ถุงมือฟ้าประทาน

“แม่ครับ วันนี้มีลูกค้าเข้าร้านบ้างหรือยังครับ” เจมส์ถามเมื่อเห็นว่าที่ร้านค่อนข้างว่าง

ดวงแก้วส่ายหน้า “ยังเลยลูก แต่น่าจะเป็นเพราะวันแรกนั่นแหละเลยไม่ค่อยมีคนเข้ามา”

ดวงแก้วไม่อยากจะคิดว่าเป็นเพราะแฮมเบอร์เกอร์ต่อชิ้นราคาแพง ลูกชายบอกแล้วว่าเนื้อที่ถูกทำขึ้นมาจากขนมปังจะมีกลุ่มเฉพาะ ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีคนเข้าร้าน เธอเลยไม่ได้กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ลึกๆ ก็อดคิดไม่ได้

“เอาล่ะเดี๋ยมผมจัดการเอง รับรองว่าไม่นานจะมีคนเข้าร้าน”

“จ้ะ แม่จะรอนะ” ดวงแก้วยิ้มให้กำลังใจ

หล่อนไม่รู้ว่าเจมส์ลงทุนไปเท่าไหร่กับร้านนี้ แต่เพราะความอยู่พัทยามาตั้งแต่เกิด จึงรู้ว่าค่าเช่าที่ในตัวเมืองมีราคาสูงลิ่ว และร้านแฮมเบอร์เกอร์ก็ใหญ่มากคงไม่ใช่ถูกๆ ดังนั้นแทนที่จะมานั่งเศร้าหมองไม่สู้ให้กำลังใจกันดีกว่า

เจมส์โทรหาทอย บอกให้ถ่ายเอกสารหน้าที่มี'มังกรกินหาง'มา

เสร็จแล้วเขาเดินไปตรงนู้นทีตรงนี้ทีของร้าน Burger Queen ถ่ายรูปอัปโหลดลงกลุ่มคนพัทยา นอกจากนั้นเพื่อเป็นการเรียกน้ำย่อย เจมส์สั่งให้คนในครัวหรือก็คือหุ่นแองเจิ้ล 21 ทำแฮมเบอร์เกอร์หลายชนิด ดวงแก้วไม่ได้อยู่เฉยแต่มาช่วยในครัวด้วย

....

“สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมมีร้านใหม่มานำเสนอ สำหรับใครที่อยากทานเนื้อแต่ไม่สามารถทานได้ สำหรับใครที่อยากลองเนื้อแกะแต่ไม่ชอบกลิ่นของมันก็ทานได้ ร้าน Burger Queen เป็นร้านแฮมเบอร์เกอร์ที่ผมเพิ่งเปิด วัตถุดิบหลักคือขนมปังที่ถูกนำมาแปรรูปให้เป็นเนื้อ เรามีเนื้อหลากหลายประเภทให้คุณลูกค้ารับประทาน”

“ยกตัวอย่างเช่นเนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อแกะ เนื้อปลา เนื้อเป็ด เนื้อแพะ เนื้อไก่ ฯลฯ มันคือเนื้อที่ใช้ขนมปังทำเลียนแบบรสชาติเนื้อของจริง นอกจากนั้นคุณลูกค้ายังสามารถเลือกได้อีกว่าจะเอาเนื้อเกรดพรีเมี่ยมหรือเปล่า เช่นวากิว เนื้อ A5 โทมาฮอว์ก เป็นต้น”

“ร้านเปิด 9 โมงเช้าจนถึง 4 โมงเย็น ตอนนี้ร้านเพิ่งเปิดรีบๆ มาทานกันได้นะครับ รับรองหลังจากที่คุณได้ทานเนื้อของผม จะลืมเนื้อของจริงเลยล่ะ”

เจมส์โพสต์ข้อความพร้อมกับรูปภายในร้าน และแน่นอนว่าแฮมเบอร์เกอร์ที่ถูกเตรียมไว้อย่างหรูหราก็ถูกถ่ายและอัปลงเฟซบุ๊ก

