เพื่อไม่ให้น่าสงสัยมากกว่านี้ ฉันกับเมย์เลยรีบกลับเขาไปในห้องด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม เมื่อรู้ว่าเเม่ของหยางหลิวคือเมย์ ที่นี้ฉันก็ไม่ต้องห่วงหยางหลิวมากเเล้ว
“หยางหลิวเขยิบเข้าไปหน่อยได้ไหมจ๊ะ”
“ขะ ขอรับ”
ฉันให้หยางหลิวไปนั่งใกล้ชิดกับเมย์ เเล้วฉันก็นั่งที่เเทนหยางหลิวเเทนเพราะงั้นตอนนี้หยางหลิวจะนั่งตรงกลางระหว่างฉันกับเมย์
ยังไงๆหยางหลิวก็พึ่งอายุ 5 ขวบถึงจะสามารถจำอะไรได้เเล้วก็เถอะ เเต่ก็ยัง้าความรักอยู่ ไม่ต้องห่วงนะหยางหลิวฉันกับเมย์เป็พวกรักเด็ก(ดี)เป็ทุนเดิมอยู่แล้ว
ถึงฉันจะไม่เเน่ใจว่าจะให้เมย์มันเป็เเม่ที่ดีได้รึเปล่านะ เพราะเมย์เเละฉันก็ไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน ถึงฉันจะมีน้องชายเเต่ก็เลี้ยงตามภาษาพี่น้องอะ
เเต่นี้คือเเม่กับลูกไม่เเน่ใจว่าจะทำได้ดีรึเปล่า ยังไงซะอันดับหนึ่งคือการมอบความรักให้หยางหลิวเต็มที่ ส่วนเื่อื่นๆค่อยคิด
หยางหลิวได้จับเสื้อของฉัน ฉันเลยหันไปมองอยางหลิวเเล้วยิ้มน้อยๆให้ เป็เชิงไม่เป็ไรหรอก
เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ฉันก็ชวนทั้งเมย์เเละหยางหลิวคุยกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ให้ดีขึ้น จนกระทั่งมีเเขกคนใหม่เข้ามา เป็ผู้หญิงอายุน่าจะ 15-16 ปีใส่ชุดของชนเผ่า
“โอ้ว มาเเล้วหรือลูกรัก”
เป็หัวหน้าชนเผ่าได้พูดขึ้น หญิงสาวคนที่เข้ามาใหม่ได้พยักหน้าเเละเดินตรงไปยังที่นั่งข้างหัวหน้าเผ่า เเถมส่งสายตาหาหลางอ๋องเเบบจะจับมาทำผัวให้ได้ด้วย
โห้ เเรงดี เเต่ขอโทษด้วยนะจ๊ะหลางอ๋องเขาไม่ได้สนใจที่จะมีภรรยาทั้งเเต่เเรกเเล้วเขาสนใจเเต่การทำาอย่างเดียวขนาดนางเอกพยายามเข้าหาก็ยังได้เเค่คนที่มีประโยชน์ในสายตาหลางอ๋องเท่านั้นเลย เเล้วบ้านๆอย่างพวกเราจะทำอะไรได้
“เอาละ ลูกสาวข้ามาเเล้วเรามาทำข้อตกลงกันเถอะท่านเเม่ทัพ”
“ว่ามาเลย” หลางอ๋องกล่าว
โอ้ว ในที่สุดก็ถึงเวลาทำข้อตกลงสักที อยากบอกนะที่ไม่ยอมทำข้อตกลงเพราะรอลูกสาวหัวหน้าชนเผ่าอย่างเดียวอะ
“ข้าอยากทำข้อตกลง ถึงพวกข้าจะพ่ายเเพ้เเต่ก็ไม่ขอที่จะเป็ทาสให้ใครเลยอยากให้ท่านให้คำมั่นเื่การไม่ให้เผ่าพวกข้าเป็ทาสของพวกท่านเเละพวกข้าจะยอมให้ความร่วมมือเเละพวกท่านสามารถใช้ทางลับที่พวกข้าใช้กันได้อยากเต็มที่”
“ข้าจะรู้ได้ไงว่าพวกเ้าจะซื่อสัตย์ต่อข้า”
“ในปฏิบัติธรรมเนียมของพวกท่านคือการร่างฉบับข้อตกลงระหว่างกันใช่หรือไม่”
“ใช่”
“เพราะงั้นพวกข้าก็จะข้อทำร่างฉบับข้อตกลงตามธรรมเนียมของพวกท่าน เเละเพื่อให้ท่านเเม่ทัพเห็นว่าพวกข้านั้นซื่อสัตย์ต่อท่านจริงๆ ข้าขอยกลูกสาวให้ท่านเเม่ทัพเป็การเเสดงความจริงใจของข้า”
