ทั้งคู่ในตอนนี้ได้ทำการเลือกอาวุธที่ตัวเอง้าเป็ที่เรียบร้อย จัสตินเลือกปืนที่เขาถนัดด้วยพลังของเขาที่สามารถมองเห็นอนาคตได้ การใช้ปืนถือว่าได้เปรียบเป็อย่างมาก ในขณะเดียวกัน ยูดาสเลือกสนับมือที่เป็อาวุธโจมตีระยะประชิด ทำให้ปืนนั้นมีข้อได้เปรียบกว่าตรงที่ระยะ หากยูดาสไม่สามารถลดระยะของเขากับจัสตินได้ โอกาสที่เขาจะแพ้มีสูงมาก
“มีอะไรจะพูดเป็ครั้งสุดท้ายไหม”
ยูดาสหึมออกมา เขาในโหมดานั้นมีนิสัยและสามัญสำนึกที่แตกต่างจากยูดาสตอนปกติ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขานั้นจะเปลี่ยนไปหมดเสียทีเดียว
“หืม ครั้งสุดท้าย นี่ไม่บอกนี่คิดว่าจะฆ่ากันจริงๆ อย่าบอกนะว่านี่อิจฉาเด็กจนคิดจะทำถึงขนาดนี้นั้น อ่อ มันน่าจะเป็อย่างนั้นอยู่แล้ว ใครเห็นเขาก็คิดกันแบบนั้น”
จัสตินจับปืนของเขาแน่น เป็อีกครั้งที่ยูดาสนั้นต่อว่าเขาต่อหน้าทุกคน เหล่านักเรียนที่มองมาที่เขาในตอนนี้แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาล
“นี่คือการฝึก แน่นอนมันต้องฝึกเกี่ยวกับการข่มขวัญด้วย”
จัสตินแถไป แต่ยูดาสก็ยังคงวนกลับมากัดเขาได้
“อ่อไอการข่มขวัญที่ว่าที่ฉันทำไปเมื่อกี้นี้ใช่ไหม กลัวจนตัวสั่นเลยไม่ใช่หรือยังไง”
ยูดาสปล่อยจิตสังหารอีกครั้ง มือของจัสตินสั่น เขานั้นรู้สึกเหมือนว่ายูดาสกลายเป็อสูรขนาดตัวสูงหลายสิบเมตรมองลงมาที่เขา เขาทำการกัดลิ้นตัวเอง ให้คลายจากความกลัวและจิตสังหาร
“โฮ่ว ดูเหมือนว่าจะรู้วิธีกำจัดความกลัวด้วยการสร้างความเ็ป ไม่เลวๆ”
จัสตินเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ยูดาสในตอนนี้นั้นพูดจาไม่เหมือนเดิม เขาเต็มไปด้วยความหยิ่งและเต็มไปด้วยความจองหองทรนง
“สิ่งที่ร้ายแรงที่สุดในการต่อสู้คือการประมาท และดูถูกคู่ต่อสู้ของตัวเอง ฉันจะสอนให้แกได้รู้ถึงความห่างชั้นเอง”
“ฮ่าๆ ดูพูดเข้า น่ากลัวจริงๆเลยนะ”
จัสตินทนไม่ไหวแล้ว เขาจะต้องสังสอนยูดาสให้รู้ว่า เด็กก็ควรอยู่ส่วนเด็ก เขามั่นใจในฝีมือของเขา พลังของเขานั้นเรียกได้ว่าเข้าขั้นโกง เขาไม่มีทางแพ้คนที่ไม่มีพลังอย่างยูดาสได้
ดวงตาของจัสตินส่องแสงสีฟ้าออกมา เขานั้นใช้พลังของเขาในการมองอนาคต เขามองไปในอนาคตข้างหน้าสิ่งที่เขาเห็นหลังจากที่เขาใช้วิธีการยิงปืนเร็วแล้วนั้น
ตาย…
สิ่งที่เขาเห็นในอนาคต เขาพบว่าร่างกายของเขาถูกฉีกออกเป็ชิ้นๆ
“บ้านะ เป็ไปได้ยังไงกัน ไม่มีทางต้องใช้วิธีการอื่น”
เขาใช้วิธีใหม่ ะโถอยหลังชักปืนออกมา ทำการยิง แต่ทว่าผลออกมาถึงจะไม่เหมือนเดิมก็จริง แต่เขานั้นถูกอัดเข้ากับกำแพงด้วยการเตะที่หนักหน่วงเข้าที่หน้าก่อนที่ทุกอย่างจะมือดับไป
“นะ นะ นี่มันอะไรกัน ต่อไป”
จัสตินยังคงหาวิธี เขาคราวนี้ใช้วิธีบุกเข้าไปประจันหน้ายูดาส ใช้ปืนยิ่งกราดใส่เขาก่อนที่จะเห็นว่ายูดาสหายไปและโผล่มาอยู่ข้างๆเขา ทำการยกเท้าขึ้นสูงก่อนที่จะใช้ส้นเท้าของเขากระแทกลงมาที่หัวของเขาอย่างจัง และโลกก็มืดดับไปอีกครั้ง
“นี่มัน เป็ไปไม่ได้ ไม่มีทาง ทำไม ทำไม มันต้องมีทางเซ่!”