เขาเป็นคนที่กลุ่มให้ความสนใจ ตั้งแต่ร้านหมูกระทะเล็กๆ ในซอย

รวมถึงร้านนี้มีหอยที่มีลูกค้ามากหน้าหลายตาติดใจรสชาติ โดยเฉพาะหนุ่มๆ มักจะไปนั่งดื่มเบียร์กินหอยชิลล์ๆ

หลังจากโพสต์ลงกลุ่มเพียงไม่กี่นาที คอมเมนต์เริ่มทยอยเข้ามา

อิงฟ้า จันทร์ทรา “คุณเจมส์เปิดร้านใหม่เหรอคะเนี่ย แถมยังไม่ใช่ร้านอาหารซีฟู้ด น่าสนใจจัง”

แก้มยุ้ย “ผมเป็นสายเนื้อนะจะบอก คุณเจมส์ถ้าเนื้อของคุณไม่อร่อยจะโดนแน่”

ฉลามโคร่ง “ร้านดูดีมาก แฮมเบอร์เกอร์เองก็ดูดีเหมือนกัน ฉันชอบกินอาหารคลีนนะเพราะต้องรักษารูปร่าง ดังนั้นถ้าหากบอกว่าทุกอย่างทำมาจากขนมปังมันก็น่าลองจริงๆ”

ดอย วัดขริม “ฉันอยากกินเนื้อวัวมานานแล้วแต่ไม่กล้ากิน เห็นรูปแล้วน่ากินมากเลยแต่ราคาก็แอบสูงอยู่ ลดหน่อยไม่ได้เหรอครับ”

เด็กบ้านโปร่ง “ราคานี้สมเหตุสมผลแล้ว นี่คือเนื้อแปรรูปราคาต้องแพงกว่าของจริง และถ้าหากรสชาติอร่อยเหมือนเนื้อจริงๆ ละก็ฉันว่าราคานี้ถูกมากเลยล่ะ บ่ายนี้ฉันจะไปกิน ดูซิว่าจะเหมือนในรูปไหม”

เจมส์ไม่รู้สึกแปลกใจที่คอมเม้นต์เข้ามาเรื่อยๆ

ในนี้มีลูกค้าเก่าจากสองร้านและหน้าใหม่ แต่อย่างใดก็ตาม พวกเขาเป็นสายบุฟเฟต์และซีฟู้ดโดยส่วนใหญ่ น้อยคนที่จะกินเนื้อ

ดังนั้นเขาเลยไม่ได้โพสต์เพียงกลุ่มนี้กลุ่มเดียว แต่เลือกที่จะโพสต์หลายกลุ่มเพื่อดึงดูดคนหลากประเภท

...

อย่างรวดเร็วทอยมาถึงร้านพร้อมกับหน้าหนังสือที่ถูกถ่ายเอกสาร

เจมส์ดึงมังกรกินหางออกมาแล้วให้ทอยขึ้นไปติดที่ป้ายหน้าร้าน

“นั่นอะไรเหรอลูก เหมือนกับพวกของคนจีนเลย” ดวงแก้วถาม

“เครื่องรางน่ะครับ ไว้รับลูกค้าเข้ามา”

“เห...ลูกเชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอเนี่ย” ดวงแก้วประหลาดใจ ตั้งแต่เลี้ยงเจ้าลูกชายคนที่สองเขาไม่มีทีท่าว่าจะชื่นชอบของประเภทนี้ ดังนั้นเลยค่อนข้างแปลกใจ

“มันต้องมีครับ เดี๋ยวแม่รอดูได้เลยนะ อีกไม่นานคนก็เข้าร้าน”

“จ้า จ้า” ดวงแก้วพยักหน้างั้นๆ ไม่เชื่อเรื่องปาฏิหาริย์ไร้สาระ หล่อนเชื่อเพียงแค่ทำเลและราคาที่สมเหตุสมผลต่อผู้บริโภค

แต่อย่างใดก็ตามไม่นานเมื่อเครื่องรางถูกติดก็มีคนเดินเข้าร้าน ทั้งที่ก่อนหน้าชาวต่างชาติก็เดินผ่านหลายคนแต่ไม่เลี้ยวเข้ามา

