เมื่อไม่นานมานี้ทุกที่บนโลกเกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง ความเสียหายลุกลามใหญ่โต สร้างความตื่นตระหนกหวาดกลัวให้มนุษยชาติที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ทราบสาเหตุ องค์การความมั่นคงแห่งชาติหลายประเทศวุ่นวายประสานงานกันแบบข้ามวันข้ามคืน เพื่อหาข้อสรุปต่อปรากฏการณ์ประหลาดนี้ซึ่งถูกเรียกว่า‘เสียงคำรามของโลก’
สิบวันผ่านพ้นไป ไม่มีเหตุร้ายอะไรขึ้นอีก ทุกคนทุกชาติค่อย ๆ ผ่อนคลายความตึงเครียดได้บ้างแม้จะยังหาต้นตอปัญหาไม่พบ
หายนะนี้ได้ทิ้งรอยแตกร้าวขนาดใหญ่ไว้ตามสถานที่ทางประวัติศาสตร์ทั่วทุกมุมโลก ราวกับเป็ฝีมือของพระเ้า…
ประเทศไทย ลพบุรี
ชายหนุ่มผิวแทนใบหน้าคมชัด คิ้วเข้ม ร่างกายสูงกำยำ ถูกเรียกตัวให้มาประจำการอยู่ในพื้นที่ ‘รอยร้าว’ ใกล้กับซากวัดโบราณชื่อดัง โดยเป็ที่ตั้งของพระปรางค์สามยอด ซึ่งหลายวันมานี้ได้เกิดสิ่งเหนือธรรมชาติขึ้น นอกจากภูมิประเทศจะเปลี่ยนแปลงไปจนมียอดูเาสูง ขณะนี้ยังถูกกิ่งก้านของแมกไม้ใหญ่ผุดทะลวงขึ้นจากพื้นดินแพร่พันธุ์ขยายออกไป กระทั่งบริเวณนี้ทั้งหมดกลายเป็เขตป่าไม้หนาแน่นภายในเวลาไม่กี่วัน
นอกจาก‘ไทเทพ’ ชายวัย 28 ปีคนนี้แล้วก็ยังมีทีมนักอนุรักษ์สัตว์ป่าและสิ่งแวดล้อมคนอื่นๆ ด้วย
“วันนี้เราจะสำรวจไปให้ถึงยอดเขา กำหนดจุดอพยพของพวกลิงให้ชัดเจน ถ้าเริ่มเห็นท่าไม่ดีให้รีบถอยกลับลงมาก่อน เอาล่ะ ทีมสองแยกย้ายไปเตรียมตัวรอไว้ ส่วนทีมหนึ่งตามฉันมา”
หัวหน้าทีมกล่าวสรุปใจความสำคัญ จากนั้นก็นำทีมหนึ่งบุกเบิกขึ้นเขาไป
ไทเทพอยู่ทีมสองจึงไม่ต้องรีบร้อนมากนัก แต่ด้วยความสงสัย เลยหันไปหาเพื่อนข้าง ๆ เพื่อถาม “ฝูงลิงที่นี่มันดุมากไม่ใช่เหรอ แถมยังแบ่งแยกอำนาจตีกันอยู่ตลอด ไหงพวกมันพากันจับมือหายขึ้นูเาไปด้วยกันหมดได้ล่ะ”
สีหน้าของผู้เป็เพื่อนเหยเก ตอบว่า “ฉันไม่ใช่ลิงโว้ย จะไปตรัสรู้เื่ของพวกมันได้ไงวะ”
ไทเทพหัวเราะ รีบเอ่ยติดตลกล้อเลียนแบบไม่คิดอะไรมาก “บรรพบุรุษของแกไม่ใช่ลิงหรือไง”
“ก่อนหน้านี้ชาวบ้านก็กลัวว่าฝูงลิงจะแตกตื่นวิ่งเข้ามาป่วนในเมือง แต่พอเสียงคำรามของโลกสงบลง พวกมันดันทำสิ่งตรงกันข้ามซะงั้น” เพื่อนคนที่สามพูดแทรกขึ้นมาลอย ๆ หยุดไม่ให้ไอ้สองคนนี้ออกทะเลด่ากันไปไกล
