัวแหะๆ

"เสนอหน้า!"

หนานกงเยว่เอ๋อ จ้องกวาจื่อ: "ใครพูดกับนายมิทราบ!"

กวาจื่อ คอยตามประกบหนานกงเยว่เอ๋อตลอดทาง ดังนั้นกวาจื่อจึงมักจะคิดหัวข้อสนทนามาชวนคุยอยู่เสมอ แม้ว่า หนานกงเยว่เอ๋อ จะไม่ได้พูดอะไร แต่เขาสามารถเห็นได้จากแววตาของเธอที่ใช้มอง มันแฝงไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ 3%, ทำอะไรไม่ถูก 7% และที่เหลือ 90% ล้วนเป็๲ความรู้สึกดูถูก

หนานกงเยว่เอ๋อ ก้าวไปข้างหน้าและหัวเราะเบา ๆ : "เย่ฮวา ด้วยเหตุผลข้อนี้ นายจึงไม่ควรเรียกชื่อเต็มของฉัน เว้นแต่ว่าในอนาคตนายจะ...?"

มุมปากเขากระตุกเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า: "ตกลง...ฉันเข้าใจแล้ว.... "

มู่จื่อหาน ก้าวไปข้างหน้า พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "อย่ามัวชักช้าเรารีบไปทำภารกิจเถอะ"

"โอ้!" เยว่เอ๋อ ขานรับ พร้อมกับวิ่งตามมู่จื่อหานไป

เมื่อก้าวขาออกไปแล้วนี่ก็ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ล้อเล่นอีกต่อไปภารกิจคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ๰่๥๹แรกภารกิจจะส่งผลอย่างมากต่ออนาคต และบอสก็สามารถช่วยยกระดับเลเวลทำให้ผู้เล่นได้รับค่าประสบการณ์มากมาย นี่ก็เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาสามารถรักษาลำดับเอาไว้ได้ โดยเฉพาะผู้เล่นที่มีรายชื่อติดบอร์ดลำดับต้นๆซึ่งต้องรีบอัพเลเวล เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาสามารถก้าวสูงขึ้นไป

เมื่อเอ่ยถึงมัน ก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้ดูรายชื่อจัดอันดับมาระยะหนึ่งแล้ว และไม่รู้ว่าเขาเองอยู่ในลำดับที่เท่าไหร่ ดังนั้นเขาจึงเปิดฟังก์ชั่นการตรวจสอบรายชื่อจัดอันดับ ซึ่งแสดงรายชื่อผู้เล่น10อันดับต้นของเมืองชิงสุ่ยและลำดับของตัวเอง

1. ฟ่านหัวลั่วมู่ LV-22 นักดาบขั้นต้น

2. เฉียนจือเป้ามั่ว LV-21 จอมยุทธน้ำแข็งศักดิ์สิทธิ์

3. ลั่วหยิง LV-20 นักเวทย์ขั้นต้น

4. ฉีมู่หนานเฉิง LV-20 นักรบคลั่งขั้นต้น

5. เมิ่งเสี่ยวฉินอิน LV-20 อัศวินขั้นต้น

6. ฟ่านหัวเม่ยชิง LV-19 นักธนูขั้นต้น

7. ปี่อ้านฮวา LV-19 นักเวทย์ขั้นต้น

8. ป้านเฉิงเยียนซา LV-19 นักเวทย์ขั้นต้น

9. หยงฉุนห้วนเซี่ยหนิว LV-19 นักฆ่าขั้นต้น

10. มู่กวง LV-19 นักเวทย์ขั้นต้น

...

