ตอนที่ 3
องศาเ้าเสน่ห์
พาสเปิดตัวหนูองศา
มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง คณะวิศวะ ตอนนี้กำลังจัดกิจกรรมรับน้องปีหนึ่งของคณะวิศวะ โดยมีรุ่นพี่วิศวะปี สองและปีสามคอยควบคุมการจัดกิจกรรมรับน้องในครั้งนี้ โดยมีน้องปีหนึ่งทั้งหญิงและชายนั่งรวมตัวกันที่ลานกิจกรรม เพื่อรอหัวหน้าพี่ว้ากที่ยังไม่มา หากหัวหน้าพี่ว๊าก ยังไม่มาก็ไม่สามารถเริ่มกิจกรรมรับน้องในครั้งนี้ได้
"รออะไรกันอยู่ว่ะ พวกรุ่นพี่เขารออะไรกันว่ะทำไมยังไม่เริ่มกิจกรรมการรับน้องอีกว่ะ"
เด็กปีหนึ่งหลายคนเริ่มส่งเสียงเอะอะและเริ่มบ่นเสียงดังที่ตอนนี้เวลาล่วงเลยมาเกือบชั่วโมงแล้วแต่พวกรุ่นพี่ก็ยังไม่เริ่มอะไรสักอย่าง แค่ให้พวกเขานั่งกันเฉยๆ
"อ้าวเฮ้ย เงียบๆหน่อยครับ มีระเบียบ มีวินัยกันหน่อย"
ภูผา สั่งเสียงเข้มให้เด็กปีหนึ่งหุบปาก เงียบๆ เมื่อเห็นว่าน้องน้องเริ่มบ่นสงเสียงดัง ไม่มีความอดทนกันซะเลย
"เฮ้ย ไอ้ภูผาทำไมมันยังไม่มาอีกว่ะ ถ้าไม่มีมันก็เริ่มกิจกรรมรับน้องไม่ได้น่ะเว้ย"
"มึงต้องถามว่ามันตื่นหรือยัง มึงก็รู้ว่าเมื่อคืนมันหมาขนาดไหน"
บอส ถามภูผาเมื่อเห็นน้องๆเริ่มเบื่อและส่งเสียงดังกันแล้ว แต่ภูผามากระซิบข้างหูทำเอาบอสถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะเมื่อคืนคนที่พวกเขากำลังรอเมาหนักมาก
"นี้พี่ ถ้าวันนี้ไม่เริ่มกิจกรรมอ่ะ ก็ปล่อยพวกผมกลับบ้านเหอะ เสียเวลาว่ะ"
เด็กปีหนึ่งคนหนึ่งยืนขึ้นพูดกับรุ่นพี่ด้วยอารมณ์บ่จอย ที่ต้องรอใครก็ไม่รู้นานเกิบชั่วโมง ทำให้เขาต้องเสียเวลาไปป่าวๆ
"เอ้าเฮ้ย ถ้ามึงรอไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ มึงก็กลับไปดิ ไม่มีใครห้าม"
ควับบบ!!!(●__●)
น้องๆปีหนึ่งหันควับพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายไปตามเสียง พอสบตากับรุ่นพี่ที่พึ่งมาใหม่ก็ต่างพากันหลบสายตาเพราะมันดูหน้ากลัว ขนลุกซู่ ทิม ที่พึ่งเดินเข้ามาใหม่ ได้พูดกับรุ่นน้องที่ยืนอยู่ด้วยสีหน้าและท่าทางดูเรียบเฉย หน้ากลัวมองตารุ่นน้องที่ยืนอยู่ ไม่วางตาจนเพื่อนต้องรีบมาห้ามไม่งันเป็เื่แน่
"เฮ้อ ไอ้ทิม เดียวเด็กมันก็ไปจริงๆไปหรอก"
บอส ดุห้ามเพื่อนเพราะทิมเป็คนปากหมา ใจร้อน วู่วาม แค่คำพูดไม่เข้าหูนิดเดียว ทิมซัดได้ซัด กระถืบได้กระถืบ แต่พอเห็นรุ่นน้องคนนั้นกำลังเดินออกไปถึงพูดให้รุ่นต้องหันกลับมามองหน้าเขาแบบไม่พอใจ แต่สายตาทิมมองไปหาน้องๆที่นั่งอยู่ แต่แน่นประโยคหลักแล้วหันไปหารุ่นน้องที่กำลังเดินออกไปด้วยตาที่เรียบเฉย
"แต่ถ้าใครคนไหนเดินออกไป ก็จะไม่ได้เกียร์ และก็ไม่มีสิทธิ์เรียนคณะนี้ แค่ด่านแรกกิจกรรมรับน้อง ยังทนกันไม่ได้เลย และต่อไปจะไปทำอะไรได้ เพราะแค่นี้ทนไม่ได้ก็ลาออกไป"
