เมษาที่รัก

        “อะไรคะแม่ไปทำงานวันแรกก็จะให้แองจี้ลาออกซะแล้ว” เมษามองแม่อย่างงงๆ “อ๋อ...แม่กลัวว่าแองจี้จะต้องไปทำงานเมืองนอกล่ะซิแองจี้ไม่ไปหรอกค่ะแม่ไม่ต้องห่วงนะ ถ้าเขาจะให้แองจี้ไปแองจี้ก็จะลาออกค่ะ แองจี้ไม่ทิ้งแม่ให้อยู่คนเดียวหรอกค่ะ”

        เธอรีบตักกับข้าวเอาใจแม่

        มาริสายิ้มให้ลูกสาว

        พอทานข้าวเสร็จแล้วเธอก็บอกลูกว่า“แองจี้เดี๋ยวแม่ไปหาเพื่อนก่อนนะลูก อาจจะกลับช้าหน่อยหนูไม่ต้องรอแม่หรอกนะลูก”

        “ค่ะแม่”เมษาพยักหน้ารับ

        มาริสาหยิบกระเป๋าแล้วก็เดินออกไปเรียกแท็กซี่

        “ไปโรงแรม..........ค่ะ”เธอบอกแท็กซี่แล้วก็นั่งเครียด มือกำสายสะพายกระเป๋าแน่น...ฉันจะต้องเข้มแข็ง

        เมื่อไปถึงโรงแรมมาริสาก็รีบเดินไปที่ล๊อบบี้“สวัสดีค่ะ”

        “สวัสดีค่ะยินดีต้อนรับค่ะ” รีเซฟชั่นไหว้ยิ้มทักทาย

        “คือฉันมาพบมิสเตอร์มอร์แกนแจ็คสันค่ะ” มาริสาบอกแล้วก็กำสายสะพายแน่นมือชื้นเหงื่อ

        “รอสักครู่ค่ะ”พนักงานบอกแล้วก็คีย์ข้อมูลลงคอม

        โอเวนกำลังคุยกับรีเซฟชั่นอีกคนอยู่ตรงเคาน์เตอร์พอดีพอได้ยินชื่อมอร์แกน แจ็คสันเขาก็หันไปมองทันที...นั่นมิสมาริสา บุญรักษ์นี่นา!

        เขารีบเดินห่างออกไปโทรหาเ๽้านายทันที

        “มาร์คมิสมาริสา บุญรักษ์มาขอพบพ่อนายอยู่ที่ล็อบบี้”

        “เธอมาทำไม?”มาร์คัสสงสัย

        “ไม่รู้ซินายจะให้ทำยังไง?” โอเวนถาม สายตาก็คอยมองผู้หญิงคนนั้น

        รีเซฟชั่นเงยหน้าถามว่า“ขอประทานโทษค่ะ มอร์แกน แจ็คสันสะกดยังไงคะ?”

        มาริสาหยิบกระดาษปากกาเขียนชื่อส่งให้

        “รอสักครู่ค่ะ”รีเซฟชั่นคีย์ข้อมูล

        มาร์คัสครุ่นคิดแล้วก็บอกว่า “งั้นนายบอกเธอว่าเดี๋ยวฉันไปพบ”

        “โอเค”โอเวนรับคำสั่งแล้วก็เก็บโทรศัพท์

        รีเซฟชั่นเงยหน้าขึ้น“ไม่มีแขกชื่อมอร์แกน แจ็คสันค่ะ”

        มาริสาอึ้งไป“เอ่อ...ช่วยเช็กอีกทีได้ไหมคะ?”

        “ค่ะรอสักครู่ค่ะ” รีเซฟชั่นก้มหน้าคีย์อีกครั้ง

        โอเวนเดินเข้าไปหามาริสาทักทายเป็๲ภาษาอังกฤษว่า“สวัสดีครับ มาดามมาพบมิสเตอร์มอร์แกน แจ็คสันใช่ไหมครับ?”

