ตอนที่สิบแปด Let’s the galaxy Burn.
"when one country gets othercountries to want what it wants might be called co-optive or soft power incontrast with the hard or command power of ordering others to do what itwants".
Joseph Nye
“เมื่อประเทศหนึ่งได้ทำให้อีกประเทศหนึ่งในความ้าที่จะเรียกว่าร่วมมือกันหรืออำนาจอ่อนที่ตรงข้ามกับอำนาจแข็งหรืออำนาจในการออกคำสั่งในการที่จะให้อีกประเทศหนึ่งทำตามคำสั่ง”
โจเซฟ นาย
Soft Power กำลังอ่อนไม่ใช่เื่ของกำลังทหารหรือเศรษฐกิจแต่เป็อะไรที่เหนือกว่านั้นอาจจะเป็ชัยชนะทางวัฒนธรรม
ที่อเมริกาพยายามส่งออกแนวความคิดของตนเองว่าโลกเสรีนี้ดีแค่ไหน
ระหว่างโลกที่ต้องเอาแต้มคุณธรรมไปแลกจักรยานตรากระต่ายของชาวสวนแม่ลูกสาม
หรือโลกที่เราสามารถทานชานมไข่มุกและไก่ทอดได้แบบกินทิ้งกินขว้าง
ทั้งหมดก็เพราะทุนนิยม
Capitalism work
ทุนนิยมนั้นได้ผลที่ลากให้คนมาทำงานทั้งที่เราอยากจะใช้ชีวิตสโลไลฟ์มากกว่า
การทำให้คนมีแิแบบเดียวกันคือสิ่งที่สำคัญของแิsoft power ปัญหาที่เกิดขึ้นอาจจะเพราะเราให้ความสำคัญกับคุณค่าที่แตกต่างกัน
ว่าผู้กล้าอาจจะโดนทรยศเพราะไม่ได้ตอบสนองความ้าของพันธมิตรที่เคยสู้ด้วยกันมาและหมดประโยชน์แล้ว
นี่เป็อีกเื่ที่ผมคิดว่าพระเอกจีนคิดถูกแล้ว
ว่านายน้อยในแนวปราณยุทธเรายังเคารพได้ว่านายน้อยมันยังสู้เก่งอย่างที่ตัวมันโม้
แต่พวกาาและขุนนางมันมีอะไรดีเราถึงต้องไปเคารพพวกเขา
แน่นอน หากผมเกิดเป็ตัวร้ายและขุนนางผมคงเคารพกฎกติกาของพวกเขา รักษาธรรมเนียมขุนนางด้วยชีวิต
แต่เสียใจด้วยนะ
หากผมไม่ได้เกิดในตำแหน่งขุนนางนั้นผมจะสร้างกฎของผมขึ้นมาเอง
Violence is the supreme authority from whichall other authorities are derived.
ความรุนแรงคือตำแหน่งสูงสุดที่ตำแหน่งอื่นๆยืมมา
น่าเสียดายหากผมเกิดใหม่เป็ขุนนางตัวร้าย ผมคงไม่อยากใช้วิธีนี้เท่าไร เพราะผมคงเกิดในตระกูลที่มีคนพร้อมจะรับใช้อยู่แล้วและพยายามรักษาธรรมเนียมอันดีงามที่ทำให้ผมมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายเอาไว้
แต่จากการที่ผมต้องออกไปล่ามอนสเตอร์ในป่าด้วยตนเองและการฝึกต่างๆตลอดมาทำให้ผมหมดความอดทนกับตำแหน่งพวกนั้นที่ไม่ได้มาเพราะความสามารถของตนเองแล้ว
ว่ากันตามตรงนายน้อยจากแนวปราณยุทธยังน่านับถือกว่าพวกขุนนางของโลกนี้ที่อย่างน้อยก็ถือความรุนแรงอย่างท่านบรรพบุรุษอยู่ราวกับะเินิวเคลียร์ที่ทำให้คนอื่นอยู่ในร่องในรอย
เฮ้อ
ผมถอนหายใจ
คนที่เชื่อเื่เรียลลิสม์การเมืองตามความเป็จริงไม่เคยตอบคำถามว่าหากมีคนเรียลลิสม์สองคนใช้ตำราเดียวกันผลจะเป็อย่างไร?
ก็ไม่ต้องไปดูที่ไหนไกลดูโลกปัจจุบันก็รู้ นั่นล่ะคือโลกของคนที่ใช้เรียลลิสม์ปกครองโลกนี้ล่ะ
หรือคนที่สายเรียลลิสม์ทางการเมืองคิดว่าคนที่ปกครองโลกปัจจุบันอยู่คือสายอุดมคติ?