"เอาแล้วไงไอ้ทิมมันเริ่มแล้ว"
"เฮ้ออออออออออออออออออออออ"
บอสกระซิบพูดกับภูผาด้วยใบหน้าที่เหนื่อยหน่ายกับเพื่อนคนนี้ที่ไปเคยยอมลงให้ใครนอกจากองศาคนเดียว ภูผาเองก็อยากจะเฮ้อออไปให้ยาวให้ดังก้องไปให้คนหูหนวกได้ยินจริงๆ
บรื้นๆ
ก่อนที่มันจะไปกันใหญ่ก็มีมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันสวยสีแดง ขับเข้ามาหน้าคณะลานกิจกรรมทำให้ทุกคนมองไปในทิศทางเดียวกันด้วยความสนใจ
w(°ｏ°)w "ใครอ่ะ โครตเท่"
"นั้นไง มาแล้วตัวเอกของเื่"
"เชี่ยยย มาอย่างเท่"
บอส กับ ภูผาพูดด้วยความโล่งอกโล่งใจที่เห็นตัวเอกของเื่มาถึง ไม่รู้มันจะเท่ไปไหนทั้งๆพวกเขามองว่ามันออกจะสวย น่ารักซะมากกว่า ทำไมสาวๆถึงได้คลั่งไคล้มันนักน่ะกูทั้งรู้ว่าองศามันมองแต่ของใหญ่ของผู้ชายเท่านั้น ถึงแม้จะรู้ว่าไม่มีหวังแต่สาวๆก็ยังกรี้ดกราดองศาลไม่มีหยุดแต่ก็ผู้หญิงบางคนอิจฉาและไม่ชอบหน้าเหมือนกันเพราะผู้ชายที่พวกเขาหมายปองกันเสร็จองศาทุกราย
ชายหนุ่มที่ขับบิ๊กไบค์คันใหญ่คันสีแดงสะดุดตา จอดรถลงสแตน ถอดถุงมือ จากนั้นก็ถอดหมวกกันน็อคเต็มใบออก เผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อ สวย และหน้ารักในคนคนเดียวกัน ดวงตากลมโตในตาสีน้ำตาลเข้ม ผมสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็สันรับกับใบหน้า ปากสีชมพูได้รูปสวยงามเหมือนหลุดมาจากในนิยาย ชายหนุ่มร่างเพรียวผิวขาวอมชมพูกำลังเดินเข้ามาในลานกิจกรรม กำลังมองไปยังรุ่นน้องและเพื่อนของเขา ด้วยสีหน้ามึนๆเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อคืนและโดนทิมเร่งเมื่อเช้า จึงทำให้เขาต้องเก็บอาการเอาไว้เมื่อเจอสายตาหลายคู่ที่จ้องมา
ก่อนหน้านี้
'กริ่งงงง กริ่งงงงงง'
เสียงมือถือดังขึ้นต่อเนื่อง กำลังปลุกใครบางคนที่มุดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มให้ตื่น แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง มือขาวโผล่ออกมาจากผ้าห่มคลำหาต้นเสียงที่ปลุกเขา
"อืมมม ใครว่ะโทรมาทำไมคนจะกลับนอน"
"องศา"
เสียงงัวเงียทำให้คนปลายสายถึงกับกุมขมับพูดเสียงดังให้เ้าของมือถือจนใตื่น ตาสว่างขึ้นมาทันที
0_0
" ทิ ทิ ทิมหรอ"
"อืมทิมเอง ทิมให้เวลาองศา40นาที ต้องมาถึงมหาลัย ถ้าช้าเตรียมตัวได้เลย" ตูด ตูด ตูด
"เชี่ยแล้วไงไอ้องศา ทิมฆ่ามึงตายแน่คราวนี้ ตาย ตายกู"
โอ้ยย ปวดหัวซะมัด
"เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยสินะ"
สิ้นเสียงปลายสายองศารีบลุกจากเตียง แต่พอลุกก็ปวดหัวแปล๊บลงไปนั้งกับที่นอนตามเดิมทั้งปวด ทั้งมึน แต่ต้องลากสังขานของตัวเองเข้าไปในห้องล้างหน้า แปรงฟัน อาบน้ำแต่งตัวด้วยความเร็วแสงเหลือเวลา3นาทีองศาได้พาตัวเองมาอยู่ตรงหน้าลานกิจกรรม และต้องเก็บสีหน้ามึนๆเอาไว้แบ้วยิ้มโปรยเสน่ห์ ที่วันนี้ได้ขับบิ๊กไบค์มาเพราะถ้าขับรถยนต์มาก็มาไม่ทันแน่ๆเพราะรถติด
