คำอ้อนวอนของเวนิสต้า
กินข้าวมื้อเที่ยงร่วมกับครอบครัวเ้าบ้านและแขกด้วยอาหารที่ก่อนหน้านี้ได้ทำต่อหน้าบุคคลผู้มีเกียรติทั้งสามจนอิ่มแล้วก็ถึงคราวของอาหารหมวดย่อยอย่างของหวานที่เพเนียสตั้งใจทำเพื่อต้อนรับเพื่อนโดยเฉพาะเขาดูวิดีโอคลิปสอนจากหลายๆคลิป จนมั่นใจว่าน่าจะทำได้ แล้วก็สำเร็จได้ด้วยดีด้วยขนมเนื้อแป้งนุ่มหนักแต่ไม่หนาสีเข้มๆอย่างบราวนี่บราวนี่ที่ส่วนผสมเด่นๆคือช็อกโกแลตกับอย่างอื่นอีกไม่กี่อย่างทำให้ทำได้ไม่ยากเลยและมันก็ออกมาเป็ที่น่าพอใจเป็อย่างมากได้รสชาติเข้มข้นขมปนหวานเพิ่มความกรุบกรอบเม็ดมะม่วงหิมพานต์้าอีกนิดหน่อยอร่อยกว่าอาหารสังเคราะห์โฮมเมดรสช็อกโกแลตที่แม่ทำเป็ไหนๆ แต่อย่าไปบอกแม่นะเดี๋ยวได้งอนกันไปพอดี
“อื้มมมม อั๊มๆๆ”มาซินที่ทำหน้าเคลิ้มพร้อมกับการกัดๆแทะๆบราวนี่เข้าปากนั้นทำให้คนอื่นต้องหยุดกินแล้วมองด้วยสายตาเอ็นดูเธอกันทั่วหน้าเพื่อนๆของเธออีกสามคนได้แต่คิด คุณหนูมาซินช่วยรักษาภาพลักษณ์ด้วย
“แต่อย่างนั้นก็ยังดีที่ไม่ได้ยัดเข้าไปทั้งชิ้นล่ะนะ”เวนิสต้าว่าอย่างเบาใจลงครึ่งหนึ่งอย่างน้อยก็ไม่ได้ทำท่าทางเหมือนคนอดยากปากแห้งรีบกินเพราะกลัวว่าคนอื่นจะแย่ง
“เป็ยังไงบ้างไจ พอจะทำขายได้ไหม”เพเนียสหันมาถามเพื่อนที่นั่งข้างกันแทน ปล่อยสองสาวให้ดูแลกันไปก่อน
“รสชาติขมนิดๆตามแบบของช็อกโกแลตฉันเคยกินขนมที่ทำจากมันอยู่เหมือนกัน ถ้าเทียบกันแล้วบราวนี่ของนายน่าจะขายได้ไม่ยาก” ไจเอ่ย เขาไม่ได้บอกว่าอันไหนอร่อยมากไปกว่ากันเพราะมันไม่ใช่เมนูเดียวกันสักหน่อย แล้วความชอบของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันด้วย
“ได้ฟังอย่างนี้ก็ดีเลย”เพเนียสว่ายิ้มๆ ตอนแรกเขาว่าจะสอนทำบราวนี่ลงในไลฟ์สตรีมนะแต่พอได้ฟังแบบนี้ต้องคิดใหม่เสียแล้ว แต่ว่าถ้าจะคิดว่าอันนี้ก็จะขายเมนูนี้ก็น่าจะขายดี แล้วแบบนี้เขาจะทำอะไรให้คนดูล่ะ
“ถ้านายทำขาย รับรองฉันซื้อแน่ๆแล้วคนหนึ่ง”มาซินที่เคี้ยวหมดแล้วว่าขึ้น
“ครับๆ คุณหนูขอบใจมาก กินต่อๆ”เพเนียสว่าขำๆกับความขาดสติเพราะของกินของเพื่อน
“แต่ฉันอยากซื้อวันนี้เลยนี่อยากซื้อกลับไปกินที่บ้านด้วย” มาซินไม่ยอม รีบว่าต่อ
“ฉันเตรียมไว้ให้แล้วล่ะคนละกล่องส่วนบนโต๊ะก็กินต่อเถอะ”
“ดี นายทำดีแล้วเพื่อน”มาซินว่าอย่างพอใจก่อนจะก้มหน้ากินบราวนี่ต่ออย่างมีมารยาทตามแบบของเธอ
“นายจะไม่เรียนต่อจริงหรอนี่เื่ใหญ่เลยนะ” ใน่บ่าย พวกเขาย้ายมานั่งเล่นให้ร่มไม้เวนิสต้าว่าออกมาพร้อมคิ้วที่ขมวดกัน ส่วนไจแสดงสีหน้าเหมือนจะรู้หรือเข้าใจเขาได้ง่ายๆเมื่อได้ยินด้านมาซินนั้นหรือ ทำหน้าแบบนี้ในหัวอย่าคิดจะทำตามเขานะ
“จริงสิ” เพเนียสตอบยิ้มๆ
“คิดอีกทีเถอะนะ ยังไงก็เหลือเวลาอยู่นายต้องไปเรียนที่ดาวเดียวกับพวกเราสิไหนว่าสัญญาไว้แล้วว่าต่อไปจะต้องไปเรียนด้วยกันให้ได้” เวนิสต้ายังคงอ้อนวอนหลังจากจบมัธยมต้นไปพวกเขาก็ต้องแยกย้ายกันไปเรียนคนละดาวกันสัญญาไว้แล้วด้วยว่าพอเข้ามาหาวิทยาลัยจะเรียนที่ดาวดวงเดียวกันถึงจะคนละมหาวิทยาลัยก็ไม่เป็ไร
