Level up ไปกับระบบวิเศษ 【จบ】

        บริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัว ห้องทำงานซีอีโอ

        เวลานี้ซูฮ่าวนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานเขายกน้ำชาที่ไป๋เหวินหลิงชงให้ขึ้นมาดื่ม และอธิบายเรื่องผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ไปด้วย

        ไป๋เหวินหลิงฟังอย่างจริงจัง เธอหยิบสมุดบันทึกออกมาจดอยู่ตลอดเวลา แววตาของเธอก็ดูเป็นประกายอย่างยิ่ง สิบนาทีต่อมาซูฮ่าววางถ้วยชาไว้ข้างๆ และพูดพลางหัวเราะว่า “ประมาณนี้แหละ ในช่วงเวลาสามเดือนนี้ ทุกๆ เดือนฉันจะคอยส่งยาชะลอวัยให้เธอเดือนละหนึ่งร้อยเม็ดเธอจัดการตามอัตราส่วนโดยการผสมน้ำ อัตราของยาชะลอวัยกับน้ำคือหนึ่งต่อห้า ยาชะลอวัยหนึ่งเม็ดผสมในน้ำห้าลิตรทำให้ประสิทธิภาพของยานี้กระจายอยู่ในน้ำ”

        “เริ่มตั้งแต่เดือนหน้าผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ที่บริษัทผลิตทั้งหมดใช้น้ำที่ผสมยาชะลอวัยมาผลิตผลิตภัณฑ์ที่เหลือยังคงสภาพเดิม”

        “ยาชะลอวัยหนึ่งเม็ดผสมน้ำห้าลิตรน้ำนี้มันไม่มากเกินไปหน่อยหรือ?” หลังจากที่ไป๋เหวินหลิงได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้วทันที

        ยาชะลอวัยที่ซูฮ่าวกล่าวถึงก็มีขนาดพอๆกับลูกแก้ว ผสมในน้ำห้าลิตร ประสิทธิภาพของยาก็จะถูกแบ่งอย่างกระจัดกระจายพอสมควรและถูกเจือจางลงจนแทบจะไม่มี

        “ยาชะลอวัยกับยาไม่เหมือนกันผลลัพธ์ของมันค่อนข้างแข็งแกร่ง ถึงจะผสมน้ำห้าลิตรผลลัพธ์โดยรวมก็เท่ากับหนึ่งส่วนของยาบดชะลอวัยที่ฉันใช้ในก่อนหน้านี้” ซูฮ่าวโบกมือ และพูดอีกว่า “ถึงแม้จะเป็นแค่หนึ่งส่วนแต่เครื่องสำอางหนึ่งชุดเมื่อใช้หมด ก็ได้ประโยชน์ที่เหมือนกันอยู่ดี”

        “ผลลัพธ์หนึ่งส่วนลบกระและรอยสิวได้ไหม?” ไป๋เหวินหลิงครุ่นคิดสักพักก็ถามขึ้นมา

        ซูฮ่าวพูดอย่างตรงไปตรงมา“รอยสิวใช้ยาหนึ่งชุดลบได้แต่กระอย่างน้อยต้องใช้สองชุด”

        “สองชุดก็ได้”ไป๋เหวินหลิงพยักหน้าเล็กน้อย ราวกับคิดอะไรออกแล้วจากนั้นก็ถามอีกว่า “แล้วราคาพวกเราควรจะตั้งเท่าไร?”

        ซูฮ่าวชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว“หนึ่งชุดอย่างน้อยก็สามหมื่นขึ้นไป”

        ไป๋เหวินหลิงแทบจะพ่นน้ำชาออกมา

        เครื่องสำอางหนึ่งชุดราคาสามหมื่นหยวนนี่ก็สูงกว่าราคาเฉลี่ยของท้องตลาดถึงสองหมื่นกว่า

        “ซูฮ่าวนายขายแพงขนาดนี้ ลูกค้าคนอื่นจะซื้อไม่ไหวเอานะ!”

