เสียงฝนตกกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่งราวกับฟ้ายรั่ว เสียงเม็ดฝนกระทบกระจกหน้าต่างบ้านทาวน์โฮมของผมดัง เปาะแปะ ถี่รัวแข่งกับเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ที่ผมเปิดคลอไว้ในห้องนั่งเล่น นาฬิกาดิจิทัลบนผนังบอกเวลาตีสองกว่าแล้ว แต่ดูเหมือนค่ำคืนนี้จะยังอีกยาวไกลสำหรับพวกเรา... หรืออาจจะแค่ผมคนเดียว
"ไม่ไหว... กูไม่ไหวแล้ว..."
เสียงพึมพำอ้อแอ้ดังมาจากร่างท้วมที่นอนกองอยู่บนโซฟาเบด 'นัท' เพื่อนสนิทสมัยมัธยมของผมทิ้งตัวลงนอนแผ่หลา ทั้งที่ยังสวมถุงเท้าอยู่ ใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่พวกเราซัดกันมาั้แ่งานเลี้ยงรุ่นที่ร้านอาหาร จนกระทั่งย้ายมาดื่มต่อที่ห้องของผมเพราะรถไฟฟ้าหมดและฝนตกหนักจนเรียกแท็กซี่ไม่ได้
"ไอ้นัท เอ้ย... มึงจะมาตายตรงนี้ไม่ได้นะ ไปนอนในห้องดีๆ ไป" ผมพยายามเขย่าตัวมัน แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือเสียงกรน ครอก... ฟี้... ที่ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเรือกลไฟ
ผมถอนหายใจพลางส่ายหัว เอามือเสยผมที่ปรกหน้าขึ้นอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันไปมองอีกหนึ่งชีวิตที่นั่งอยู่บนพรมหน้าทีวี และวินาทีนั้น ความเหนื่อยหน่ายของผมก็มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงจังหวะหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ
'แคท'
ดาวเด่นประจำรุ่น เพื่อนร่วมห้องที่เราสนิทกันแบบห่างๆ มาตลอด นั่งพิงขอบเตียงของโซฟาที่นัทนอนอยู่ ในมือเธอถือแก้ววิสกี้ผสมโซดาที่น้ำแข็งละลายไปเกือบหมดแล้ว ดวงตาคู่สวยที่ปกติจะคมกริบและมั่นใจ ตอนนี้ดูฉ่ำเยิ้มไปด้วยฤทธิ์เหล้า แก้มใสที่เคยแต่งหน้ามาอย่างดีเริ่มมีเืฝาดสีชมพูระเรื่อลามไปถึงใบหูและลำคอ
แคทอยู่ในชุดเดรสรัดรูปสีน้ำเงินเข้มที่เธอใส่ไปงานเลี้ยง ชายกระโปรงถลกขึ้นมาเล็กน้อยเผยให้เห็นต้นขาขาวเนียนเนื้อแน่น แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาผมที่สุด และเป็สิ่งที่ผู้ชายทั้งงานเลี้ยงรุ่นจ้องมองตาเป็มัน คือสัดส่วน่บนที่เกินมาตรฐานหญิงไทยไปไกลลิบ
หน้าอกขนาด 42 นิ้ว... ของแท้แม่ให้มา
มันอัดแน่นจนล้นทะลักออกมาจากคอเสื้อเดรสที่คว้านลึก ทุกครั้งที่เธอขยับตัวหายใจ หรือหัวเราะเบาๆ ก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นคู่ั์นั้นจะกระเพื่อมไหวราวกับมีชีวิต อิสระ และทรงพลัง ผมพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่จ้องมองมันอย่างเสียมารยาท แต่ยอมรับตามตรงว่าในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง มันยากเหลือเกินที่จะละสายตา
"กานต์..." แคทเรียกชื่อผม เสียงของเธอแหบพร่านิดๆ ฟังดูเซ็กซี่อย่างประหลาด เธอยกมือขึ้นพัดที่ต้นคอตัวเอง "แอร์ห้องเธอเสียหรือเปล่าเนี่ย ทำไมมันร้อนอบอ้าวขนาดนี้"
"แอร์เปิดยี่สิบสามองศานะแคท" ผมตอบ พลางเดินไปหยิบรีโมทมาเช็ก "สงสัยข้างนอกฝนตกหนัก ความชื้นมันเลยเยอะ เธอร้อนเหรอ?"
