ตอนที่ 10 มหันตภัยกลิ้งดง หลังเืนองแผ่นดิน
ดึกสงัดพรานสินสะดุ้งตื่นได้ยินเสียงเด็กทารกร้องเสียงที่คุ้นเคย
เป็ลูกชายเขาเองขยับตัวลุกขึ้นขยี้ตามองไปที่ต้นเสียง
เขาเห็นเด็กเล็กๆคลานเล่นอยู่หน้าถ้ำพรานสินหยิบปืนคาร์บินเอ็มสองลุกขึ้น
เดินไปหาเด็กที่เห็นมองดู!? เป็ลูกชายวัยหนึ่งขวบของเขาชัดๆ
"หม่ำ..ๆๆๆ!!"
เด็กคลานยื่นมือมาหาให้อุ้ม! เขาอุ้มเด็กขึ้นมาเด็กทารกร้องเล่นอ้อแอ้
"อ้ารรรรรรรรร!!!"
ทันใดนั้นทารกกลับกลายเป็สัตว์มีขนกลมกลมเหมือนลูกบอล
"..?..!!!อ้าา...คุณพระช่วย!!!"
หน้ามันเหมือนหญิงแก่ๆอายุสักร้อยปีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว
เนื้อหนังเหี่ยวย่นอ้าปากหัวเราะเสียงแหลมเล็กฟันไม่มีสักซี่
"เคี๊ยกๆๆๆๆ...!!!"
มันตวัดลิ้นยาวใหญ่ที่ปลายลิ้นแหลมเล็ก มีฟันซี่เล็กๆเหมือนปลิง
!!ควับ...!!
ปลายลิ้นของสัตว์ร้ายมันพุ่งฉก เข้าที่ลำคอของพรานสินทันที
!!ชวบ!!!
!!!!เปรี้ยงเปรี้ยง!!!!
เสียงปืนลูกซองแฝดของจ่าดำดังกัมปนาททั่วทั้งถ้ำ
สัตว์ร้ายที่อุ่มอยู่ในมือพรานสิน แตกกระจายเืนองเปื้อนไปทั่วถ้ำ
"อ๊ากกกกกกก...!!?"
แต่ที่แปลกใจเืของมันเป็สีเงิน เหมือนธาตุปรอทสีเงิน
'!!?!!'
ค่อยๆรวมตัวกันไหลซึมหายไปในใต้ดิน
!!!ซู่วววว!!!
พรานสินตะลึงสติคืนกลับมาเขาผวาถอยหลัง
กลับเข้าถ้ำเสียวที่ลำคอเย็นวูบ
"อ้าาาา!!?!!"
เขื่อนเพชรมายืนอยู่ข้างหลังั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
จ่าดำกระชับปืนไว้ในมือแน่น
!!ตึง..ๆ..ๆ.!!!
"นายครับมันเป็ตัวอะไร!!!?"
เขื่อนเพชรตอบด้วยสีหน้ากังวล
!?!
"มันเรียกว่ากลิ้งดง พวกนี้มันมีแต่หัว
เป็ผีสัตว์โบราณชนิดหนึ่งที่ไม่มีแขนขา
ไม่มีฟันเป็ผีครึ่งสัตว์ ใช้ลิ้นดูดเืเป็อาหาร
ธรรมดามันจะไม่น่ากลัว ถ้าอยู่ตัวเดียว
แต่ตอนนี้เราถูกมันล้อมแล้ว!!!"
ตึง ๆๆๆ
เขื่อนเพชรก้าวออกจากถ้ำ
"เราอยู่ในถ้ำเป็จุดอับเราต้องฝ่ามันออกไป
ไม่งั้นเราทั้งสามอาจจเป็อาหารมันแน่!!!"
