EP7 — น้ำเสียงหมอสุภาพมาก แต่ลินะเริ่ม "รู้สึกเกิน" กับทุกคำที่เขาพูดใส่
บรรยากาศภายในโต๊ะอาหาร
พ่อบ้านแพทริคค่อย ๆ เสิร์ฟ ของหวานกลิ่นส้มกับวานิลลา บนจาน Bernardaud สีงาช้าง
กลิ่นอุ่นของ Orange Blossom คลุ้งตัดกับเสียงฝนเบา ๆ ข้างนอก
ลินะยังนั่งตัวตรง มือยังแตะชายกระโปรงไว้บนตัก
— แต่ภายในเริ่มร้อน...ร้อนเกินวัย
หมอพยายามชวนคุย
Dr. Raymund
« Le dessert vous plaît ? »
เล เดแซร์ วู เปล?
“ของหวานถูกใจไหมครับ?”
Lina
« C’est délicieux. »
แซ เดลีซิเออ
“อร่อยค่ะ”
(น้ำเสียงลินะนุ่ม ใส และเรียบ...จนมันไม่ได้ฟังเป็คำตอบเฉย ๆ แต่มันเหมือน เสียงยืนยันว่าเธอพอใจในทุกอย่าง...รวมถึงเขา)
เขาพยักหน้าเบา ๆ
แต่ในใจคือ… เธอยังไม่รู้เลยว่า คำว่า “อร่อยค่ะ” ที่หลุดจากปากเธอ...มันทำให้ผมเผลอมองริมฝีปากนั้นอีกครั้ง
Lina (เงียบในใจ)
❝ หนูไม่รู้หรอกว่านี่มันคืออะไร
แต่หนูรู้แค่ว่า...หนูร้อนทั้งตัว และปวดท้องเบา ๆ
แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ❞
คำอธิบายของหมอ (เงียบในหัว)
❝ ภาวะอ่อนไหวในวัย 19 ของเธอ กำลัง active เต็มที่
และทุก stimulus ที่ผมส่งไปแบบสุภาพ...กำลังเปิดประตูบานใหม่ในตัวเธอแบบเงียบ ๆ ❞
“กลิ่นเขา...มันเข้าใจหนูไหม”
เมื่อเด็กสาวที่ไม่เคยเข้าใกล้เพศตรงข้าม กำลัง “เริ่มอยากเข้าใกล้เขา”
— แบบไม่รู้จะหนียังไง...
กลิ่น Orange Blossom ยังลอยอยู่ในห้องอาหาร
ต่...มันกลับเบาบางลงทันทีที่เธอเริ่มคิดว่า...
“หนูเป็อะไรนะ...”
ลินะถามตัวเอง
เสียงในหัวไม่ดัง แต่ ชัดกว่าทุกอย่างที่เธอเคยได้ยินมาในชีวิต
❝ ทำไมถึงอยากเข้าไปใกล้ ๆ ทำไมถึง...อยากเอาหน้าไปแตะตรงซอกคอเขา ❞
เธอเงียบ
แต่ริมฝีปากเล็กสีชมพูอ่อน...เม้มเข้าหากันจนแดง กลืนน้ำลายอีกครั้งเงียบ ๆ
❝ เขาหอมใช่มั้ย...? ❞
❝ เหมือนจะหอม...แปลกจัง ❞
เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าผู้ชายจะมี “กลิ่นที่ทำให้ใจเต้น” ได้ และตอนนี้...เธอไม่แน่ใจว่า
เธออยากเข้าใกล้กลิ่นนั้นหรืออยากให้ “กลิ่นนั้นมาใกล้” ตัวเธอกันแน่
หมอเรย์มันด์ — ไม่พูด
แต่เห็นเธอหมด จน “อ่านออกเกลี้ยง” ริมฝีปากที่เม้มเบา ๆ สายตาที่ไม่ได้จ้องอาหารเลย
และการกลืนน้ำลาย...แบบที่ “ไม่ใช่เพราะหิว”
Clinical Diagnosis (วินิจฉัยทางจิตเวช):
ชื่ออาการ:
Olfactory Projection & Sensory Fixation in Transference Zone
(การฉายภาพกลิ่นและการยึดติดประสาทััในพื้นที่ถ่ายโอนอารมณ์)
หมอเรย์คิดเงียบ ๆ
❝ เด็กคนนี้เริ่ม associate ความปลอดภัยกับ ‘กลิ่น’ ของผม ❞
❝ นี่ไม่ใช่ sexual desire ตรง ๆ แต่เป็ กลไกการปรับตัว ของจิตใต้สำนึกเวลารู้สึก “อยากอยู่ใกล้คนที่คุมอุณหภูมิของเราได้” ❞
และที่เขารู้แน่...คือ เธออยากหอมเขา
...แบบที่เธอเองก็ไม่รู้จะจัดการกับความคิดนี้ยังไง
หมอนิ่ง
แต่มือวางถ้วยชาเบาลง
ในใจคิด…
❝ หนูเริ่มดมผมแล้วใช่ไหมครับ… ❞
❝ ผมไม่ได้หอมที่สุดในโลก...แต่กลไกของหนูบอกว่า กลิ่นของผมคือ
“พื้นที่ปลอดภัยที่อยากปีนเข้าไปนอนเงียบ ๆ” ❞
Website รวมลิ้งค์นะคะ
https://sites.google.com/view/narisaracwriting/home
1K