"อื้อ... ร้อนมาก" เธอบ่นพึมพำ มือเรียวสวยเริ่มปลดกระดุมเม็ดบนของชุดเดรสออก เผยให้เห็นร่องอกลึกที่เบียดชิดกันแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง ผิวเนื้อขาวผ่องตัดกับรอยแดงจางๆ ที่เกิดจากความร้อนในร่างกาย "เหนียวตัวไปหมดแล้วเนี่ย เหงื่อท่วมเลย อยากอาบน้ำจัง"
คำว่า 'อาบน้ำ' ทำให้ผมชะงักไปครู่หนึ่ง สมองเริ่มจินตนาการภาพที่ไม่ควรคิด แต่แคทดูเหมือนจะไม่สนใจท่าทีของผม เธอเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาอ้อนวอนแบบที่เธอชอบทำเวลาอยากได้อะไร
"ขอยืมห้องน้ำหน่อยสิ... แล้วก็... มีเสื้อผ้าให้เราเปลี่ยนไหม? ชุดนี้มันรัดจนหายใจไม่ออกแล้ว"
ผมกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก "ด... ได้สิ เดี๋ยวเราไปหาชุดมาให้"
ผมรีบเดินเข้าห้องนอนตัวเอง เปิดตู้เสื้อผ้าค้นหาชุดที่คิดว่าเธอพอจะใส่ได้ ผมเลือกเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งที่ผมชอบใส่นอน มันเป็ผ้าคอตตอนบางๆ ที่ใส่สบาย กับกางเกงขาสั้นเจเจแบบผูกเชือกที่เอวน่าจะปรับให้เข้ากับเธอได้
"นี่แคท... ผ้าเช็ดตัวใหม่นะ ส่วนนี่เสื้อผ้า" ผมยื่นของให้เธอ
แคทรับไปพร้อมรอยยิ้มหวาน "ขอบใจนะกานต์ เธอนี่น่ารักเหมือนเดิมเลย"
เธอลุกขึ้นยืน เซเล็กน้อยจนผมต้องผวาเข้าไปประคอง มือผมแตะโดนต้นแขนนุ่มนิ่มของเธอ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ และกลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเธอมันช่างปั่นป่วนอารมณ์ชายหนุ่มอย่างผมเหลือเกิน
แคทเดินเข้าห้องน้ำไป เสียงล็อคประตูดัง กริ๊ก เบาๆ... หรือเปล่านะ? ผมไม่แน่ใจ เพราะกลอนประตูห้องน้ำผมมันเสียๆ หายๆ มาสักพักแล้ว บางทีกดล็อคแล้วมันก็เด้งออกเอง
ผมนั่งลงที่โซฟาข้างๆ ไอ้นัท พยายามสงบสติอารมณ์ หยิบเบียร์กระป๋องใหม่ขึ้นมาเปิด แกร๊ก ยกขึ้นดื่มอึกใหญ่เพื่อดับความร้อนรุ่มในกาย
ซ่า...
เสียงน้ำจากฝักบัวดังขึ้น ความเงียบในห้องทำให้ผมได้ยินเสียงทุกอย่างชัดเจน เสียงน้ำกระทบพื้นกระเบื้อง เสียงฮัมเพลงเบาๆ ของแคท และจินตนาการของผมก็เริ่มทำงานอีกครั้ง ภาพเรือนร่างเปลือยเปล่าของแคทใต้สายน้ำ ผิวขาวๆ ที่เปียกลื่น หยดน้ำที่เกาะพราวบนยอดอกสีสวย...
