กัญญาภัคส่ายหน้า เขากล้าพูดได้ยังไงว่าขอเท่านี้ก่อนนี่มันมากไปสำหรับเธอ “เื่จดทะเบียนรับน้ำใสเป็ลูกฉันตกลงค่ะแต่เื่นามสกุลฉันคิดว่าใช้เลิศรพีของฉันก็ได้เหมือนกันถ้าเกิดใช้นามสกุลของคุณน้ำใสคงถูกตั้งคำถามเยอะ ฉันไม่อยากตอบคำถามที่จะตามมา”
“คุณจะตอบยากอะไรก็บอกไปว่าผมเป็พ่อน้ำใสหรือคุณจะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของผมด้วยอีกคนก็ได้นะผมไม่ติด”
“คุณเอาเข็มจิราไปไว้ไหนล่ะคะ”
คณินยกยิ้มสีหน้าบอกว่าเขาสนใจคำพูดเธอ “นี่อย่าบอกว่าคุณก็ตามสืบเื่ผมสนใจผมเหมือนกันใช่ไหม” คณินยิ้มดวงตาพราวระยับแล้วจ้องหน้าสวยๆของแม่น้ำใสไม่วางตา เธอสวยเซ็กซี่แม้จะอยู่ในชุดทำงานรัดกุมยิ่งเห็นเรียวปากแดงสดก็ทำให้นึกถึงคืนนั้นที่เขาได้ขยี้กลีบปากอิ่มของเธอจนบวมเจ่อดูดชิมทุกความหวานละมุนมาเป็ของตัวเอง
เธอร้อนแรงตอบสนองเขาได้ทุกท่วงท่าไม่ว่าจะตักตวงจากเธอนานแค่ไหน เธอไม่มีอิดออด พร้อมจะมีความสุขไปพร้อมกับเขา
“คุณคณิน”
“มีอะไรครับ” คณินเลิกคิ้วถาม
“ฉันเรียกคุณตั้งนานแล้วคุณไม่ได้ยินมัวคิดอะไรอยู่ไม่ทราบคะ”
“อยากรู้จริงเหรอผมคิดถึงเื่ของเรา เื่คืนนั้น นี่คุณ ถ้าเครียดอีกก็บอกผมได้นะ ผมยินดีจะทำให้คุณหายเครียด”
“ฉันไม่ขอใช้บริการอีกแล้วเข็ด” เธอเชิดคางว่าเขา แม้จะอายไม่น้อยที่เขายกเื่คืนนั้นมาพูดอีก “ฉันสรุปให้เลยนะคะคุณจะจดทะเบียนรับน้ำใสเป็ลูก ฉันตกลง ไม่ติดขัดอะไรแต่เื่นามสกุลฉันยังไม่ตกลง ส่วนเื่จดทะเบียนรับเป็ลูก คุณก็ส่งทนายของคุณมาคุยกับทนายฉันได้เลยค่ะยังไงก็ช่วยรบกวนแจ้งล่วงหน้านะคะ ฉันจะได้เคลียร์งานรอ”
กัญญาภัคเห็นว่าเขาเงียบไม่ตอบอะไรก็นึกว่าเขาตกลงตามที่เธอเสนอและไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อ ร่างเพรียวระหงลุกขึ้นเดินออกไปที่ประตู
“เชิญกลับได้แล้วค่ะ”
“เดี๋ยวก่อน” เขาเดินตามมาแล้วจับมือเรียวเล็กขาวผ่องไว้
กัญญาภัคดึงมือกลับแต่ถูกเขารั้งเข้าหาคณินกักเธอไว้ด้วยท่อนแขนกำยำ แล้วประสานสายตานิ่งๆ
“ผมจะให้เงินค่าเลี้ยงดูน้ำใสเดือนละสองแสนแล้วเื่จดทะเบียนรับน้ำใสเป็ลูกผมจะปรึกษาทนายแล้วนัดวันมาอีกทีอีกอย่างผมไม่ชอบให้คุณทำท่าเหมือนเราเป็คนแปลกหน้าทั้งที่เราเป็พ่อแม่ของน้ำใสต่อไปเราต้องคุยกันอีกหลายเื่ จนน้ำใสโตนั่นแหละเราควรต้องปรับจูนเข้าหากันให้มาก”
“คุณมาถึงก็สั่งนู่นนี่ทำเหมือนเป็พ่อฉันอย่างนั้นแหละ” กัญญาภัคว่าอย่างดื้อดึง ตาสวยๆ วาววับนั่นทำให้คณินทั้งขำทั้งฉุน
“งั้นผมจะทำให้คุณจำให้แม่นว่าผมไม่ใช่พ่อของคุณแต่ผมเป็พ่อน้ำใส”
คณินบอกแล้วก้มลงแนบปากหยักร้อนของตัวเองเข้ากับปากนุ่มสีแดงสดของกัญญาภัคอย่างห้ามใจไม่อยู่สิ่งที่เขาทำลงไปไม่มีเหตุผลดีๆ มาสนับสนุนสักนิด นอกจากความรู้สึกล้วนๆ เขาชอบเธอ
หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงสองมือดันร่างแกร่งออกแต่ถูกคณินยึดไว้ด้วยมือที่แข็งแรงกว่าจากนั้นเขาก็เพิ่มความดุดันลงกับปากอิ่ม ดันเธอจนชิดประตู สอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานที่เผยอออกเพราะมึนงงคณินสอดลิ้นชิมความหวาน ท่อนขาล่างดุนดันแยกขาอ่อนของคนตัวนุ่มหอมให้แยกกว้างแล้วทาบทับกักตัวเธอไว้ไม่ให้พยศได้อีก
“อื้อ”กัญญาภัคโกรธที่ถูกจูบอย่างดิบเถื่อนแต่เมื่อเขาผ่อนปรนลง หลงเหลือแต่ความนุ่มนวลมือไม้ที่จะทุบเขาก็คล้ายจะอ่อนลงเหมือนช็อกโกแลตเหลว เขาจูบเก่ง ช่ำชองทำเอาเธอหัวหมุน เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ภาพของเข็มจิราที่ควงคู่มากับเขาก็โผล่วาบเข้ามาแทนความรู้สึกหลงใหลอันตรธานหายไป สองมือเล็กผลักเขาออกแต่ก็ยังไม่สำเร็จอยู่ดี
“ปล่อยฉันนะ”
คณินยอมผละออกมาเองเมื่อเห็นว่าหญิงสาวต่อต้านเขาใบหน้าหล่อคมมองคนดื้อด้วยสายตาหลากหลาย ทำไมเขาถึงได้รู้สึกว้าวุ่นแบบนี้ ขณะที่กัญญาภัคแหวใส่
“คนทุเรศ”
“เมื่อกี้ที่จูบไปเป็การเตือนความจำว่าอย่าปากจัดใส่ผมอีกเพราะมันไม่น่ารัก เรามีลูกสาว ผมไม่อยากให้ติดนิสัยปากร้ายแบบคุณ”
17K