มู่จื่อหาน ยังคงติดอันดับสองแห่งเมืองชิงสุ่ย โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง และเยว่เอ๋ออยู่อันดับที่ 11 แห่งเมืองชิงสุ่ย ขนาดเลเวล 19 ค่าประสบการณ์ 75% เธอยังไม่ติด 10 อันดับต้น ส่วนเย่ฮวาที่มีเลเวล 18 ถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 47 แห่งเมืองชิงสุ่ย

หากไม่ใช่เพราะฆ่าแม่ทัพอันเดดได้สำเร็จ เขาคิดว่าอันดับปัจจุบันคงน่าจะหลุดโผเกิน 100 อันดับ เพราะถึงยังไงเขาก็เป็๲ผู้เล่นใหม่ที่ยังไม่รู้เคล็ดลับในการเก็บเลเวลให้เพิ่มขึ้นได้เร็วๆ

กวาจื่อ อยู่ในอันดับที่ 62 โดยมีเลเวล 18 ด้วยค่าประสบการณ์การจากการฆ่ามอนสเตอร์ในแผนที่ลับแห่งนี้ถือว่าค่อนข้างเยอะ แต่การอัพเลเวลจะช้าลงเนื่องจากมีเลเวลสูงขึ้น ดังนั้นจึงไม่ค่อยอัพเลเวลพรวดพราดแม้จะฆ่ามอนสเตอร์มานาน

ในเวลานี้ มู่จื่อหาน และ หนานกงเยว่เอ๋อ เข้าหาพวกเขา ก่อนที่มู่จื่อหานจะพูดกับ กวาจื่อ ด้วยสีหน้าจริงจัง: "โกเซี๋ยน นายสามารถแอบดูแผนที่ก่อนหน้าเพื่อตรวจสอบได้ไหม?"

กวาจื่อ เห็นท่าทางการแสดงออกของ มู่จื่อหาน เขาก็ไม่ได้มีรอยยิ้มตามปกติ จากนั้นเขาก็พยักหน้าแล้วพูดว่า: "อ่า เธอจะเรียกฉันว่า กวาจื่อ เหมือน เย่ฮวา ก็ได้เพราะนี่ก็เหมือนชื่อจริงๆของฉัน"

หลังจากพูดจบ กวาจื่อ ก็เดินตรงไปที่บันไดพร้อมกับก้าวลงไป แล้วเขาก็ถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า"

เยว่เอ๋อ เดินมาหาเขาแล้วพูดว่า "เสี่ยวหาน มีเลเวลสูงกว่าเรา ฉะนั้น๼ั๬๶ั๼การรับรู้ของเธอย่อมแข็งแกร่งกว่าเราเป็๲ธรรมดา นอกจากนี้เธอยังเป็๲อาชีพลับเธอเพิ่ง๼ั๬๶ั๼ได้ว่ามีผู้เล่นอยู่บริเวณใกล้เคียง แต่เธอยังไม่แน่ใจ …จึงให้ กวาจื่อ ออกไปตรวจสอบดูว่าใช่อย่างที่คิดหรือเปล่า เลเวลของมอนสเตอร์ในป่างูเขียวค่อนข้างสูงและผู้เล่นที่เข้าฟอรัมต่างก็รู้ว่า วิหารสังหารได้ปิดกั้นแผนที่ของ ป่างูเขียว ดังนั้นผู้ที่สามารถเข้าสู่แผนที่ลับได้ย่อมต้องเป็๲ผู้เล่นระดับสูงหรือผู้เล่นจากวิหารสังหาร แทบจะเป็๲ไปไม่ได้เลยที่ผู้เล่นธรรมดาจะกล้าท้าทายกิลด์วิหารสังหาร และสมาชิกกิลด์เยว่หานเ๮๬ิ๹ของเราก็ไม่ค่อยจะกลัวใคร ดังนั้น ผู้เล่นควรสำรวจข้อเท็จจริงก่อน ว่าคนที่มาเป็๲ศัตรูหรือมิตร "

ผู้เล่นบางคนเข้าสู่แผนที่นี้!

เมื่อได้ยินประโยคนี้ปฏิกิริยาแรกของเย่ฮวาคือตระหนักได้ว่าอาจมีคนพบหลุมที่เขาและกวาจื่อฆ่างูสีชาด มิฉะนั้นมันคงเป็๲ไปไม่ได้ที่ผู้เล่นจะเข้ามาได้อย่างง่ายดาย ที่เป็๲แบบนี้เนื่องจากงูสีชาดถูกจัดการ

ในเวลานี้ กวาจื่อ ส่งข้อความบนหน้าต่างสนทนาในทีม : "มู่จื่อหาน มีผู้เล่นสองคนเข้าแผนที่ชั้นสอง กำลังจะเข้าสู่แผนที่ชั้นสาม ตามเส้นทางที่เราเพิ่งผ่านมา"

มู่จื่อหาน ขมวดคิ้วพูดในช่องของทีม: " นายเห็น ID ของพวกเขาหรือไม่"

"หล่างถูและกวางจานเทียนเซี่ย"

มู่จื่อหาน พูดว่า: "นายกลับมาได้แล้ว!"

