“แฮ่ก แฮ่ก... ดูเหมือนว่าจะได้ผลสินะ” บอดี้การ์ดร่างใหญ่กล่าวออกมา ในตอนนี้เขาใช้พลังไปค่อนข้างมากแล้วแต่ดูจากการที่ยังไม่มีการประกาศผู้ชนะแสดงว่าคู่ต่อสู้ยังไม่ได้
แต่รับเคาท์เตอร์ชิลด์ไปเต็มๆ แบบนั้นยังไงก็คงได้รับาเ็ไปไม่น้อยที่เหลือก็แค่ต้องไปซ้ำอย่างระมัดระวังก็พอ การบุกโจมตีอย่างประมาทอาจทำให้สถานการณ์พลิกได้
เพราะสุนัขเมื่อมันจนตรอกมันอาจจะสู้จนตัวตายได้เขาจะต้องไม่ประมาทเด็ดขาด!
ฟิ้ว ฉั้วะ!
แต่แล้วก็มีลำแสงบางอย่างพุ่งมายังจุดที่บอดี้การ์ดกำลังยืนหอบอยู่ลำแสงนั้นรวดเร็วเป็อย่างมากจนเขาหลบไม่ทันมันพุ่งทะลุไหล่ข้างขวาของเขาไปอย่างง่ายดายรูขนาดเท่าหัวนิ้วโป้งปรากฏอยู่บนไหล่ของเขาพร้อมกับเืที่พุ่งกระฉูดออกมาอย่างแรง
“อึก! บัดซบไอ้ความเ็ปสองเท่าบัดซบ!” บอดี้การ์ดสบถออกมาด้วยความเ็ปถูกบางอย่างโจมตีทะลุไหล่เป็รูขนาดนี้ย่อมเจ็บเป็ธรรมดา
แถมไอ้การตั้งค่าความเ็ปสองเท่ามันยิ่งเจ็บจนแทบทนไม่ได้เลยด้วย
“ฮ่าฮ่า แกนี่มีเซอร์ไพรส์เหมือนกันนี่หว่า”เสียงหัวเราะอันเย่อหยิ่งดังขึ้นมาจากร่างหนึ่งที่กำลังเดินฝ่ากลุ่มควันออกมา
“นี่แก.. ไม่เป็อะไรเลยเรอะ ?แล้วไอ้เกราะบ้านั่นมันอะไรกัน ?”บอดี้การ์ดกล่าวออกมาด้วยความใเขาเห็นว่าหัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงที่สวมชุดคลุมในตอนแรกเปลี่ยนมาใส่ชุดเกราะสีแดงที่มีลายไฟแทนแล้ว
แถมดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับาเ็จากทักษะเคาท์เตอร์ชิลด์ของบอดี้การ์ดร่างใหญ่เลยด้วยมีเพียงรอยถลอกเล็กน้อยบนใบหน้าเท่านั้นเอง
“ก็นะ แกคิดว่าเกราะนี่มันเป็ของธรรมดารึไง ?มันไม่ใช่ของที่ผู้ปลุกพลังระดับต่ำอย่างแกจะเข้าใจได้อยู่แล้ว” หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงกล่าวออกมาด้วยความดูถูก
บนโลกภายนอก ในห้องการทดสอบเสมือนจริง
“เกราะนั่นมันอะไรวะ! ทำไมมันกันดาเมจจากทักษะของฝั่งชายตัวใหญ่ได้หมดเลย” มีผู้ปลุกพลังคนหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยความใ
“นั่นดิ สงสัยจะเป็เกราะระดับสูง หรือไม่ก็เป็พวกอาร์ติแฟกต์ประเภทเกราะแน่ ๆ ”ชายคนหนึ่งกล่าวขึ้นอย่างเห็นด้วย
การจะป้องกันทักษะได้อย่างง่ายดายแบบนั้นมีแต่ต้องใช้พวกไอเท็มหรือสิ่งของระดับสูงเท่านั้นแถมดูจากรูปร่างแล้วเกราะที่ฝั่งหัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงใส่อยู่คงไม่ใช่ของที่ผู้ปลุกพลังสร้างขึ้นมาแน่ๆ เพราะมันมีออร่าสีแดงแผ่ออกมาบาง ๆ เป็สัญลักษณ์ที่บ่งบอกว่าของชิ้นนั้นคืออาร์ติแฟกต์
อาร์ติแฟกต์ยิ่งระดับสูงออร่าที่แผ่ออกมายิ่งมากขึ้นไปด้วยดูจากออร่าของเกราะที่หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงสวมอยู่แล้วน่าจะเป็อาร์ติแฟกต์ระดับ D เป็อย่างน้อย
‘เกราะนั่น...ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเกราะนาโนของทางกองทัพเสียอีก’คริสลองเปรียบเทียบสิ่งที่เห็นกับชุดเกราะของกองทัพในโลกเกราะของเขาอยู่ในใจ
เกราะนาโนเป็เกราะที่ผลิตขึ้นเป็พิเศษเพื่อใช้รับมือกับพวกมอนสเตอร์โดยเฉพาะมันทั้งสามารถสร้างม่านพลังป้องกันได้ ฟื้นฟูร่างกายของผู้ใช้ได้แถมยังเติมพลังได้โดยอัตโนมัติอีก
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังบอกได้ยากว่ามันแข็งแกร่งกว่ากันจริงหรือไม่
มีแต่ต้องลองต่อสู้ด้วยตัวเองดูเท่านั้นถึงจะรู้...
