ตอนที่ 1 ตำแหน่งใหม่
@บริษัทจิวเวลรี่
ณบริษัทออกแบบและผลิตเครื่องประดับชื่อดังรายใหญ่ของประเทศบรรยากาศภายในออฟฟิศ่นี้ค่อนข้างคึกคักเป็พิเศษ เมื่อลูกชายคนโตของคุณณภัทร เ้าของบริษัทจิวเวลรี่กลับมาจากต่างประเทศเพื่อมาบริหารงานต่อจากคุณณภัทรผู้เป็บิดา เขามีนามว่าธันวา เขาเป็ลูกชายคนโต มีน้องชายหนึ่งคนชื่อปกป้อง
ธันวาหายหน้าหายตาไปจากบริษัทนานหลายปี ไม่มีใครรู้ว่าเขาหายไปไหนรู้แค่ว่าเขาไม่ได้อยู่ในประเทศแน่นอน บ้างก็ว่าไปเรียนต่อบ้างก็ว่าไปเรียนรู้งานเพิ่มเติม บ้างก็ว่าไปรักษาตัว และแล้ววันนี้เขาก็ได้กลับมา...
โดยได้ดำรงตำแหน่งเป็ประธานบริษัทส่วนคุณณภัทรผู้เป็บิดาไปอยู่ตำแหน่งที่ปรึกษาค่อยให้คำแนะนำแทน ส่วนคุณปกป้องลูกชายคนเล็กได้ดำรงตำแหน่งเป็รองประธานบริษัทตำแหน่งทั้งหมดนี้ได้ถูกประกาศอย่างเป็ทางการออกไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
ในเมื่อผู้บริหารเพิ่มขึ้นตำแหน่งเลขาก็ต้องเพิ่งขึ้นตามไปด้วย เขาจำเป็ต้องมีผู้ช่วย และอยากได้คนที่เป็งานอยู่แล้วมาช่วยทำงานเขาจึงอยากได้คนในบริษัทมาเป็เลขาให้กับเขา โดยให้แต่ละแผนกส่งรายชื่อเสนอลูกน้องในแผนกของตัวเองเอามาให้เขาเลือก
แน่นอนว่าคนที่จะมาเป็เลขายืนอยู่ข้างๆท่านประธานอย่างเขาจะต้องสวยหน้าตาดี บุคลิกดี การแต่งกายสะอาดสะอ้านและทำงานเก่ง
“เขม...เขม...หล่อนได้เลื่อนขั้นไปเป็เลขาน่ะรู้ยังน่าอิจฉาจังเลย” วิกกี้เพื่อนชายหัวใจสาวเดินเข้ามาบอกข่าวดีให้กับเพื่อนรักได้รู้ก่อนใครวิกกี้บังเอิญไปแอบได้ยินผู้บริหารคุยกันในห้องน้ำพอดี
“เลขาใคร...”เขมิกาเอ่ยถามเพื่อนสนิทั้แ่สมัยเรียนอยู่ด้วยกัน เมื่อก่อนทั้งสองคนเคยฝึกงานอยู่ที่นี่ด้วยกันส่วน่ตอนเข้ามาทำงานวิกกี้เข้ามาก่อนหลายเดือน หลังจากที่เขมิกาคลอดน้องพลอยออกมาแล้วได้หกเดือน่นั้นมีตำแหน่งงานว่างพอดี จึงชักชวนกันเข้ามาทำซึ่งตอนนี้น้องพลอยอายุได้สามขวบเข้าโรงเรียนแล้ว
“เอ้าหล่อนไม่รู้เหรอ หัวหน้าเขาส่งชื่อหล่อนไปให้ท่านประธานเลือกไงซึ่งในหลายสิบคน ท่านประธานเลือกแกเว้ย”
“ท่านประธานคนไหน”
“คนใหม่สิยะหล่อน” วิกกี้ตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงดีใจผิดกลับเ้าตัว เธอไม่อยากไปเลย เธออยากทำอยู่ที่เดิมมากกว่า
“ฉันไม่ไป...” เธอไม่อยากทำงานใกล้ชิดเขาเธอเคยเผลอใจไปแล้วครั้งหนึ่ง เธอไม่อยากเผลอใจเป็ครั้งที่สองอีก
“เอ้า! อินี่ ผีตัวไหนเข้าสิงยะคนในบริษัทอยากจะได้ตำแหน่งนี้ใจจะขาด แต่ไม่มีใครได้ ส่วนหล่อนเกิดได้แต่ไม่อยากไปซะงั้น”วิกกี้เบะปากใส่เพื่อนรักอย่างเซ็งๆ...เื่มาก!
