ตอนที่ 26 คืนก่อนรอบรอง
ภายในห้องพัก
เปลวเพลิงสีดำลุกไหม้อีกครั้ง
ซูผิงจ้องหม้อหลอมตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา
สมุนไพรหลายชนิดค่อยๆ หลอมรวมกันช้าๆภายใต้การควบคุมอันละเอียด
ครั้งนี้เขาระวังมากกว่าเดิม
โดยเฉพาะ “หญ้าหยกแดง”ที่ถิงถิงเอามาให้
หากควบคุมพลาดเพียงนิดเดียวสมุนไพรระดับสูงนี้จะะเิทันที
เวลาผ่านไปทีละนาที
เหงื่อไหลลงข้างแก้มของซูผิง
แต่สายตายังคงนิ่ง
ทันใดนั้น—
ฟู่ม!
กลิ่นหอมอ่อนๆ แผ่ออกมาจากหม้อหลอม
ดวงตาซูผิงเป็ประกาย
“สำเร็จแล้ว!”
เขารีบเปิดฝาหม้อ
ภายในมียาสีแดงเข้มอยู่สามเม็ดลวดลายบางๆ บนผิวยาเปล่งแสงจางๆ
“ยาปลดขีดจำกัดระดับต่ำ…”
ถึงจะยังไม่สมบูรณ์แต่ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว
ซูผิงหยิบยาขึ้นมาหนึ่งเม็ดก่อนกลืนลงไปทันที
ครู่ต่อมา—
ตูม!
แรงพลังมหาศาละเิออกมาภายในร่าง
เส้นเืทั่วตัวปูดขึ้น
ความเ็ปรุนแรงแล่นไปทุกส่วนของร่างกาย
“อึก…”
ซูผิงกัดฟันแน่น
กล้ามเนื้อ กระดูกและพลังเวทของเขากำลังถูกบังคับให้พัฒนา
เวลาผ่านไปเกือบสิบนาที
ในที่สุดพลังทั้งหมดก็ค่อยๆ สงบลง
ซูผิงหอบหายใจหนักก่อนเปิดหน้าต่างสถานะ
ชื่อ : เจียงซูผิง
อาชีพ : ไม่มี
แรงค์ : F
เลเวล : 36
พละกำลัง : 95
ความเร็ว : 102
พลังเวท : 88
ความทนทาน : 91
มุมปากเขาค่อยๆ ยกขึ้น
ค่าสเตตัสเพิ่มขึ้นเกือบสิบจุด
หากข่าวนี้หลุดออกไปนักหลอมยาทั้งเมืองคงคลั่งแน่
เพราะยาทั่วไปเพิ่มได้เพียง 1-2จุดเท่านั้น
“ยังเหลืออีกสองเม็ด…”
แต่ซูผิงไม่ได้ใช้ต่อทันที
เขารู้ดีว่าร่างกายต้องใช้เวลาปรับตัว
ไม่อย่างนั้นอาจเกิดผลข้างเคียงได้
ขณะเดียวกัน
ภายในคฤหาสน์ตระกูลหยาง
เพล้ง!
แก้วชาราคาแพงถูกปาลงพื้นแตกกระจาย
หยางลู่สีหน้าบิดเบี้ยว
“บัดซบ!”
“เพราะไอ้ซูผิงคนเดียวทำให้ฉันขายหน้า!”
ด้านหน้าเขาชายวัยกลางคนในชุดหรูนั่งนิ่งอยู่
เขาคือ “หยางเฉิน”ผู้าุโตระกูลหยาง
“เ้าจะโวยวายไปก็ไร้ประโยชน์”
“คนที่แพ้คือเ้าเอง”
หยางลู่กัดฟัน
“ข้าจะฆ่ามัน!”
ชายวัยกลางคนหรี่ตาเล็กน้อย
“อย่าทำอะไรโง่ๆ ในมหาวิทยาลัย”
“แต่…”
เขาหยุดพูด ก่อนโยนขวดสีดำออกมา
หยางลู่รีบรับทันที
“นี่คือ?”
“ยากระตุ้นพลัง”
“มันจะเพิ่มพลังเวทของเ้าในเวลาสั้นๆ”
ดวงตาหยางลู่สว่างขึ้นทันที
“ขอบคุณท่านลุง!”
ชายวัยกลางคนพูดเสียงเย็น
“แต่อย่าใช้ต่อหน้าคนมากเกินไป”
“เข้าใจไหม”
“ครับ!”
หยางลู่กำขวดยาแน่นพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม
…
เช้าวันต่อมา
สนามประลองเต็มไปด้วยผู้คนมากกว่าเดิมหลายเท่า
แม้แต่คนจากตระกูลใหญ่และกิลด์ต่างๆก็เริ่มเข้ามาดูการแข่งขัน
เพราะปีนี้มีตัวแปรมากเกินไป
โดยเฉพาะ “คนไร้อาชีพ”
ผู้ตัดสินเดินขึ้นเวที
“วันนี้คือรอบรองชนะเลิศ!”
“คู่แรก!”
“เป่า เทมเมอร์อาชีพลับ แรงค์ Aเวล 58 พบ ลี่หลิน นักสู้แรงค์ A+ เวล 55!”
เสียงเชียร์ดังสนั่นทันที
แต่ก่อนทั้งสองจะขึ้นเวที
จู่ๆ พื้นสนามกลับสั่นะเืเบาๆ
ตึก…ตึก…ตึก…
ทุกคนหันไปมองทางเข้าสนามพร้อมกัน
ชายสวมหน้ากากสีดำกำลังเดินเข้ามาช้าๆ
แม้จะปกปิดใบหน้าแต่แรงกดดันจากร่างนั้นกลับทำให้หลายคนหายใจติดขัด
ผู้ตัดสินขมวดคิ้ว
“เ้าเป็ใคร”
ชายหน้ากากหยุดเดิน ก่อนหัวเราะเบาๆ
“ข้ามาดูการแข่งขัน”
“หรือ…พวกเ้าจะกลัว?”
ทันใดนั้น
อาจารย์หลายคนบนอัฒจันทร์ลุกขึ้นยืนทันทีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
ชายชราผมขาวพึมพำเสียงต่ำ
“คนของ…วิหารเงา?”
ส่วนซูผิงที่ยืนอยู่มุมสนามดวงตาค่อยๆ หรี่ลง
เพราะเขาััได้ถึงบางอย่างจากอีกฝ่าย
กลิ่นอายแบบเดียวกับ…
“พลังมาร?”
……จบตอน……