ไทเทพลูบตอหนวดบนใบหน้า หลังจากคิดเล็กน้อยก็เปลี่ยนเป็ถามว่า “คนที่นี่เห็นลิงครั้งสุดท้ายเมื่อไรนะ ฉันมาถึงนี่ก็สองสามวันแล้วยังไม่เห็นเงาพวกมันเลยสักตัว”
“เพราะไม่รู้ว่าฝูงลิงหายไปอยู่ส่วนไหนของูเาเนี่ยแหละ เราถึงต้องขึ้นไปค้นหาเพื่อคอยเฝ้าระวังเอาไว้ก่อน”
ไทเทพพยักหน้าเข้าใจ พลางกวาดตามองยอดไม้ใหญ่รอบ ๆ ด้วยความระแวง “หวังว่ามันจะไม่ใช่เื่เหนือธรรมชาติไปซะทั้งหมดหรอกนะ”
ความจริงแล้วทุกคนล้วนหวาดกลัวกับสถานการณ์ประหลาดนี้อยู่ไม่มากก็น้อย แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก จำต้องปรับตัวให้ไวเพื่อปฏิบัติหน้าที่ ขณะเดียวกัน ก็ยังมีทีมจากศูนย์ธรณีวิทยาติดสอยห้อยตามมาด้วย รวมไปถึงทหารสองสามกองร้อยที่กำลังเฝ้าระวังบริเวณรอยร้าวแห่งนี้ไว้
ทิ้ง่ห่างกันไม่นาน ทีมสองก็เริ่มออกเดินขึ้นเขาบ้างโดยแยกไปอีกเส้นทางหนึ่ง ขยายการสำรวจให้ครอบคลุม จากนั้นค่อยไปรวมตัวกับทีมหนึ่งที่ทางลาดชันจุดสุดท้ายก่อนถึงยอดเขา
ไทเทพรู้สึกใจไม่ดีมาั้แ่แรก ไม่ว่าใครก็สมควรตระหนักได้ถึงความไม่ปกติ พันธุ์ไม้เหล่านี้ดูไปแล้วมีขนาดสูงใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งกำลังถูกสกัดเอาส่วนหนึ่งออกมาเป็ตัวอย่างเพื่อการศึกษาวิเคราะห์ด้านพันธุกรรม
การสำรวจของทั้งสองทีมเป็ไปอย่างเงียบเชียบ คล้ายกลัวว่าหากเสียงดังจะมีต้นไม้ดอกไม้กินคนโผล่ออกมาอย่างไรอย่างนั้น
แต่ความสงบสันติคงอยู่เพียงชั่วคราว เพราะหลังจากทีมหนึ่งไปถึงจุดรวมตัว นั่งพักผ่อนรอคอยทีมสองขณะนั้นเอง ้ายอดเขาที่สามารถมองเห็นพระปรางค์สามยอดที่ถูกดันขึ้นมาตั้งตระหง่านท้าทายฟ้า ได้ปรากฏเงาร่างจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังเกาะยึดห้อยโหนอยู่เต็มไปหมดและยังเป็ขนาดเงาที่ค่อนข้างใกล้เคียงกับมนุษย์อย่างที่สุด แทบไม่ใช่ขนาดที่ควรจะเป็ของลิงลพบุรีเลยแม้แต่นิดเดียว!
“หัวหน้า!” สมาชิกทุกคนร้องะโหาที่พึ่งกันจนเสียงหลง ส่วนทหารสองสามนายที่ประจำอยู่กับทีมหนึ่งรีบตั้งลำปืนพร้อมยิงแล้ว
ท่ามกลางหมอกเย็นที่ส่งผลให้ทุกอย่างไม่ชัดแจ้ง ความน่ากลัวของกลุ่มเงาบนยอดเขายิ่งทวีเพิ่มขึ้นไปอีก
แต่แล้วสิ่งที่มนุษยชาติกลัวมากที่สุดในเวลานี้ก็เกิดขึ้น นั่นคือเสียงคำรามของโลกครั้งที่สอง!