“เอาเป็ว่าฉันขอถอนตัวก็แล้วกัน”คำพูดและน้ำเสียงของเขมิกาทำให้วิกกี้เบะปากใส่อีกครั้ง ตอนแรกก็คิดว่ามันเล่นตัวที่ไหนได้มันพูดจริงนี่หว่า...วิกกี้แค่เสียดายแทนเพื่อนเพราะนอกจากตำแหน่งเลขาที่หลายๆคนอยากได้แล้ว เงินก็เพิ่มขึ้นให้อีกต้องหลายพันแน่
“โนๆๆ แกไปพูดกับหัวหน้าเอาเองเถอะ ฉันก็แค่คาบข่าวมาบอกแกเฉยๆบังเอิญไปได้ยินมา”
“เขม...มาหาพี่หน่อย” พูดยังไม่ทันขาดคำพี่รุ่งหัวหน้าแผนกที่ทั้งสองคนทำงานอยู่ก็เดินเข้ามาแล้วเอ่ยเรียกให้เขมิกาเดินไปหาที่โต๊ะทำงานตัวที่ตั้งอยู่ด้านหลังสุด
“นั่นไง...ไปสิ” วิกกี้พยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะของหัวหน้าเขมิกาเดินไปหยุดอยู่ที่ด้านหน้าโต๊ะก่อนที่จะหย่อนก้นนั่งลงที่เก้าอี้ในแบบไม่ต้องเชิญ
“ั้แ่พรุ่งนี้ไปพี่จะส่งเขมไปเป็เลขาให้กับท่านประธานคนใหม่นะ"
"หัวหน้าคะ..."
"พี่ส่งชื่อเธอไปตอนแรก ไม่คิดว่าคุณธันวาจะเลือกส่งไปงั้นๆ ดันเกิดได้ขึ้นมาเฉยเลย”
“หัวหน้าคะ เขมขอสละสิทธิ์ได้มั้ยคะ”สีหน้าของหัวหน้าเปลี่ยนไปทันที จากที่ยิ้มแย้มดีใจแทนลูกน้อง
“อ้าว...ทำไมล่ะ”
“คือเขมมีลูกเล็กค่ะเขมเกรงว่าจะทำงานตรงส่วนนั้นได้ไม่เต็มที่ค่ะ ขอเขมอยู่ตรงนี้ต่อเถอะนะคะ”ประโยคสวยหรูเมื่อสักครู่ก็แค่ข้ออ้าง เพราะในใจของเธอไม่อยากไปอยู่ใกล้ชิดผู้ชายคนนั้นเลยสักนิด
“ลูกเล็กอะไรกัน ลูกเธอสามขวบเข้าโรงเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ”
“คือ...เขมต้องกลับบ้านเร็ว ไปดูแลน้องพลอยค่ะ”
“อ่ะๆก็ได้ พี่ก็ไม่ได้ถามเธอก่อนตอนส่งชื่อเดี๋ยวพี่จะไปถามฝ่ายบุคคลให้แล้วกันนะ”พูดจบพี่รุ่งหัวหน้าของแผนกที่เขมิกาทำงานอยู่ก็เดินออกจากแผนกไป
“นี่หล่อน ไม่อยากเป็จริงๆเหรอ เลขาน่ะ" เมื่อหัวหน้าแผนกเดินออกจากแผนกไปแล้ววิกกี้รีบปรี่เข้ามาถามเขมิกาด้วยความอยากรู้ทันที...ตำแหน่งดีๆแบบนี้ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้เจอง่ายๆ
“ไม่อยาก...ฉันต้องกลับบ้านเร็วไปดูแลน้องพลอย”
“แต่เขาขึ้นเงินเดือนให้ตั้งหลายพันเลยนะ”
“ถ้าเป็คนอื่นฉันอาจจะไป” เธอเผลอหลุดปากซึ่งสิ่งที่เขมิกาพูดออกมาทำเอาวิกกี้มองมาด้วยแววตาสงสัย
“ทำไม...”
