"คุณย่าอย่าตีหนูเลยนะคะหนูไม่ได้ทำจริงๆ"
"หล่อนไม่ได้ทำแล้วใครทำ"
"คุณย่าถามพี่เฟยหลงดูสิค่ะ"
"นี่หล่อนอย่ามาโทษหลานชายฉันนะ"
"หนูพูดจริงๆนะคะคุณย่าหนูไม่ได้เป็คนทำจริงๆ"
"คุณย่าอย่าไปเชื่อมันครับ ผมไม่ได้เป็คนทำ มันนั่นแหละที่เป็คนทำ"
"ไปเอาไม้มาให้ย่า ย่าจะตีมันให้ตายเลยวันนี้ นั่งเด็กนิสัยไม่ดี"
"คุณย่าหนูไม่ได้ทำจริงๆนะคะ"
"นี่ครับคุณย่า ได้แล้วครับ"
"เฟยหลงลานจับมันให้ย่า"
" คุณย่าค่ะหนูเจ็บ หนูเจ็บอย่าตีหนูเลย"
เฉินเฟยอวี้ที่ถูกย่าแท้ๆของตัวเองตีอย่างหนัก เพราะคิดว่าเฉินเฟยอวี้เป็คนขโมยเงินของตัวเองทั้งๆที่เธอไม่ได้ขโมยแต่เป็หลานชายของเธอที่ขโมยแล้วโยนความผิดมาให้เฉินเฟยอวี้ผู้เป็น้องสาว
"นี่พวกเธอทำอะไรหลานสาวฉัน"
"คุณยายครับน้องสาวขโมยเงินคุณย่าครับ"
"ไม่จริงหลานสาวฉันไม่ใช่คนแบบนั้น"
คุณยายฉีฟางหรงพูดขึ้นกะจะมาเยี่ยมลูกสาว ที่อยู่ในเมืองหลวงเพราะ ตัวเองอาศัยอยู่ที่ชนบทกับสามี แล้วลูกสาวของเธอได้มาแต่งงานกับนายทหารในเมืองหลวงเธอ เปิดประตูเข้ามาในบ้านของตระกูลเฉินกับเจอภาพที่พี่ชายอย่างเฉินเฟยหลง ที่จับน้องสาวเฉินเฟยอวี้ให้ผู้เป็ย่าตีอย่างเฉินหนิงอัน เห็นภาพนั้นช่างหดหู่เสียจริง เฉินเฟยอวี้ที่มีรูปร่างผอมบางอยู่แล้ว มาถูกไม้ขนาดใหญ่เท่ากำปั้นทุบเข้าไป
"ปล่อยหลานฉันเดี๋ยวนี้"
คุณยายฉีที่วิ่งเข้าไปรับร่างหลานสาวที่ถูกตีจนเป็ลม
"เป็ลมไปแล้วครับคุณย่า"
"เป็ลมก็ช่างมันสินางเด็กนิสัยไม่ดี นี่ริอาจขโมยเงินฉัน"
"พวกเธอพอได้แล้วหลานฉันไม่มีทางขโมยเงินของพวกเธอหรอก"
"ทำไมจะไม่ขโมยล่ะมีมันคนเดียวนี่แหละที่ขโมยเงินฉัน"
คุณยายฉีที่ทนไม่ไหวจน ต้องรับไปเรียกสามีที่อยู่หน้าบ้านอย่างฉีเทียนให้ มาเอาตัวหลานสาวที่เป็ลมจากการถูกผู้เป็ญาติแท้ๆตี นำไปโรงพยาบาลขนาดไปโรงพยาบาลค่อนข้างลำบากเนื่องจากก็ไม่มีรถ 2 ตายายอุ้มหลานสาวพี่มีรอยช้ำจากการถูกตีเต็มตัวและเธอเป็คนที่มีรูปร่างผอมแห้งจนแทบจะเห็นกระดูกอยู่แล้ว เมื่อมาถึงโรงพยาบาลตาฉีเทียนอุ้มร่างหลานสาว ของตัวเองเข้าไปในห้องเพื่อให้หมอรักษา
"คุณหมอครับช่วยหลานสาวผมด้วย นะครับคุณหมอ"
"คุณตากับคุณยายออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ"
" มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยยายเฒ่า"
"ก็ฉันเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นเฉินเฟยหลงกับเฉินิอันกำลังตีเฟยอวี้อยู่นะสิ"
"อ้าวทำไมถึงตีกันขนาดนี้ ดูหลานเราสิ ตัวก็เล็กอย่างกับเด็กประถมด้วยซ้ำ ทั้งๆที่กำลังจะจบม.ปลายแล้วด้วย"
"เฉินหนิงอันบอกว่า เฟยอวี้ขโมยเงินเธอ"
"ไม่จริงหรอกฉันรู้จักเฟยอวี้ดีไม่มีทางไปขโมยหรอก
"ฉันก็รู้อยู่ หลานสาวฉันช่างหน้าสงสารเสียจริง"
" คุณหมอคะหลานสาวดิฉันเป็ยังไงบ้าง" คุณยายฉีที่เห็นหมอเดินออกจากห้องก็รีบเข้าไปถาม ถึงอาการของหลานสาวทั้งที
"คะอาการคนไข้ค่อนข้างน่าเป็ห่วงนะครับ เนื่องจากคนไข้ที่มีร่างกายค่อนข้างผอมและขาดสารอาหารเป็เวลานานและยังมีรอยแผลที่ถูกตี เป็เวลานานอีกด้วยครับ"
"จริงหรอจ๊ะ"
"จริงครับตอนนี้หมอย้ายคนไข้ไปที่ห้องพักแล้ว คุณยายกับคุณตาไปดูหลานเถอะครับ หมอขอตัวก่อน "
2 ตายายเดินเข้ามาเห็นสภาพหลานสาวขี้ผอมแห้งและขาดสารอาหาร และยังมีรอยแผลที่ถูกตีอีกจำนวนมาก ทั้งแผลเก่าและแผลใหม่
"ทำไมยายเฉินิอันถึงทำกับหลานตัวเองขนาดนี้"
"ก็จะทำไมล่ะก็รักแต่หลานชายกับ หลานสาวคนโตยังไงล่ะ ให้หลานสาวคนเล็กทำงานอย่างกับคนใช้ทั้งๆที่ก็เป็หลานคนนึงเหมือนกัน ฉันเห็นแล้วเหนื่อยใจจริงๆ"
"แล้วเราจะเอายังไงต่อ"
"ฉันจะคุยกับฟางหรูดู ฉันจะเอาหลานไปอยู่ด้วยตาคิดว่าเป็ยังไง"
"ฉันว่ามันก็เป็ความคิดที่ดีนะถึงเราจะไม่ได้รวยมาก แต่ฉันคิดว่าเราก็คงเลี้ยงดีได้ดีกว่าพวกเขาฉันสงสารหลานจริงๆ เกิดมาเป็ลูกเขาแท้ๆทำไมเขาถึงทำกับหลานฉันขนาดนี้"
" ก็แค่หลานเป็ผู้หญิงไม่ได้เกิดเป็ผู้ชาย แต่ก็มีเืเนื้อเชื้อไขของพวกเขาเหมือนกัน"
" ไม่เป็ไรหรอกดูหลานก่อนเถอะ "
"แม่คะพี่เป็ยังไงบ้างคะ"
ฉีฟางหรูผู้เป็แม่ของเฉินเฟยอวี้ ที่เดินเข้ามาถามแม่ของตัวเองแล้วมอง ไปที่ลูกสาวของตัวเองที่นอนอยู่บนเตียง
”ทำไมแกปล่อยให้เป็ถึงขนาดนี้เป็"
"อะไรหรอคะแม่"
"ก็ปล่อยให้แม่สามีแกตีลูกขนาดนี้ไง"
"คุณแม่เข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ คุณแม่สามีท่านแค่สั่งสอนเฟยอวี้ ที่ทำผิดเท่านั้นเอง"
