“ ข้าผิดพลาดตรงไหนบ้างหรือไม่ ท่านปู่บอกข้าได้เลยนะ พวกเราจะได้ช่วยกันแก้ไขไปด้วยกัน ” หานซิ่นเดินตามเข้ามามองดู ถ้าหากว่าผิดพลาดประการไหน พวกเราจะได้ช่วยกันแก้
!!
“ไม่เลย…มันออกมาดีมากเลยล่ะ หลานเก่งมากจริงๆ แต่ว่า…คล้ายว่ามันจะแลน้อยไปเสียหน่อย ถ้าจะเปรียบเทียบกับระยะยาวนะ ” เพียงแค่มองผ่านๆ ชูช่าย ก็รู้ได้ในทันทีว่ายังดูน้อย มันยังต้องมีมากกว่านี้ถ้าจะปลูกแบบหมุนเวียน
เห้อ~~
หานซิ่นถอนใจออกมา พร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วย เื่นี้ อลิซ ก็ทักเตือนเขาไปแล้วเมื่อวาน แต่แล้วเขาจะไปหามาจากไหนล่ะ เมล็ดพันธุ์น่ะ
“หลานก็คิดเห็นเช่นนั้น แต่ว่า…หลานหาในโกดังของท่านปู่เจอเพียงเท่านี้แล้วจริงๆ หรือว่าท่านปู่จะมี…”
“ ไม่เลย ปู่ก็มีเท่าที่หลานเห็นเนี่ยล่ะ แต่ว่าวางใจเถอะ เื่มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็จะต้องหามา หลานวางใจเถอะ…เดี๋ยวปู่คนนี้จะช่วย ” ชูช่าย กล่าวบอกหลานว่าไม่ต้องกังวล
โฮ่ง! โฮ่ง!
!!
หืม!
“หมางั้นเรอะ?…เ้าหมา..เ้ามาจากที่ใด” ชูช่าย สังเกตเห็นหมาที่วิ่งวนไปมา
เขาก็อยู่ที่นี่มาั้แ่เกิด แต่ก็ยังพึ่งจะเคยเห็นเ้าหมาตัวนี้ครั้งแรก ไม่สิ หมู่บ้านแห่งนี้มันไม่ควรที่จะมีหมาอาศัยอยู่นี่นา…
แฮร่~ แฮร่~
“ มันชื่อ เ้าขาว ขอรับ ข้าพึ่งจะรับเลี้ยงมันเมื่อวาน ” หานซิ่ยลูบหัวมันเบาๆด้วยความรัก เขาเชื่อว่ามันจะต้องมีประโยชน์อย่างมากในภายภาคหน้า
“ อ่อ มันก็ดีอยู่หรอกที่อยากจะรับเลี้ยง แต่ว่า…ปู่กลัวว่าอาหารที่เหลืออยู่มันจะมีไม่พอน่ะสิ ” ชูช่าย ย้อนนึกแล้วก็ต้องกลับมาเครียด เขาไม่เหลือเงินแล้ว อาหารก็ดันใกล้ที่จะหมดเกลี้ยง
“ท่านปู่ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกแล้วขอรับ อย่างน้อยก็ในยามนี้...” หานซิ่นกล่าวอย่างคลายกังวล
เขากล่าวอธิบายเื่ราวเมื่อวานให้ ชูช่าย ฟังอย่างคร่าวๆ อย่างน้อยภายใน 1 เดือนนี้ พวกเขาก็ยังไม่จำเป็ที่จะต้องกังวล
“…….” (*-* )
ชูช่าย เมื่อได้ยังฟังก็ยังถึงกลับต้องใจเต้น นี่มันไปได้ใจชาวบ้านั้แ่เมื่อใดกัน เ้าหลานคนนี้…ไม่ว่าจะเป็เื่อะไร ก็คล้ายว่ามันจะเสกขึ้นมาได้เสียทั้งหมด
ตึก ตึก ตึก เอี๊ยดดด…
หานซิ่น กับ ชูช่าย พูดคุยกันอยู่เล็กน้อย ก่อนที่จะเข้าบ้านเพื่อไปทำอาหารด้วยกัน เนื่องจากร่างกาย ชูช่าย พึ่งจะพักฟื้น หานซิ่น จึงอาสาที่จะทำอาหารในวันนี้ให้ แต่คล้ายว่า ชูช่าย จะไม่ยอม เขาสั่งให้ หานซิ่น เดินไปเอาไข่ไก่ที่ในเล่าเพื่อที่จะเอามาตอก
กระต๊าก! กระต๊าก!