...
“แก! ขี้โกงนี่หว่าเล่นใช้เกราะแบบนี้” บอดี้การ์ดะโออกมาด้วยความโกรธ
“โกงตรงไหนวะมันไม่มีกฎอะไรว่าห้ามใช้ชุดเกราะสักหน่อย แกก็เอาออกมาใช้ดิ.. อ๋อ! ลืมไป บอดี้การ์ดจน ๆ แบบแกจะไปหาเกราะแบบนี้จากที่ไหนมาใช้ขอโทษด้วยนะลืมคิดไป”หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงยักไหล่ให้ก่อนจะกล่าวดูถูกออกมา
ครึ่งหลัง
“กรอดด ถึงจะมีเกราะก็ใช่ว่าแกจะชนะฉันได้!”บอดี้การ์ดคำรามออกมาก่อนจะเรียกใช้ทักษะเสริมการป้องกันอีกครั้ง
ถึงแม้ตอนนี้พลังของเขาจะเหลือไม่มากแล้วแต่เขาก็คิดว่าอีกฝ่ายก็คงไม่ต่างกัน
แต่หารู้ไม่ว่ามันเป็เพียงความเข้าใจผิดของเขาแต่เพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น...
เปรี้ยง! เปรี้ยง!
“แรงกว่านี้หน่อยสิ! ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยนะ” หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงที่ถูกโจมตีกล่าวออกมาเขาทำเพียงรับการโจมตีโดยตรงไม่ได้หลบหลีกหรือตอบโต้แต่อย่างใด
ถึงจะเป็เช่นนั้นบอดี้การ์ดก็ทำอันตรายอะไรให้กับอีกฝั่งไม่ได้เลย
“ฉันขอยอม...”บอดี้การ์ดที่เห็นว่าสู้ต่อไปก็คงทำอะไรไม่ได้เพราะอีกฝ่ายมีไอเทมที่เหนือกว่าแถมเขาก็ใกล้หมดพลังแล้วด้วย
มีแต่จะได้รับาเ็มากกว่าเดิมเสียเปล่าๆ เลยตั้งใจที่จะเอ่ยยอมแพ้ขึ้นมา
ในสนามประลองเสมือนจริงนั้นมีวิธีชนะแค่สองอย่าง
หนึ่งมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกล่าวยอมแพ้ออกมา
สองมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหมดสภาพที่จะทำการต่อสู้ได้
“ค่อก อะ...สา..”บอดี้การ์ดพยายามที่จะส่งเสียงออกมาแต่ก็ทำไม่ได้เพราะในตอนนี้ลูกกระเดือกของเขาเหมือนจะถูกทำลายไปแล้วจากบางสิ่งที่พุ่งเข้ามากระแทกอย่างแรง
“ว่าไงนะ ? จะพูดอะไรก็พูดให้ชัด ๆ หน่อยสิ”หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงเดินเข้าไปใกล้ร่างของบอดี้การ์ดที่นั่งกุมลำคออยู่
ในตอนนี้ร่างของหัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงสีแดงฉานดูเหมือนว่าเขาจะเปิดใช้งานทักษะพิเศษบางอย่าง
ความร้อนของเปลวเพลิงนั้นทำให้บอดี้การ์ดที่อยู่ห่างไปไม่ไกลถึงกับเหงื่อแตกออกมาและรู้สึกแสบร้อนิัเป็อย่างมาก
‘ถ้ามันเข้ามาใกล้กว่านี้เราคงถูกย่างตายทั้งเป็แน่ๆ แต่จะประกาศยอมแพ้ก็ทำไม่ได้เสียแล้ว’บอดี้การ์ดพยายามอดทนต่อความเ็ปแล้วตั้งสติให้ได้มากที่สุด