"อ่ายยยยย กรี๊ด กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ"
เสียงกรี้ดกร๊าดะเืไปทั่วลากิจกรรม เมื่อชายหนุ่มถอดหมวกกันน็อคแล้วหันมายิ้มให้กับทุกคนในลานกิจกรรมที่รอเขาอยู่ ซึ่งเป็คนที่หลายคนรู้จักและชื่นชอบนั่นก็คือ องศา ชนกันต์ ธรินทร์วรัช เดือนคณะ และเดือนมหาวิทยาลัย ของปีที่แล้ว และเป็ที่จับจ้องของสาวๆ และหนุ่มๆ ทั้งมหาลัยเลยก็ว่าได้
"มาได้สักทีนะมึง ไอ้ทิมเกือบจะมีเื่กับรุ่นน้องก็เพราะมึงแล้วเนี่ย"
บอสเพื่อนในกลุ่มพูดเมื่อองศาเดินมาถึง สายตามองไปที่ทิมกับรุ่นน้องคนนั้นที่บอสหันไปให้องศามองตามเห็นรุ่นน้องมีสีหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก
"พี่ต้องขอโทษน้องด้วยน่ะครับที่มาสาย น้องงง โอบ"
องศา เดินไปขอโทษสายตามองไปที่ป้ายชื่อของรุ่นน้องแล้วยิ้มให้
"ทำไมไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะ...อุบ"
"หยุด" โอบ ยังพูดไม่ทันจบ แนนนี่เพื่อนสาวที่อยู่ข้างๆลุกขึ้นสั่งให้หยุดโดยยกมือขึ้นไปไกล้ปากโอบแล้วทำเสียง จุ จุ จุ
"อะไรของเธอ ห้ามฉันทำไม"
"ซู่ซซซซ ไม่ต้องพูดโอบ แกไม่รู้หรอกว่าพี่เขาเป็ใคร ต่อให้พี่เขาจะมาสายกว่านี้หรือไม่มาฉันก็จะรออยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน "
แนนนี่ใช้นิ้วชี้ที่ปากตัวเองแล้วส่งเสียงให้ลมออกจากซี่ฟันเบาๆเพื่อห้ามไม่ให้โอบพูดอีกครั้ง จนโอบทำหน้างง แล้วมองไปที่แนนนี่เพื่อนสาวแล้วสะบัดหน้าปลายผมโดนแก้มเขาเล็กน้อย ที่เดินไปหารุ่นพี่ที่พึ่งมา
"สวัสดีค่ะ พี่องศาหนูชอบพี่มากเลยอ่ะ พี่ทั้งหล่อ ทั้งเท่ พี่เป็ทั้งเดือนคณะและเดือนมหาลัยที่หนูชอบพี่มากๆเลยค่ะ"(✷‿✷)
แนนนี่พูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นและดีใจที่ได้เจอกับองศาจนทำอะไรไม่ถูกเลย โอบที่มองก็ถึงกับนิพาน
บ้าผู้ชายนี้เอง
"ขอบคุณครับที่ชอบพี่แต่พี่ต้องขอโทษและขอบคุณน้องแนนนี่และน้องๆด้วยน่ะครับที่พี่ทำให้รอนานเลย"
องศาเดินมายิ้มโปรยเสน่ห์แล้วพูดขอโทษและขอบคุณน้องๆด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด ที่รอเขาถึงแม้จะเกิบมีเื่ก็ตาม แนนนี่รู้สึกเหมือนจะเป็ลมที่ได้เห็นรอยยิ้มมหาเสน่ห์ของรุ่นพี่ที่เธอชอบ
[ตายศพสีชมพู]
"เอาละครับน้องๆ ในเมื่อคนที่พวกเรารอมาถึงแล้ว งั้นเรามาร่วมทำกิจกรรมกันเลยนะ เดี๋ยวพวกพี่จะแนะนำตัวก่อน แล้วก็จะให้น้องๆแนะนำตัวตามลำดับนะ"
บอสพูดเพิ่มกิจกรรม
"สวัสดีครับพี่ชื่อ พี่บอสนะ อยู่ปีสอง"
"สวัสดีครับพี่ชื่อ พี่ภูผานะครับ อยู่ปีสอง"