“แต่จะสอบสัปดาห์หน้านี้แล้วนะจะทันหรอ” มาซินแย้งขึ้น ที่พวกเขามาหาเพเนียสที่บ้านได้ก็ให้เหตุผลว่า้าพักสมองจากการอ่านหนังสือนะและอีกสองสามวันก็ต้องเดินทางไปยังดาวระดับเอเพื่อที่จะเตรียมตัวสอบเข้าแล้วด้วย
“เอารูปอุ้งเท้าแมวมาให้ฉัน”คนกำลังจริงจังเจอมาซินขัดขึ้นเวนิสต้าเลยหันไปขู่โดยใช้เหตุผลสิ้นคิดแต่ได้ผลอย่างมันฝรั่งทอดรูปร่างต่างๆและหลายรสตรงหน้าที่ไม่รู้ว่ามาซินหลงไหลหรือชื่นชอบอะไรแปลกๆอีกถึงได้หยิบเอารูปอุ้งเท้าแมวไปทั้งหมด หรือว่าเธออยากกินแมว??ฉันจะบอกที่บ้านเธอให้เผื่อจะได้มีฟาร์มเนื้อแมวเพิ่มอีกสักแห่ง (มาซิน: โหดร้ายมากๆๆๆอย่ากินน้องแมวนะ)
“ไม่เอา ฉันจองแล้ว เธอก็กินรูปอื่นไปสิรสชาติเหมือนๆกันนั่นแหละ”มาซินไม่ยอมยกจานอาหารว่างอย่างมันฝรั่งทอดหลากรสที่มีแต่รูปอุ้งเท้าแมวมาไว้ในอกอย่างหวงแหน
“ก็รู้ว่ารูปอื่นก็รสเหมือนกันแต่เธอสิเป็อะไรไป”
“เธอไม่เข้าใจถึงจะเหมือนกันแต่มันอร่อยที่จิตใจ” มาซินไม่ยอมรีบแย้งออกมาในกลุ่มหากมาซินเป็ลูกน้อย ก็มีวานิสต้านี่แหละที่เป็แม่ ส่วนเพเนียสกับไจหรอคนข้างบ้านที่ชอบเข้ามาอยู่ในทุกเหตุการณ์มั้ง
“เฮ้อ จะไม่ไปจริงหรอลองดูสักหน่อยก็ได้นะ ถ้าไม่ติดก็แล้วไปไม่เสียหาย”เวนิสต้าหยุดเถียงกับมาซินแล้วมาขอร้องเพเนียสต่อเธอไม่อยากให้เขาตัดอนาคตตัวเองไปง่ายๆ
“แต่ฉันไม่ได้อ่านหนังสือหรือไม่ได้เตรียมอะไรเลยนะ” เพเนียสว่า ข้อนี้สำคัญมาก ไหนจะค่าสอบอีกใช่อยู่ว่าเขาจ่ายไหวแต่หลังจากที่เรียนจบมาเขาไม่เคยจะหยิบเนื้อหาขึ้นมาอ่านอีกเลยนะแล้วจะสู้อะไรกับคนที่เร่งเรียนพิเศษต่อเพื่อที่จะสอบเข้าล่ะ เขาสู้ไม่ไหวหรอก
“ปีนี้เราไม่พร้อมจริงๆเวนิสต้า”เพเนียสว่าอย่างจริงจัง และการที่เขาเรียกชื่อเต็มๆอย่างเวนิสต้าที่ออกมานั้นมันหมายความว่าเขาจริงจังกับคำพูดนี้แล้วจริงๆ
“เวนิส เธอก็อย่าไปบังคับเพเนียสเลยเคารพการตัดสินใจของเ้าตัวเถอะนะ” ไจเอ่ยขึ้นช่วยอีกคน
“อืม งั้นก็ได้แต่สัญญานะว่าจะไปเยี่ยมเราที่มหา’ลัย”เป็ต้องยอมรับ หากแต่ว่าเวนิสต้ายังคงมีข้อแม้ออกมาอยู่
“ได้สิ จะไปหานะ พาทัวร์รอบดาวด้วยล่ะ”เพเนียสยิ้มออกมาอย่างโล่งอก กลัวเพื่อนจะงอนด้วยแหละที่ตัดสินใจแบบนี้
“หรือว่าจะไปเปิดร้านขายอาหารที่หน้ามหา’ลัยที่เราจะไปเรียนดีล่ะ จะได้เจอกันทุกวันไง”มาซินว่าขึ้นขัดอารมณ์จริงจังในบรรยากาศตรงหน้าแต่ก็ทำให้อีกสามคนยิ้มออกมาได้อีกครั้งอย่างเอ็นดูความคิดนี้
“กินเข้าไปอุ้งตีนแมวน่ะ”เวนิสต้าว่าพร้อมยัดมันฝรั่งทอดเข้าปากของมาซินไปเต็มๆปากสามชิ้น
“อุ้งเท้าต่างห่างล่ะ”มาซินไม่ยอมรับรีบแก้ไขคำเรียกพร้อมจ้องเวนิสต้าเขม่งด้วยแก้มที่แน่นๆได้วยมันฝรั่งทอดนั่นแหละ
เวลา4โมงเย็นตามเวลาท้องถิ่น(โซนเวลา)ของบ้านเพเนียสเป็เวลาที่เขานัดแฟนคลับช่องไว้สำหรับการสตรีม วันนี้ก็เช่นเดิม ไม่สตรีมช้าไปหรือเร็วไปแต่อย่างใดเขายังตรงต่อเวลาอ เช่นเดียวกับคนหลังกล้องที่เพิ่มมาอีกสามคนอย่างเพื่อนๆนั่นเองมาซินงอแงไม่อยากกลับ อยากดูเพเนียสตัวเป็ๆที่กำลังสตรีมอยู่ไม่อยากไปดูย้อนหลังให้เสียเงินแล้ว(ยัยงก) และยังได้ชิมไม่ๆ ได้กินของจริงด้วยไหนเลยเธอจะไม่ชอบ