เพิ่งผ่านไปแค่สิบวัน มันกลับมาสั่นไหวสะท้านอีกครั้งแบบไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ทั้งสิ้น…
ทันใดนั้น บนยอดเขาพระปรางค์สามยอด เสียงร้องของลิงนับพันนับหมื่นตัวพลันดังกึกก้องตอบรับการสั่นะเืจากผืนแผ่นดิน ูเาทั้งลูกราวกับถูกเขย่าอย่างรุนแรง ทำให้ทีมอนุรักษ์สัตว์ป่าและสิ่งแวดล้อมทั้งหมด รวมไปถึงหน่วยงานอื่น ๆ ล้มกลิ้งกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง
ไร้การควบคุมโดยสิ้นเชิง หลายชีวิตต้องพลัดตกลงไปจากูเาสูง นี่มันเป็หายนะของแท้
ส่วนทางด้านของไทเทพกับสมาชิกทีมสอง เวลานี้สุ่มเสี่ยงอันตรายไม่น้อยไปกว่ากัน ยังดีที่พวกเขาบางคนสามารถยึดจับต้นไม้ใหญ่และเถาวัลย์เอาไว้ได้ แต่ด้วยผลกระทบรุนแรงจากการที่แผ่นดินเคลื่อนขยับ หลายคนต้องถูกก้อนหินบดขยี้แหลกเหลว ตายไปทั้งที่ยังหวาดผวาสุดหัวใจ
“ฉันยังเป็หนุ่มโสดอยู่เลยนะ! อ๊ากกก!”
ไทเทพแหกปากร้องก่อนที่ตัวเองจะร่วงหล่นไปจากูเาอย่างสิ้นหวัง ที่น่าแปลกคือเขากลับได้ยินเสียงลิงคำรามโห่ร้อง คล้ายกับพวกมันได้สูญเสียของสำคัญที่อุตส่าห์เฝ้าฟูมฟักมานานด้วยชีวิตไป
มนุษยชาติยังไม่ทันได้ฟื้นตัวจากหายนะครั้งแรก และตอนนี้พวกเขาได้ก้าวไปสู่ความพินาศย่อยยับแล้วจริงๆ
ผลกระทบจากเสียงคำรามของโลกครั้งที่สอง ยิ่งกระตุ้นให้เกิดเื่เหนือธรรมชาติมากตามไปด้วย ถึงขั้นมีแผ่นดินผุดแทรกขึ้นมาจนระยะทางถูกยืดขยายให้ไกลออกไป การเดินทางข้ามไปจังหวัดอื่นที่เคยใช้เวลาอย่างน้อยสุดไม่เกินครึ่งวัน ขณะนี้กลับยาวนานเกือบสองวันไปแล้ว สัตว์ป่าที่ดุร้ายยิ่งอันตรายกว่าเดิม ทำให้การออกห่างจากเมืองใหญ่เสี่ยงที่จะจบชีวิตลง…กลายเป็อาหารของนักล่า
การคมนาคมใน่แรกยุ่งเหยิงไม่มีชิ้นดี
การเปลี่ยนแปลงของโลกเพียงแค่สองครั้ง กลับไม่อาจประเมินตัวเลขผู้เสียชีวิตและสูญหายได้
พื้นที่ของโลกขยายออกกว้างเหมือนไร้ขอบเขต แต่มนุษยชาติกลับหลงเหลือดินแดนที่นับว่าปลอดภัยได้น้อยลงไปตามกัน
ห้าวันให้หลังเสียงคำรามของโลกครั้งที่สอง
มนุษยชาติค้นพบว่าผลไม้บนเรือนยอดจากพันธุ์ไม้ใหญ่โบราณ มอบสรรพคุณที่ทำให้เปี่ยมพลัง แข็งแรงผิดมนุษย์ในชั่วข้ามคืน ทั้งยังช่วยรักษาโรคภัยจนหายขาดได้อีกด้วย แต่สรรพคุณเหล่านี้กลับทับซ้อนกันไม่ได้ กองทัพของแต่ละประเทศจึงต้องควบคุมไม่ให้เกิดความโกลาหลและพยายามกระจายผลไม้วิเศษพวกนี้ออกไป เพื่อให้ประชากรทั้งหมดสามารถลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองได้และช่วยเป็กำลังสำคัญในการบุกเบิกพื้นที่ใหม่ของโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายนานาชนิด
แต่สิ่งที่พวกเขาได้รับรู้เป็แค่การเริ่มต้นเท่านั้น เพราะวันที่หก ปรากฏผู้คนกลุ่มใหญ่ที่มีโชควาสนาได้พลัง ‘เอกลักษณ์’ ของตัวตนในเื่เล่าขานตำนานต่าง ๆ ขึ้นมา
มนุษย์ผู้มีพลังเอกลักษณ์ทรงอำนาจสุดยอด จนกลายเป็หัวหอกทิ่มแทงฝูงสัตว์ร้ายที่แนวหน้าและยึดครองดินแดนกลับคืนมา แผ่ขยายพื้นที่ปลอดภัยให้แก่ฝ่ายมนุษยชาติได้อย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ดี เมื่อพวกเขาหลงระเริงและเริ่มประมาท ศัตรูที่แท้จริงได้ออกมาจากที่หลบซ่อนบุกเข้าโจมตีกลุ่มผู้มีพลังเอกลักษณ์ ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันแต่แม่นยำมากเกินไป คล้ายกับว่าความสำเร็จที่ฝ่ายมนุษยชาติได้รับมาทั้งหมดนั้นคือกลลวง