จัสตินมองไปในอนาคตไม่ว่าทางไหนเขาก็แพ้อยู่ดี เขานั้นไม่ว่าจะไปซ้าย ไปขวา ไปข้างหน้า หรือไปข้างหลัง ไม่ว่าจะโจมตีเขาด้วยวิธีไหน หลบเขาด้วยวิธีไหน ผลที่ปรากฏออกมาคือความพ่ายแพ้
จัสตินในตอนนี้หยุดใช้พลังลงและมองไปที่ยูดาสราวกับเขาเป็ปีศาจ ยูดาสยิ้มออกมา ก่อนที่จะพูดขึ้น
“เป็อะไรไป เข้ามา หรือจะให้ฉันเข้าไป”
ยูดาสชูหมัดไปข้างหน้า จัสตินนั้นรู้สึกขนลุกพอง เ้านี่มันเป็ใครกัน ใช่แล้วมันจะต้องมีพลังเหมือนกับเขาแน่ๆ พลังของยูดาสจะต้องเป็พลังที่รบกวนพลังของคนอื่น ทำให้เขาเห็นภาพที่ไม่ใช่
“แก แกต้องใช้พลังอะไรบางอย่างแน่ๆ หนอยแนะแก”
จัสตินคิดไปเอง เขาคิดว่ามันใช่มันก็ต้องใช่ เหมือนที่ผ่านมา ยูดาสในตอนนี้รู้สึกเบื่อแล้ว ช่วยไม่ได้ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมเข้ามาเขาเข้าไปเอาเลยแล้วกัน
ยูดาสพุ่งตัวใส่จัสตินด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ยูรินั้นดวงตาเปิดออกกว้าง เขานั้นเร็วกว่าตอนที่เขาสู้กับเธอเสียอีก เร็วกว่าสองถึงสามเท่าได้ นักเรียนทั่วไปไม่มีทางจับความเร็วของเขาได้แน่
“หลับไปซะ”
“นะ เดี๋ยวอย่าพึ่-”
ยูดาสมาหยุดตรงที่หน้าของจัสตินก่อนที่จะทำการอัพเปอร์คัทใส่เขา จัสตินที่พึ่งแต่พลังในตอนนี้ไม่ทันได้ตั้งตัว เขาหากไม่มีพลังแล้วก็เหมือนกับคนที่ทำอะไรไม่เป็
จัสตินถึงกับกระเด็นไปข้างหลังจากหมัดของยูดาสแค่หมัดเดียวเท่านั้น เขาคงไม่คิดว่าที่เขาเห็นนั้นมันไม่ใช่อนาคตของเขา แต่เป็เวทย์มายาระดับพื้นฐานของจอมเวทย์ เวทย์นี้จะทำให้เขาเห็นสิ่งที่เขากำลังกลัวอยู่ และสิ่งที่เขากลัวอยู่คือการแพ้ให้กับยูดาส
ยูดาสหลังจากนั้นก็ถอดสนับมือของตัวเอง เขาไม่คิดจะพูดอะไรกับจัสตินอีก
ยูดาสพูดเสร็จเขาหัวเราะพร้อมกับเดินไปยังอัฒจันทร์ตรงที่ยูรินั่งอยู่ก่อนที่จะพูดขึ้น
“คุ้มกับสองพันไหม”
ยูริพยักหน้าเธอไม่รู้จะว่ายังไงกับสถานการณ์แบบนี้ ยูดาสดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าที่เธอคิดเสียอีก