!!!
เมื่อเ้าไก่หมายเลข 1 เห็นหานซิ่นเดินเข้าใกล้ มันก็ะโไปมาด้วยความตื่นเต้น ก่อนที่จะวิ่งเข้าใส่
“ เ้าดูมีความสุขมากกว่าแต่ก่อนนะ หลังจากนี้ปากท้องของข้ากับท่านปู่ ต้องฝากไว้กับเ้าด้วย ” หานซิ่นเล่นกับมันอยู่เล็กน้อย พร้อมกับเดินเข้าไปมองดูไข่
ติ๊ง!
ไข่ไก่ (คุณภาพต่ำ)
คุณสามารถเลี้ยงไก่เพิ่มได้ด้วยการใช้ที่ฟักไข่
ติ๊ง!
ผู้ใช้สำเร็จเงื่อนไข ปากท้องมือแรกจากผลผลิตตน ปลดล็อก ที่ฟักไข่ 10 เหรียญเงิน (ร้านค้า)
"……"
‘ไข่คุณภาพต่ำงั้นเหรอ? แต่ข้าก็ว่ามันดูใหญ่ดีนี่นา’ หานซิ่นหยิบไข่ไก่ขึ้นมาดู มันดูใหญ่มากกว่าไข่ไก่ที่ตนเคยเห็นมาด้วยซ้ำ
.
ซู่! ซู่!
“โอ้! ไก่ในเล้าออกไข่ใหญ่ถึงเพียงนั้น ” ชูช่ายกำลังทำอาหารอยู่ในครัว เมื่อเห็นขนาดไข่ที่หานซิ่นหยิบเข้ามาก็ยังถึงกับต้องร้อง เขารับมันมาตอก ก่อนที่จะทำกับข้าวแบบง่ายๆในครอบครัวที่กินอยู่ทุกวัน
ครึก!
ซ่า! ซ่า! ซ่า!
.
ตึบ! ตึบ!
อาหารอย่างง่ายๆถูกวางลงบนโต๊ะ ชูช่าย ยื่นชามข้าวให้กับ หานซิ่น พร้อมกับทำท่าทางว่าให้กินก่อนเลย
งั่ม!
อึก!
“อื่ม!!! ท่านปู่ ท่านทำอย่างไรถึงได้ทำออกมาอร่อยถึงเพียงนั้น ข้าว่ารสชาติแบบนี้ ท่านพ่อก็ยังมิอาจที่จะเทียบท่าน..” ทันทีที่อาหารเข้าปาก รสชาติที่คุ้นเคยแต่กับยอดเยี่ยมยิ่งกว่าก็ปรากฎขึ้น หานซิ่นกล่าวแสดงความรู้สึกออกมา หยั่งกับว่าไม่เคยกินอาหารที่อร่อยมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
โฮะ! โฮะ! โฮะ!
“ ไม่ต้องยกยอปู่ให้มากไป…มันก็เป็เพียงแค่ไข่ดาวธรรมดาเท่านั้น…อาหารแบบนี้ใครๆเขาก็ทำกินได้ ” ชูช่ายหัวเราะออกมาอย่างเป็สุข เขาตักไข่ดาวขึ้นมาเพื่อที่จะกินบ้าง
งั่ม!