“3 2 1 เริ่มสตรีมได้ค้าาา”วันนี้ได้ผู้กำกับคนใหม่ที่ชื่อมาซินมาเอ่ยให้สัญญาณสั่งพร้อมไฟสีแดงที่ติดขึ้นหลังจากที่เธอดพูดจบเพเนียสก็เริ่มฉีกยิ้ม(อย่างจริงใจ)ให้กล้องทันทีและพอเปิดมาได้สักสิบวินาที ยอดผู้ชมก็เริ่มเคลื่อนตัวเลขขึ้นทันทีอย่างเร็ว
“สวัสดีครับทุกๆคนที่กำลังดูช่องทริพเพิลพียัมยัมยัม และผมอยู่ตอนนี้ หรือผู้ที่ดูย้อนหลังก็ด้วยนะครับขอบคุณมากนะครับที่ให้ความสำคัญเข้าไปดูวิดีโคคลิปย้อนหลังการสตรีมของผมวันนี้ผมจะมาทำเมนูทอดอีกแล้วครับซึ่งก่อนหน้านี้ผมได้โพสต์บอกวัตถุดิบที่ต้องใช้ไปแล้วเห็นกันหรือเปล่าครับ”เข้าช่องมาพร้อมพูดได้รื่นไหลและเป็ธรรมชาติมากขึ้นแล้วแต่ก็มีเขินเพื่อนทั้งสามบ้างที่กำลังนั่งมองอย่างใจจดใจจ่ออยู่แบบนี้ไม่ต้องนั่งจ้องเหมือนกำลังจับผิดเขาไม่ได้หรือไงกันเล่า
ยอดผู้ชม495,457
[Zuleyka: เห็นจ้าเตรียมไว้ครบแล้วเรียบร้อย]
[ไม่ว่าง แม่เรียก: ถึงจะบอกว่าซอสยี่ห้อแฮงกรี้อิงค์กี้จะมีหรือไม่มีก็ได้แต่นี่ก็เตรียมไว้ครบนะ]
[รูปหล่อของทุกคน: ห่าววว ได้ยินเสียงแจ้งเตือนช่องปุ๊บผมก็ตื่นมาดูทันทีเลยครับ]
[กินวันนี้ลดพรุ่งนี้: ถึงวันนี้บอกว่ามีแจกด้วย แต่ไม่กล้าคาดหวังไว้มาก เลยเตรียมของไว้พร้อมให้แม่ทำให้กินแล้วจ้าถึงจะแลกมาด้วยเสียงบ่นของแม่ที่ถูกปลุกในเวลาตีสี่กว่าๆก็เถอะ]
“ดีใจที่ทุกคนให้ความสนใจนะครับแม้แต่บางคนเป็เวลาพักผ่อนแท้ๆ เช่นนั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ อะแต่ก่อนจะเริ่ม วันนี้เห็นความแตกต่างของผมไหมครับ ยังไม่รู้หรอ นี่ครับผ้ากันเปื้อนผืนใหม่จากร้าน i love U SO ครับร้านของสองสาวทั้งขายเสื้อผ้าที่ตัดเย็บเองไว้แล้วเรียบร้อยแล้วยังรับตัดตามออเดอร์ของลูกค้าด้วยนะครับ ใครที่อยากได้ชุดใหม่แบบเก๋ๆไม่ซ้ำใครอย่าลืมเข้าไปติดตามและสั่งซื้อได้นะครับ” ก่อนจะได้ลงมือทำอาหารเพเนียสก็โฆษณาผู้สนับสนุนการทำอาหารของวันนี้เสียหน่อยผ้ากันเปื้อนจากสองสาวที่ส่งมาให้ถึงสีผืน ทั้งพื้นสีขาว ดำ ฟ้าหม่น และเขียวเข้มล้วนแล้วแต่สกรีนรูปแฮงกรี้อิงค์กี้เหมือนๆกันไว้ตรงกลางพร้อมสัญลักษณ์แบรนด์ของพวกเธอตรงมุมบนอีกที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ไปแต่ก็เห็นได้ชัดเจนส่วนวันนี้น่ะหรอ เขาเลือกใช้สีฟ้าหม่น
[ฉันอยากเป็พี่สาวข้างบ้านน้องเออร์มิน:อา วันนี้เห็นได้น้องขายของแล้ว เราเองก็สบายใจ]
[คุณหนูดาวซี(ดาวชื่อซีแต่ระดับเอ):ผ้ากันเปื้อนน่ารักมากเลยอ่ะ อยากได้ลายตัวแฮงกี้อิงคกี้บ้างแต่ไม่กล้าสั่งให้ร้านอื่นสกรีนทำให้ เพราะกลัวเื่ลิขสิทธิ์]
[คืนเงินผมเถอะ: นั่นสิ ทางช่องหรือทางร้านน่าจะทำขายนะ น่าใช้อยู่นะเนื้อผ้าก็ดีเพราะลองจับดูแล้ว หรือว่าเราสั่งกับทางร้าน i love U SO ได้เลยนะ]