จัสตินในตอนนี้สลบเหมือบ เหล่าลูกน้องของเขานั้นดูไม่สบายใจเท่าไหร่นัก
“แย่แน่ๆ ท่านริชาร์ดจะต้องโกรธมากแน่ๆ”
ยูดาสมีประสาทััที่ดีกว่าคนอื่นๆ เขาหันไปถามยูริว่าใครคือริชาร์ด สิ่งที่เขาได้คำตอบมาทำให้เขานั้นรู้สึกปวดหัวขึ้นมา
“เซอร์เจนท์ เฟิสคลาส...เอาจริง”
ยูริพยักหน้า เธอในตอนนี้มองไปที่ยูดาสอยากจะรู้ว่าเขาจะมีปฏิกริยาอะไรออกมา
“เขาคงจะเหมือนคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่ามีปัญหาเมื่อยุ่งกับเราแล้ว เขาก็จะไม่อยากยุ่งกับเราอีก”
ยูริอยากรู้ว่ายูดาสจะยังยุ่งกับเธอไหม หากเธอนำปัญหามาให้กับเขา ไม่เคยมีใครที่จะอยู่กับเธอได้นานเลย
ยูดาสที่เห็นว่าเธอมองมาที่เขา เธอไม่รู้แต่สีหน้าของเธอในตอนนี้เปลี่ยนไป เขาช่วยไม่ได้ที่จะหยิกจมูกของเธอ
“อ๊ะ!”
ยูริไม่คิดว่ายูดาสจะหยิกจมูกของเธอแบบนี้ ถึงมันจะไม่เจ็บก็เถอะ แต่ไม่เคยมีใครเคยทำแบบนี้กับเธอมาก่อน
“ดูทำหน้าเข้า เซอร์เจนท์ เฟิสคลาส แล้วไง ถ้าไม่ใช่เจเนรอลฉันไม่กลัวหรอก”
ยูดาสกอดอก เขาไม่กลัวแค่พลทหารระดับเซอร์เจนท์ เขามั่นใจว่าเขาสามารถเอาชนะได้ไม่ยาก
ยูริได้แต่มองไปที่ยูดาสไม่รู้จะว่ายังไงดี เธอรู้ว่ายูดาสนั้นแข็งแกร่งแต่ระดับเซอร์เจนท์นั้นไม่ใช่ศัตรูที่จะทำเป็เล่นด้วยได้
ยูดาสในตอนนี้ได้แต่ส่ายหัว เขาคิดอะไรบางอย่างอยู่
“รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง เราต้องหาข้อมูลเื้ัของจัสตินและริดชาร์ดนั่น สงสัยต้องไปถามไดอันน่าเกี่ยวกับเื่นี้ซะแล้วหลังจาก”
ยูดาสคิดได้แบบนั้นแล้ว เขาก็หันไปหายูริ เขาคิดอะไรอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดขึ้น
“นี่ฉันพูดจริงๆนะ เธออยากเรียนเวทย์มนต์ไหม”
ยูริมองไปยูดาส เธอคิดเกี่ยวกับเื่นี้มาทั้งวัน เธอในตอนนี้ตัดสินใจแล้ว เธอพยักหน้า เธออยากที่จะเรียนรู้เวทย์มนต์โดยแลกเปลี่ยนกับเธอเป็เพื่อนของเขา เธอไม่เข้าใจว่าเขาจะอยากเป็เพื่อนกับตัวปัญหาอย่างเธอทำไม