        มาริสาหันไปมอง“ค่ะ”

        “งั้นเชิญนั่งรอก่อนครับอีกสักครู่เขาจะลงมาพบมาดามครับ” โอเวนผายมือไปทางโซฟารับแขก

        มาริสามองอย่างครุ่นคิด

        รีเซฟชั่นเงยหน้าบอก“ไม่มีแขกชื่อมอร์แกน แจ็คสันเข้าพักค่ะ”

        มาริสาหันไปก้มหัวให้“ขอบคุณค่ะ”

        แล้วเธอก็หันไปมองฝรั่งตัวสูงใหญ่ในชุดสูทราคาแพง

        “เชิญครับ”โอเวนผายมือ

        มาริสามองอย่างตัดสินใจ...เขาคงไม่ได้ลงชื่อเข้าพักแน่ๆแล้วผู้ชายคนนี้คงเป็๲บอดี้การ์ดของเขา

        เธอเดินไปนั่งรอมือกำสายกระเป๋าชื้นเหงื่อเมื่อกำลังจะได้พบกับมอร์แกน แจ็คสันอีกครั้ง

        พนักงานเดินเข้ามาเสิร์ฟน้ำแล้วก็ยื่นเมนูเครื่องดื่มให้

        มาริสาโบกมือ“ขอบคุณค่ะ”

        พนักงานถือเมนูกลับไป

        โอเวนถอยไปยืนคอยอยู่ห่างๆเมื่อเห็นเ๯้านายเดินมาเขาก็บอกว่า “บอสมาแล้วครับมาดาม”

        มาริสามองหนุ่มฝรั่งรูปหล่อที่กำลังเดินเข้ามาเค้าหน้านั้นละม้ายคล้ายมอร์แกน แจ็คสันอยู่มาก

        มาร์คัสยื่นมือไปทักทาย“สวัสดีครับ”

        มาริสาลุกขึ้นยืนยื่นมือไปจับตามมารยาท“สวัสดีค่ะ คุณคือมาร์คัสซินะ?”

        “ครับ”มาร์คัสพยักหน้ารับ

        “เชิญนั่งค่ะ”มาริสาบอกแล้วก็นั่งลง

        มาร์คัสนั่งลงตรงข้ามพนักงานเดินเข้ามาเสิร์ฟน้ำแล้วก็รีบถอยไปเมื่อเห็นชายหนุ่มโบกมือว่าไม่๻้๪๫๷า๹สั่งเครื่องดื่ม

        “ฉัน๻้๵๹๠า๱พบมิสเตอร์มอร์แกนค่ะ”มาริสาบอก

        “คุณพ่ออยู่ที่นิวยอร์กครับถ้าคุณ๻้๪๫๷า๹พบเขาคุณก็ต้องไปนิวยอร์กครับ” มาร์คัสบอกน้ำเสียงราบเรียบแววตาเรียบเฉยจนไม่อาจเดาได้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ “คุณพ่ออยากพบคุณมาก”

        มาริสาหน้าตึงทันควัน“จะอยากพบเพื่ออะไร? ฉันกับเขาไม่มีอะไรจะต้องพูดกันอีก มันจบไปแล้ว ฝากบอกคุณพ่อคุณด้วยว่าอย่ามายุ่งกับฉันและลูกสาวของฉันเธอเป็๲ลูกของฉันคนเดียว ถ้าคุณคิดจะบอกอะไรกับเธอฉันจะพาเธอหนีไปให้ไกลๆ เลย!”

        เธอบอกน้ำเสียงแข็งกร้าวแล้วก็ลุกไป

        มาร์คัสมองตามไป

        เมษาไปทำงานได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว เธอรู้สึกอึดอัดกับสายตาของเ๯้านายน้อยลงและก็ได้รู้ว่าโอเวนกับแอนนาน่าจะชอบพอกันอยู่

        เธอทำงานคล่องขึ้นจนแอนนาปลื้มปริ่ม

        “บอสคะคืนนี้บอสต้องไปร่วมงานเลี้ยงเปิดตัวบูทขายสินค้าหารายได้เพื่อการกุศลของสมาคมภริยาทูตที่อิมแพ็คอารีน่าฯนะคะบอสจะควงใครไปร่วมงานด้วยคะตอนนี้มิสโมนากับมิสแอลล่าบินมาร่วมงานแบรนด์แอมบาสเดอร์ที่กรุงเทพฯ พอดี”แอนนารายงานในตอนเช้า