"สวัสดีพี่ชื่อ ทิม อยู่ปีสอง"
"สวัสดีค่ะพี่ชื่อ แยมโรลน่ะ อยู่ปีสอง"
"สวัสดีครับ หลายๆคนก็รู้จักพี่กันแล้วเนาะ งั้นพี่จะแนะนำตัวอีกทีนะพี่ชื่อ องศา นะครับ เป็หัวหน้าพี่ว้ากในครั้งนี้"
~กรี้ดดดด กรี้ด กรี๊ดดดด~
หลังจากที่รุ่นพี่และน้องปีหนึ่งแนะนำตัวครบแล้ว ก็เริ่มกิจกรรมกันอย่างสนุกสนาน ส่วนมาปีสองจะทำหน้าทีสันทนาการให้กับน้องปีหนึ่ง ส่วนปีสามดูแลเื้ั
"เอาละค่ะน้องๆ กิจกรรมรับน้องในวันแรกก็จบลงแล้ว แต่กิจกรรมรับน้องของเราจัดเป็เวลาหนึ่งอาทิตย์น่ะค่ะ และในอีกหนึ่งเดือนจะเป็พิธีรับเกียร์นอกสถานที่กัน แล้วที่สำคัญที่สุดก่อนที่จะได้เข้าร่วมพิธีรับเกียร์นี้น้องๆทุกคนจะต้องล่าลายเซ็นของรุ่นพี่ให้ครบ 1000คน โดยน่ะค่ะโดยจะต้องมีลายเซ็นของพวกพี่ๆที่ยืนอยู่ตรงนี้ทุกคนหากน้องๆคนไหนล่าลายเซ็นของรุ่นพี่มาครบ1000 หรือเกิน แต่ขาดลายเซ็นของพวกพี่ๆตรงไปแค่คนเดียวก็ไม่ผ่านน่ะค่ะ และจะไม่มีสิทธิ์ในการเข้าร่วมพิธีรับเกียร์ของคณะนะคะ"
แยมโรล บอกภาระกิจที่สำคัญก่อนรับเกียร์ให้น้องๆได้รับรู้นั้นคือการล่าลายเซ็นของรุ่นพี่ทุกคนให้ครบก่อนพิธีรับเกียร์ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านี้
"พี่ครับถ้ามีรุ่นพี่บางคน......ในที่นี้ไม่ยอมเซ็นให้ละครับต้องทำไง"
โอบ ยกมือขึ้นถามแยมโรลแต่สายตามองไปที่ ทิม เป็อันรู้กัน ทำให้แยมโรลเข้าใจคำถามที่โอบถามว่าถ้าหากรุ่นพี่บางคนตรงนี้ไม่ยอมให้ลายเซ็นเขาจะต้องทำยังไง นั้นเป็คำถามที่แยมโรลถึงกับไปไม่เป็เพราะก่อนหน้านี้ก็เกิบมีเื่กัน
"เอ่อออ เื่นี้มันก็อยู่ที่ความสามารถกับความพยายามของน้องนะคะว่าน้องจะใช้วิธีไหนเพื่อที่จะได้ลายเซ็นของรุ่นพี่......คนนั้นมาในทันเวลานะแต่พี่ก็เอาใจช่วยนะจ๊ะ สู้ สู้"
แยมโรลตอบคำถามของโอบแต่สายตามองไปที่ทิมเพราะรู้ดีว่าทิมต้องแกล้งน้องแน่ๆ
"น้องคนนั้นมีเื่อะไรกับทิมว่ะ"
องศาที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นได้ถามบอสว่าทำไมโอบถึงได้มองทิม เหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่างหรือสองคนนี้รู้จักกัน
"ก็เพราะมึงนั่นแหละไอ้องศา แม่งมาช้าทำให้ไอ้ทิมมันปล่อยหมาออกจากปากไปกัดน้องมันเข้า แต่ดูเหมือนน้องมันก็หมาไอ้ทิมก็หมาเลยไม่มีใครยอมใครแบบที่มึงเห็นนั้นแหละ"
"เอาล่ะน้องๆ วันนี้ก็แยกย้ายกันกลับได้นะพรุ่งนี้ตอนเช้ามีการรับน้องต่อ่เช้าและ่บ่ายก็เรียนเวลาว่างก็ค่อยเริ่มการล่าลายเซ็นนะครับผม นั้นกลับได้ครับ"
ภูผาบอกให้เด็กปีหนึ่งแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน แต่มีเด็กปีหนึ่งบางกลุ่มที่ยังไม่กลับ เพราะอยากถ่ายรูปกับองศา จึงทำให้ทิมเริ่มปล่อยหมาออกจากปากไล่กัดอีกครั้ง