จ่าดำและพรานสินเดินตามหลังเขื่อนเพชรติดๆ
กระชับอาวุธไว้ในมือแน่น พรานสินล้วงเอาแมกกาซีนปืนคาร์บิน
ออกมาคาบไว้ในปากจ่า ดำล้วงกล่องะุลูกซอง
แล้วยัดะุแต่ละนัดเข้าไปง่ามมือ แต่ละนิ้วของตน
!!!แก๊กก..ๆ..ๆ..ๆ!!
ปากคาบไว้อีกลูกหนึ่ง หายใจลึกลึกแล้วเดินตามหลังนายไป
!!หือ..?!
เขื่อนเพชรหยุดชะงักตรงปากถ้ำมือกำมีดลืมงอไว้แน่น
สายตาทั้งสามคู่มองไปในเงามืด!
น่าขนลุกขนชันเมื่อเห็นดวงตานับร้อยดวงรอบตัวพวกเขา
สะท้อนแสงวาววับสีแดงฉาน
!!!คว้าบ!!?
เขื่อนเพชรเงยหน้ามองที่คบไม้ใหญ่เห็นดวงตากลมโต
ส่องประกายลงมาเป็สีเืแดงฉาน ดุจเปลวเพลิง
ตัวของมันมีแต่หัว กลมโตประมาณโอ่งั
!!!เกี๊ยก!!!!!!เกี๊ยก!!!!!!เกี๊ยก!!!ๆๆๆๆ
มันอ่าปากกว้าง ส่งเสียงร้องคำราม หวีดหวิวโหยหวนอย่างเจ็บแค้น
พวกกลิ้งดงทั้งหลาย กลิ้งลงมาเข้าหาชายทั้งสามทันที
มันมากมายเหลือคณานับ เรียกว่าเป็ฝูงฝูง ก็ว่าได้
"พวกเราหันหลังเข้าหากัน เราต้องสู้มัน!
พวกมันล้อมเราไว้ ไม่สามารถหนีไปทางไหนได้!!!"
ทันใดนั้นมีดลืมงอของเขื่อนเพชรก็เปล่งแสงเป็สีปีกแมงทับ
ด้วยฤทธาธาตุศักดิ์สิทธิ์ของนางพญาเหล็กไหล
บวกกับมหานิลแก้วดำ ร่างกำยำของเขื่อนเพชรกำมีดลืมงอตวัดออกไป
!!!ฉับ!!!ฉับ...ฉับ...!!!
เขายืนจังก้า ต้านกลิ้งดงอย่างห้าวหาญ
เสียงมีดฟาดฟันกลิ้งดงเป็พัลวัน เสียงร้องโหยหวน
!!!ย้ากกก!!!ย้ากกก!!แฮร!!เคี๊ยก.!!!.โฮก !!!อุ๊ก!!
ก้องกังวาลสับสนไปทั่วป่าเสียง
ปืนลูกซองดังเป็ระยะระยะหัวกลิ้งดงแตกกระจาย
!!!พลั่ก!!!!เปรี้ยง!!!!....พลั่กเปรี้ยง!!!!!..อ๊ากๆๆ..ๆๆ!!
หัวกลิ้งดงกลิ้งพุ่งเข้าใส่ทั้งสาม
อย่างกับว่าจะไม่มีวันจบสิ้นเสียงปืนคาร์บิน
!!เปรี้ยง!!เปรี้ยง!!เปรี้ยงๆๆๆๆๆ!!
เสียงปืนดังเป็ชุดๆ สนั่นทั่วป่า
เท้าของเขื่อนเพชรเหยียบลงบนหัวกลิ้งดง
เหยียบแหลกเืนองเต็มพื้น
!!พลั่กๆ..ๆ..ๆ..ๆ..ๆ!!!
จ่าดำมือยิงปื นตีนเตะหัวกลิ้งดงกระจัดกระจายไป
!!พลั่ก!!
"ระวังหลังให้กัน มันกลิ้งลงมามากมายเกินไป!!!"
เขื่อนเพชรชะงักพูดสั่ง!