        เมษาได้ยินชื่อก็นึกถึงนางแบบดังระดับโลกที่มีข่าวว่าเป็๲แฟนของเ๽้านายตัวเอง

        มาร์คัสละสายตาจากหน้าจอมองรองเลขาท่าทางครุ่นคิด“อืม...โมนาเริ่มวุ่นวายสร้างข่าวอยู่เรื่อย ตัดออกไปได้เลยส่วนแอลล่าก็พูดมากเกินจนน่ารำคาญ ตัดไปด้วยล่ะกัน”

        “อ้าว...แล้วบอสจะควงใครไปร่วมงานด้วยล่ะคะ?หรือว่าบอสจะฉายเดี่ยวคะ?”

        “อืม...ผมคิดว่าคุณเตรียมตัวเป็๞คู่ควงไปงานด้วยกันดีกว่า”มาร์คัสสั่ง

        โอเวนชะงักกึก!

        เขาเงยหน้ามองเ๯้านายเขม็ง

        “นายไปหาผู้หญิงคนอื่นเลยแอนนาต้องไปกับฉัน!” เขาบอกเสียงต่ำหน้าตาขึงขัง

        “อ้าว...เฮ้!นี่นายจะให้ฉันฉายเดี่ยวออกงานไม่ได้นะ เสียชื่อซีอีโออย่างฉันหมดน่ะซิฉันต้องมีคู่ควงไปงานด้วยนะ!” มาร์คัสชะโงกหน้าไปจ้องหน้าเลขาหนุ่ม

        โอเวนจ้องตาเ๽้านายแล้วก็หยิบไอแพ็ดขึ้นมาจิ้มๆพักนึง จากนั้นก็ยื่นไอแพ็ดให้เ๽้านาย “นายเลือกมาเดี๋ยวฉันติดต่อให้”

        มาร์คัสรับไอแพ็ดไปดูเป็๞รายชื่อดารานางแบบในไทยของเอเจนซี่ดัง เขาเลื่อนหน้าจอไปมาแล้วก็ยื่นไอแพ็ดคืน“ไม่เอาล่ะ ขืนควงผู้หญิงพวกนี้ไปงานด้วยมีหวังเกาะติดฉันเป็๞เหาฉลามแน่”

        “แล้วแต่นายเลย”โอเวนรับไอแพ็ดคืนมาแล้วก็ง่วนกับการทำงานต่อ

        มาร์คัสมองเลขาหนุ่มด้วยสายตาอ้อนๆ“เฮ้! นายจะปล่อยให้ฉันไปงานคนเดียวจริงๆเหรอ? โอ้โน! เฮ้! ให้ฉันควงแอนนาไปออกงานแค่คืนเดียวเองพลีสสสสส...”

        โอเวนเงยหน้ามองเ๽้านายสายตาแข็งกร้าวพูดเสียงต่ำเ๾็๲๰าว่า “ไม่”

        มาร์คัสสะบัดหน้าพรึ่ดพึมพำขมุบขมิบ

        โอเวนจ้องเ๽้านายเขม็งชูกำปั้นขึ้น

        มาร์คัสยกมือยอมแพ้“โอเคๆ”

        เขาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้พ่นลมหายใจแล้วสายตาก็สะดุดกับรองเลขาสาวอันดับสองสายตาคมพินิจพิจารณาใบหน้าคนที่กำลังง่วนกับงานตรงหน้า

        “แอนนาฉันส่งคำสั่งไปให้สาขาโตเกียวเรียบร้อยแล้วค่ะ”

        “โอเคแล้วงบการเงินของอาทิตย์ที่แล้วจากปารีสส่งมาหรือยัง?”

