1 อาทิตย์กว่า ที่เ้าตัวอยู่ร่วมชายคากับร่างบาง จนหนุ่มร่างหนาหายเป็ปกติ
“ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือฉัน”
“ยินดีค่ะ”
“ไว้วันหลังจะกลับมาตอบแทนเธอล่ะกัน”
“เอ่อ….ไม่เป็ไรค่ะ ฉันยินดีช่วยคุณ”
ร่างบางได้แต่ยืนคุ้นคิดในใจว่าคนตัวโตที่หันหลังกำลังเตรียมตัวจะกลับ จะจำเธอได้ไหม
“งั้นหรอ”
ร่างหนุ่มก้าวขึ้นรถหรูไม่พูดอะไร พร้อมหันหน้ามามองร่างบางก่อนที่ประตูรถจะปิดลงในที่สุด
“ดีใจและขอบคุณ คุณเอลลี่มากนะครับ ที่ดูแลเ้านายของผม”
“มะ…ไม่เป็ค่ะ ฉันเองก็ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาด”
“ถ้าคุณเอลลี่้าอะไรบอกผมมาได้เลยนะครับ”
“ไม่ค่ะๆ ฉันยินดีเต็มใจที่จะช่วยโดยไม่หวังตอบหรอกคะ ยังไงก็ขอให้โชคดีนะคะ”
“ขอบคุณอีกครั้งครับ”
บทสนทนาบนรถ - - -
“ส่งคนมาดูแลเธอส่ะ ค่อยติดตามเธอทุกย่างก้าว”
“ครับนาย”
2 สัปดาห์ผ่านไป - - -
ร่างบางยืนนิ่งครู่หนึ่งที่หน้าตึกสูงใหญ่ ที่มีชื่อเสียงในตอนนี้ทั้งยังติดประกาศรับสมัครผู้ช่วยตำแหน่งเลขาท่านประธาน และแน่นอนว่าผู้คนต่างแห่กันมาสมัครมากหน้าหลายตา สายมองมาที่ร่างบางว่าด้วยเื่หุ่นดีของเอลลี่ที่เธอสมบูรณ์แบบมาเต็มๆ
“เชิญคนต่อไปครับ”
เอลลี่มองสาวแซ่บที่แต่งตัวจัดเต็มอย่างกับจะไปผับ ที่หล่อนเพิ่งเข้าไปสัมภารณ์ได้ไม่นานนัก ก็เดินออกมาด้วยสีหน้าอารมณ์ที่ไม่พอใจเป็อย่างมาก
เวาลผ่านไป 2 ชั่วโมงกว่า - - -
มีผู้คนมากมายออกมาจากห้องสัมภารณ์ด้วยอารมณ์ดีใจบ้าง บางคนก็ออกมามีสีหน้าไม่พอใจ “เห้ออ ตอนไหนจะถึงคิวฉันล่ะเนี้ย ตื่นเต้น ชะมัด…”
“เชิญคุณนภัสสร ด้านในครับ”
เท้าสวยย่างเก้าเข้ามาในห้องสัมภารณ์ที่เย็นเฉียบ
“สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อเอลลี่ค่ะ”
เกิดความเงียบในห้องระยะชั่วครู่นึ่ง ทำให้ร่างบางได้แต่ยืนตาแป๋ว รอคำถามจากผู้ที่นั่งหันหลังบนเก้าอี้ดำหรูตัวใหญ่สมฐานะตำแหน่ง ก่อนสักพักจะหันกลับมาถามร่างบาง
“อายุเท่าไหร่”
ร่างบางยืนใเมื่อรู้ว่าคนที่นั่งเก้าหันกลับมานั้นคือคนที่ซื้อตัวเธอและคนที่เธอช่วยเอาไว้ได้ไม่นานมานี้ เป็ถึงท่านประธานบริษัท
“อายุ 24 ปีค่ะ”
“อืม….ทำไมถึงอยากมาทำงานที่นี้ละ”
“คือฉันอยากใช้ความสามารถที่มีเพื่อมาเรียนรู้รับสิ่งใหม่ๆค่ะ”
“ดี….แล้วทำไมเลิกขายดอกไม้ล่ะ”
ร่างบางถึงกับเอ๊ะใจว่า ทำไมเขาถึงรู้ว่าเธอเคยเปิดร้านขายดอกไม้ แถมมันยังเป็เื่ธุระกิจส่วนตัวของเธออีกด้วย
“เอิ่มมฉันคิดว่า่นี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ จึงอยากจะปิดกิจการไปก่อน”
“งั้น ฉันรับเธอเข้าทำงานเลย พรุ่งนี้จะเริ่มสอนงานให้เธอเอง”
ร่างบางยืน งง ทั้งในใจก็มีความรู้สึกดีใจ ทั้งคำถามใจในมากมาย พร้อมกัน
“เห้อออ…ช่างเถอะพรุ่งนี้ก็ได้เริ่มงานแล้ว ถึงจะกะทันหันไปหน่อย ก็ดีเหมือนกัน แต่จะว่าไปสัมภารณ์งานมันง่ายขนาดนี้ล่ะ” ร่างบางงุ้นคิดเื่ราววันนี้อีกครั้ง
“ทำไมฉันได้คำถามง่ายๆอย่างกับเด็กปลอกกล้วยส่ะงั้น บริษัททั้งมีชื่อเสียงขนาดนี้นะ”
ร่างบางนั่งเม่อลอยในร้านอาหารแห่งหนึ่งในขณะที่ท้องฟ้ามีเมฆครึ้มรวมตัวทำท่าที่จะตกลงมา จนในที่สุดก็ ลงหยดลงมาจนหนักขึ้นเรื่อยๆ
“ซวยแล้วไง ทีนี้ฉันจะกลับยังไงเนี้ย ร่มก็ไม่ได้เอามาส่ะด้วย”
บทสนทนาในรถหรู - - -
“มึงจอดก่อน”
“มีอะไรหรือป่าวครับนาย”
“อืม….เดี๋ยวกุมา มึงจอดตรงข้างร้านนี้แหละ”
ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง - - -
กริ๊งง..เสียงของผู้เข้ามาใหม่ที่เดินเข้าในร้าน ที่ร่างบางนั่งหันหลังไม่สนใจสักนิด
“อ้ะแฮ่ม….ขอนั่งด้วยสิ”
อีพี่จะทำอะไรน้องน่าาา
ขอบคุณที่ติดตามและรอค่อยนะคะ
201
![[นิยายแปล] I Am Fated Villain ยึดครองใต้หล้าด้วยระบบมารร้ายแห่งโชคชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1758873761_78716960.webp)
