บทที่ 20 จุดเริ่มต้นของการ์ดเมจิกหมวดอัตตา
ดาร์กไม่ได้แปลกใจมากกับการเข้ามาอย่างกะทันหันของศาสตราจารย์เคเซอร์
เขาแสดงผลงานต่อศาสตราจารย์และถือโอกาสสอบถามปัญหาที่พบระหว่างกระบวนการผลิต
ศาสตราจารย์เคเซอร์ใที่เขาสามารถสร้าง [การ์ดขัดเกลาอารมณ์] ได้สำเร็จ
หลังจากนั้น ขณะให้คำตอบต่าง ๆ แก่ดาร์ก เขาก็ได้ตรวจสอบการ์ดอารมณ์ที่ถูกสร้างโดยเด็กนักเรียนตรงหน้า ก่อนจะถอนหายใจในที่สุด “เดม่อน เธอเข้าใจในเื่อารมณ์อย่างลึกซึ้งจนน่าใเลยทีเดียว”
"จริงเหรอครับ?" ดาร์กดูสับสน
"บางครั้งการถ่อมตัวเกินไปก็ไม่ดีเท่าไหร่" ศาสตราจารย์เคเซอร์กะพริบตา “เธอควรจะภูมิใจในตัวเองนะ ตอนอายุเท่าเธอ ฉันยังนั่งเล่นบ่อโคลนอยู่เลย”
จากนั้นเขาก็หันกลับมาและพูดว่า “ถ้าเธออยากจะทำต่อก็ทำได้เลย แต่อย่าลืมเอากุญแจมาคืนที่ห้องทำงานฉันก่อนห้าโมงเย็นล่ะ”
ดาร์กตอบ “ครับ ศาสตราจารย์!”
…
"เหลือการ์ดเวทมนตร์เปล่าสองใบ"
ดาร์กจ้องมองไปที่การ์ดเวทมนตร์ว่างสองใบสุดท้ายแล้วเรียกรุกกี้เดวิมอนออกมา
“จงออกมา!”
ก่อนที่รุกกี้เดวิมอนจะทันได้ตอบสนอง ลูกบอลแห่งแสงที่ลอยจาก [การ์ดแห่งความสุข] ก็พุ่งไปที่ด้านหลังศีรษะของมัน
จากนั้นท่าทีที่ดุร้ายตามธรรมชาติของเ้าตัวน้อยก็เปลี่ยนไปในทันที
"มีความสุขไหม?" ดาร์กถาม
รุกกี้เดวิมอนพยักหน้าอย่างโง่เขลา “มีความสุข”
"ดี"
ดาร์กยิ้มและใส่ [การ์ดแห่งความสุข] ลงในซองการ์ด ในที่สุดเขาก็มีการ์ดเวทมนตร์ที่ทำเองใบแรก!
...
หลังจากสั่งให้รุกกี้เดวิมอนเฝ้าประตู ดาร์กก็ดูจริงจังขึ้น
[การ์ดแห่งความสุข] เป็เพียงการทดลอง สิ่งที่เขากำลังจะทำต่อไปคือการทดลองที่แท้จริง
เขาไม่ได้สนใจน้ำยา ‘เสียงแห่งความสุข’ อีก แต่หันไปสนใจขั้นตอนที่สองแทน มือขยับวนคนส่วนผสมให้เป็แผ่น แล้วเตรียมการล่วงหน้า
‘แผ่น’ นี้ทำหน้าที่เป็ ‘ของเหลวปิดผนึก’ เป็ตัวเชื่อมปิด
ด้วยชั้น ‘แผ่น’ นี้ ‘อารมณ์’ ที่อยู่ในนั้นจะไม่รั่วไหล ลดความขัดแย้งระหว่างวงแหวนขัดเกลาเวทมนตร์กับวัสดุและการ์ดเวทมนตร์ แน่นอนว่าไม่ใช่เื่ง่ายที่จะทำลายธรรมชาติของอารมณ์ที่ถูกถ่ายเทเข้าไป
หากได้รับการขัดเกลา มันก็สามารถทำหน้าที่เป็ ‘ฟิล์มกันรอย’ ได้
ดาร์กนั่งลงบนเก้าอี้ หยิบเครื่องหยดสมองวิเศษออกมา และทำให้ร้อนด้วยตะเกียงแอลกอฮอล์เพื่อเปิดใช้งาน
จากนั้นเขาก็ใช้ ‘วิธีแมลงปอััน้ำ’ อีกครั้ง กดปลายหยดสมองวิเศษกับขมับ บีบ ‘สมองวิเศษ’ เบา ๆ แล้วปล่อย เขาทำซ้ำหลายครั้ง
ไม่จำเป็ต้องมีการควบคุมที่ดี เพราะค่าเดียวที่ล้นออกมาในขณะนี้คือ [อัตตา]
ร่องรอยของเส้นสีดำบาง ๆ ถูกดูดเข้าไปในสมองวิเศษ และในที่สุด [อัตตา] ก็เปลี่ยนจาก 111 เป็ 110 หน่วย!