        “อย่างแรกทุนของวัสดุที่นำมาผลิตยาชะลอวัยสูงมาก เป็นไปไม่ได้ที่บริษัทจะไม่เพิ่มเงินทำการค้าอย่างที่สองเธอประเมินความสามารถในความรักสวยรักงามของผู้หญิงต่ำเกินไปจำกัดกลุ่มเป้าหมายเกินไป เครื่องสำอางที่ผสมยาชะลอวัยนี้ไม่ใช่แค่จำหน่ายให้ผู้หญิงเท่านั้น แต่ยังจำหน่ายให้ผู้ชายได้อีกด้วย” ซูฮ่าวโบกมือและอธิบายความเข้าใจผิดของไป๋เหวินหลิง

        “อีกอย่าง เธอก็ต้องมองการณ์ไกลหน่อยนะ จากการโฆษณาของบรรดานักข่าวกับการโฆษณาของต้วนหลิวเหนียนในวันนี้คิดดูแล้วคงมีคนรวยมากมายรู้เรื่องนี้แล้วสำหรับคนรวยเหล่านั้นเงินมันก็เป็นแค่ตัวเลขเท่านั้น อย่าว่าแต่สามหมื่น ต่อให้ราคาสามแสน พวกเขาก็ยอมซื้อ”

        “ต้องรู้ก่อนนะว่า ในตลาดถึงแม้มีเครื่องสำอางที่โฆษณาว่าสามารถขจัดสิ่งต่างๆบนใบหน้าได้ แต่ส่วนใหญ่ก็ล้วนย้อมแมวขายขายทั้งนั้น ดีแต่เปลือก มีประโยชน์ไม่มาก”

        ไป๋เหวินหลิงคิดๆ ดูแล้วก็คิดว่านี่ก็มีเหตุผล

        เช่นนั้นลองคำนวณดูเล็กน้อย

        ยาชะลอวัยหนึ่งเม็ดผสมน้ำห้าลิตรก็ผลิตเครื่องสำอางได้อย่างน้อยหนึ่งร้อยชุด ยาชะลอวัยหนึ่งร้อยเม็ดเช่นนั้นก็คือหนึ่งหมื่นชุด หนึ่งชุดสามหมื่น นั่นก็คือสามร้อยล้าน หักต้นทุนอย่างน้อยก็สองร้อยห้าสิบล้าน

        ได้กำไรเดือนละสองร้อยห้าสิบล้านหนึ่งปีก็คือสามพันล้าน หากอิงตามความเป็นไปได้ อีกไม่กี่ปีบริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวก็ยกระดับเป็นสุดยอดกลุ่มบริษัทและกลายเป็นสามองค์กรอันดับต้นๆ ของฉวนโจวได้

        เธอคิดถึงตรงนี้แล้วก็หายใจแรงและรู้สึกเหมือนว่ากำลังฝันไป

        ราวกับมองความคิดที่อยู่ในใจของไป๋เหวินหลิงออกซูฮ่าวก็พูดพร้อมกับหัวเราะว่า “สามเดือนแรกจำหน่ายในจำนวนจำกัดหลังจากนั้นก็ค่อยเริ่มผลิตปริมาณมาก จนกระทั่งถึงพันเม็ดหนึ่งปีก็จะได้กำไรสองสามหมื่นล้าน”

        “หลังจากนั้นพวกเราค่อยเปิดบริษัทย่อยอีกสร้างอิทธิพลของเตี๋ยเลี่ยนฮัวให้เต็มในฉวนโจวก่อน หลังจากนั้นก็ค่อยบุกตลาดเมืองไห่เป่ย และค่อยๆเข้าสู่มณฑลจินหลิง สุดท้ายก็เข้าสู่ทั้งหัวเซี่ย และทั้งโลก หากสำเร็จได้จริงๆเตี๋ยเลี่ยนฮัวก็จะสร้างบันทึกแห่งยุค”

        เมื่อพูดเช่นนั้นออกมา ถึงแม้จะเป็นไป๋เหวินหลิงก็อดไม่ได้ที่จะเกิดจินตนาการและความปรารถนา

        เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามว่า “ซูฮ่าว นายเป็นคนปรุงยาชะลอวัยเองใช่ไหม?”

        “ใช่” ซูฮ่าวพยักหน้า

        สายตาของไป๋เหวินหลิงดูตั้งตารอคอย “ขายสูตรให้ฉันได้ไหม?”