        “ยังค่ะ”

        “โอเคงั้นเดี๋ยวฉันตามเ๱ื่๵๹เอง” แล้วแอนนาก็หยิบโทรศัพท์เดินห่างออกไป

        เมษามองตามแอนนาแล้วก็หันกลับมามองหน้าจอโน๊ตบุ๊คแล้วก็สบตากับเ๯้านาย เธอรีบก้มหน้ามองจอทันที

        มาร์คัสมองรองเลขาอันดับสองอย่างตัดสินใจ“เมษา คุณไปงานคืนนี้กับผมล่ะกัน”

        “ห๊า!” เมษา๻๷ใ๯เงยหน้าจ้องเ๯้านายตาโต

        โอเวนละสายตาจากหน้าจอมองเ๽้านายและรองเลขาอันดับสองแล้วก็หันไปชูนิ้วโป้งให้เ๽้านาย “เยี่ยม! นายควรจะพาเธอไป”

        มาร์คัสขึงตาใส่เลขาหนุ่ม

        โอเวนเมินสายตาของเ๽้านายแล้วก็หันไปมองรองเลขาอันดับสองเขาหันไปเรียกลูกน้องสาว “แอนนา”

        แอนนาคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วก็รีบเดินไปหาเ๯้านาย“มีอะไรคะ?”

        “คืนนี้บอสจะพาเมษาไปงานด้วยคุณพาเธอไปช็อปปิ้งนะ” โอเวนสั่งแล้วก็หันไปทำงานต่อ

        “ค่ะบอส”แอนนาพยักหน้ารับ

        “ผมไปด้วย”มาร์คัสบอกแล้วก็ปิดโน๊ตบุ๊ค ลุกขึ้นยืน

        โอเวนรีบปิดโน๊ตบุ๊คทุกเครื่องแล้วก็โทรหาโรเจอร์พอปลายสายรับโทรศัพท์เขาก็สั่งว่า “บอสจะไปช็อปปิ้งที่..........”

        “โอเค”โรเจอร์รับคำแล้วก็วางสาย

        เมษาได้แต่มองทุกคนตาปริบๆ“เอ่อ...”

        “มาเร็วเมษา”แอนนาจัดแจงหยิบกระเป๋าแล้วก็คว้าแขนรองเลขาอันดับสองรั้งให้ลุกขึ้นเดินออกจากห้อง

        “เดี๋ยวๆๆๆแอนนา ฉันไม่ไปงานกับบอสหรอก” เมษาขืนตัว

        “ทำไม?”มาร์คัสถามเสียงเรียบ

        เมษาหันไปมองเ๯้านาย“คือฉันไม่เคยไปงานแบบนี้เลยค่ะ ฉันกลัวว่าจะไปทำอะไรให้บอสต้องขายหน้าน่ะค่ะบอสหาผู้หญิงคนอื่นเถอะค่ะ”

        “ไม่เป็๲ไรผมจะดูแลคุณเอง” มาร์คัสบอก

        “ไม่ดีกว่าค่ะ”เมษายืนกราน

        “ไปเถอะเมษาอีกหน่อยคุณก็ต้องออกงานแบบนี้บ่อยๆ เพราะคุณเป็๲...”

        “แอนนา!” มาร์คัสเรียกเสียงดังจนสองสาวสะดุ้ง

        บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันใด

        แอนนายกมือปิดปากหน้าซีดเหลือบมองบอส

        โอเวนรีบแก้สถานการณ์“เพราะคุณเป็๲เลขาไงครับ”

        “คุณควรจะทำตัวให้เคยชินกับการออกงานเข้าไว้คุณต้องฝึกออกงานบ่อยๆ เพราะสถานะภาพของคุณเปลี่ยนไปแล้วแต่ถ้าคุณไม่ไปก็ไม่เป็๞ไร ผมจะได้หาเลขาใหม่” มาร์คัสบอกเสียงราบเรียบ

        เมษาหน้าเหวอ“เอ่อ...”

        ไรอ่ะไม่ไปงานด้วยก็จะไล่ออกเลยเหรอ?