"กะ!"
สมองวิเศษกรีดร้อง!
ดาร์กหยุดกดทันที แล้วจุ่มปลายของมันลงไปในน้ำ
ทันทีที่สมองวิเศษัักับน้ำ มันก็สงบลงโดยธรรมชาติ
เมื่อเอามันออกมาอีกครั้งและทำให้น้ำแห้ง สมองวิเศษก็หยุดกรีดร้องแล้ว
หลังจากนั้น ดาร์กก็กดปลายเครื่องหยดสมองวิเศษกับการ์ดเวทมนตร์เปล่า ก่อนจะบีบสมองวิเศษออกมา
ค่า [อัตตา] ที่เก็บไว้ในสมองวิเศษก็ถูกบ้วนออกมา!
ในไม่ช้า การ์ดเวทมนตร์เปล่าใบนี้ก็ถูกย้อมเป็สีทองเข้ม
เมื่อสีทองเข้มบนการ์ดเวทมนตร์เรียบและสม่ำเสมอ ดาร์กก็วางแผ่นที่ต้มไว้ล่วงหน้าบนพื้นผิวของการ์ดเวทมนตร์
...
ขั้นตอนต่อมาก็เหมือนเดิม
หลังจากมีประสบการณ์ที่ทำสำเร็จมาแล้ว ดาร์กก็มีความเชี่ยวชาญในเทคนิคของเขามากขึ้น
เขาเสร็จสิ้นการผลิต [อัตตา I] นี้อย่างรวดเร็ว!
เมื่อดูจากรูปลักษณ์ การ์ด [อัตตา I] ใบนี้มีฟิล์มป้องกันอีกชั้นหนึ่งเมื่อเทียบกับชั้นก่อนหน้า
แต่ผลกระทบที่แท้จริงยังคงต้องได้รับการยืนยัน
ยิ่งกว่านั้น เขาจะไม่ทดลองที่นี่
...
“ใกล้จะถึงเวลาคืนกุญแจให้ศาสตราจารย์เคเซอร์แล้ว”
ดาร์กลบหลักฐานการทดลองของเขาและออกจากห้องทดลองไป
...
เวลาห้าโมงเย็น
ดาร์กกลับไปที่ห้องนอนของเขาและอัญเชิญรุกกี้เดวิมอนออกมาเพื่อเตรียมการทดลอง
'ฉันได้ทำทุกอย่างที่สามารถทำได้แล้ว นี่จะเป็การทดลองที่ตัดสินความสำเร็จหรือความล้มเหลว!'
รุกกี้เดวิมอนฉลาดมาก มันรู้ทันทีว่าตัวเองกำลังจะโดนทรมาน จึงหดปีก กุมหัวและร้องออกมา "ประท้วง ประท้วง ิญญารับใช้ก็มีชีวิตเหมือนกันนะ!"
ดาร์กยิ้มอย่างใจดี “ไม่ต้องกลัว มันไม่เจ็บหรอก”
รุกกี้เดวิมอนยังคงปฏิเสธ "ไม่! ไม่! o(>﹏<)o ไม่!"
“จงออกมา!”
ดาร์กถือการ์ดเมจิก [อัตตา] ด้วยนิ้วชี้และนิ้วกลาง แล้วเปิดใช้งาน!
ทันใดนั้นการ์ดเวทมนตร์ก็ทำงาน!
มันคู่ควรกับที่เป็ [อัตตา I] จากการสร้างขึ้นตามวิธีการของ [การ์ดขัดเกลาอารมณ์]
แม้แต่แสงสีดำที่ถูกปล่อยออกมาหลังจากการเปิดใช้งานก็ยังเหนือยิ่งกว่า
ลูกบอลแสงสีทองเข้มพุ่งออกมาจากการ์ดเวทมนตร์นั้นมีความโค้งมนมากขึ้น เสถียรขึ้นและเร็วขึ้นขณะลอย
ก่อนที่รุกกี้เดวิมอนจะตอบสนอง มันก็โดนลูกบอลแสงจู่โจม
เ้าตัวน้อยเอื่อยเฉื่อยอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับว่าสมองของมันลัดวงจร แล้วจึงเปลี่ยนจากโหมด ‘ซุกซน’ เป็โหมด ‘หยิ่งผยอง’
ଘ(੭*ˊᵕˋ)੭
หลังจาก่เวลานี้ สีหน้าที่แสร้งทำเป็ ‘เสียใจ’ กลายเป็สีหน้าที่แสดงออกถึงความเย่อหยิ่งและความไม่เคารพในทันที!
