บทที่ 25 การยิง
ผู้กำกับเฉินไอและหยุดคนพวกนั้นจากการพูดจาไร้สาระ
“นี่เป็เื่ของฉัน ให้ฉันจัดการเองเถอะค่ะผู้กำกับเฉิน”
เหยียนซียิ้มอย่างอ่อนโยนและหันไปมองนักแสดงพวกนั้น “ในเมื่อเหตุผลส่วนตัวของฉันส่งผลต่อความก้าวหน้าในการทำงานของทุกคน ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะ ฉันขอโทษทุกคนอย่างใจจริงค่ะ”
ไม่อาจตำหนิทัศนคติของเธอได้จริง ๆ ท้ายที่สุดทุกคนก็เห็นข่าวทางอินเทอร์เน็ตแล้ว ถึงแม้ว่าเื่นี้จะยังไม่ชัดเจนนัก แต่ก็เป็ข้อเท็จจริงที่เถียงไม่ได้ว่าชื่อเสียงของเหยียนซีได้รับความเสียหาย ความสามารถของเธอในการยืนหยัดและรับผิดชอบทั้งหมดก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ทัศนคติของเธอ
นักแสดงเ่าั้ทั้งหมดใช้ประโยชน์จากเจียงอวี้เิ และจงใจทำให้ เหยียนซีอับอาย
เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด อีกฝ่ายก็กระอึกกระอัก “เธอแค่ขอโทษแล้วก็จบเหรอ? รู้ไหมเพราะข่าวฉาวพวกนั้น นักลงทุนหลายรายถอนทุนออกไป ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าพี่อวี้เิ นายน้อยฝานไม่ลงทุนในละครเื่นี้ต่อไปแน่”
ผู้กำกับเฉินและผู้ช่วยผู้กำกับหลายคนถึงกับอึ้งเล็กน้อย แต่สิ่งที่พวกเขาพูดนั้นเป็ความจริง
ตอนนี้ทีมงานทั้งหมดได้รับการสนับสนุนของสปอนเซอร์จากเจียงอวี้เิ หากไม่มีนักลงทุนเข้ามา จำนวนตอนของสคริปต์อาจลดลง ในกรณีนี้งานจะเสียไปมากแน่นอน
“นั่นคือถ้าฉันเป็เธอ ฉันจะลาออกอย่างแน่นอน และฉันจะไม่สร้างปัญหาให้ผู้กำกับ! น่ารำคาญจริง ๆ”
เหยียนซีไม่มีที่ว่างให้ถอย ในกรณีนี้ยิ่งการโต้เถียงรุนแรงขึ้น เธอก็ยิ่งะโลงไปในขุมนรกมากขึ้น ดังนั้นเธอจึงเลือกวิธีอื่น เธอยังคงยิ้มอย่างอ่อนโยนและมองไปยังคนที่เอ่ยประโยคนี้ “ที่เธอหมายถึง ถ้าฉันได้รับเงินลงทุน ฉันจะมีสิทธิ์เข้าร่วมการแสดงใช่ไหม?”
“ใช่...ถ้าเธอ...”
“ฉันไม่คิดจริง ๆ ว่านักแสดงมืออาชีพอย่างเธอจะพูดแบบนี้ ฉันยอมรับว่านักลงทุนในบทละครมีความสำคัญมาก แต่จะเป็ไปได้หรือไงที่คนเพียงคนเดียวจะทุ่มเงินมาที่นี่เพื่อมาเป็นักแสดง? พูดอะไรให้มีความรับผิดชอบหน่อยเถอะ”
ชั่วขณะหนึ่งทั่วทั้งสถานที่ก็เงียบสงัด
ใบหน้าของนักแสดงเ่าั้ถึงกับบิดเบี้ยวด้วยความแค้นใจและไม่สามารถปฏิเสธได้
มีเสียงปรบมือเล็กน้อยจากมุมห้อง จากนั้นทุกคนยกเว้นนักแสดงก็ปรบมือให้กับคำพูดของเหยียนซี
“ทุกคนสงสัยในตัวฉัน แต่ไม่สำคัญหรอก งานจะเริ่มในวันพรุ่งนี้ ฉันยินดีที่จะใช้ทักษะการแสดงของฉันเพื่อพิสูจน์ว่าฉันมีความสามารถที่จะยืนอยู่ที่นี่” เหยียนซีมองอีกฝ่ายอย่างมั่นใจ
“ถ้าเราบอกว่าการแสดงของเธอแย่ เธอจะออกไปจากที่นี่ไหม?” อีกฝ่ายยังคงหยิบยกข้ออ้างต่าง ๆ ขึ้นมา หากเหยียนซีอยู่ในกองถ่ายจริง ๆ เธอจะตอบโต้พวกเขาอย่างแน่นอน
“ใช่” เสียงของเหยียนซีเปลี่ยนไป “แต่ถ้าการแสดงของฉันไม่ใช่ปัญหา ฉัน้าให้เธอขอโทษฉันต่อหน้าทุกคน”
นี่คือความกล้าหาญของเหยียนซีที่จะเผชิญกับข้อสงสัยของใครก็ตาม
“ได้ ตกลงตามนี้!” นักแสดงทั้งสองขยิบตาให้กันและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
เหยียนซีหันไปหาผู้กำกับเฉินทันที "ฉันหุนหันพลันแล่นเกินไป..."