“……..หานซิ่น” ทันทีอาหาเข้าปาก ชูช่ายก็รู้สึกแปลกๆไป
" ! ขอรับ "
พรึบ!
“ ทำไม…รสชาติมันถึงได้อร่อยขนาดนี้!!! ” ชูช่าย สดุ้งลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ เขาจ้องมองไปยังไข่ดาวจานนั้นด้วยความประหลาด
“…เอ่อ…ท่านปู่หมายถึง??” หานซิ่นมองไปยังท่านปู่ของตนเองอย่าง งุงงง
“…ไข่ดาวนี้นะ ใครเป็คนทำมันเรอะ? ” ชูช่ายยกไข่ดาวขึ้นมาจ้องมองดูอย่างจริงจัง นี่เขาทอดไข่ดาวที่อร่อยมากขนาดนี้ออกมาได้อย่างไรกัน เขากล้าพูดได้เลยว่า นี้เป็ไข่ดาวที่อร่อยมากที่สุดในชีวิตของเขา
“……” หานซิ่นเริ่มคิดถึงความผิดปรกติที่เกิดขึ้น ไข่ดาวจานนี้น่ะ มันอร่อยอย่างมากเลยจริงๆ ทั้งๆที่ตอนทอดก็ดูธรรมดาและปรกติ แต่เหตุใดมันถึงได้กลายเป็รสชาติที่ดีเลิศเช่นนั้น
‘ อลิซ….เ้ารู้อะไรบ้างไหม’
ติ๊ง!
ผลผลิตของผู้ใช้ระบบ ทุกอย่างๆจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปค่ะ นั่นคือสิ่งที่ อลิซ สามารถบอกได้..
!
‘อ๋อ แบบนี้นี่เอง….เดี๋ยวก่อนนะ…’
!!!!
พรึบ!
“แบบนี้ไม่ใช่ว่ายอดเยี่ยมไปเลยมิใช่เรอะ ถ้าหากว่าผลผลิตพวกนี้ถูกขายกระจายออกไปรอบๆ แบบนี้การที่ข้าจะรวบรวมเงินขึ้นมา มันก็ไม่ใช่เื่เพ้อฝันอีกแล้ว! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ” หานซิ่นสดุ้งลุกขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น
นี่ขนาดเป็เพียงผลผลิต ระดับต่ำ นะ แล้วถ้าหากวันข้างหน้าเกิดมีผลผลิตที่เป็ ระดับกลาง หรือว่า ระดับสูง เกิดขึ้นมาล่ะก็ แบบนี้ไม่ใช่ว่าจะเป็การะเืวงการหรอกเรอะ!!!
ทำได้แน่ ข้าทำมันได้แน่…
1 เหรียญทองงั้นเรอะ กระจอก! ไม่ว่าจะเป็ 10 เหรียญทอง หรือว่า 100! ขอเพียงแค่ให้เวลากับข้า ข้าจะรวบรวมมันขึ้นมาให้ดูเอง
อลิซ คอยดูเถอะ…ต่อให้เ้าจะตั้งราคาในร้านให้แพงมากกว่านี้มากสักเท่าใด แต่สิ่งของในร้านค้าของเ้า ก็จะต้องถูกข้าผู้นี้เหมาไปจนหมดไม่มีเหลือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า (หัวเราะในใจ)
ติ๊ง!!
อลิซ ตั้งราคาตามคุณภาพของสิ่งของค่ะ ไม่ได้จงใจตั้งราคาเพื่อเอาเปรียบผู้ใช้ระบบ
!
“ เอ่อ..อ-แฮ่ม! ขอโทษที ข้าลืมไปว่าเ้าล่วงรู้ความคิดของข้าได้ ไม่สิ ข้าลืมไปว่าเ้าอยู่ด้วยน่ะ ” หานซิ่นกล่าวออกมาอย่างเก้อเขิล นี่เขาหลงลืมไปได้ยังไงว่ายังมี อลิซ อยู่
เขาเกือบจะลืมไปแล้วว่่า ตนเอง ไม่มีสิ่งใดที่จะปิดกั้น อลิซ เอาไว้ได้
???