“เออ เื่ผ้ากันเปื้อนหรือว่าสินค้ามีรูปแฮงกี้อิงค์กี้นั้น ถ้าอย่างไรผมจะแจ้งทางเพจร้านอีกทีนะครับซึ่งคาดว่าถ้าไม่มีปัญหาอะไร ก็น่าจะมีออกมาขาย”เพเนียสเห็นข้อความที่เรียกร้องอยากจะซื้อเหลือเกินเข้าเลยตัดสินใจเอาเองบอกออกไปทันที นี่มันโอกาสขายของไม่ใช่เหรอ ขายได้ก็ขายสิเหมือนพี่ชายเขาตอนนั้นไง อยู่ๆก็ให้พรีออเดอร์ขายที่ปอกและขูดผักผลไม้เสียงั้นซึ่งการตัดสินใจอย่างเร็วของเขาในครั้งนี้ทำให้ปฏิกิริยาจากอีกหกคนหลังกล้องที่นั่งกินขนมหรือของว่างไปด้วยก็สละมือยกนิ้วโป้งให้เขากันทั่วหน้า
“เื่ขายของบางคนอาจจะเบื่อมาเริ่มทำอาหารของเราจริงๆกันเถอะครับ วันนี้ตัวเอกของเราอยู่ที่หมููเานะครับหมููเาจะมีเนื้อที่แน่นกว่าเนื้อหมูธรรม แต่ไม่เหนียว จะซื้อแบบบดมาแล้วหรือมาบดเองก็ได้นะครับ ของผมก็เช่นกันสั่งแบบบดมาแล้วเนื้อหมูวันนี้แอบแพงว่าหมูธรรมดาไปเกือบเท่าถึงสองเท่าตัวเลยนะครับแต่เพราะผมเคยทำแบบเนื้อหมูธรรมดากินแล้วเลยอยากรู้ว่าถ้าเป็หมููเาจะอร่อยขึ้นไหม เพราะคนบอกว่าหมููเาอร่อยกว่าหรือว่าจะเป็เนื้อสัตว์อย่างอื่นๆที่อยากให้ลองทำก็บอกได้นะครับถึงผมจะทำอาหารไม่เก่ง แต่ก็จะพยายามให้ดีที่สุด”
[ยัม ยัม ยัม ชื่อนี้มีแต่ของอร่อย:อา น้องเออร์มินของฉัน แค่นี้ก็อร่อยแล้วถึงเราจะรู้จักกันแค่ไม่กี่วันก็เถอะ แต่น้องทำอาหารอร่อยจริง]
[คุณคุณหันมามองผมหน่อย: ่นี้ต้องประหยัด เลยใช้หมูธรรมด๊าธรรมดาไปก่อน เศร้า!!]
[เอมใจ_ไม่เลือกงานไม่ยากจน:ขออนุญาตน้องเออร์มินค่ะ ถึงเมนต์บนถ้าหากเงินคุณไม่พอใช้้าเงินด่วนติดต่อเรามาได้ที่ XXXXX หรือว่าที่ *แนบลิงก์]
[คุณหนูตระกูลมิลเลอร์: นอกจากหมููเาแล้ว ฉันชอบกินเนื้อหมูทะเลมากเลย ราคาพอๆกันเพราะแม้อาหารสังเคราะห์โฮมเมดยังแยกออกเลยว่าทำจากหมูทะเล]
[Suar-นายหน้าขายทุกอย่าง: เนื้อหมููเาราคาถูก ติดต่อมาได้ที่ XXXX หรือว่าที่*แนบลิงก์]
[Belga_dao30: หมูน้ำหรือหมูทะเลเก็บรสชาติและกลิ่นอายของท้องทะเลไว้เต็มๆจริงๆนั่นแหละ]
“นอกจากหมููเาบดแล้วมีอย่างอื่นอะไรบ้างเรามาดูกันครับ จะได้เริ่มทำกันเลย”เพเนียสอ่านข้อความที่ไหลอย่างคล่องตัวอยู่คู่หนึ่งก็ชวนเข้าเื่ต่อทันทีตรงหน้าในจานใบเล็กเรียงกันเหมือนทุกครั้ง มีหมููเาบด กระเทียม(ไร้เปลือก)รากผักชี น้ำปลา พริกไทยป่น น้ำตาลทราย ไข่ไก่(ตอกไข่ไว้แล้ว) น้ำมันพืชสำหรับทอด
“เรามาเริ่มที่เครื่องหมักหมูกันเลยครับง่ายๆครับ วันนี้ผมจะใช้เครื่องบดขนาดเล็กเพราะส่วนผสมน้อย ใส่กระเทียม พริกไทยแล้วก็รากผักชีลงไปบดให้ละเอียดเลยครับความละเอียดนั้นให้รวมเป็เนื้อเดียวกันแบบเนียนๆเลยครับ”เพเนียสว่าพร้อมมือก็กดให้เครื่องบดทำงานทันทีไม่กี่ครั้งส่วนผสมในเครื่องก็ละเอียดดีแล้ว เขาให้ช้อนตักออกมาใสชามผสมไว้เทไข่ไก่ที่ตอกไว้แล้วแต่ต้นลงไปหนึ่งฟอง
“ขั้นตอนนี้สำคัญมากนะครับนั่นคือการปรุงรสนั่นเอง เพราะเป็ของดิบเราจะชิมรสชาติไม่ได้เลย เช่นนั้นแล้วโปรดเบามือไว้ก่อนครับ” เพเนียสที่กำลังจะใส่น้ำปลาจึงรีบเงยหน้าขึ้นมาย้ำเตือนอีกครั้งเสียก่อนเขาเป็คนมือหนักมาก่อนจึงรู้ดีว่าเป็เช่นไรตอนนั้นต้องทนกินอาหารสังเคราะห์เหลวรสชาติหวานเปรี้ยวแบบสุดๆแต่จะไม่กินก็ไม่ได้ด้วยเพราะที่โรงเรียนจำกัดอาหารให้แค่นั้นแต่วันไหนได้อาหารแบบแห้งก็แล้วไป แต่หลังจากนั้นเขาก็ค่อยลดการปรุงลงจนตอนนี้มือเบาลงมากจนอาหารจะจืดไปอยู่แล้วเพราะในใจนึกกลัวการปรุงจึงไม่กล้าใส่อะไรมากๆ
[ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน: ถึงเราจะชิมจริงๆไม่ได้ แต่ผ่านชิมระบบของดิบฉันก็จะชิม]
[ภูมิแพ้ดาวเอ: ผมเองก็จะอาสาชิมให้เองครับ]
[อยากเป็พี่สะใภ้น้องเออร์มิน:เกือบไปแล้ว ดีที่น้องเออร์มินเตือนทันทีกำลังเพลินคิดว่าตัวเองเป็เชฟอยู่เลย]
[มัมหมีใจบาง: ถ้าแค่เกือบก็ดีไปสิแต่ฉันนี่สิ ดีที่เทน้ำตาลก่อนเลยยังพอตักออกได้บ้าง]
“ปรุงด้วยน้ำปลาและตัดด้วยน้ำตาลแค่นิดหน่อยนะครับจากนั้นก็คนให้เข้ากันก่อนเลย” ใช้ช้อนคนส่วนผสมในชามให้เข้ากันพอประมาณจากนั้นก็เทหมูบดลงไป แต่ขั้นตอนนี้จะใช้แค่ช้อนคนคงไม่ได้เพราะมันยังดูเหลวๆอยู่เขาเลยเปลี่ยนมาใช้มือแทนหลังจากสวมถุงมือแล้วก็ใช้มือหนึ่งลงไปนวดคลุกคนให้เนื้อหมูและเครื่องปรุงเข้ากันดีและหนืดขึ้นส่วนอีกมือก็จับชามไว้ให้มั่น
“เมื่อได้ที่แบบนี้เราเราต้องพักไว้ก่อนนะครับ พักไว้ก่อนสามสิบนาที”เพเนียสว่าพร้อมเลื่อนชามผสมออกห่างตัว
[มัมหมีดกทง: แต่ๆๆแต่ฉันหิวตอนนี้นี่นา]
[อย่าเอาผมไปทำกระเป๋า: หนึ่งเหตุผลที่การทำอาหารปรุงประกอบยุ่งยาก ก็ตอนที่ต้องพักไว้ก่อนนี่แหละ]
[อาหารอร่อยคือนิพพาน: ได้แต่มองหมูที่ตัวเองหมักพักไว้ อย่างอาลัยอาวรณ์]
“แต่ของผมไม่ต้องรอนานครับมีอีกชามที่หมักไว้ครอบเวลาแล้วหรือว่าใครอยากจะทดลองดูความแตกต่างระหว่างหมูที่หมักกับไม่หมักก็ลองทอดแบบไม่หมักสักชิ้นสองชิ้นดูก็ได้นะครับ”ว่าพร้อมเดินไปและกล้องก็ตามเขาไปยังอีกมุมโต๊ะที่เขาเตรียมหมูที่หมักไว้แล้วเดินกลับมามุมประจำมุมที่อยู่กึ่งกลางโต๊ะจะหยิบจับอะไรไม่ว่าจะซ้ายขวาก็พอดี
[SIATA: ได้ยินแบบนี้ก็สบายใจเป็การทดลองเปรียบเทียบสินะ ตอนเรียนไม่ชอบเลยการทดลองเนี่ยแต่การทดลองเกี่ยวกับอาหารเราชอบนะ]
[อายุน้อยร้อยโล: น้องเตรียมไว้ก่อน แต่ฉันเตรียมไว้ก่อนไม่ได้นี่สิไม่เป็ไรจะทอดชิมก่อนสักชิ้น เอ๊ะ หรือว่าจะทำเพิ่มอีกเท่าตัวแล้วที่ทำไว้ตอนนี้ก็ทอดให้หมด]
[(ว่าที่)พ่อทูนหัวน้อง ยัม ยัม ยัม:ผมรอได้ครับ ถ้าบอกว่าที่หมักไว้จะดีกว่า ผมก็จะรอเวลาต่อไป]
“จากนั้นเรามาปั้นให้สมกับชื่อหมูก้อนทอดกันเถอะครับ”ว่ายิ้มๆพร้อมลงมือใช้มือจับเนื้อหมูอีกครั้งคุ้ยเอาเนื้อหมูขึ้นมาหนึ่งกำมือแต่ไม่เต็มดีนักปั้นเป็ก้อนๆให้ออกมาลักษณะวงกลมแบนมีความหนาพอประมาณทำไปได้ครึ่งหนึ่งเขาก็หันไปหยิบเอาพิมพ์ขึ้นมาแทน
“แต่จริงๆแล้วผมมีตัวช่วยครับแต่ไม่ได้เขียนบอกไว้ หาสิ่งที่ให้เป็แม่พิมพ์มาครับ จะเป็แก้วน้ำฝาอะไรสักอย่างหรือถ้วยเล็กก็ได้ อาหารของเราจะได้เท่ากันส่วนของผมมีพิมพ์ทำอาหารครับ เป็รูปวงกลมธรรมดาเลย แต่ใครอยากให้เป็รูปทรงไหนก็แล้วแต่เลยครับ”แม่พิมพ์วงกลมที่เขาใช้วันนี้ทำมาจากสแตนเลส จริงๆก็ทำออกมาหลายรูปทรงแล้วแต่นี่ครั้งแรกที่ใช้เอาแบบง่ายๆ เบสิกๆ ไปก่อน
[ฉันอยากเป็พี่สาวข้างบ้านน้องเออร์มิน:ฉันมีฝากระปุกครีมทาหน้า ขนาดพอๆกันเลย ใช้ได้ไหม]
[คุณชายดาวA+: เมนต์บนอย่าหาทำ!!]