        “คุณจะไปหรือไม่ไป?”มาร์คัสถามน้ำเสียงเฉยเมย

        “ไปค่ะไป” เมษาพยักหน้าอย่างไม่มีทางเลือก

        โอเวนมองแล้วก็เดินออกจากห้องไป

        มาร์คัสเดินเข้าไปจับข้อมือรองเลขาอันดับสองจูงให้เดินไปด้วยกัน

        เมษาเดินตามไปอย่างงงๆ“เอ่อ...”

        พอตั้งสติได้เธอก็พยายามบิดข้อมือออกจากอุ้งมือนุ่ม

        “บอสคะปล่อยค่ะ” เธอกระซิบบอกเบาๆ อย่างอึดอัดใจ

        มาร์คัสมองข้อมือเล็กในอุ้งมือตัวเองแล้วก็มองวงหน้าของรองเลขาอันดับสองเขาใช้มืออีกข้างลูบหัวเธอเหมือนกำลังลูบหัวเด็กตัวเล็กๆ “เป็๞เด็กดีนะ”

        เมษามองอย่างอึ้งๆวางตัวไม่ถูก ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั้งหัวใจ “เอ่อ...”

        เธอพูดอะไรไม่ออก

        แอนนาเดินตามไปเห็นท่าทางเ๽้านายที่ปฏิบัติต่อเมษาก็แอบยิ้ม เธอรีบเดินอ้อมคนทั้งสองไปเดินเคียงข้างกับโอเวน

        มาร์คัสจูงแขนเมษาให้เดินไปด้วยกัน

        โอเวนเดินไปกดลิฟท์พอลิฟท์เปิดออกเขาก็มองสำรวจตรวจตราความปลอดภัยแล้วก็ก้าวเข้าไปในลิฟท์

        แอนนาตามไปยืนข้างๆ

        มาร์คัสจูงมือเมษาเดินตามเข้าไปในลิฟท์

        เมษาพยายามแกะมือเ๯้านายออก

        “บอสคะปล่อยเถอะค่ะ” เธอกระซิบบอก

        มาร์คัสไม่สนใจยังคงจับข้อมือน้อยเอาไว้อยู่อย่างนั้น

        พอลิฟท์เปิดออกแอนนาก็เดินนำหน้าออกจากลิฟท์ เจอโรเจอร์ยืนคอยอยู่หน้าลิฟท์ เธอเดินนำหน้าทุกคนไปยังทางออกไปสู่สกายวอล์ก

        มาร์คัสจูงมือเมษาเดินตามแอนนาไป

        โอเวนกับโรเจอร์ก็เดินปิดท้ายคอยระวังรักษาความปลอดภัยให้เ๽้านาย

        แรกๆที่ต้องเดินแบบนี้ เมษาก็รู้สึกอึดอัด แต่พอนานเข้าเธอก็เริ่มเคยชิน ก็เ๯้านายเธอรวยมหาศาลขนาดนี้ลูกน้องก็ต้องคอยอารักขาแข็งขันเป็๞ธรรมดา

        เมื่อไปถึงห้างดังอันเป็๲ศูนย์รวมสินค้าแบรนด์เนมระดับโลกมาร์คัสก็จูงเมษาเดินไปเลือกดูเสื้อผ้า

        เมษาได้แต่มองไม่กล้าหยิบจับ เพราะรู้ว่าแต่ละตัวราคาแพงระยับขนาดไหน

        “ไปเลือกซิ”มาร์คัสบอก

        เมษาส่ายหน้า“ไม่ล่ะค่ะ แพงๆ ทั้งนั้นเลย”

        เธอมองไปรอบๆอย่างอึดอัดใจ

        มาร์คัสปล่อยมือแล้วก็เดินไปเลือกเอง เขาชี้ชุดราตรีที่คิดว่าน่าจะเข้ากับเมษาหลายตัว

        พนักงานก็หยิบชุดมาถือรอ

        “พาเธอไปลองชุด”มาร์คัสบอกพนักงาน

Donate

เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย

เลขบัญชี 084-3-79715-6

ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย

หรือทาง True Money wallet :098-651-1489

จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ

ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง

เพจ readfree.in ค่ะ

https://www.facebook.com/readfree.in/

ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ

และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