“หืม! ท่านปู่…เป็อะไรรึขอรับ” หานซิ่นพึ่งจะสังเกตเห็นท่านปู่ของตนเอง
ชายแก่คนนั้นได้แต่นั่งอ้าปากอึ้งค้าง พร้อมกับข้าวที่ยังลืมกลืน
“ อ่อ! เอ้อ! เปล่าๆ กินเถอะ! กินต่อกัน ” ชูช่ายรีบส่ายหน้าปฎิเสธโดยพลัน
จะให้เขาบอกได้ยังไงว่า อยู่ๆ หลานของเขาก็หัวเราะอย่างกับคนบ้า แถมยังเพ้อ พูดคุยกับใครก็ไม่รู้อยู่คนเดียวตั้งนานสองนาน
นี่หลานของเขากลายเป็บุคคลที่ เขาเข้าไม่ถึงไปแล้วจริงๆสินะ
'ความลับ์ มันต้องเป็ความลับ์'
(T^T)
.
.
เมื่อต่างคนต่างกินข้าวแล้วเสร็จ ชูช่ายก็ขอแยกตัวออกไปข้างนอกเพื่อที่จะไปหาเมล็ดพันธุ์เพิ่ม ส่วนพวกงานที่ลงแรง หานซิ่น ตัดสินใจแล้วว่าจะเป็คนเดียวที่ลงมือ
ฉั่ว! ฉึก! ฉึบ!
หานซิ่นทยอยตัดหญ้าทั้งหมดพร้อมกับเตรียมหน้าดินไปในตัว เขาจำเป็ที่จะต้องเพาะปลูกเพิ่มขึ้น เพื่อที่จะมีผักเพียงพอต่อการหมุนเวียนให้กับชาวบ้านที่เหลือ
.
.
ย้า!
ย่ะ!
‘ยิ่งทำงานหนักมากเข้า ข้าก็เริ่มรู้สึกว่า…ร่างกายนี้…มันเริ่มที่จะแปรเปลี่ยนไปมากขึ้นทุกๆที’ หานซิ่นเริ่มรู้สึกคุ้นชินกับมันมากขึ้นเรื่อยๆ เขารู้สึกว่าเขาแข็งแรงขึ้น…แข็งแกร่งขึ้น
นี่ขนาดทำงานอยู่ตั้งนาน แต่ก็ยังไม่รู้สึกแม้แต่ความเหนื่อยหอบ นอกจากเหงื่อที่มีอยู่บ้างแล้ว ที่เหลือก็คล้ายว่าจะไม่เป็อะไรเลย
ติ๊ง!!!
เป็เพราะว่าร่างกายมีความเข้ากันกับผู้ใช้มากขึ้นค่ะ อลิซ ยินดีด้วยค่ะ
“ นี่อลิซ..เ้าพอที่จะมีอย่าง..แบบ…หนังสือฝึกยุทธ์ หรือว่าอะไรที่มันคล้ายๆกันบ้างไหม ” หานซิ่นหวนนึกย้อนกลับไปถึงระบบ นอกการการปลูกผักและสัตว์เลี้ยงแล้ว
เขาก็ไม่เห็นอะไร นอกจากเื่พวกนี้เลย มันน่าจะมีอะไรอย่างอื่นบ้างสิ
ติ๊ง!!!
ตอนนี้อลิซยังไม่มีของพวกนั้นค่ะ เนื่องจากข้อมูลที่ได้มาในตอนนี้ยังไม่เพียงพอ ผู้ใช้ระบบต้องหาสิ่งของพวกนี้เองบ้างนะคะ
2K