“เห็นไหม ผมบอกแล้ว”

“พวกเขาคงหิว ก็เลยเข้ามา” ดวงแก้วไม่อยากให้เขาลำพองใจเพราะเครื่องรางไร้สาระ ไม่งั้นหากคิดเป็นตุเป็นตะเดี๋ยวซื้อมาอีกเยอะ ไม่ใช่เสียเงินฟรีๆ เหรอ

ไม่ใช่เพียงนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเท่านั้นที่ตบเท้าเข้ามาในร้าน ยังมีชายหญิงกลุ่มหนึ่งถูกดึงดูด และบางส่วนมาเพราะเจมส์โพสต์ลงในกลุ่ม

“นี่มัน...” ดวงแก้วตกใจ หล่อนอยู่ร้านมาทั้งวันไม่มีคนเข้า แต่ลูกชายมาจัดการให้ไม่กี่นาทีก็มีคนเข้ามา

“อ๋อ ผมโพสต์ลงในกลุ่มด้วยนะ คนก็เลยตามมาดู” เจมส์กลัวแม่จะคิดเป็นจริงเป็นจังกับเครื่องราง เลยหาข้อแก้ตัว

“อย่างนี้นี่เอง” ดวงแก้วคิดว่ามันสมเหตุสมผล

หลังจากคุยกับเจมส์ได้ครู่หนึ่งก็เริ่มทำแฮมเบอร์เกอร์ตามออเดอร์

ดวงแก้วอยู่พัทยาตั้งแต่เกิด ดังนั้นจึงพอพูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย แต่อย่างใดก็ตามหน้าที่รับออเดอร์เป็นของหุ่นแองเจิ้ล 21 เรื่องภาษาจึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เพราะพวกเธอพูดได้ทุกภาษา

ออเดอร์แรกเป็นแฮมเบอร์เกอร์เนื้อหมูพริกไทยดำ ราคาก็เกือบสองร้อยบาทไม่แพงมาก หากคิดจากค่าเงินดอลลาร์

ดวงแก้วเริ่มลงมือทำ

สำหรับขนมปังที่ใช้ในร้านมันถูกสั่งมาจากโรงงาน มีความนุ่มและรสสัมผัสต่างจากแฮมเบอร์เกอร์ที่ขายในร้านสะดวกซื้อแช่แข็ง

ระหว่างจัดเตรียมขนมปังและใส่ผักลงไป ดวงแก้วหันมาจัดการกับเครื่องทำเนื้อด้วยขนมปัง

ขั้นตอนนี้ไม่ใช่เรื่องยากเพราะส่วนผสมทั้งหมดถูกใส่ลงในเครื่องแล้ว รวมถึงขนมปังซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักบรรจุได้ถึง 100 กิโลกรัม

ด้วยข้อได้เปรียบดังกล่าวดวงแก้วเพียงกดคำสั่งบนตัวเครื่อง จากนั้นรอให้มันแปรรูปขนมปังเป็นเนื้อปรุงสุก

ออเดอร์ที่สองเข้ามา เบคอนดับเบิ้ลชีส ราคาอยู่ที่ 199 บาท

ดวงแก้วไม่ได้อยู่ในครัวเพียงคนเดียวแต่ยังมีลูกมืออีกคนซึ่งก็คือหุ่นกะลาสี

เขามีข้อได้เปรียบด้านการทำอาหาร จึงถูกส่งมาประจำการในครัว

ชีสแผ่นราคาแพงในตลาด แต่กระนั้นต้นทุนขนมปังค่อนข้างถูก ดวงแก้วจึงไม่คิดประหยัดส่วนนี้ เรียกได้ว่าคุณอยากกินชีสฉันก็จะให้คุณกินจนอิ่ม