คงเป็ตลกร้ายสิ้นดี
ตอนแรกผมคิดว่าจะอ้างเป็ทายาทของท่านแม็กนัสและชูธงกองกำลังหรืออะไรสักอย่างแต่สายตระกูลของท่านแม็กนัสสาบสูญไปนานแล้วหรือจะบอกกล่าวให้ถูกก็คือสายตระกูลที่เหลือก็น่าจะคือผมนี่ล่ะ
ไม่น่าจะอ้างเื่อำนาจระดมคนได้
แต่แน่นอนน่าจะเป็ข้ออ้างที่ผมสามารถใช้ยึดครองดินแดนต่างๆได้
“โอ้ดินแดนนี่ต้นตระกูลของผมเคยครองมาเมื่อสองพันปีก่อน จากตรงนี้ไปสุดทวีปนี้”
เป็ข้ออ้างที่โอเคมาตลอดประวัติศาสตร์ของมนุษย์เรา
แต่ไม่ว่าอะไรต้องมีก้าวแรก
ผมจะก้าวไปทีละก้าวก่อน
ก้าวแรกต้องรวมแก๊งโจรกลับมาก่อน
Get the band back together
รวมพลังของแฟมิลี่แบบพี่ดอม ทอเร็ตโต้
ผมไม่เก่งเื่แผนการแบบแนวดยุกตัวร้ายของเกาหลีดังนั้นผมจะใช้แผนการของพระเอกจีน
Soft power นั้นสู้ HardPower ไม่ได้
แต่น่าตลกนักที่คนเรียกหา Soft Power คือคนที่เคยใช้ Hard Power ขู่เข็ญผู้คนมาตลอด
เฮ้อหากผมเป็ขุนนางคงอยากจะรักษาตำแหน่งของขุนนางโลกนี้อยู่หรอก แต่ทำไงได้ผมมีโลกนี้และมิติเวลาคู่ขนานอื่นๆเป็เดิมพัน
ผมไม่มีเวลาว่างมาสโลไลฟ์อยู่หรอก
ผมคงต้องทำตามวัฒนธรรมของโลกนี้ที่ช่วยรักษาผู้คนหรือเป็นักผจญภัยก่อนพอได้อำนาจมากพอแล้วค่อยว่ากันอีกที
ทำไมผมไม่เกิดเป็ขุนนางตัวร้ายฟะ
ผมไม่ได้้าก่อาหรือสร้างความวุ่นวาย
ไม่้าให้คนห้ำหั่นกัน
แต่มนุษยชาติในโลกนี้มีโอกาสเดียวที่จะอยู่รอด
และหากผมไม่สามารถช่วยโลกนี้ได้
ให้โลกนี้ถูกเผามอดไหม้เถอะ
Let’s the Galaxy Burn.
อะแฮ่ม
ผมที่เกิดมาในครอบครัวยากจนน่าจะเป็ตัวอย่างว่าSoft Power ของระบบศักดินาสวามิภักดิ์ใช้ไม่ได้กับผม
หากผมเกิดเป็ขุนนางตัวร้ายผมคงคิดว่า
“เราสามารถทำระบบให้ดีจากภายในได้โดยการรักษาระบบศักดินาสวามิภกัดิ์ที่ดีงามนี้เอาไว้ด้วย”
มัลคอล์ม เอ็ก กล่าวว่านิโกรแบ่งเป็สองประเภทคือนิโกรในไร่กับนิโกรบ้าน
นิโกรในไร่คือคนที่ทำงานหนักโดนเฆี่ยนจนหลังลายจนเสียชีวิตแบบเดียวกับสาวหูแมวต่างๆก่อนที่จะจเอพระเอกอิเซไคที่เป็โรคไม่ก็เกือบจะอดอาหารจนตาย
นิโกรบ้านคือคนที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีและพอจะต่อสู้ชิงอิสระก็จะมีนิโกรบ้านนี่ล่ะที่จะมาขัดขวางเรา
บรรดาสาวในฮาเร็มทาสของพระเอกอิเซไคที่ได้รับการดูแลที่ดีจากเ้านายคือนิโกรในบ้านเหล่านี้
และคนที่พยายามจะขอให้ยกเลิกระบบทาสในต่างโลกก็ทำให้ดูเป็คนบ้าคุณธรรมโลกสวยไม่ดูความจริง
“ทำไมถึงได้โจมตีพ่อค้าทาสถูกกฎหมายพวกนั้นกัน?”