ผมสะบัดหัวไล่ความคิดบ้ากาม แต่มันเหมือนยิ่งห้ามก็ยิ่งยุ ขาของผมขยับไปเองโดยไม่รู้ตัว ผมลุกขึ้นเดินไปหยุดที่หน้าประตูห้องน้ำ มือสั่นเทายื่นออกไปแตะลูกบิด
มัน... ไม่ได้ล็อค
ประตูแง้มออกเล็กน้อย เป็ช่องว่างขนาดแค่หนึ่งนิ้ว แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่ผมจะมองลอดเข้าไปเห็นเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่เหนืออ่างล้างหน้า
ภาพที่เห็นทำเอาลมหายใจผมสะดุด
แคทไม่ได้ถอดชุดชั้นในออก เธอยืนอยู่หน้ากระจกในสภาพที่สวมเพียงกางเกงในตัวจิ๋วกับบราเซียร์ลูกไม้สีดำสนิทที่โอบอุ้มหน้าอกูเาไฟคู่มหึมานั้นไว้ เนื้อเนินอกขาวล้นทะลักออกมา้าและด้านข้าง ตัดกับสีดำของลูกไม้และสีขาวของผิวอย่างยั่วยวน เธอคงกำลังจะถอดมันออก แต่จังหวะนั้น... ดวงตาของเธอในกระจกกลับสบเข้ากับดวงตาของผมที่แอบมองผ่านช่องประตูพอดี
ผมสะดุ้งสุดตัว เตรียมจะถอยหนีและกล่าวขอโทษ แต่แคทกลับไม่ได้กรีดร้อง เธอหันกลับมามองที่ประตูช้าๆ มุมปากยกยิ้มเ้าเล่ห์ แววตาที่เคยฉ่ำเยิ้มตอนนี้กลับลุกวาวไปด้วยประกายบางอย่างที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน
"แอบดูเหรอกานต์?" เธอถามเสียงกระเส่า แข่งกับเสียงน้ำฝักบัว
"ข... ขอโทษ! คือเรา..." ผมละล่ำละลัก
"ไม่ต้องขอโทษหรอก..." แคทขัดขึ้น เธอเดินตรงมาที่ประตู แล้วดึงมันเปิดออกกว้าง ผมยืนแข็งทื่อเป็หิน สายตาจับจ้องไปที่เรือนร่างกึ่งเปลือยตรงหน้า หน้าอกคู่นั้นมันใหญ่กว่าที่ผมจินตนาการไว้เสียอีก มันดูหนักแน่น นุ่มนวล และพร้อมจะดีดตัวออกจากบราได้ทุกเมื่อ
"ร้อนไม่ใช่เหรอ? เข้ามาอาบด้วยกันสิ"
ประโยคนั้นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึง สติสัมปชัญญะของผมกระเจิงหายไป ผมก้าวเท้าเข้าไปในห้องน้ำตามคำเชิญชวนของปีศาจสาวแสนสวย แล้วกดล็อคประตูตามหลัง หวังว่ามันจะล็อคอยู่
"แต่... แต่ผมยังใส่ชุดอยู่เลยนะ" ผมพูดเสียงสั่น
"ช่างหัวเสื้อผ้าสิ" แคทหัวเราะคิกคัก เธอหยิบฝักบัวสายอ่อนขึ้นมา แล้วฉีดน้ำใส่ผมทันที
"เฮ้ย! แคท! เปียกหมดแล้ว!"
น้ำเย็นเฉียบพุ่งเข้าใส่เสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์ของผมจนเปียกโชก แต่แคทไม่หยุดแค่นั้น เธอหันฝักบัวเข้าหาตัวเอง ฉีดน้ำใส่เสื้อยืดสีขาวที่เธอเพิ่งเปลี่ยนมาใส่ทับชุดชั้นในเมื่อกี้ เธอคงใส่กลับเข้าไปตอนที่ผมเผลอ หรือผมอาจจะตาฝาดไปเองตอนแรกที่เห็นเธอถอด
ภาพตรงหน้าตอนนี้คือความฝันของชายหนุ่มทุกคน
เสื้อยืดสีขาวเนื้อบาง เมื่อเจอกับน้ำปริมาณมาก มันก็แปรสภาพเป็เพียงฟิล์มใสบางๆ ที่แนบสนิทไปกับทุกสัดส่วนของร่างกาย ความเปียกชื้นทำให้ผ้าฝ้ายลู่ติดกับผิวเนื้อ เผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำข้างในอย่างทะลุปรุโปร่ง รวดลายลูกไม้ละเอียดลออถูกขับเน้นให้เด่นชัดขึ้น
เนินอกขนาด 42 นิ้วที่ถูกน้ำชโลมจนชุ่มดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นไปอีก มันอัดแน่นอยู่ภายใต้พันธนาการของผ้าเปียกๆ น้ำหยดไหลลงมารวมกันที่ร่องอกลึก หายลงไปในความมืดสลัวของร่มผ้า
"อูย... เย็นจัง..." แคทครางเบาๆ เธอบิดตัวไปมาอย่างยั่วยวน ทำให้หน้าอกคู่นั้นแกว่งไกวตามแรงเหวี่ยง "ดูสิกานต์... เสื้อเธอเปียกหมดเลย เห็นข้างในเราหมดแล้วมั้งเนี่ย"
เธอแกล้งพูดทั้งที่รู้อยู่เต็มอก เธอขยับตัวเข้ามาประชิดผม กลิ่นสบู่หอมฟุ้งผสมกับกลิ่นกายสาวที่เริ่มร้อนรุ่ม ร่างกายที่เปียกปอนของเราเบียดเสียดกัน ผมรู้สึกได้ถึงความนุ่มหยุ่นมหาศาลที่บดเบียดกับหน้าอกของผมผ่านเสื้อผ้าที่เปียกแฉะ
"แคท..." ผมครางเรียกชื่อเธอ มือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข ผมยกมือขึ้นััที่ต้นแขนเปียกลื่นของเธอ ก่อนจะค่อยๆ ไล่ต่ำลงมาที่เอวคอดกิ่ว
แคทเงยหน้ามองผม สายตาเธอเหมือนจะกลืนกินผมเข้าไปทั้งตัว เธอค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นกระเบื้องห้องน้ำที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำ
"พื้นมันเปียกนะแคท เดี๋ยว..."