"เอานี่ถ้าใครยังไม่กลับ ก็นอนนี่แหละ ให้เวลา 3 นาทีถ้าใครยังอยู่ให้ผมเห็นหน้าอีกคืนนี้ก็อยู่นี่ไม่ต้องกลับ
แล้วพรุ่งนี้ก็อย่าหวังว่าจะได้ลายเซ็นของผมเลย ไป"
คำพูดของทิมทำให้เด็กปีหนึ่งที่ยังเหลืออยู่มองหน้ากันอย่างเซ็งๆและกลัวด้วยเพราะยังไม่ทันได้ขอลายเซ็นและถ่ายรูปกับองศาก็โดนทิมไล่กลับซะแล้ว
"เป็อะไรเนี่ยทิม ไปไล่น้องทำไม เป็อะไรมากป่ะเนี่ยฮะ เมนส์ไม่มาหรือไงครับคุณทิม"
องศาพูดดุทิมที่ทำหน้าดุใส่รุ่นน้องจนแต่ละคนวิ่งกลับไปด้วยความผิดหวัง
"ก็วันนี้องศาเหนื่อยมากแล้วอ่ะ เราก็ไม่อยากให้องศาเหนื่อยมากกว่านี้ เราก็เลยไล่น้องๆเขาไปพักผ่อนไง ไม่ดีหรือไงนี้เราเป็ห่วงองศาน่ะ "ʘ‿ʘ
ทิมพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆปนน้อยใจเล็กน้อยพวกเขาสองสนิดกันมาแค่เด็กทิมดูแลปกป้ององศาั้แ่เด็กๆครอบครัวของพวกเขาเป็เพื่อนรักกันสองนี้ก็เลยทสนิดกันมากจนหลายคนคิดว่าทั้งสองคนนี้เป็แฟนกัน
"ครับๆ คุณทิมสุดที่รักของผม ขอบคุณมากนะครับ"
"แหม มึงไอ้ทิมห่วงแต่ไอ้องศา ไม่หว่งพวกกูสามคนบ้าง ล้านมาตรฐานชัดๆ"
บอสพูดกับทิมด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเพื่อนที่ห่วงแต่องศาและไม่ห่วงตนเองกับเพื่อนอีกสองซึ่งมีผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มนั้นคือแยมโรไม่หลงฝูงมาจากไหนมาสนิดกับพวกดขาได้ แต่พวกเขาก็ชินแล้วที่โดนทิมเมินใส่แบบนี้เป็ประจำเหมือนๆม่อยู่ในสายตามันเลย
"นี่ทิม เราว่าพรุ่งนี้ทิมอยากแกล้งน้องเขาเลยนะเราสงสารน้องเขาอ่ะ"
องศาพูดอ้อนขอร้องทิมเพื่อไม่ให้ทิมไปแกล้งน้องโอบที่พูดเพราะรู้มันต้องเป็แบบนั้นแน่ๆ
"แกล้ง เราไม่ได้แกล้งใครสักหน่อย องศาคิดมากแล้ว"
"ทิมอย่าทำเป็ไม่รู้ว่าเราหมายถึงใคร เรากลัวว่าน้องเขาจะทนไม่ได้กับการแกล้งของทิมนะสิ เราว่าน้องเขากับทิมนิสัยกับอารมณ์ก็คล้ายๆกันนะถ้าไฟกับไฟมาเจอกันเนี่ยมันจะะเิได้นะ"
"เห้อออออออ"
องศาได้แต่ถอนหายใจดูท่าแล้วน้องโอบคงไม่รอจากเนื้อมือทิมแน่ๆ เพราะทิมฟังหูซ้ายทะลุหูขวาซะงั้น
"เอาน่า เอาน่า มันก็เป็เื่ของวันพรุ่งนี้น่า ไปดื่มดีกว่าไป "
ทิม เปลี่ยนเื่พูดเฉไฉและชวนเพื่อนไปดื่มต่อ องศามองหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ของทิมถึงกับขนลุกซู่ ไม่อยากจะนึงถึงสิ่งที่รุ่นน้องคนนั้นจะต้องเจอ นั้นคือเ้าปีศาจทิม
สงสารน้องคนนั้นจริงๆ
..............................................................................
เปิดตัวมาอย่างเท่เลยหนูองศา ใครเห็นใครก็รัก นี้คนชอบทั้งมหาวิทยาลัยแล้วมั้งเนี่ย แต่สาวๆก็ต้องอกหักน่ะถ้าคิดจะจีบหนูองศาเพราะหนูองศาของเราชอบผู้ชาย ชะนีถ้ารับไม่ได้ก็หลบไปน่ะ
2K