กล่าวราวกับว่าขอเพียงรัฐเป็ผู้รับรองการค้าทาสทุกอย่างจะบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็ยองใย
ซึ่งผมไม่ใช่คนที่มีคุณธรรมเช่นนั้นเช่นกัน
คนที่คิดจะเปลี่ยนแปลงสังคมโดยไม่มีกำลังทหารน่ะมีแต่คนที่เพ้อฝันไม่ดูความเป็จริงเท่านั้นล่ะ
และคนคนเดียวไม่เพียงพอดังนั้นจึงต้องสร้างกลุ่มคนที่บังคับสังคมให้เป็ไปตามแนวทางการเมืองของเราได้
นั่นคือการเมืองโดยเนื้อแท้ของมันและาเกิดขึ้นก็เพราะเหตุนี้
มีแต่คนที่มีกำลังเท่านั้นถึงจะสามารถบังคับความคิดเห็นทางการเมืองด้วยHard Power ได้
“วัฒนธรรม” “แิ” ต่างๆนั้นคือ soft power ที่ยอมรับการมีทาสอยู่ในต่างโลกนี้
ฟู่ แต่ผมก็เจอความลำบากใจแบบจอร์จวอชิงตัน เขาคำนวณว่าหากพยายามเลิกทาสจะก่อให้เกิดความขัดแย้งกับหมู่โคโลนี่
ซึ่งเขาก็คิดถูก เกิดปัญหาร้ายแรงเื่เลิกทาสตอน่ลินคอล์น
แต่ไม่ได้หมายความวว่าเราจะไม่พยายาม
ผมต้องตั้งเป้าปัญหาร้ายแรงเร่งด่วนคือหมู่บ้านนี้ก่อน
ผมไม่ค่อยเชื่อเื่การปลดปล่อยทาสเฉยๆจะทำให้คนเลิกทาสได้เพราะทาสที่โดนปลดปล่อยบางคนก็กลับไปทำธุรกิจค้าทาสเสียเอง
แผนการของผมคงไม่ต่างกับพระเอกอิเซไคหลายคนในการซื้อฮาเร็มทาส
แต่หากผมมีเงินผมจะใช้ระบบ
“ทำงานสองปีจะปล่อยให้เป็ไท”
เป็การรักษาสมดุลระหว่างการไมต่อต้านระบบปัจจุบันจนสร้างศัตรูที่ไม่จำเป็และสร้างระบบที่คนไม่กลายเป็ทาสและออกลูกออกหลานมาก็ยังเป็ทาส
ราวกับปศุสัตว์ในโรงเรือน
แต่อนิจจา ผมไม่มีเงินแบบขุนนางตัวร้าย
ผมคิดว่าจะใช้พลังทุนนิยมในการแก้ไขปัญหาเื่ทาส
แต่ทว่าทุกอย่างต้องใช้เงิน
หากกล่าวถึงที่สุดคำถามทางศีลธรรมระหว่าง
“การเป็ทาสกับการเป็โจรขึ้นเขาเหลียงซานจะเลือกอะไร?”
ผมที่สารภาพว่าเป็คนที่เคารพกฎหมายก็คงเลือกเป็โจรขึ้นเขาเหลียงซาน
เพราะอย่างน้อยจะโดนไล่ฆ่าก็ยังได้ถือดาบในมือตอบโต้คนที่พยายามฆ่าเราก่อน
The Pirate is free
โจรสลัดคือผู้ที่มีอิสระจ้าวแห่งโจรสลัดคือผู้ที่มีอิสระมากที่สุดในโลก
“อย่างที่ผมรักษาาแให้กับท่านพ่อผมอยากรักษาแผลให้พวกเขาและให้พวกเขามีงานทำขอรับ”
ผมสังเกตสีหน้าบิดาของผมที่ทำหน้าครุ่นคิด
“ท่านพ่อพอมีคนรู้จักหรือเปล่าขอรับ?ผม้าสร้างกลุ่มคนใหญ่ๆที่จะทำให้หมู่บ้านของเราปลอดภัยจากสัตว์อสูรให้ได้”
ผมถอนหายใจ
“ผมคนเดียวไม่สามารถไปตรวจตราดูคนในหมู่บ้านได้สิ่งที่ทำได้คือต้องมีคนมากพอทำงานเป็ระบบเท่านั้นนขอรับท่านพ่อ”
พ่อของผมจ้องผมสักพักราวกับครุ่นคิดและกล่าวว่า
“เฮ้อ พ่อจะลองติดต่อกับคนสองคนที่พอมีประสบการณ์พวกนี้บ้างแต่ไม่รับรองหรอกนะ พวกนี้เป็พวกหัวแข็งน่ะ”
บัลทาซ่าร์คิดว่าบรรดาทหารองครักษ์นั้นมักจะเป็คนเย่อหยิ่งเอามากๆต่อให้เขาเป็คนเขียนจดหมายขอร้องเอง พวกนี้อาจจะไม่มาก็ได้ แต่ว่าหากพวกนั้นมาและโดนแบบที่เขาโดนคงสนุกไม่น้อยเลย