กลิ้งดงตัวหนึ่งะโกัดต้นแขนของเขา
!!หมับ!!?"อ๊ากกก?!!"
เขาสะบัดมันกระเด็นไป แค่ชะงักเพียงวูบเดียว
กลิ้งดงนับสิบตัวพุ่งทะยานงับ
ฉกกัดด้วยปลายลิ้นเนื้อหลุดเป็หวินหวิน
เืกระจายเต็มหน้าอก และท่อนแขน
ฉึกๆๆๆ!!
"เฮอะๆ!!"
จ่าดำก็มีสภาพไม่ต่างกันล้มลุกคลุกคลาน
ลุกขึ้นใช้ด้ามปืนกระแทกหัวกลิ้งดงแตกกระเด็นไปมา
ด้วยอิทธิฤทธิ์ของช้องหมูป่า ทำให้คมเขี้ยวปลายลิ้นของกลิ้งดง
ไม่สามารถได้ดื่มเืจากิั
แต่มันก็ทำให้จ่าดำหมดเรี่ยวแรง
แทบจะยืนไม่ไหวจากการรุมโจมตีของพวกมัน
!!!แค่ก!!!!!!แค่ก!!!
พรานสินยิงจนะุหมด คว้าดาบที่สะพายหลัง
ฟาดฟันกับหัวอุบาทเืโทรมกาย
!!ขวับ.!!.ฉับๆๆ!!
เขากายสภาพแย่กว่าทุกคน เนื้อหนังฉีกขาดเป็หวิ่นๆ
เจาะเป็รูๆทั่วตัวเช่นกัน! ทั้งสามสู้ล้มลุกคลุกคลาน
กำลังแทบเหือดหาย มีเพียงผู้เดียวที่ใช้มีดลืมงอตวัด!
ฉวัดเฉวียนฟาดฟันกลิ้งดง กระเด็นกระดอนไปผ่าออกเป็เสี่ยงเสี่ยง เหมือนลูกแตงโม
จ่าดำและพรานสินสองแขนล้าแทบจะยกไม่ไหว
ยังดีได้เ้านายยืนปักหลักเป็โล่ป้องกัน
ทั้งสามยืนหยัดต่อสู้กับมันในวงล้อม
ไม่สามารถขยับไปทางใดได้นานแสนนาน
ในความรู้สึกคนทั้งสามแสงอรุณรุ่งสาดส่องเข้ามาในป่าดงดิบ
แสงพระอาทิตย์ส่งเข้ามาในบริเวณการต่อสู้ของคนกับกลิ้งดง
เห็นเืของคนและสัตว์ผีร้ายกระจายนองพื้นเต็มไปหมด
มองลงมาแต่ไกลเห็นแสงสีปีกแมลงทับ ฉวัดเฉวียนฟาดฟัน
!!! แฮร!!เคิ๊ยกๆ !!อุ๊ก!!!....."แค่ก..!!แค่ก !!!"
!!!ควับๆๆๆ!!!ครับ!!
ลูกกลมกลมมีขนกระจัดกระจายไปทั่ว
แม้แสงดวงอาทิตย์ก็ไม่อาจจะขับไล่พวกผีสัตว์ร้ายไปได้!
แต่น่าอัศจรรย์ใจเมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาสู่ป่าดงดิบนี้
ฟ้าก็เริ่มตั้งเค้าเมฆฝนดำครึ้มขึ้นมา!
เสียงฟ้าคะนองเลื่อนลั่นฝนเริ่มตกลงมาปอยปอย และหนักเสียงฟ้าร้องสนั่น
"ซ่าาาาา!! เปรี้ยงงงงงงงงง!! เปรี้ยงๆๆๆๆ!! คลึนนนนนนๆๆๆ!!
เสียงร้องโหยหวนกลิ้งดงทั้งหลายเซ็งแซ่
บางตัวมุดดินซ่อนกาย บางตัวพุ่งทะยานเข้าป่า
หายลับตาไปอย่างรวดเร็ว
ขวับๆๆ...!!!