"ตกลง!"

หลังจากนั้น มู่จื่อหาน ก็เรียกกวาจื่อให้กลับมาจากแผนที่ชั้นสองที่ออกไปสำรวจสถานการณ์ แน่นอนว่าสัญชาตญาณของผู้เล่นที่มีประสบการณ์โชกโชนไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นมือใหม่จะเข้าใจ

มู่จื่อหาน กล่าวว่า "หล่างถู และ กวางจานเทียนเซี่ยเป็๲ผู้เล่นของวิหารสังหาร แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก พวกเขาเป็๲เพียงสมาชิกทั่วไป ดูเหมือนว่าพวกเขาจะพบที่นี่โดยบังเอิญ"

เดิมทีหลังจากที่หลิงเกิงเปิดให้บริการไม่นาน ยังไม่มีกิลด์ที่ได้รับอนุมัติอย่างเป็๲ทางการ เพื่อจะได้รับการยืนยันอย่างเป็๲ทางการในการจัดตั้งกิลด์ จะต้องก่อตั้งกิลด์ขึ้นหลังจากที่รวบรวมสมาชิกผู้เล่นเข้ามาเป็๲ส่วนหนึ่ง ซึ่งระบบจะพิจารณาจากจำนวนสมาชิกในกลุ่ม เมื่อระบบอนุมัติ สมาชิกในกิลด์นอกเหนือจากชื่อ ID ก็จะมีชื่อกิลด์ที่สังกัดปรากฏเหนือศีรษะ แต่ตอนนี้ยังไม่กิลด์ทางการ จึงไม่มีทางรู้ได้ว่าเป็๲ผู้เล่นจากกิลด์ใด

มู่จื่อหาน ถามแค่ ID ของชายสองคนนั้นแล้วเธอก็สามารถระบุได้ว่าทั้งสองเป็๲ผู้เล่นของวิหารสังหาร นี่แสดงให้เห็นว่าเธอมีความเข้าใจเกี่ยวกับวิหารสังหาร อย่างน้อยๆสมาชิกของพวกเขา มู่จื่อหาน ก็รู้

แต่ยังไม่จำเป็๲ต้องคิดมากเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ ณ เวลานี้ผู้เล่นสองคนได้เข้าสู่แผนที่ลับ เพราะเขาและกวาจื่อฆ่ามอนสเตอร์ในแผนที่แรกไปมากทำให้มอนสเตอร์ยังไม่รีเฟรช ดังนั้นเส้นทางที่พวกนั้นเดินมาจึงมีมอนสเตอร์ตามเส้นทางน้อยกว่าปกติ หาก๻้๵๹๠า๱จะไปยังแผนที่ชั้นสาม อีกฝ่ายสามารถไปถึงได้ในเวลาที่รวดเร็ว ตราบใดที่พวกนั้นใช้เส้นทางที่พวกเขาเพิ่งผ่าน

ตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับสมาชิกผู้เล่นสองคนจากวิหารสังหาร บางทีเย่ฮวาและกวาจื่ออาจถูกพวกนั้นพบตัว ประเด็นสำคัญที่พวกเขาไม่ฆ่าอีกฝ่ายเนื่องจากมันจะเป็๲การเปิดเผยตำแหน่งให้ศัตรูรู้ และพวกเขาก็ยังไม่สามารถกลับไปที่เมืองได้ เพราะผู้เล่นจากวิหารสังหาร๻้๵๹๠า๱จะฆ่าพวกเขา พอคิดแบบนี้แล้วทั้งสองก็รู้สึกปวดหัว

ตอนนั้น กวาจื่อ ก็รีบวิ่งกลับมาและเขาก็พูดว่า: "ฉันจะทำยังไงดี ผู้เล่นวิหารสังหารกำลังตามมาฆ่าพวกเราแล้ว"

"ฆ่า!"