เบคอนที่ถูกสร้างโดยเครื่องทำเนื้อมีความสวยงามไร้ที่ติ

ยามที่มันถูกวางบนขนมปังแล้วใส่ชีสลงไป ดูน่ารับประทานไม่หยอกจนต้องกลืนน้ำลาย

วันนี้เจมส์ทำหน้าที่เป็นพนักงานเสิร์ฟชั่วคราว เมื่ออาหารถูกปรุงเสร็จเขาก็เดินออกไปที่โต๊ะพร้อมกับถาดสีดำ

เนื่องจากราคาต่อชิ้นค่อนข้างแพง การตกแต่งเลยค่อนข้างหรูหรา เรียกได้ว่าอยู่ในระดับไฮเอนด์

“ได้แล้วครับแฮมเบอร์เกอร์เนื้อวัว A2 เชิญท่านให้อร่อยนะครับ” เจมส์เสิร์ฟอาหารด้วยรอยยิ้ม

หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเหลือบมองเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก “หอมมากเลยนะคะคุณเจมส์ ไม่คิดเลยว่านอกจากค้าขายทางทะเลแล้ว คุณจะเก่งด้านนี้ด้วย”

“คุณคือ...” เจมส์พยายามนึกหน้าอีกฝ่าย แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

“จำฉันไม่ได้เหรอคะ แล้วถ้าเป็นเรือนหงส์หยกล่ะ จำได้หรือเปล่าคะ” หญิงสาวยิ้มกล่าว

เจมส์ไม่มีชิปความทรงจำแบบทอย แต่พอพูดถึงร้านอาหารที่มีเชฟมิชลินประจำการแถมยังเคยไปทาน ย่อมนึกออกได้ไม่ยาก

“ที่แท้ก็เป็นเชฟปลายฝนนั่นเอง ไม่นึกเลยว่าวันนี้คุณจะมาทานที่ร้านผม รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยครับ”

“คิคิ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ” ปลายฝนหัวเราะคิกคัก

“ไม่หรอกครับ คุณเป็นถึงเชฟมิชลินเชียวนะ ได้รับเกียรติจากคนอย่างคุณมาเจิมร้านให้มีเหรอที่ผมจะไม่ดีใจ เอาเป็นว่ามื้อนี้ผมเลี้ยงนะครับ”

“เอ๋...” ปลายฝนประหลาดใจ

“ห้ามปฏิเสธนะครับ หลายครั้งผมต้องให้เนตรช่วยเพื่อทานอาหารที่เรือนหงส์หยก ทั้งที่ต้องจองล่วงหน้าเป็นเดือน ถือซะว่านี่คือการตอบแทนเล็กน้อยจากผม” เจมส์ยื่นคำขาด

“ถ้างั้นก็ได้ค่ะ แต่เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันขอรีวิวเบเกอร์นี้ตรงๆ นะคะ คุณจะได้นำส่วนที่ขาดไปปรับปรุง”

“ยินดีครับ ถ้างั้นผมขอตัวไปจัดการโต๊ะอื่นก่อน เสร็จแล้วจะมาฟังคำรีวิวนะครับ ตอนนี้เชิญทานให้อร่อย”

“ค่ะ” ปลายฝนค่อนข้างตลกในท่าทางของเขา

หลังจากที่เจมส์เดินเข้าไปในครัวหล่อนหันมาพิจารณาแฮมเบอร์เกอร์ราคาหกร้อยบาทตรงหน้าอีกครั้ง

กลิ่นหอมของมันยั่วยวนใจ แถมรูปลักษณ์ยังน่ารับประทาน ชิ้นใหญ่ทานชิ้นเดียวก็อิ่ม สำหรับปลายฝนซึ่งเป็นผู้หญิงตัวเล็ก แค่นี้ก็ถือว่าอิ่มไปทั้งวันไม่ต้องทานมื้อเย็นให้อ้วน

“เอาล่ะลองหน่อยดีกว่า ไหนๆ ก็คนกันเอง ถือว่าช่วยเขาแล้วกัน” ปลายฝนหยิบแฮมเบอร์เกอร์ขึ้นมา บรรจงกัดคำเล็กๆ อย่างมีมารยาทผู้ดี