“ไม่หรอก คุณเป็ผู้ใหญ่และเด็ดเดี่ยวกว่าตอนที่ผมเจอคุณเมื่อสามปีที่แล้วอีก ผมจะรอดูการแสดงของคุณนะ เวลาของวันนี้ใกล้จะหมดแล้ว พรุ่งนี้แปดโมงเช้า งานก็จะเริ่มอย่างเป็ทางการแล้วล่ะ!”
เหยียนซีกับพี่เซี่ยมองหน้ากันและเดินไปที่โรงแรมพร้อมกับสคริปต์ เธอจะใช้เวลากับทุกฉากอย่างจริงจังและจะไม่ใจร้อนเพราะข้อสงสัยของใคร
เช้าวันรุ่งขึ้น พี่เซี่ยกลับหาชุดของเธอไม่พบ “เมื่อวานฉันใส่ไว้ที่นี่แล้วนะ!”
เหยียนซีเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวและยิ้ม “เป็ไปได้ไหมคะที่จะมีขโมยเข้ามา?”
พี่เซี่ยขมวดคิ้ว วิ่งออกไป และพบชุดที่ออกแบบโดยจูดี้ที่ดันอยู่สูงเสียดฟ้าในถังขยะตรงทางเดิน
“ไอ้เวรนั่น ฉันจะตามหาให้เจอ!”
“พี่เซี่ย” เหยียนซีคว้าเธอไว้ “ช่างมันเถอะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยเจอเื่แบบนี้มาก่อน แต่ชุดนี่น่าเสียดายนะคะ”
ในสายตาของเธอ ชุดนี้คือความรักของเจียงโม่เฉินที่มีต่อเธอ ไม่ว่าจะเป็รุ่นลิมิติดอิดิชันหรือไม่ก็ตาม
“ฉันจะหาคนมาจัดการกับมันและดูว่าจะสามารถคืนสภาพเดิมได้ไหม”
พี่เซี่ยรีบจากไป เหยียนซีเห็นว่าหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอสว่างขึ้น นั่นคือเจียงโม่เฉิน
“งานเป็ไปด้วยดีหรือเปล่า? พยากรณ์อากาศบอกว่าอากาศจะเย็นลง เพราะงั้นดูแลตัวเองด้วยนะ”
เหยียนซีขดริมฝีปากเป็รอยยิ้มและตอบว่า “ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ แต่ฉันจะจัดการมันเอง”
เธอเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าแล้วเดินไปที่สตูดิโอ
อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ ดวงตาสีเข้มของชายผู้นั้นฉายแววเ็า นิ้วของเขาแตะบนโต๊ะ “ส่งรถไปที่สตูดิโอเพื่อไปส่งอาหารกลางวัน ในนามของเหยียนซี”
“ได้ครับท่านประธานเจียง”
ประธานหนุ่มสามารถคอยอยู่นอกแผนของเธอได้ แต่เขาไม่สามารถเพิกเฉยได้ อย่างน้อยเขา้าให้คนอื่นรู้ว่าเหยียนซีไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง เื้ัเธอมีใครบางคนที่จะพร้อมจะปกป้องเธออยู่
หลังจากที่เหยียนซีแต่งหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ก็เป็เวลานานกว่าที่เจียงอวี้เิจะเข้ามา
“ขอโทษด้วยค่ะ ผู้กำกับ ฉันเพิ่งออกจากโรงพยาบาลและรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ” เธอพูดเบา ๆ พลางปิดหน้าผากให้ดูว่าเธอเหนื่อยมาก
ผู้กำกับเฉินมองไปที่การเตรียมการของวันนี้ “วันนี้ไม่มีการแสดงของเธอ กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
เจียงอวี้เิกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฉันอยากอยู่กับทุกคนน่ะค่ะ ผู้กำกับจัดการตามสบายเลยค่ะ ไม่ต้องสนใจฉัน” จากนั้นเธอก็ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ช่วยของตัวเองและนั่งลง
เหยียนซี ไม่ได้มองเธอเลย และนั่งเงียบ ๆ บนที่นั่งรอคำสั่งของผู้กำกับ
เมื่อเห็นว่าเหยียนซีสงบนิ่ง นักแสดงเ่าั้ก็หัวเราะเยาะอย่างประชดประชัน “เธอไม่ได้อ่านบทด้วยซ้ำ ไม่รู้เลยว่าจะถ่ายไม่ผ่านมากแค่ไหน”
“ฉันเดาว่าหล่อนพร้อมที่จะออกจากกองแล้วแหละ!”
