วันต่อมา...
ร่างระหงของคุณหนูจริงใจเดินสับส่ายในไซต์ก่อสร้าง...
เสื้อผ้าของเธอยังคงรัดรูปและแน่นเนื้อเหมือนเช่นเดิม แต่สิ่งที่แปลกไปก็คงจะเป็การยิ้มแย้มทักทายให้กับคนใช้แรงงานทั้งหลาย รอยยิ้มจากคุณหนูทำให้พวกลุงกรรมกรหัวใจละลายจนทำงานไม่ถูก คำพูดคำจาที่กล่าวออกมาล้วนแล้วแต่เป็คำออดอ้อนหวานแว๋วราวกับนางฟ้ามาโปรด
กลิ่นน้ำหอมราคาแพงชวนสูดดมจนจมูกด้านๆแหวนตามเหมือนกับหมาวัดมองเครื่องบิน!
“เหนื่อยกันมั้ยคะคุณลุง”
“ไม่เป็ไรครับคุณหนู ไปพักเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบาย”
“ถ้าอย่างนั้น มีอะไรเรียกจริงใจได้ตลอดเวลาเลยนะคะ เดี๋ยวขอตอนไปหลบแดดตรงมุมนั้นก่อน”
บั้นท้ายกลมงอนส่ายออกไปจากไซต์ก่อสร้าง...
กลิ่นตัวหอมๆจากไร้ผมทำให้พวกลุงกรรมกรหื่นกามตาหวานเยิ้มกันเป็แถว น้ำเสียงและการโต้ตอบของคุณหนูอกตูมไม่แสดงความรังเกียจเหมือนแต่ก่อนเก่า เหล่าคนใช้แรงงานไม่รู้ว่าหญิงสาวไปโดนตัวอะไรมา แต่พวกมันชอบคุณหนูนิสัยดีแบบนี้มากกว่าแบบเดิม
เพราะนอกจะไม่พูดจาเหยียดหยามกันแล้ว...
การได้เข้าไปใกล้และจ้องมองร่องหน้าอกลูกใหญ่ในเสื้อรัดเต้า มันก็ทำให้มีกำลังใจในการทำงานยิ่งกว่าเครื่องดื่มชูกำลังด้วยซ้ำ!
“พวกชั้นต่ำ ฉันแค่พูดดีด้วยก็มุ่งกันเข้ามาราวกับแมลงวัน”
มือเรียวโบกไปมาบนใบหน้า...
กลิ่นเหงื่อและกลิ่นกรรมกรยังโชยติดตัวอยู่ไม่หาย แม้จะเข้ามาในไซต์ก่อสร้าง ร่างระหงก็ยังคงดื้อด้านที่จะใส่รองเท้าส้นสูงอยู่เรื่อยๆ คุณหนูจริงใจรู้ดีว่าเรียวขายาวๆแบบนี้เหมาะกับรองเท้าคู่ไหน แม้ว่าสถานการณ์จะเป็เช่นไร รองเท้าส้นสูงปลายแหลมก็ยังคงถูกหยิบมาใช้อยู่ดี
“อื้ออ ฉันต้องทนทำงานกับพวกกรรมกรไปอีกนานแค่ไหน”
ริมฝีปากอวบอิ่มพึมพำด้วยความโมโห...
แม้จะรังเกียจจนอยากจะพูดจาดูถูกมากเพียงใด คุณหนูจริงใจก็ต้องระงับนิสัยเสียๆของตัวเองเอาไว้ แต่เมื่อใดที่เธอได้สมบัติจากคุณพ่อ หญิงสาวจะไม่เจียดตัวเข้าไปใกล้พวกมันเลยแม้แต่เมตรเดียว!
ตู๊ด ตู๊ด...
“ว่าไงยัยนิด”
จริงใจรับสายโทรศัพท์
“ยัยจริงใจ ไปเดินชอปปิ้งเป็เพื่อนฉันหน่อยสิ”
“เฮ้อ ่นี้ฉันไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น คุณพ่อให้มาดูงานกับพวกกรรมกรที่ไซต์”
“แกว่าไงนะ”
“แกได้ยินไม่ผิดหรอก”
“ไหวหรอแกอ่ะ เป็ไงบ้าง เล่าให้ฉันฟังหน่อย”
“แหวะ อย่าให้พูดเลย แค่นึกฉันก็จะอ้วกแล้ว”
“ฮ่าๆๆ ยัยบ้า เล่ามาเลย”
เสียงคุณหนูและเพื่อนสาวพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน...
จริงใจเดินไปหลบอยู่หลังกำแพงสูง ก่อนจะพ่นคำสบถดูถูกพวกคนงานออกมาอย่างจัดเต็ม เธอบอกกับเพื่อนสาวคนสนิทว่ารังเกียจพวกนั้นมากเพียงไหน ถ้าให้เลือกว่าระหว่างหมาวัดกับคนพวกนั้น คุณหนูขอเลือกอย่างแรกดีกว่า มิหนำซ้ำเธอยังต้องแกล้งทำดีเพื่อให้คนเ่าั้เป็ใจในการโหวตรับตำแหน่งหน้าที่การงานอีกด้วย
คำเสียดสีและดูถูกกล่าวออกมาลับหลัง...
แต่คำพูดเ่าั้กลับไปเข้าหูของลุงกรรมกรขี้เมาคนหนึ่งเข้า มันได้ยินแผนการและนิสัยเอาแต่ใจของเธอทุกอย่าง และคราวนี้ไอ้ลุงเฒ่าร่างดำเถื่อนหนวดเคราดกด้านก็ไม่อาจให้ผู้หญิงที่ปลดมันออกจากการทำงานลอยนวลไปได้
เพียงกลิ่นเหล้าเบาๆตอนเดินผ่านร่างคุณหนู มันก็ทำให้เธอรายงานหัวหน้าคุมไซต์จนไอ้ลุงขี้เหล้าต้องถูกไล่ออก!
“อีคุณหนู กูต้องเอาคืนมึงให้สาสม!”
ใบหน้าอัปลักษณ์โเี้จ้องมองบั้นท้ายอวบอ้วนใต้กระโปรง ร่างสูงใหญ่ทึนทึกที่ใช้แรงงานมาหลายสิบปีกัดฟันกรอด ยิ่งได้ก๊กเหล้าย้อมใจไปหนึ่งขวดเต็ม มันก็ยิ่งทำให้ไอ้ลุงกรรมกรหื่นกระหายมีความกล้าที่จะทำร้ายร่างกายและส่วนล่างของคุณหนูให้ยับยู่ยี่มากกว่าเดิม!
1K
![เสน่หาทาสซาตาน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674184519_10852493.webp)