"ชู่วว์..." เธอยกนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากผม "ให้เราจัดการนะ... ดูสิ ตรงนี้มันนูนออกมาหมดแล้ว"
มือเรียวสวยของเธอเอื้อมมาััที่เป้ากางเกงยีนส์ของผมที่เปียกจนสีเข้มขึ้น ััจากมือเย็นๆ ของเธอผ่านเนื้อผ้ายีนส์หนาและเปียกชื้นทำให้ผมสะดุ้งเฮือก ความเป็ชายของผมที่ตื่นตัวเต็มที่แล้วกำลังปวดหนึบและ้าการปลดปล่อย
แคทไม่รอช้า เธอใช้ริมฝีปากอุ่นร้อนจูบซับลงบนเป้ากางเกงเปียกๆ ของผม ลิ้นของเธอดุนดันหยอกล้อกับแท่งเนื้อแข็งขึงผ่านเนื้อผ้า เสียง จ๊วบ จ๊วบ ของการดูดดึงดังผสานกับเสียงน้ำไหล
"อ่า... ซี๊ดดด... แคท... แบบนั้น... ดีมาก" ผมเผลอแอ่นสะโพกเข้าหาเธออย่างลืมตัว มือของผมสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีดำเปียกชื้นของเธอ ขยำเบาๆ เพื่อระบายความเสียวซ่าน
แคทเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ผม น้ำหยดจากปลายจมูกและคางของเธอลงมาที่หน้าอกที่กระเพื่อมไหวจากการหายใจแรง "อยากให้เอาออกมาไหม?"
ผมพยักหน้าหงึกหงักราวกับคนเสียสติ
มือบางจัดการปลดกระดุมกางเกงยีนส์และรูดซิปออกอย่างรวดเร็ว เธอล้วงเข้าไปควักเอาแก่นกายที่แข็งขึงและร้อนระอุของผมออกมาสู่โลกภายนอก มันดีดผึงชี้หน้าเธอราวกับท้าทาย
"โห... ใหญ่จัง ของกานต์น่ากินจังเลย"
เธอก้มลงไปมันทันที
ััแรกคือความอุ่นจัดของโพรงปากที่ตัดกับความเย็นของอากาศในห้องน้ำและหยดน้ำที่เกาะพราว ลิ้นนุ่มๆ ของเธอตวัดเลียไปรอบส่วนหัวหยักบานอย่างชำนิชำนาญ ก่อนจะดูดกลืนท่อนเนื้อของผมเข้าไปจนสุดความยาว
"อ๊อก... อื้อ..." เสียงในลำคอของแคทดังขึ้น กระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวผมให้ตื่นเพลิด
ผมก้มมองภาพเบื้องล่างด้วยความหลงใหล ศีรษะของแคทผงกขึ้นลงเป็จังหวะเนิบนาบแต่หนักหน่วง ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป เอื้อมมือทั้งสองข้างลงไปกอบกุมหน้าอกูเาไฟภายใต้เสื้อยืดสีขาวที่เปียกโชกนั้น
ััมันช่าง... สุดยอด
เนื้อผ้าที่เปียกน้ำทำให้มันลื่นมือแต่ก็สากนิดๆ ผมบีบขยำความอวบอัดนั้นเต็มแรง นิ้วมือจมหายลงไปในเนื้อนุ่มนิ่มที่เด้งสู้มือ หน้าอกของแคทใหญ่มากจนมือผมข้างเดียวโอบไม่รอบ ผมต้องใช้นิ้วโป้งคลึงวนไปที่ยอดอกที่แข็งเป็ไตผ่านทั้งบราลูกไม้และเสื้อยืด