[ชอบแจกอาหารหมา: ผมวิ่งไปที่เครื่องขึ้นรูปอย่างไว ใช้สแตนเลสใช่ไหม ผมมี เมียรอก่อนนะผมขอรอแม่พิมพ์แปบเดียว]
[ชื่อหมีไม่ได้ชื่อมี: ไม่เป็ไร เพราะเราไม่ได้ทำ]
[ไม่เอาอาหารหมา: เมนต์บนของบน หมั่นไส้]
[สุ่มครั้งนี้พี่ต้องได้: ผมก็ไม่ได้ทำ แต่รอกินจากการสุ่มผู้โชคดี]
“ครับ ขึ้นรูปร่างให้เรียบร้อยจากนั้นก็เตรียมนำไปทอดได้เลย”ผละจากหมูก็มาตั้งกระทะใส่น้ำมันพืชบนเตาพร้อมคลุมที่ครอบใสกับน้ำมันกระเด็นทันทีรอไม่เท่าไหร่น้ำมันก็เริ่มร้อน
“เพื่อความปลอดภัยของเรานะครับผมจะเอาหมูใส่ตะหลิวแล้วค่อยๆทยอยลงกระทะทีละก้อนๆไป” พูดแล้วทำให้ดูเป็ตัวอย่างเพราะเขาเองก็กลัวน้ำมันอยู่เช่นกันและต้องขอบคุณตะหลิวที่บ้านทำขึ้นโดยเครื่องขึ้นรูปให้ด้ามยาวขึ้นเป็พิเศษให้เขาได้อยู่ห่างจากกระทะน้ำมันมากขึ้นด้วย
ซุ่วววว น้ำมันร้อนๆที่มีสิ่งอื่นไปโดนตัวมันเข้าทำให้มีทั้งเสียงแล้วก็กลิ่นที่เริ่มหอมโชยออกมาทั้งๆที่ยังไม่สุก
ยอดผู้ชม739,117
[ว่าที่แม่สามี: เอ็นดูตะหลิวด้ามยาวๆนั้นจัง]
[ผมเป็คนใสใส: นวัตกรรมป้องกันน้ำมันกระเด็นโดนตัวแบบง่ายๆคือแบบนี้นี่เอง]
[ชอบแจกอาหารหมา: เมื่อกี้ฉันพึ่งได้แม่พิมพ์ทำอาหารออกจากเครื่องตอนนี้ต้องขึ้นรูปตะหลิวด้ามยาวต่อแล้ว คุมแฟนรอเค้าก่อนน้า]
[ไม่เอาอาหารหมา: สมน้ำหน้า หมั่นไส้]
“ทอดไฟกลางนะครับคอยดูไปเรื่อยๆและก็ให้สุกทีละด้าน”พูดไปตะหลิวก็แซะให้ก้อนหมูแต่ละชิ้นไม่ให้ติดก้นกระทะ และให้อยู่ตำแหน่งที่พอดีมีระยะห่างเท่าๆกัน ความร้อนจะได้กระจายตัวได้ทั่วถึงเช่นเดียวกับภาพที่ขึ้นจอสตรีมก็ปรากฏภาพกระทะที่กำลังทอดอยู่แบบเต็มๆ
<คุณ Mazแมงมุมน้อนตระกูลหวังได้มอบ อาหารลูกเจี๊ยบ ให้แก่คุณ : [ไม่อยากจะอวด แต่ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในครัวของบ้านเพเนียสแหละ]*แชร์ลิงก์>
<คุณ Venta_J ได้มอบ เตียงนอนพ่อแม่ไก่ ให้แก่คุณ : [นี่ @Mazแมงมุมน้อยตระกูลหวัง อยากจะอวดก็ไม่ว่าแต่ช่วยโดเนทเยอะๆหน่อย] *แชร์ลิงก์>
[มัมหมีน้องเออร์มิน: ที่ @Mazแมงมุมน้อยตระกูลหวัง พูดหมายความว่าไงกัน เธออยู่กับน้องเออร์มินจริงหรอ]
[ร่างทรงจิงโจ้: น่าจะแกล้งอวดไปงั้นๆมากกว่ามั้ง]
[นักท่องชิคชิคหมายเลข3639: ต้องเป็แฟนครับที่คลั่งไคล้น้องมากๆแน่]
[รัตนา…อะไร๊!!:หรือว่านางจะเป็โรคจิตที่ไปแอบอยู่ในบ้านน้องเออร์มินกัน]
[คุณหนูพาร์ทไทม์: นี่ @Mazแมงมุมน้อยตระกูลหวัง เราไม่เชื่อหรอก ถ้าอยากให้เราชื่อก็มาวิ่งผ่านหน้ากล้องหน่อยสิ]
[Mazแมงมุมน้อยตระกูลหวัง: ด๊ายยยยย]
“อย่านะ!!” เพเนียสก้มหน้าเฝ้าระวังไม่ให้หมูไหม้อยู่ ไม่รู้หรอกว่าเพื่อนกำลังทำอะไรกันหากแต่เสียงของเวนิสต้าที่ร้องเสียงดังขึ้นนั้นเขาเองก็ใจนต้องเงยหน้าแล้วส่งสายตาถามว่ามีอะไรกันหรือเปล่า
“มีอะไรกันหรอ” ถามออกมาเบาๆหากแต่เสียงนั้นก็ยังดังเข้าไปในไลฟ์อยู่ดี เช่นเดียวกับเสียงที่ร้องอย่างดังว่า ‘อย่านะ!!’ และก็ได้มือของเวนิสต้าที่รีบโบกปัดไปมาว่าไม่มีอะไรอย่าเอาไปใส่ใจเลย
ยอดผู้ชม751,706
[Aust_nitsuA: ได้ยินไหมได้ยินเสียงผู้หญิงในไลฟ์ไหม]