…
หลังจากพูดคุยกับผู้ช่วยผู้กำกับแล้ว ผู้กำกับเฉินก็ะโออกลำโพง “ทุกคนเตรียมพร้อม ฉากแรก ฉากของจื่อเหยียนเข้ามาในคฤหาสน์”
จากนั้นเขาก็เหลือบไปที่เหยียนซี ซึ่งมาถึงตำแหน่งแล้ว “พร้อมนะ?”
เหยียนซีทำท่าทางโอเค ดวงตาของเธอนิ่งราวกับน้ำ และการแสดงออกของเธอก็เปลี่ยนไปทันทีหลังจากที่ผู้กำกับสั่งเริ่ม
เหยียนซีที่อยู่หน้ากล้องดูเหมือนจะเปลี่ยนจากตื่นเต้นเป็กังวล และขี้อายนิดหน่อย เธอเล่นเป็ในส่วนของนางรองจื่อเหยียนได้ดีมาก
เธอก้มหน้าลงและยิ้ม ยื่นมือไปปลดล็อกประตู อ้าปาก ถอยหลังสองก้าว แล้วก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง ราวกับว่าเธอรวบรวมความกล้า ขณะที่กำลังจะเคาะประตู ประตูก็กระแทกเปิดออก
เมื่อเธอเห็นภายใน เธอก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความใ
“ในอนาคตฉันต้องอยู่ที่นี่เหรอ?” ทุกสายตาของเธอแสดงออกถึงความตื่นเต้นและความสุขขณะก้าวเข้าไปในประตู
ผู้กำกับมองหน้าจอด้วยความพอใจและะโว่า “คัต จบแล้ว!”
เหยียนซีไม่ทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ หลังจากสามปีของการร่วมงานกัน ความสามารถของนักแสดงคนนี้ไม่ลดลงเลย
ทีมงานในกองพยักหน้าทีละคน และพวกเขาสามารถตีความตัวละครได้ดีหลังจากแสดงของเธอเพียงครั้งเดียว การแสดงของเหยียนซีนั้นสมบูรณ์แบบมาก จากนั้นฉากของเหยียนซีอีกสองฉากก็ถูกถ่ายทำ รวมถึงบทพูดคนเดียวที่ยาวมาก เธอใช้เพียงหนึ่งเทคเท่านั้น
ในท้ายที่สุด น้ำตาก็เต็มไปด้วยน้ำตา ซึ่งทำให้ทุกคนประหลาดใจ
ทันทีที่ผู้กำกับสั่งคัต เธอก็สามารถกลับไปสู่รูปลักษณ์ที่เงียบสงบตามปกติของเธอได้ ซึ่งเป็การแสดงที่เหมือนตามหนังสืออย่างแน่นอน
“เธอเพิ่งอ่านสคริปต์หรือเปล่า?”
“ไม่นะ ฉันไม่เห็นเธอเอาสคริปต์มาเลย เธอจำได้ทุกคำเลยเหรอ? มันวิเศษมาก!”
“ตามคาดของผู้ชนะรายการแกรนด์สแลมเลย ถ้าเธอไม่หายไป ทายสิว่าตอนนี้เธอจะเป็ดาราแบบไหน!”
ในทางกลับกัน เมื่อเจียงอวี้เิเห็นการแสดงของเธอ ก็ไม่สามารถนั่งนิ่ง ๆ ได้อีก
แต่หลังจากคิดเกี่ยวกับเื่นี้ มันก็เป็สิ่งที่ดีเช่นกันที่จะให้เหยียนซีอยู่ในทีมไปก่อน เพราะเธอจะสามารถทรมานหล่อนได้
“รอดูก่อนเถอะ คนที่สนับสนุนฉันเป็ถึงทีมงานและรวยมาก เธอมันก็เป็ได้แค่ตัวตลกที่ะโโลดเต้นไปมาเท่านั้นแหละ!”