        “สูตรของยาชะลอวัย ฉันให้เธอได้นะถ้าเธอต้องการ แต่ตอนนี้ให้เธอก็ไม่มีประโยชน์เพราะหากต้องการปรุงยาชะลอวัย จะต้องใช้วิธีการที่พิเศษจุดนี้เทคโนโลยีปัจจุบันไม่มีทางทำได้” ซูฮ่าวพูดอย่างตรงไปตรงมา

        “โดยเฉพาะอัตราที่ยาชะลอวัยจะปรุงสำเร็จนั้นมีไม่มาก ถึงจะปรุงออกมาก็มีอันตรายที่ดีและไม่ดีดังนั้นช่วงนี้เธอยังไม่ต้องคิดที่จะเอาสูตรไปผลิตยาชะลอวัยในปริมาณมากแต่หลังจากที่ฉันหาวิธีการที่ดีพบแล้ว ค่อยมาปรึกษาเรื่องนี้กับเธออีกที”

        “ได้!”ไป๋เหวินหลิงก็ไม่ฝืนขอร้อง และแสดงความเข้าใจ

        ขณะที่อยากจะหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความให้กู้เพ่ยหลิงจู่ๆสีหน้าของเธอกลับขาวซีด รู้สึกปวดท้องอย่างรุนแรง บนหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเท่าถั่ว

        เธอค้ำโต๊ะทำงาน แล้วกัดฟัน ตัวก็ล้วนสั่นเทา

        “เธอเป็นอะไร?” ซูฮ่าวชำเลืองมองสีหน้าของไป๋เหวินหลิงแล้วก็ตกใจ เขารีบเข้ามาตรวจดู

        สักพัก เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงประหลาดใจว่า “ประจำเดือนเธอมาหรือ?”

        “อืม… ” ไป๋เหวินหลิงหน้าแดงแต่กลับปกปิดสีหน้าที่ขาวซีดเพราะความเจ็บไม่ได้

        “คงจะปวดประจำเดือนสินะ” ซูฮ่าวยื่นมือออกมาและกดลงบนจุดตรงหลังของไป๋เหวินหลิงสองสามจุดเบาๆ รวมพลังที่จุดตันเถียน เดินพลังตันชี่และรวมมาที่มือ ส่งไปที่ภายในตัวของเธอ

        ทั้งขั้นตอน มือของเขาวางอยู่บนตัวเธอโดยตรง ซึ่งทำให้เธอเขินอาย ใบหูแดงระเรื่อ

        ขณะที่กำลังจะพูดบางอย่าง กลับรู้สึกว่ามีกระแสความอบอุ่นไหลผ่านทั้งตัวความเจ็บปวดบริเวณท้องค่อยๆ หายไป ที่ตามมาคือความรู้สึกที่สบายราวกับทั้งตัวแช่อยู่ในน้ำพุร้อน ความเหน็ดเหนื่อยถูกขจัดไปหมดแล้ว

        “อืม… ” ในส่วนลึกของความสบายเธออดไม่ได้ที่จะร้องออกมาเบาๆ แต่ก็รีบปิดปากทันที ในดวงตาทั้งคู่มีอาการเขินอาย

        ซูฮ่าวไม่ใส่ใจ เขายังส่งพลังตันชี่ไปเพิ่มมากขึ้นเขาบรรเทาอาการปวดให้ไป๋เหวินหลิงแล้ว หลังจากนั้นก็หยุดลง และดึงมือกลับไป

        “เอาล่ะ ไม่ปวดประจำเดือนแล้วใช่ไหม”

        “ขอบใจนะ… ” ไป๋เหวินหลิงหลบสายตาอย่างหน้าแดงเธอไม่กล้ามองซูฮ่าวตรงๆ

        หากบนพื้นมีร่องเธอก็คงจะมุดเข้าไปแล้ว

        “ต่อไปเธอยังต้องรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพถึงแม้การดื่มกินไม่สามารถทำให้อาการปวดประจำเดือนหายไปได้แต่การดื่มกินที่ไม่ดีก็จะทำให้อาการปวดประจำเดือนรุนแรงขึ้นได้ดังนั้นควรจะระวังการดื่มกินให้เหมาะสม กินของเย็นอาหารรสเปรี้ยวและเค็มเกินไปให้น้อยลงหน่อย” ซูฮ่าวมองท่าทางที่เขินอายของไป๋เหวินหลิงแล้วก็หัวเราะด้วยความเข้าใจ