"สั่งสอนหรอตีหลานฉันขนาดนี้แกดูตัวของเฟยอวี้สิ มีแต่แผลทั่งแผลเก่าแผลใหม่ แถมร่างผอมแห้งและขาดสารอาหารแบบนี้ อีกอย่างถ้าฉันไม่มาเจอกับตาฉันคงไม่รู้สินะ"
"คุณแม่คิดมากไปแล้วค่ะ "
"ไม่รู้แหละฉันจะเอาเฟยอวี้ไปอยู่กับฉันด้วย"
"เธอจะเอาไปเธอก็เอาไปเถอะอยู่ไปก็เปลืองข้าว ค่าใช้จ่ายของที่บ้านฉันเปล่าๆ"
เฉินิอันที่เดินเข้ามาพร้อมกับหลานสาวคนโตอย่างเฉินฟางอวี้ ผู้เป็พี่สาวของเฉินเฟยอวี้และเฉินเฟยหลง เธอเป็หญิงสาวที่มีรูปร่างงดงามผิวผ่องใส ร่างกายที่ดูมีน้ำมีนวน ต่างจากผู้เป็น้องสาวคนเล็กที่มี ร่างผอมบางและมีรอยแผลจากการโดนตี
"ได้ฉันจะเอาหลานสาวฉันไปเลี้ยงเอง"
" แต่ฉันต้องบอกก่อนนะ ว่าฉันไม่ให้เงินแม้แต่เหมาเดียว และฉันก็จะไม่ให้ลูกฉันส่งให้แม้แต่นิด"
" ฉันไม่ได้หวังเอาเงินจากพวกเธอหรอก แค่หลายคนเดียวเลี้ยงได้อยู่แล้ว"
"คุณยายขาใจเย็นๆก่อนนะคะ"
เฉินฟางอวี้ที่เห็นท่าทางของคุณยายที่เริ่มโกรธเลยกล่าวห้าม เพราะกลัวจะ เป็เื่ใหญ่ไปมากกว่านี้แถมที่มันคือโรงพยาบาลคนเต็มไปหมด
" หลานก็ดูยายของหลานสิฟางอวี้ "
"เฟยอวี้ก็ เป็หลานของเธอเหมือนกัน ทำไมเธอต้องตีหลานขนาดนี้ด้วย"
"ก็มันนิสัยไม่ดีนี่มันขโมยเงินของฉัน แต่ก็ดีเหมือนกันเธอเอามันไปเลี้ยง ความโชคร้ายจะได้ออกไปจากบ้านฉันสักที ั้แ่มันเกิดมามีแต่เื่ซวยๆเกิดในครอบครัวของฉัน "
คุณย่าเฉิน ที่ยืนกล่าวเสียงดัง เนื่องจาก ในตอนที่เฉินเฟยอวี้เกิดมา คุณปู่อย่างเฉินเทียนฉีก็ได้เสียชีวิตลง คุณย่าเฉินเลยคิดว่าต้นเหตุมาจากเพราะพี่เกิดมาทำให้ครอบครัวเกิดความซวย ทำให้สามีของเธอต้องเสียชีวิตทั้งที่ความจริงแล้วสามีเธอดื่มเหล้าจนเป็โรคตับแข็งต่างหาก แต่เธอไม่ยอมรับความจริงเอาแต่โทษหลาน พี่เกิดมาพร้อมความอาภัพถูกผู้เป็ย่ารังเกียจ ตอนอายุเพียงแค่ 4 ขวบเธอต้องทำงานในบ้านทำความสะอาดบ้าน ทุกอย่างั้แ่เด็ก ตอนนี้เธออายุ 18 ปีเธอ ทำอะไรผิดก็ถูกตี แล้วก็ให้อดอาหารจนร่างกายของเธอต่างจากพี่สาวและพี่ชายอย่างมาก พี่สาวพี่ชายของเธอที่มีร่างกายอุดมสมบูรณ์ มือนุ่มเนื่องจากไม่เคยทำงานเลยสักครั้งแต่ส่วนที่ทำงานทุกอย่างในบ้าน ทำความสะอาดบ้านทำสวนอาหาร ทำอะไรไม่ถูกใจก็ถูกตีและให้อดอาหารจนเป็อย่างที่เห็น คือร่างกายผอมแห้งมีรอยแผลทั้งเก่าและใหม่เต็มตัวไปหมด