เดี๋ยวๆอย่างงี้ก็ได้หรอ ขอโทษนะคะดิฉันคิดว่าคุณไม่อยากเชื่อมอะไรทั้งนั้นเเหละค่ะ คุณคงอยากให้ลูกสาวคุณมาเป็ไส้ศึกในฐานทัพหรือไม่ก็ลูกสาวคุณอยากได้หลางอ๋อง
“ข้าไม่้าลูกสาวของท่านข้าเเค่้าใช้เส้นทางของท่านเพราะงั้นเเค่ร่างฉบับข้อตกลงของพวกเราก็พอ”
อุ้ย สมเเล้วที่เป็หลางอ๋องปฏิเสธเเบบไร้เยื่อใยดี
“ไม่ได้ๆข้าอยากให้เห็นถึงความจริงใจของข้า ข้าอยากให้ชนเผ่าของข้ากับเเคว้นของพวกท่านเป็มิตรที่ดีต่อกันเพราะยังไงๆพวกเราก็จะร่วมมือกันกำจัดศัตรู”
เอิ่ม เขาพูดอะไรของเขาอะ ไม่ใช่ว่าพวกเราชนะมิใช่รึตอนเเรกก็ไม่คิดจะญาติดีด้วยอยู่เเล้วนิ จะมาเเถๆเหมือนว่ามาเชื่อมสัมพันธ์เฉยๆได้ไง
เอาจริงๆนะ หลางอ๋องถือว่าใจดีนะนิปกติคนเเพ้เเทบจะไม่มีสิทธิต่อรองอะไรได้เลย เเต่นี้หลางอ๋องยังให้มาพูดคุยต่อรองกันได้นะ เเล้วไหนพูดจาโง่ๆเเบบนี้ละ
“เเค่พวกท่านร่างฉบับข้อตกลงเเค่นั้นก็พอเเล้ว” หลางอ๋องก็ยังคงปฏิเสธอย่างใจเย็น
“อะ หรือว่าท่านเเม่ทัพไม่พอใจลูกสาวของข้า ไม่เป็ไรๆข้ายังเหลือลูกสาวอีก 4 คนเชิญท่านเลือกไปได้เลย”
โห้ ยังจะพยายามยัดลูกสาวตัวเองอีกเนอะ จะให้ฉันว่ามันก็ไม่ได้หรอกนะเพราะยุคนี้มันไม่ใช่ยุคที่ฉันเคยอยู่
การที่จะขายลูกหลานเเบบนี้มันเป็ปกติของยุคนี้อยู่เเล้ว ฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เก่งกาจอะไรคงจะเปลี่ยนเเปลงกฎหมายหรือช่วยไม่ได้หมดหรอกนะ
“ข้าไม่ต้องภรรยา”
หลางอ๋องปฏิเสธขนาดนี้เเล้วจะทำไงดีคะ คุณหัวหน้าชนเผ่า
“เเต่ข้าอยากเเสดงความจริงใจต่อพวกท่านจริงๆ”
“ใช่เ้าค่ะ ท่านเเม่ทัพข้าจะปรนนิบัติอย่างดีเลยเ้าค่ะ”
ว้าว เธอช่างร้อนเเรง เเต่ดูเหมือนหลางอ๋องจะเริ่มจะไม่เล่นด้วยเเล้ว
“คะ คือที่ข้าอยากให้ลูกสาวข้าได้เเต่งงานกับท่านเเม่ทัพเพื่อที่จะเชื่อมสัมพันธไมตรีต่อกันเพราะคนในชนเผ่าข้าบางคนยังไม่ยอมรับเื่นี้ ข้าเลยคิดว่าการเเต่งงานของพวกเราจะทำให้การเชื่อมสัมพันธ์นั้นดีขึ้น”
อืมเหตุผลน่าเชื่อถือดีเเต่การเเค่เเต่งงานอย่างเดียวมันช่วยอะไรไม่ได้มากหรอกนะสุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับบุคคลอยู่ดี
“งะ งั้นเอาเเบบนี้ดีไหมท่านเเม่ทัพ เเค่ให้คนของท่านมาเเต่งงานกับลูกสาวข้าเเทน”
ยัง ยังจะพยายามฉันเห็นว่าเื่นี้มันค่อนข้างที่จะไร้สาระเลยเลิกที่สนใจเเล้วไปกระซิบกระซาบกับเมย์เเทน
“รู้มะคนที่จะได้เเต่งงานกับสาวเผ่านั้นอะคือผัวเธอ”
“อีดอกอย่ามากูไม่อยากวุ่นวาย”
“เธอก็คงต้องทำอะไรสักอย่าง เพราะในนิยายมันบอกแบบนั้น”
“หึ กูจะทำอะไรได้ละ เเม่งปัญหาที่ร่างนี้สร้างไว้เล่นเอากูใช้ชีวิตลำบากเลย เฮงซวย”
“อีดอก หยางหลิวอยู่ใกล้ๆอย่าพูดคำหยาบ”
“เเต่อีดอกพูดได้เนี่ยนะ”
“ก็อีดอกมันยังไม่มีในยุคนี้นิเเต่คำว่าเฮงซวยมันมีอยู่”
“สลัด”
4K