“ไม่ทำไม!” เธอรีบปฏิเสธไม่มีใครรู้ว่าพ่อของน้องพลอยเป็ใคร แม่ของเธอเองก็ไม่รู้ เธอไม่เคยบอกใครคนที่รู้มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น
“แปลก...ฉันเป็เพื่อนแกมาตั้งนาน ฉันว่าแกแปลก บอกมา!”
“ไม่มีอะไร ถอยไป” เขมิกาเดินผ่านเพื่อนไป แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งของตัวเองแต่วิกกี้ก็เดินตามมาอยู่ดี
“เฮ้ย...ยัยเขม แต่ท่านประธานคนนี้เขาหล่อมากเลยนะ”วิกกี้แอบเสียดายแทนเพื่อน
“สำหรับแก มีใครบ้างที่ไม่หล่อ” ผู้ชายสำหรับวิกกี้เห็นหล่อหมดทุกคน!
“แล้วแต่หล่อนเลยแล้วกัน”
นั่งทำงานของตัวเองได้สักครู่พี่รุ่งหัวหน้าแผนกก็เดินเข้ามาอีกครั้งแต่ครั้งนี้เขามาหยุดคุยอยู่ที่ด้านหน้าโต๊ะทำงานของเธอ
“เขม...พี่เสียใจด้วยนะฝ่ายบุคคลบอกว่าคีย์รายชื่อเข้าระบบไปแล้ว”
“เปลี่ยนไม่ได้เหรอคะ”
“ได้น่ะคงได้ แต่ก็รู้ๆกันอยู่ว่าแผนกนั้นยอมใครง่ายๆซะที่ไหนกัน ที่พี่ส่งชื่อของเธอไปก็ไม่คิดว่าจะได้แต่ไหนๆก็ได้แล้วไปเถอะนะ เพื่ออนาคตของตัวเองอยู่กับเ้านายเงินขึ้นดีจะตายใครๆก็อยากไปอยู่”
“นั่นสิ! ไปเถอะ แต่ถ้าจะเปลี่ยนตัว วิกกี้ไม่ติดเลยค่ะหัวหน้า”เป็เสียงของวิกกี้ที่เอ่ยแทรกเข้ามาเสนอตัวไปแทนเพื่อน
"อย่าพูดเล่นน่า ว่าไงเขม ถ้าเธอไม่ไปเธอคงต้องไปคุยกับฝ่ายบุคคลเอาเองนะ พี่ี้เีทะเลาะกับพวกมันประสาทจะเสีย"
“ถ้าเปลี่ยนไม่ได้จริงๆ เขมไปให้ก็ได้ค่ะ”เหมือนโชคชะตากำลังจะเล่นตลกกับเธออีกครั้ง เมื่อก่อนเธอยังเด็กประสบการณ์น้อยตอนนี้เธอโตเป็ผู้ใหญ่แล้ว เธอจะไม่ยอมให้เขาเอาเปรียบเธอง่ายๆแบบครั้งนั้นอีกเด็ดขาดเพราะเธอจะเป็คนเอาเปรียบเขาบ้าง ไม่เชื่อก็คอยดู
283K