รูปโฉมของศัตรูที่มากเล่ห์เพทุบายปรากฏต่อสายตา สำหรับพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้นั้นพวกมันคือเผ่าพันธุ์ั์ ทุกตนสามารถขยายร่างจนใหญ่โตคับฟ้า พริบตาเดียวก็บดขยี้กองทัพฝ่ายมนุษย์ให้แตกพ่ายสูญเสียอย่างสาหัส
ขณะที่ทางจีนแผ่นดินใหญ่ ปรากฏศัตรูอย่าง ‘ปีศาจเหนียน’ ‘จิ้งจอกเก้าหาง’ ‘ัดำ’และสัตว์ปีศาจอีกมากมายที่ลอบทำร้ายพวกเขา
ทางด้านหมู่เกาะอย่างญี่ปุ่นเกาหลีเองก็ถูกสัตว์ปีศาจภูตผีในตำนานบุกออกมาทำลายล้าง
ส่วนฝั่งยุโรปต้องเผชิญศึกระดับเทพเ้า ศัตรูของพวกเขาคือ ‘หมานรกสามหัวเซอร์เบอรัส’‘ไคเมร่า’ ‘ก็อบลิน’ ‘บาซิลิสก์’และอาจยังมีปีศาจที่โหดร้ายอำมหิตกว่านี้แอบซ่อนอยู่เื้ัอีก
และที่เป็ฝันร้ายอย่างแท้จริงคือสัตว์ปีศาจจากใต้ทะเล ที่โอบล้อมอยู่รอบทวีปออสเตรเลีย ประเทศที่อยู่ใกล้เคียงกันอย่างอินโดนีเซียก็โดนหางเลขไปด้วยตามแนวชายฝั่ง
ผู้คนบนหมู่เกาะทั้งหมดล้วนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก!
สุดท้ายคือฝั่งอเมริกาทั้งตอนเหนือตอนใต้ พวกเขาแทบจะพบกับสัตว์ปีศาจจากทุกตำนาน ไม่ว่าจะเป็ั์ ั ก็อบลิน ภูต ราวกับแผ่นดินแห่งนี้เป็ประตูเชื่อมของทุกเื่ราวบนโลก
ประเทศไทย ลพบุรี
ภายใต้ตีนเขาพระปรางค์สามยอด เต็มไปด้วยเศษซากที่พังถล่มลงมา และที่บริเวณก้นหลุมแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มไทเทพกลับยังมีชีวิตรอด แต่ร่างกายทรุดโทรมดูอิดโรย ขาขางหนึ่งมีกระดูกแทงทะลุเนื้อออกมา ระยะเวลาห้าวันหลังเสียงคำรามของโลกครั้งที่สอง เขาหมดสติหลับลึกอยู่ที่นี่มาตลอด กระทั่งต้องสะดุ้งตื่นจากนิทราอันยาวนานเพราะเสียงประหลาดพิกลที่ดังขึ้นในหัวสมองยาวเหยียด
“เอกลักษณ์พระถังซัมจั๋งเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์ซัวเจ๋งเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์ตือโป้ยก่ายเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์พระรามเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์พิเภกเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์มัจฉานุเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์เทพแห่งสายฟ้าเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์เทพแห่งทะเลเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์ครึ่งเทพเฮอร์คิวลีสเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์เทพอิซานามิเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์เทพอิซานางิเสียชีวิตแล้ว”
“เอกลักษณ์เทพอามาเทราสึเสียชีวิตแล้ว”
…
“เอกลักษณ์เทพีแห่งเสรีภาพเสียชีวิตแล้ว”
ไทเทพสีหน้าบิดเบี้ยวเ็ป ทั้งหัวและขารู้สึกเหมือนจะถูกแยกออกจากกัน กระทั่งความหิวยังเริ่มคุกคาม ท้องไส้คำรามประท้วง “นี่มันเื่เชี่ยอะไรวะเนี่ย เจ็บฉิบหาย ยังหิวฉิบหายอีก โอย…”
179
![[นิยายแปลจีน] Accidental Mark](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686119644_39718881.webp)