        “ยังมีอีกช่วงเป็นประจำเดือนอย่าดื่มชาเย็นหรือกาแฟที่มีผลทำให้ตื่นตัวมากนักในของพวกนี้มีคาเฟอีน จะไปกระตุ้นประสาทของเธอ ทำให้เกิดความไม่สบายขึ้นมาได้ และก่อให้เกิดอาการปวดประจำเดือนแนะนำให้ออกกำลังกายในปริมาณที่เหมาะสมการออกกำลังกายในปริมาณที่เหมาะสมจะทำให้เลือดไหลเวียนสะดวกจะไม่ติดค้างอยู่ในร่างกาย จนทำให้มีอาการปวดประจำเดือน”

        “จริงสิ จะต้องระวังเรื่องความอบอุ่นเป็นพิเศษทางที่ดีที่สุดควรจะดื่มชาน้ำตาลแดงหรือชาขิง จะทำให้ร่างกายอบอุ่นได้ ขจัดอาการเจ็บท้องในช่วงที่เป็นประจำเดือนและความรู้สึกที่ร่างกายเยือกเย็นได้”

        ไป๋เหวินหลิงพยักหน้าและพูดเสียงเบาเหมือนยุงว่า “ฉันรู้แล้ว… ”

        “เพื่อเลี่ยงไม่ให้ปวดประจำเดือนในหลังจากนี้ฉันจะจ่ายยาให้เธอเดือนละครั้ง ต่อเนื่องกันสามเดือนอาการปวดประจำเดือนก็จะไม่มีอีก” ซูฮ่าวหยุดชะงักและหยิบปากกาขึ้นมาเขียนยาลงบนกระดาษแผ่นหนึ่งอย่างรวดเร็ว เมื่อเขียนเสร็จแล้วก็ส่งให้ไป๋เหวินหลิง

        “มากขนาดนี้เลยหรือ ไม่กินยาได้ไหม?” ไป๋เหวินหลิงกวาดตามอง ก็เผยสีหน้าที่น่าสงสารแล้ว

        “ไม่กินก็ได้ฉันใช้การฝังเข็มรักษาให้เธอก็ได้” ซูฮ่าวคิดๆดูแล้วก็พยักหน้าพลางพูดว่า “แต่ตำแหน่งที่จะฝังเข็มไม่ค่อยสะดวกนักในนี้มีจุดหนึ่งคือจุดฮุ่นหยิน อยู่ที่ตำแหน่ง… อืม… เธอควรจะไปค้นหาบนอินเทอร์เน็ตฉันไม่อยากอธิบายแล้ว”

        ไป๋เหวินหลิงตะลึงงันและใช้โทรศัพท์มือถือค้นหาเล็กน้อย

        ทันใดนั้นเลือดทั้งตัวราวกับมารวมกันอยู่ที่ใบหน้าของเธอ ความร้อนผ่าวแค่แตะก็ลวกมือได้สีแดงบนใบหน้านั้นก็ยิ่งเข้มมากขึ้น และยังลามไปทางท้ายทอยแล้ว

        เธอรีบปิดโทรศัพท์มือถือและพูดเสียงเขินอายว่า “ฉันคิดว่าควรกินยาจะดีกว่า… ”

        ซูฮ่าวราวกับเดาออกว่าไป๋เหวินหลิงจะพูดอย่างนี้เขายกถ้วยชาขึ้นมาแล้วยิ้มบาง จากนั้นเขาก็ดื่มชาและไม่ได้พูดอะไรอีก

        “ติ๊งต่อง ยินดีด้วยโฮสต์เสแสร้งไขคดีด้วยเหตุผลรางวัลคือแต้มเสแสร้งแปดสิบแต้ม ps : เสแสร้งดั่งลม ติดตัวอยู่เสมอหนทางยาวไกล มีการเสแสร้งเป็นเพื่อน การเสแสร้งของโฮสต์ในวันนี้ได้รับมรดกทางขนบธรรมเนียมของราชวงศ์เว่ยจิ้น ยิ่งส่งเสริมวรรณคดีของราชวงศ์ถังซ่งอย่างลึกซึ้งก็พูดได้ว่าคือสุดยอดของการเสแสร้ง”

        “วิจารณ์เกินจริงชื่นชมยังไม่พอ ระบบช่วงนี้ระดับลดลงไปหน่อยนะ!”

