ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

"เจอกันอีกแล้ว อีกนิดเดียวคุณก็จะชนผมอีกรอบแล้วนะ" ชายหนุ่มรูปร่างสูง ภายใต้ชุดสูทสีดำ อยู่ตรงหน้าของเธอณัชชาขมวดคิ้ว มองไปที่ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ด้วยสีหน้าที่ไม่คุ้นเคย ณัชชานึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เธอเร่งรีบเกินไปเพื่อไปหามะตูม เธอรู้สึกว่าเธอปะทะเข้ากับใครบางคน แต่ณัชชายังไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นมอง เขาก็หายไป เขาน่าจะเป็นคนคนเดียวกัน"อ่อ เมื่อเช้านี้ฉันมีธุระเร่งด่วน ไม่ทันมอง ขอโทษอีกครั้งนะคะ" ณัชชากล่าวขอโทษอย่างจริงจัง"ไม่เป็นไร คุณคือณัชชานางเอกของบริษัท" คุณ.. รู้จักฉัน? ณัชชาเอ่ยถาม"มีใครในบริษัทนี้ไม่รู้จักคุณ คุณเป็นพรีเซนเตอร์สินค้าให้กับบริษัท ผมไม่คาดคิดว่าตัวจริงจะสวยงามกว่าในภาพเสียอีก" เขายิ้มมุมปาก สายตาจ้องมองไปที่ณัชชา"ผมชื่อ จักริน เราสามารถเป็นเพื่อนกันได้ไหม? เว้นเสียแต่ว่าดาราอย่างคุณ จะรังเกียจเพื่อนใหม่" ณัชชานึกถึงความแตกต่างของผู้คน ในชีวิตที่แล้วของเธอ เธอไม่ได้รับการยอมรับจากสังคมภายนอก พวกเขามองด้วยสายตาที่ไม่ปราณี เมื่อเธอมีชีวิตใหม่ผู้คนต้อนรับและให้เกียรติอย่างเป็นมิตร ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าดูดี น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนมากและรอยยิ้มบนใบหน้าของเขายังทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจ ซึ่งห่างไกลจากสังคมของพ่อเลี้ยงมาวินที่เธอเคยเห็น ณัชชาคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่หากเธอจะมีเพื่อนใหม่จากที่ทำงาน โดยธรรมชาติแล้วสังคมของเธอจะจำกัดแค่ในโรงเรียนเท่านั้น"ณัชชาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก" ณัชชายอมรับคำขอของเพื่อนใหม่ขณะนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยง ระหว่างสนทนาณัชชายืนอยู่ไม่ห่างจากเขามานัก เมื่อณัชชาเร่งรีบออกจากหอพักหลังจากตื่นนอนในตอนเช้า เธอยังไม่มีเวลาพักเพื่อกินอาหาร จึงทำให้เกิดเสียงร้องโวยวายในกระเพาะอาหารของเธอ"ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยง ผมกำลังจะไปโรงอาหาร ที่นั่นอาหารอร่อย สนใจกินข้าวกลางวันก่อนไหม?" เขากล่าวชักชวนทันทีณัชชาแสยะยิ้มด้วยความเขินอาย เธอเกรงใจแต่ไม่ทันนึกถึงหัวข้อที่จะปฏิเสธ ณัชชาพยักหน้าและเดินตามเขาอย่างเรียบง่ายจักรินเดินนำหน้าเข้าไปที่ร้านอาหารส่วนตัวของบริษัท ระหว่างทางเดินณัชชาสังเกตเห็นผู้คนมองชายหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้า และพวกเขาก็หยุดพร้อมกับก้มศรีษะต่ำ ลงเธอรู้สึกสงสัยแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมาณัชชาเดินตามเขาไปจนถึงร้านอาหาร เขาเดินตรงไปหัวมุม มีโต๊ะเล็กๆส่วนตัว ในช่วงนี้ผู้คนยังไม่มากนัก แค่บางส่วนเท่านั้น เขาเริ่มยื่นเมนูอาหารให้ณัชชา"สั่งเลยนะ วันนี้ผมขอเป็นเจ้ามือเอง" จักรินกล่าวขึ้น"คุณเป็นพนักงานที่นี่เหรอ? ""อืม ใช่ ผมทำงานที่นี่""คุณทำงานที่นี่นานแล้วหรือยัง" ณัชชาเสริมด้วยความอยากรู้ข้อมูลเพิ่มเติม"ไม่นาน แต่คุณมีอะไรหรือเปล่า"คุณรินลณีดุมากไหม? เมื่อเช้าฉันเพิ่งเจอเธอ แต่ไม่ได้คุยอะไร จักรินขมวดคิ้ว และมองหน้าณัชชาอย่างสงสัย"เอ่อ คือฉันเห็นว่าเธอสวยมาก และเธอก็เป็นคนจ่ายเงินให้ฉัน ก็แค่นั้น" ณัชชาก้มหน้าลงเล็กน้อยจักรินรู้สึกประหลาดใจกับคำถามของณัชชา "เธอเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ คงจะเข้ามาช่วยดูแลกิจการของครอบครัว ปกติแล้วไม่ดุนะ แค่จริงจังกับทุกเรื่องเท่านั้น"สักครู่พนักงานก็นำอาหารเข้ามาส่งที่โต๊ะ เขาสั่งอาหารง่ายๆสองสามอย่าง พวกเขาเริ่มทานอาหาร"ผมว่าคุณน่าจะหิวมาก ทานอาหารก่อนเถอะ" เขาอมยิ้มและยกจานข้าววางตรงหน้าณัชชา"ดูเหมือนว่าคุณรู้ทุกเรื่อง" ณัชชาพูดขึ้น พร้อมกับยิ้มกว้างก่อนจะเริ่มหยิบช้อนตักอาหารที่อยู่ตรงหน้า"ได้ข่าวว่าเธอกลับมาดูตัวคู่หมั้นนะ" จู่ๆ จักรินก็เอ่ยขึ้นนิ้วของณัชชาค้างแข็งติดอยู่กับช้อน เธอนิ่งไปสักครู่ ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้ว่าจริงๆแล้วพ่อเลี้ยงมีคู่หมั้น ณัชชารับรู้เพียงวันที่มาวินแต่งงานและภรรยาของเขาต้องการทำลายสนามเด็กเล่นของมาวิน รินลณีเป็นผู้หญิงที่มีความสวยงามสมบูรณ์ และแข็งแกร่ง แต่เธอดูเยือกเย็น ณัชชาไม่แปลกใจที่พ่อเลี้ยงยอมเปลี่ยนใจแต่งงานกับเธอ ตอนนี้หัวใจของณัชชารู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ชีวิตที่แล้วเธออยู่ใกล้พวกเขามากเกินไปและเมื่อเกิดใหม่เธอรู้สึกถึงสัญญาณเตือนอันตรายอีกครั้ง ณัชชาต้องการเปลี่ยนแปลงเส้นทาง "คุณโอเคไหม? หน้าของคุณซีด" จักรินสังเกตเห็นว่าณัชชามีท่าทีกังวลบางอย่างณัชชาส่ายหัว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอก้มจัดการกับอาหารที่อยู่ตรงหน้าจนอิ่ม จากนั้นเธอต้องการกลับหอพักโดยตรงหลังจากที่พวกเขากินอาหารเสร็จก็เดินออกไป จักรินเดินไปส่งเธอที่หน้าอาคาร อีกครั้งพนักงานรักษาความปลอดภัยที่อยู่บริเวณด้านหน้าทางออกเมื่อจักรินเดินผ่าน ชายในชุดเครื่องแบบยืนนิ่งพร้อมโค้งศรีษะลงต่อหน้าเขา ก่อนเดินจากไปณัชชาขมวดคิ้วและยังสับสนในใจ เพื่อนใหม่ของเธอมีหน้าที่อะไรในบริษัท ปกติแล้วเธอสังเกตเห็นความแตกต่างขณะเดินกับมะตูมที่เป็นตำแหน่งผู้จัดการก็ไม่พบการทำความเคารพรูปแบบนี้ เธอเดินออกไปและเรียกแท็กซี่เพื่อกลับหอพัก..................."มาวิน พ่อนัดทานอาหารไว้กับคุณลุงอำพลเย็นนี้ พ่อหวังว่าลูกจะไม่ทำให้เสียเรื่อง" เสียงปลายสายจากชายชรา ด้วยน้ำเสียงที่ช้าและเย็น "ผมรู้แล้ว แล้วจะไปตามนัด ผมมีธุระต้องทำตอนนี้" มาวินตอบกลับอย่างไม่สนใจ แล้วตัดสายทันทีอำพลเป็นนักการเมืองใหญ่ในท้องถิ่น มีอิทธิพลไม่ต่างจากตระกูลของมาวิน พวกเขามีหุ้นส่วนในกิจการหลายอย่างร่วมกัน เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ พวกเขามีข้อตกลงร่วมกันคือการแต่งงานของมาวินและรินลณี ซึ่งทั้งสองคนไม่รับรู้มาก่อนก่อนหน้ามาวิน พิพาทย์ดูแลบริหารกิจการทุกอย่างของบริษัทเขาเป็นพ่อเลี้ยงที่ร่ำรวย มีอิทธิพล แต่ในช่วงเวลาไม่นานเขาก็เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ หลังจากนั้นแพทย์ระบุว่าท่อนล่างของเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ เขาต้องนั่งบนรถเข็นตลอดเวลา เขาจึงตัดสินใจมอบธุรกิจให้ลูกชายคนโตอย่างมาวินดูแลกิจการทั้งหมดแทนเขาตั้งแต่ตอนนั้นมาวินเดินเข้ามาที่คลับด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์หลังจากวางสายจากชายชรา กชอรที่นั่งอยู่ด้านในสุดสังเกตเห็นท่าที เธอไม่รอช้ารีบเดินตรงเข้ามาหาพร้อมยื่นแก้วให้เขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 เพื่อนใหม่

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 เพื่อนใหม่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้