มันเงยหน้าขึ้นและพูดว่า “เ้ากล้าดียังไงถึงบังคับให้นายท่านผู้นี้ทำอะไรที่ขัดกับเจตจำนงของตัวเอง! เ้ารู้ไหมว่าเ้าได้ก่ออาชญากรรมอะไรลงไป!”
ดาร์กอึ้ง “ฮะ?”
รุกกี้เดวิมอนพูดอย่างผยองว่า "นายท่านผู้นี้จะให้โอกาสเ้า ลูบนายท่านผู้นี้ซะแล้วนายท่านผู้นี้จะยกโทษให้เ้า!"
ดาร์กยื่นมือออกด้วยท่าทางมึนงงและลูบหัวจนมันหรี่ตา ทั้งยัง ครางออกมาด้วยความพอใจ
หลังจากนั้นดาร์กก็เขียนลงในสมุดบันทึกว่า
‘ความหยิ่งผยองที่มากเกินไปอาจทำลายสมองได้’
...
ชื่อการ์ด: อัตตา I
ประเภท: การ์ดเมจิก
เอฟเฟกต์: ทำให้คนหยิ่งผยอง
...
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าครั้งนี้ [อัตตา I] ให้ผลดีกว่าและยังมีระยะเวลานานขึ้น
รุกกี้เดวิมอนไม่กลับมาเป็ปกติจนผ่านไปถึงยี่สิบนาที
ยิ่งไปกว่านั้น การ์ด [อัตตา I] ยังไม่พังหลังจากใช้งาน
กระทั่งลูกบอลแสงสลัวจาง ๆ ยังลอยออกจากสมองของรุกกี้เดวิมอนและกลับมาที่การ์ด
หลังจากตรวจสอบการ์ดด้วยพลังเวทมนตร์แล้ว ดาร์กก็พบว่าแสงสีดำที่ปล่อยออกมาจาก [อัตตา I] นั้นอ่อนแอมาก แต่มันยังคงฟื้นตัวอย่างต่อเนื่อง
นี่หมายความว่า [อัตตา I] นี้เป็การ์ดเวทมนตร์ที่ใช้ซ้ำได้!
แม้ว่าจะมีความสำคัญในการใช้งานจริงเพียงเล็กน้อย
แต่จากมุมมองของการทดลอง นี่นับเป็ความก้าวหน้าครั้งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย!
สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นถึงศักยภาพในการพัฒนาที่ยั่งยืนของการ์ดเมจิกหมวด [อัตตา] และเป็การวางรากฐานที่มั่นคงสำหรับการพัฒนา [อัตตา II]
อารมณ์คือพลัง
และความปรารถนาของบาปทั้งเจ็ดยังเป็พลังที่มีศักยภาพมากอีกด้วย!
...
หลังจากผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง แสงที่ [อัตตา I] ปล่อยออกมาก็กลับมาสู่ระดับปกติ
"คูลดาวน์ห้าสิบเก้านาทีโดยประมาณ"
เพื่อทดสอบว่าเอฟเฟกต์จะอ่อนลงจากการใช้ครั้งที่สองหรือไม่ ดาร์กจึงเปิดใช้งาน [อัตตา I] อีกครั้ง
รุกกี้เดวิมอน “???!!!”
...
ผลสรุปการทดลองแสดงให้เห็นว่า [อัตตา I] ค่อนข้างเสถียร และไม่มีสัญญาณของการอ่อนพลังลงในขณะนี้
เมื่อพิจารณาด้วยการตรวจสอบการ์ด เขาก็พบว่าการ์ดเมจิกนี้เกือบจะเหมือนกับผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป!
ดาร์กมองดูการ์ดเวทมนตร์เปล่าใบสุดท้ายและกระตือรือร้นที่จะทดสอบการ์ดเวทมนตร์เปล่าใบนี้
เพื่อการนั้น เขาต้องยืม [ขวดแห่งความคิด] ซึ่งสามารถเก็บอารมณ์ได้และมีมูลค่าหลายร้อยคะแนนจากศาสตราจารย์เคเซอร์ให้ได้!