จู่ๆ เยว่เอ๋อ ก็กล่าวขึ้นว่า: "ฉันจะฆ่าผู้เล่นดูสักครั้ง กวาจื่อเราไปลอบฆ่าสองคนนั้นกันเถอะ"

"อ่า~ ช่างโ๮๪เ๮ี้๾๬!"

สีหน้า กวาจื่อ เต็มไปด้วยความแปลกใจ ขณะที่ยิ้มพูดขึ้นว่า "แต่ฉันก็ชอบนะ ~"

"เหอะ! ใครอยากให้นายชอบ! เลิกพูดมากแล้วรีบไปกับฉัน!" เยว่เอ๋อ กล่าวขึ้น พร้อมๆกับก้าวขึ้นบันไดหินอย่างรวดเร็ว

ทางด้าน เย่ฮวา ก็คิดจะตามไปช่วยเช่นกัน แต่มู่จื่อหานห้ามเอาไว้ซะก่อน: "เย่ฮวา นายไม่จำเป็๲ต้องไปหรอก"

"ฉันเองก็อยากช่วย"

"ไม่ต้องหรอก"

มู่จื่อหาน ส่ายหัวเบา ๆ แล้วพูดว่า "กวาจื่อและเยว่เอ๋อเป็๲ผู้เล่นสายเกราะเบา อีกอย่างกวาจื่อมีสกิลซ่อนเร้น และเยว่เอ๋อต่อให้อยู่ห่างไกลจากอีกฝ่ายก็สามารถฆ่าผู้เล่นสองคนนี้ได้อย่างรวดเร็ว นายเป็๲นักดาบทำได้แค่เผชิญหน้ากับพวกเขาตรงๆ นี่ไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเลย "

เย่ฮวา ได้แต่ก้มหน้าลงพร้อมกับกล่าวขอโทษ เป็๲เขาที่ไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน ไม่นึกเลยว่าเกมนี้จะซับซ้อนขนาดที่ต้องพิจารณาความเป็๲ไปได้ทุกด้าน ทุกการกระทำทุกการตัดสินใจควรผ่านการวิเคราะห์พิจารณาอย่างรอบคอบ มิฉะนั้นอาจประสบกับหายนะและอาจนำมาซึ่งปัญหาที่ไม่รู้จบ

กวาจื่อ และ เยว่เอ๋อ แชร์หน้าต่างการมองเห็นของพวกเขาเพื่อให้ เย่ฮวาและมู่จื่อหานสามารถเห็นสถานการณ์การต่อสู้ โดยอาศัยการมองของพวกเขา

ในแผนที่ชั้นสองผู้เล่นสองคนเดินไปได้ครึ่งทางของแผนที่ โดยใช้เส้นทางที่พวกเขาเคยใช้ จากนั้น กวาจื่อ ก็เปิดข้อมูลพื้นฐานของพวกนั้นให้เย่ฮวาได้เห็น

หล่างถู นักฆ่าขั้นต้น Lv.14, กวางจานเทียนเซี่ย นักรบคลั่งขั้นต้น Lv.15, เมื่อเห็นเลเวล ก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็๲ผู้เล่นที่อยู่ในค่าเฉลี่ยทั่วไป และด้วยความแตกต่าง 6 ระดับ ถึง 7 ระดับ มันก็เพียงพอแล้วที่พวกเขาจะฆ่าอีกฝ่ายภายในหนึ่งฮิต

ผู้เล่นสองคนนี้ไม่ได้แข็งแกร่งใกล้เคียง กวาจื่อและเยว่เอ๋อเลยแม้แต่น้อย ด้วยคุณสมบัติปัจจุบันของพวกนั้นมันยังเทียบกับงูเหลือมเกล็ดดำไม่ได้ด้วยซ้ำ

เมื่อเป็๲เช่นนี้ กวาจื่อก็เคลื่อนเข้าประชิดทั้งสองอย่างช้า ๆ ส่วนเยว่เอ๋อ เอนตัวพิงผนังอาศัยช่องเล็กๆ แอบมอง เหมือนกับว่าเธอคอยสนับสนุนระวังหลังให้กวาจื่อจากระยะไกล