"อื้อออ! อื้มมม!" แคทครางประท้วงในลำคอเมื่อผมบดขยี้จุดอ่อนไหวของเธอ แต่ปากของเธอก็ยังทำหน้าที่ปรนเปรอผมไม่หยุด เธอเร่งจังหวะการดูดดึงให้เร็วขึ้น แรงดูดมหาศาลทำให้ผมรู้สึกเหมือนิญญาจะหลุดออกจากร่าง
"แคท... เสียว... เสียวหัวชิบหาย..." ผมสบถออกมาอย่างหยาบคาย ขาเริ่มสั่นพับๆ
ผมมองดูหน้าอกคู่มหึมาที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงโยกศีรษะของเธอ เสื้อยืดเปียกๆ แนบเนื้อจนเห็นร่องอกลึกที่บีบเข้าหากันแน่น ผมจินตนาการอยากจะกระแทกเข้าไปในร่องนั้น อยากจะเอาน้ำรักราดรดลงบนความขาวเนียนที่กำลังเปียกปอนนี้
"อ๊อก... อ๊อก... แจ๊บ..."
เสียงแห่งราคะดังก้องห้องน้ำ แคทใช้มือข้างหนึ่งช่วยรูดรั้งโคนกายของผม ในขณะที่ปากยังคงดูดเม้มส่วนปลายอย่างเมามัน สายตาของเธอช้อนมองผมเป็ระยะ แววตาเยิ้มๆ นั้นเต็มไปด้วยความกระหายอยาก
ผมเร่งมือบีบเค้นหน้าอกเธอแรงขึ้นอีก บี้หัวนมผ่านผ้าเปียกๆ จนมันชูชันดันนิ้วผมชัดเจน ความรู้สึกของเนื้อผ้าที่เสียดสีกับผิวนุ่มๆ ของเธอมันช่างเร้าใจเหลือเกิน ผมอยากจะฉีกเสื้อบ้านี่ทิ้ง แล้วดูดเลียยอดอกสีสวยข้างในให้สมใจอยาก
แต่ทว่า... ความเสียวที่แล่นพล่านขึ้นมาถึงขีดสุดทำให้ผมต้องหยุดชะงัก
"หยุด... แคท... หยุดก่อน..." ผมกัดฟันพูดเสียงพร่า พยายามดึงตัวเธอออก "เดี๋ยวมันจะแตก... เดี๋ยวแตกใส่ปาก..."
แคทคายแก่นกายของผมออกมาอย่างเสียดาย น้ำลายใสยืดเป็สายเชื่อมระหว่างปากของเธอกับท่อนเนื้อของผม เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองอย่างยั่วยวน
"แตกก็แตกสิ... กานต์ไม่อยากแตกในปากเราเหรอ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อที่แฝงความร้ายกาจ
"อยาก... แต่อยากทำอย่างอื่นมากกว่า" ผมตอบเสียงหอบ มองไปที่ร่างกายอันเย้ายวนของเธอที่เปียกโชกไปทั้งตัว "ปากอย่างเดียวมันไม่พอหรอกแคท... สำหรับหุ่นแบบเธอ"
แคทยิ้มกว้าง แววตาเป็ประกายวูบวาบ เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ น้ำจากเสื้อยืดหยด ติ๋ง ติ๋ง ลงพื้น เธอเดินเบียดเข้ามาหาผมอีกครั้งจนหน้าอกคู่โตชนกับอกผมเต็มๆ
"งั้น... จะทำอะไรล่ะ?" เธอกระซิบข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนรดต้นคอผม "ไอ้นัทมันหลับลึกจะตาย... ทำอะไรแรงๆ กว่านี้ก็ได้นะ... เราชอบ"
คำเชิญชวนนั้นเหมือนการราดน้ำมันลงบนกองไฟ ผมรู้ทันทีว่าคืนนี้คงไม่ได้จบลงแค่การอาบน้ำธรรมดาแน่ๆ และเสื้อยืดตัวเก่งของผมคงต้องรับบทหนักยิ่งกว่าที่มันเคยเจอมาตลอดชีวิต...
577