[Lou_Lou: แม่น้องเออร์มินหรือเปล่าวันก่อนก็มีพี่เออร์มินมาช่วย แม่ก็น่าจะนั่งให้กำลังใจน้องช่วยเหมือนกัน]
[ไม่ว่างแม่เรียก: แต่เสียงดูยังเป็เด็กสาวอยู่นะ]
[ปะป๋าน้องเออร์มิน: ยุคไหนแล้ว เสียงก็น่าจะดัดให้เด็กได้ไหม]
[Suar-นายหน้าขายทุกอย่าง: ขออนุญาต #น้องเออร์มินพากินเืกุ้ง #น้องเออร์มิน #น้องยัมยัมยัม #ช่องTPYYY ตอบเมนต์บนค่ะ ใช่แล้วค่ะ กล่องเสียงสามารถแก้ไขได้และบำรุงได้เช่นกันหากเสียงไม่ไปพร้อมกับหน้า หรือไม่พอใจในเสียงของตัวเองคุณสามารถแก้ไขและปรับเสียงของคุณได้ ถ้าสนใจสามารถสอบถามเพิ่มเติมได้ที่xxxxx]
[ยัม ยัม ยัม ชื่อนี้มีแต่ของอร่อย:ถ้าอย่างนั้น ก็คงจะเป็แม่น้องจริงๆนั่นแหละ]
ส่วนเวนิสต้าที่กำลังอ่านคอมเมนต์อยู่ในตอนนี้นั้นอยากจะกัดกล่องเสียงตัวเองให้ตายๆไปซะ
[ผมจะสร้างสะพานข้ามดวงดาว: นี่เดี๋ยวสิ อย่าสนใจแต่เสียงนั่นสิ สนใจคนที่บอกว่าอยู่ในครัวกับน้องก่อน]
“อา สุกแล้วครับต่อไปตักขึ้นมาพักได้เลยครับจะได้สะเด็ดน้ำมัน” เพเนียสที่มัวแต่จับตามองหมูอยู่นั้นไม่ได้รู้เลยว่าเพื่อนของตนอยากกัดกล่องเสียง(??)ตัวเองตายไปแล้วก็ส่งเสียงขึ้นพร้อมตักหมููเาก้อนที่สุกดีแล้วมาพักไว้บนตะแกรง
“ก่อนจะชิม เรามาจัดจานก่อนดีกว่าครับง่ายๆเลยครับ วันนี้มีผัดกาดหอมสีม่วงแล้วก็แตงกวาครับ ผักกาดหั่นชิ้นใหญ่หน่อยส่วนแตงกวาก็หั่นตามขวางครับ จากนั้นก็วางไว้ด้านหนึ่งของจาน”ผัดกาดหอมสีม่วงใบหยิกยับถูกหั่นหยาบๆ ลงมีดแค่สองสามครั้งส่วนแตงกวาลูกเล็กถูกหั่นแว่นตามขวางให้เป็วงกลมหนาครึ่งเิเวางจัดไว้มุมหนึ่งของจานก่อนจะคีบหมููเาก้อนทอดมาเรียงจัดใส่ให้พอสวยงามตามด้วยถ้วยซอสบรรจุภัณฑ์ใบเล็กแบบใหม่ของร้านรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าติดกันสามช่องสามารถใส่ซอสของเขาได้ทั้งสามอย่างของร้าน อย่างซอสพริก มะเขือเทศแล้วก็มายองเทศเขาดึงพลาสติกที่ปิดไว้ออก แล้ววางไว้คู่กันเพื่อจิ้มเพิ่มรสด้วย
“บรรจุภัณฑ์ซอสแบบใหม่ของร้านครับผมเรียกมันว่าพาเลทซอสซื้อหนึ่งได้ถึงสามอยู่ในถ้วยใช้งานง่ายและจะมีขายครั้งแรกวันพรุ่งนี้กับทางรัพเพลโล่ครับขายของเสร็จแล้วมาชิมอาหารดีกว่าครับ เมนูวันนี้หมูก้อนทอด เชิญชิมได้ครับบบบบ”ผายมือฉีกยิ้มแฉ่งจนตาหยีบอกให้ผู้ชมจำนวนหลายแสนชิมได้
[สุ่มครั้งนี้พี่ต้องได้: ถึงไม่บอก ผมก็แอบชิมั้แ่เอาขึ้นจากกระทะแล้ว]
[ชอบกินของอร่อย: อร่อยเลยแหละ ไม่ใช่แค่เพราะหมููเานะ แต่เพราะการปรุงด้วยมั้ง]
[ผมพ่อบ้านใจกล้า: จิ้มกินกับซอสยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ว่าก็ว่าเถอะซอสสามอย่างนี่ควรที่ต้องมีติดบ้านติดตัวไว้แล้วไหม]
[ชื่ออีฟไม่ใช่เอวา: ถ้วยซอสแบบใหม่น่ารักดีแฮะ ต่อกันมาเป็พาเลทเลย]
[กินวันนี้ลดพรุ่งนี้: ฉันคิดไปถึงพาเลทตาเลยจ้า สามสีต่อกันในกล่องเดียว]
[เรียกพี่ว่าเด็กดาว...เอ: อร่อยแหละและอยากให้บริษัทไหนก็ได้รีบพัฒนาให้ระบบรับรสได้ดีกว่านี้เร็วๆเถอะนะ]
<คุณ Aust_nitsuA ได้มอบ กรงเลี้ยงไก่ ให้แก่คุณ : [อร่อยอยู่นะ ทุกคนต้องลอง]>
<คุณ Tianyieieiei_RyuRoll ได้มอบ ครอบครัวไก่ ให้แก่คุณ : [วันนี้ก็ยังอร่อยเหมือนเดิมเลย] *แชร์ลิงก์>