เหมือนมันกลัวเปียกฝนหรือมันกลัวสายฟ้าฟาดก็ไม่อาจรู้ได้
่เวลาฝนตกเพียงอึดใจเดียว พวกกลิ้งดงทั้งหลาย
ร้องเซ็งแซ่อย่าหวาดกลัวหายลับตาไปเกือบหมด
เหลือไว้แต่จ่าฝูงตัวใหญ่ยืนตระหง่านใต้ร่มไม้
กับลูกสมุนหรือคู่ของมันอีกสองตัว
มันเงยหน้าขึ้นกู่ร้องเหยียดยาวเยือกเย็นทั่วทั้งป่า
"เคี๊ยกกกกกกกกกก!!..โฮ๊กกกกกกกกก! เครี๊รรรยกกกกก"
เขื่อนเพชระโบอกทั้งสอง
"พญากลิ้งดงมันเล่นงานเราแล้ว!!!ระวังตัวให้ดี"
สิ้นเสียงกลิ้งดงทั้งสามก็พุ่งทะยานม้วนตัวกับพื้นเข้าหาเขื่อนเพชรทันที
ตู้บบบตู้บบบบ.....ตู้บๆๆๆๆๆๆ
ลิ้นของมันตวัดออกมาฉกออกมาเหมือนงูเหลือมขนาดใหญ่
!!ควัาบ!!
หมายจะกลืนกินหัวของr;dเขาทั้งสามในคำเดียว
จ่าดำและพรานสินหงายผงะถอยหลังอย่างลืมตัว
!!อ๊าก!!!
เขื่อนเพชรทะยานเข้าหาหัวทั้งสามกำมีดลืมงอไว้ในมือ
แสงมีดเป็ประกายสีปีกแมลงทับ!
ตวัดฟันลิ้นของกลิ้งดงตัวแรกขาดกระเด็นไป
"อร้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา"
**!!โครม!!**
มันร้องโหยหวนแสบแก้วหูเตลิดไป กระแทกต้นไม้แน่นิ่ง
เืไหลทะลักเป็สีเงิน ละลายลงดินไป
ร่างเขื่อนเพชรไม่ลดละ
ใช้เท้าตวัดเตะเข้าตัวหัวกลิ้งดงด้านซ้ายดังสนั่น
!!กึ้ดดดดด!!
พญากลิ้งดงตัวสุดท้ายะโงับ ท่อนล่างเขื่อนเพชรด้วยเหงือกที่ไม่มีฟัน กลืนเข้าไปถึงเอว
เขื่อนเพชรจ้วงแทงด้วยมีดลืมงอเข้าเบ้าตาด้านซ้ายของมันอย่างจัง!
มันอ้าปากคายเขื่อนเพชรออกร้องด้วยความเ็ป
**!!!กึก!!!สวบ!!!
"อ้าาาาาาาาาาาาาา!!!!"**
เขื่อนเพชรรู้สึกว่าลำคอ ถูกตวาดพันด้วยลิ้นของกลิ้งดงอีกตัว!
กระชากลอยขึ้นกลางอากาศ
**!!!เอ๊ะ...?!!**
ตัวเขื่อนเพชร ถูกฟาดเข้ากับต้นไม้เสียงสนั่น
!!ตุ๊บ!!โครม!!!
จ่าดำพรุ่งทะยานเข้าหากลิ้งดง ที่ฟาดเ้านายกระเด็นไป
!!ควับ!!
กลิ้งดงหมุนหัวเป็ลูกข่างพุ่งเข้าหาจ่าดำอย่างรวดเร็ว
จ่าดำวิ่งแฉลบหลบหลีกกลิ้งดงถอย
หลังมือขวากำะเิน้อยหน่ามือ
ซ้ายดึงสลักออกขว้างเข้าไปในปากกลิ้งดงอย่างรวดเร็ว
พร้อมพุ่งเข้าแอบบังต้นไม้ใหญ่
!!สวบ!!
