เ้าชายอเล็กซิสจึงรีบกดปุ่มฉุกเฉินบนนาฬิกาข้อแขนสุดไฮเทคส่งสัญญาณฉุกเฉินเรียกองครักษ์ของตัวเองทันทีแล้วอุ้มหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนสาวเท้าด่วนจี๋พาหญิงสาวออกจากไนท์คลับทางประตูทางออกด้านหลังทันควันเขาเหลียวหารถยนต์ของพระองค์เองท่ามกลางรถมากมายในลานจอด “รถ? รถ?”
เมื่อเห็นรถยนต์จอดอยู่ในช่องจอดด้านหนึ่งของลานจอดรถเขาก็มุ่งตรงไปยังรถยนต์โดยเร็ว
“ออกรถเร็ว! พาลีอาไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด!” เขาะโสั่งพลขับประจำรถลั่นลานจอด จนพนักงานประจำลานจอดรถหันไปมองด้วยความสงสัยปนตื่นใ“เอ๋?”
“ครับฝ่าา”พลขับรับคำสั่งแล้วรีบสตาร์ทรถขับมารับเ้าชายอเล็กซิสทันที
ตึก! ตึก! ตึก! เสียงฝีเท้าวิ่งมาทางด้านหลังพร้อมกับเสียงองครักษ์ะโถามเ้าชายของตนกันจ้าละหวั่น “ฝ่าาครับ เกิดอะไรขึ้นครับฝ่าา?”
“มีเื่อะไรครับฝ่าา?”
เ้าชายรูปงามะโสั่งโดยไม่หันหน้ากลับไปมององครักษ์ของตัวเองแม้แต่นิดเดียว“เปิดประตูรถเร็ว!”
“ครับฝ่าา”องครักษ์รับคำสั่งแล้วรีบวิ่งแซงเ้าชายอเล็กซิสมาเปิดประตูรถคอยพร้อมกับถามทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวในอ้อมแขนสลบไสลไม่ได้สติ “โอ้...พระเ้า! ทำไมมิสเป็อย่างนี้ล่ะครับฝ่าา?”
“ฝ่าาครับมิสเป็อะไรครับ?”
“ไม่รู้เหมือนกันบอกว่ารู้สึกปวดหัวแล้วก็สลบไปเลย โธ่...ลีอาของพี่อย่าเป็อะไรไปนะ” เ้าชายอเล็กซิสตอบองครักษ์แล้วก็มองหญิงสาวในอ้อมแขนด้วยใจร้อนรุ่มดังไฟสุมทรวงเขาวางหญิงสาวลงบนเบาะนุ่มแล้วก็นั่งข้างๆ ผู้เป็ดั่งดวงใจของตัวเองโอบประคองเ้าหล่อนเอาไว้ เอ่ยเรียกหญิงสาวข้างกายไม่หยุด “ลีอาจ๋าอย่าเป็อะไรนะอีกเดี๋ยวก็ถึงโรงพยาบาลแล้ว ลีอาของพี่ต้องไม่เป็อะไรทั้งนั้น ลีอาจ๋า ลีอาของพี่”
เสียงปานจะขาดใจของเ้าชายอเล็กซิสทำให้องครักษ์รีบขึ้นรถว่องไวพลขับก็รีบขับรถออกจากไนท์คลับอย่างรวดเร็วเหยียบคันเร่งจนมิดปาดซ้ายปาดขวาแซงรถคันอื่นบนท้องถนนด้วยหัวใจอันร้อนรนห่วงใยหญิงสาวไม่แพ้เ้านายตนทั้งองครักษ์และพลขับต่างช่วยกันปลอบใจเ้าชายรูปงามและปลอบใจตนเองด้วยความหวังว่าหญิงสาวจะต้องไม่เป็อะไรทั้งสิ้น
“ฝ่าาครับทำใจเย็นๆ ไว้ก่อนครับ”
“ผมเชื่อว่ามิสจะต้องไม่เป็อะไรมากครับ”
“อีกเดี๋ยวก็ถึงโรงพยาบาลแล้วครับ”
เ้าชายอเล็กซิสได้ยินข้ารับใช้ช่วยกันปลอบใจแต่ก็หาได้ทำให้ใจเย็นลงไม่เพราะนางผู้เป็ดวงใจไม่เคยเป็เช่นนี้มาก่อนเลย
เหตุการณ์ั้แ่เ้าชายอเล็กซิสวิ่งหน้าตั้งอุ้มหญิงสาวออกมาจากไนท์คลับจนรถยนต์คันนั้นเคลื่อนออกจากลานจอดรถอยู่ในสายตาของเ้าชายอิสมินตลอดเวลาเ้าชายหนุ่มค่อนแคะหญิงสาวด้วยเข้าใจว่าเ้าหล่อนแกล้งทำมารยาอ้อนเพื่อนรัก “เชอะ! กลัวว่าฉันจะพูดเื่เมื่อกี้ให้อเล็กซ์ฟังล่ะซิท่าถึงได้แกล้งทำเป็ลม อเล็กซ์จะได้รีบพากลับไป มารยาจริงนะยัยผู้หญิงปากเสีย!”