<คุณ ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน ได้มอบผู้เฒ่าไก่ ให้แก่คุณ : [ตอนนี้ท้องร้องจ๊อกๆเลย นี่มันตีสามแล้วได้แต่บอกตัวเองว่าอดทนเอาหน่อยนะ เดี๋ยวก็เช้าแล้ว] *แชร์ลิงก์>
<คุณ ภริยาผู้นำเขต3ดาวยูว่า ได้มอบ ครอบครัวไก่ ให้แก่คุณ : [อร่อยค่ะไว้จะฝึกฝีมือแล้วทำให้คุณสามีรับประทาน]>
<คุณ Jam_jamille ได้มอบ กรงเลี้ยงลูกเจี๊ยบ ให้แก่คุณ : [หมูสับก้อนทอดกินง่ายกินคู่กับซอสก็ดี] *แชร์ลิงก์>
พร้อมด้วยอีกหลายคอมเมนต์และแจ้งเตือนโดเนทที่ต่อเนื่องเข้ามา
ยอดผู้ชม752,468
“ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาชมและทุกๆยอดโดเนทที่มีให้ผมและช่องเลยนะครับวันนี้ก็เช่นเดิมครับจะมีการสุ่มมอบอาหารให้กับผู้โชคดีจำนวน 10คนครับ โดยแต่ละชุดจะมีหมูก้อนทอดจำนวนสี่ชิ้นแล้วก็ผักเหมือนในจานเลย โดยการขนส่งก็เช่นเดิมครับใครอยู่ดาวใกล้กับดาวที่ผมอยู่ก็อาจจะได้รับของเร็วหน่อยแต่หากใครอยู่ดาวที่ห่างกันมาก ก็ขอให้รอหน่อยนะครับ เอาล่ะเรามาเริ่มนับถอยหลังสุ่มชื่อผู้โชคดีกันดีกว่า 10, 9, 8, . . .1, 0 เริ่มสุ่มเลยครับ”
“สุดท้ายนี้ผมต้องลาทุกคนไปก่อนแล้วนะครับ พบกันใหม่พรุ่งนี้เวลาเดิม สวัสดีครับ” หลังจากที่ประกาศรายชื่อผู้โชคดีไปแล้วเพเนียสก็กินหมูก้อนทอดโชว์อีกสักหน่อย จากนั้นก็เอ่ยลาและปิดสตรีมทันที
“ว้าวว เพื่อนเรานี่มันมืออาชีพนี่นา”มาซินที่เห็นว่าสตรีมปิดไปแล้วก็วิ่งเข้ามาหาและเอ่ยชมอย่างร่าเริงแต่สายตาเธอมันฟ้องไปนะว่าตกอยู่ที่จานหมูก้อนทอดน่ะ
“แต่เธอเกือบจะทำให้เสียเื่แล้วไหมล่ะ”เวนิสต้าดุเพื่อนสาวออกมา
“อะไรกัน ก็คนพวกนั้น”
“ไม่ต้องเลยเื่นี้เธอต้องทำความเข้าใจใหม่ จะเอาแต่ใจไม่ได้”
“ไจ ช่วยฉันด้วย”จากคำพูดของเวนิสต้าทำให้มาซินหงอยลงจึงร้องขอให้เพื่อนอีกคนช่วย
“เื่นี้เธอใจร้อนไปจริงๆ เกือบทำให้เพเนียสเดือดร้อนแล้วไหม”แต่ไจไม่เข้าข้างแต่อย่างใด ถึงมันจะไม่ร้ายแรงอะไรแต่การทำอาหารมันอาจจะยุ่งยากขึ้นก็ได้ เพราะเพเนียสก็ต้องตั้งใจทำอาหารหากมาซินวิ่งเข้าไปจริงๆล่ะก็เขาต้องแบ่งความสนใจมาสนใจมาซินและตอบคำถามของคนดูแน่ๆ
“มีอะไรกันหรอ” เพเนียสที่ยังไม่รู้เื่ถามอย่างงงงวย
“ไม่มีอะไรหรอกว่าแต่หลังจากนี้ก็ต้องทำอาหารต่อเลยหรอ”เวนิสต้าส่ายหัวปล่อยเื่ไปแล้วถามกลับแทน
“ใช่ๆ ต้องทำอีกหลายชุดเลยล่ะทั้งให้ผู้โชคดี และส่งให้ญาติๆอีกส่วนน่ะ”
“แล้ว ไม่มีของเราหรอ”มาซินถามหลังจากเลิกสลดจากที่ถูกดุแล้ว
“มีสิ เอาเป็ว่ามาช่วยกันทำดีไหมจะได้เสร็จเร็วๆ เดี๋ยวกลับบ้านช้าที่บ้านจะเป็ห่วง” เพเนียสตอบออกมายิ้มๆ
“เอาสิๆ” มาซินพยักหน้าตอบอย่างรื่นเริง
“เอาจริงดิ มันอาจจะ แย่ก็ได้นะ”แต่เวนิสต้าไม่แน่ใจถามอย่างเกรงๆ พวกเธอเคยเข้าครัวทำอาหารเสียที่ไหน หากวันนี้วุ่นวายเพเนียสอาจจะต้องส่งอาหารให้คนช้าก็ได้
“ไม่เป็ไรหรอกค่อยๆทำไปไม่น่าจะมีปัญหา เอาด้วยไหมไจ”
“ไม่อ่ะ เราขอไปนั่งกับพี่เพวิสดีกว่า”แต่ไจรีบส่ายหน้าไม่เอาด้วยอย่างแน่นอน
“งั้นก็แค่เราก็พอ แล้วก็แม่ด้วยอีกคน”
“ได้ๆ พร้อมแล้ว” มาซินพยักหน้าให้
“งั้นก็มาเริ่มกันเถอะ”