        “ลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือโฮสต์ก็คือคนโง่ เคยเรียนเป็นโจรทำเรื่องโง่ ยังมีพูดหลงตัวเอง”

        “ระบบให้เวลาคุณสิบนาที ถอนคำพูดเมื่อกี้ซะ!”

        “ยืนยันสายตาพบคนโกรธ~”

        “…”

        ………………..

        กลุ่มบริษัทหลินชื่อห้องทำงานของซีอีโอ

        เวลานี้ในห้องทำงานที่มีผ้าม่านปกปิดดูมืดสลัวเงียบสงัด และมีความรู้สึกที่น่าสะพรึงกลัว

        หลินอีหลุนพิงอยู่บนเก้าอี้โซฟาและจุดบุหรี่หนึ่งมวน เขาพ่นควันออกมา ในดวงตามีความเยือกเย็น

        บนผนังตรงหน้าเขามีหน้าจอขนาดใหญ่ที่มีกรอบฝังเพชรแขวนอยู่ ภาพที่ถ่ายทอดอยู่ด้านในก็คือภาพตอนที่ซูฮ่าวแนะนำเครื่องสำอางตัวใหม่ของบริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวให้นักข่าวกลุ่มหนึ่ง

        นานมากกว่าเขาจะปิดหน้าจอและหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเบอร์โทรศัพท์

        “เรื่องที่ให้ทำไปถึงไหนแล้ว?”

        “จัดการแล้วครับระเบิดรถที่ส่งตัวโม่ลี่ฮัวและพนักงานเทคนิคสองสามคนแล้วคนที่อยู่ด้านในไม่รอดแม้แต่คนเดียวนักฆ่าที่จับตัวครอบครัวของโม่ลี่ฮัวก็ลงมือแล้ว เบาะแสจบลงแค่นี้ ไม่มีใครสาวมาถึงตัวของคุณชายหลินได้”

        “ทำดีมาก” หลินอีหลุนตอบกลับอย่างนิ่งเฉยหลังจากนั้นก็วางสายแล้ว

        เขาสูบบุหรี่อีกหนึ่งมวนแต่ในสายตากลับดูเย็นชา

        เดิมทีคิดว่าแผนการในวันนี้สมบูรณ์แบบแย่หน่อยก็ทำให้บริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ ชื่อเสียงลดลงมากแต่ใครจะไปคิดว่า ซูฮ่าวจะสามารถแก้ไขเรื่องราวทั้งหมดนี้ได้

        คนสารเลวที่สมควรตายคนนี้ไม่ใช่แค่ช่วยบริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวผ่านด่านในวันนี้ไปได้ แต่ยังถือโอกาสช่วยบริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวโฆษณาผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ด้วย ทำให้ผู้คนมีความรู้สึกตั้งตารอต่อบริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวแล้ว

        ต้องพูดเลยว่า มีเจ้าหมอนี่อยู่บริษัทเตี๋ยเลี่ยนฮัวก็ถูกทำลายได้ยากมาก

        “ดูท่าแล้วคงต้องจัดการแมลงวันที่กีดขวางตัวนี้ก่อนถึงจะจัดการไป๋เหวินหลิงได้ง่ายขึ้น” หลินอีหลุนพ่นควันออกมาระหว่างที่ควันล้อมรอบก็ทำให้สายตาที่เยือกเย็นของเขาเด่นชัดขึ้น

        เขาเงียบไปสักพัก ดวงตาก็เป็นประกายก่อนจะดับบุหรี่ หลังจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดเบอร์โทรศัพท์เบอร์หนึ่ง…