‘ถึงยังไงพลังชีวิตของเราก็เหลืออยู่น้อยเต็มทนอย่างมากคงโดนมันโจมตีอีกไม่กี่ทีก็ตายแล้ว จะได้ออกไปจากที่นี่สักที’ บอดี้การ์ดครุ่นคิดถึงหนทางต่าง ๆ แต่ดูเหมือนจะเหลือแค่ทางเดียวเท่านั้น
แต่ในขณะที่เขากำลังคิดอะไรเพลินๆ ก็ได้มีเสียงดังขึ้นที่ด้านหน้าของเขาเสียก่อน
“มัวแต่คิดอะไรอยู่ล่ะ ? ”สิ้นเสียงปริศนาก็ได้มีมือในชุดเกราะสีแดงโผล่เข้ามาคว้าเข้าที่ใบหน้าของบอดี้การ์ดอย่างแรงมือนั้นจับหัวของบอดี้การ์ดกระแทกพื้นจนเกิดเป็หลุดลึกราวสิบนิ้ว
สนามประลองเกิดรอยแตกคล้ายใยแมงมุมขึ้นโดยมีจุดศูนย์กลางคือบริเวณที่หัวของบอดี้การ์ดถูกฝังลงไป
“แค่ก แค่ก พรวด!” เืจำนวนมากถูกพ่นออกมาจากปากของบอดี้การ์ดร่างใหญ่ด้วยความเ็ปที่มากกว่าปกติถึงสองเท่ารวมถึงความเสียหายที่ได้รับทำให้ในตอนนี้เขาแทบไม่มีสติเหลืออยู่อีกแล้ว
แต่ที่บอดี้การ์ดยังไม่แพ้สักทีก็เป็เพราะหัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงนั่นเอง
“ไม่ต้องห่วง! ฉันไม่ให้แกแพ้ง่ายๆ หรอกนะ เอานี่ไปสิ”หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงกล่าวขึ้นมาพลางหยิบของบางอย่างออกมาด้วย
มันเป็ขวดที่มีน้ำสีแดงบรรจุอยู่ภายในหรือที่เรียกกันว่าโพชั่นเืนั่นเองโดยไอเทมชิ้นนี้ถึงมันจะเป็เพียงโพชั่นเืระดับต่ำแต่ก็สามารถฟื้นฟูาแได้เป็อย่างดี อย่างน้อย ๆก็ใช้ยื้อชีวิตเอาไว้ไม่ให้ตายได้อย่างน่าเหลือเชื่อ หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงเปิดขวดโพชั่นก่อนที่จะเทราดใส่หัวของบอดี้การ์ดอย่างดูถูก
เมื่อน้ำยาได้ชโลมไปทั่วตัวของบอดี้การ์ดาแของเขาก็ค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับมาอย่างช้า ๆรวมถึงลูกกระเดือกที่ถูกทำลายไปก่อนหน้านี้ด้วย
“ฉันขอยอมแ...”บอดี้การ์ดอาศัยจังหวะที่ลูกกระเดือกของตนเองได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาจนพอจะเปล่งเสียงได้รีบพูดขอยอมแพ้ทันที
“ไม่น่าน่า จะรีบยอมแพ้ไปทำไมกัน ?” หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงใช้ปลายเท้าอุดปากของบอดี้การ์ดเอาไว้ทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถขอยอมแพ้ได้อีก
“ฉันจะเล่นกับแกอย่างดีเลยล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า” หัวหน้ากิลด์ราชสีห์เพลิงกล่าวออกมาพร้อมหัวเราะเสียงดัง
ที่ผ่านมาเขาแค่แกล้งเล่นสนุกไปอย่างนั้นเพื่อให้อีกฝ่ายมีความหวังก่อนจะบดขยี้มันทิ้งอย่างโเี้ การทำแบบนี้มันช่างมีความสุขเสียจริง ๆ