"หลบเร็วนาย!!!"
เขื่อนเพชรกับพรานสินกลิ้งตัวหลบหลังต้นไม้
**!!!!!ตูน!!!!**
ตูนเสียงะเิสนั่นหัวกลิ้งดงแตกกระจายไป
เืมันหยดเป็สีเงินไหลลงดินหายไป!
พญากลิ้งดงโดนแรงะเิกระเด็นไปอีกด้าน
มันร้องอย่างโหยหวนเจ็บแค้นหมุนหัวเป็ลูกข่าง
กลิ้งเข้าหาเขื่อนเพชรตาข้างเดียวแดงฉาน
!!!ควัาบบบบ!!!
ตวัดปลายลิ้นที่ยาวใหญ่ปานงูเหลือมพุ่งฉก หมายจะกัดคอเขื่อนเพชรให้ขาดในคำเดียว
เขื่อนเพชรถีบเท้าทะยานพุ่งขึ้น คว้ากิ่งไม้ที่อยู่เหนือหัว หลบกลิ้งดงได้อย่างหวุดหวิด
เขาโหนกิ่งไม้ม้วนตัวกลับหลังตีลังกาเป็วงกลม มือจับด้ามมีดลืมงอกลั้นใจแทง
!!ชร๊วบ!!
ลงบนหน้าผากพญากลิ้งดงเสียงสนั่น เขาคำรามขึ้นสุดเสียง
"จงคืนสู่สุคติ!!!"
"เคี๊ยกกกกกกกกกกกกกก!! อ้าาาาาาาาาาาาาา~"
ร่างกลิ้งดงสะดุ้งเฮือกอ้าปากร้องหวยหวน
ตาเหลือกถะหลนลิ้นตวัดพันแขนเขื่อนเพชร
!!ฉึก!!
ปลายลิ้นชูชันตั้งฉกงับลำคอของเขื่อนเพชรอย่างจัง
ลิ้นมันสั่นระริก แล้วอ่อนตกไป เืมันทะลักไหลลงพื้นดิน
เขื่อนเพชรรวบรวมจิตสมาธิ ดึงเืที่ไหลรินสีเงิน
กลับคืนเข้าสู่มีดลืมงออันศักดิ์สิทธิ์จนหมดสิ้น
"เ้านายครับมันคืออะไรครับ!!!?"
พรานสินเดินโซเซมาถามเขื่อนเพชร อย่างแปลกใจ
"มันคือธาตุศักดิ์สิทธิ์ที่คนเล่นแร่แปลธาตุรู้จักกันดี ในนามธาตุปรอท!
พญากลิ้งดงเป็ผู้อารักขาปกป้อง เป็ธาตุศักดิ์สิทธิ์ที่มีชีวิต
ลื่นไหลรวมตัวกันได้ ถ้าอยู่กับผีสัตว์ร้าย มันจะกินเื!
แต่ถ้ากำกับมันด้วยธรรมคุณอาคม ก็จะสามารถเป็ตัวประสานวัตถุธาตุศักดิ์สิทธิ์
ให้หลอมรวม เป็อาวุธเพิ่มอำนาจมหัศจรรย์ แก่ผู้ได้
มันเสียอย่างหนึ่งคือผู้ที่ตัดสินใจ มันจะต้องถูกครอบงำ!
ด้วยตัณหาราคะที่ดำมืดอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ
แต่ผมก็ยอมรับชะตากรรม เพื่อปลดปล่อยิญญาบรรพบุรุษที่ถูกจองจำไว้"
ฟิ้ว.........................!!
เสียงลมพัดฟิ้วๆ ฝนเริ่มซาลง
(((((((โปรดติดตามตอนต่อไป)))))))
1K
![[มี E-book] เมื่อข้าทะลุมิติมารับบทนางร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1736689956_99774369.webp)