แล้วเ้าชายอิสมินก็กลับเข้าไปข้างในพร้อมกับเอ่ยกับบรรดาเพื่อนๆขอตัวกลับทันที ทิ้งให้บรรดาเพื่อนๆ รื่นเริงหาความสำราญกับเสียงเพลงและสาวงามกันต่อไป
จนกระทั่งมาถึงโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุดพลขับก็เลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าตึก ER ทันที บุรุษพยาบาลรีบนำเตียงมาเทียบข้างรถทันควัน เ้าชายอเล็กซิสเปิดประตูรถเองแล้วอุ้มหญิงสาวออกจากรถวางลงบนเตียงนางพยาบาลรีบซักถามอาการคนไข้ทันที “คนไข้เป็อะไรมาคะ?”
“ไม่รู้ครับเห็นหน้าซีดบอกว่าปวดหัวแล้วก็เป็ลมหมดสติไปเลยครับ ได้โปรดช่วยลีอาด้วยครับ” เ้าชายอเล็กซิสตอบคำถามของนางพยาบาลพร้อมกับวิ่งตามบุรุษพยาบาลซึ่งรีบเข็นเตียงนำคนไข้เข้าห้องER ทันที เ้าชายรูปงามจะตามเข้าไปในห้องER ด้วย นางพยาบาลหลายนางหน้าห้อง ERจึงต้องรีบกันตัวเอาไว้ไม่ให้ตามเข้าไปได้ “เข้าไม่ได้นะคะ!ญาติกรุณารออยู่หน้าห้องค่ะ”
“ไม่! ผมจะเข้าไปดูลีอาของผม!” เ้าชายอเล็กซิสดึงดันจะเข้าไปในห้อง ER ให้ได้ แม้นางพยาบาลหลายคนจะช่วยกันจับตัวเอาไว้จนโกลาหลไปหมด
“เอะ! คุณคะ บอกว่าเข้าไม่ได้ค่ะ! ญาติต้องรออยู่ข้างนอกค่ะ!”
“ช่วยกันจับตัวไว้หน่อยเร็ว! อย่าให้เข้าไปได้!”
“ผมจะไปหาลีอาของผมปล่อย!”
“เพี๊ยยยยยยะ”
“โอ้ย!” ใบหน้างามดั่งเทวดาหันตามแรงฝ่ามือขององครักษ์พร้อมกับเสียงดุๆ จากองครักษ์ตวาดใส่ให้รู้สึกตัว “ฝ่าาครับ โปรดรออยู่ข้างนอกนี่แหละครับ! มิสอยู่กับหมอแล้วจะต้องไม่เป็อะไรแน่นอนครับอย่าทำให้คนอื่นเดือนร้อนจะได้ไหมครับ!”
เ้าชายอเล็กซิสจ๋อยสนิทเซื่องซึมไปทันทีหันขอโทษนางพยาบาลอย่างสำนึกผิด “ขอโทษครับ”
นางพยาบาลมองเ้าชายรูปงามด้วยสายตาดุๆเมื่อเห็นว่าเขาสงบลงแล้วจึงแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนต่อก่อนไปยังทิ้งท้ายคาดโทษอีกนิด “อย่าก่อเื่อีกนะคะ อ้อ...ช่วยกรอกประวัติคนไข้ตรงเคาน์เตอร์ให้ด้วยค่ะขอตัวก่อนนะคะ”
“ครับต้องขอโทษด้วยครับ ขอโทษทุกคนด้วยครับที่เ้านายผมทำให้วุ่นวาย ขอโทษจริงๆครับ ส่วนเื่ประวัติคนไข้เดี๋ยวผมจัดการแทนเ้านายผมเองครับ”องครักษ์อีกนายรีบรับหน้ากล่าวขอโทษนางพยาบาลเป็การใหญ่แล้วเดินตามนางพยาบาลไปจัดการทำประวัติคนไข้ทันที
“ฝ่าานั่งก่อนเถอะครับ”องครักษ์เชิญให้นั่งบนเก้าอี้หน้าห้อง ER แต่เ้าชายอเล็กซิสหาได้ทำตามไม่ เขาเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องด้วยใจร้อนรนมองผ่านช่องกระจกบนประตูเข้าไปภายในห้อง ER ตลอดเวลา ส่วนองครักษ์ก็ห่วงหญิงสาวจนนั่งไม่ติดเหมือนกัน
เวลาผ่านไป10 นาทีแต่เหมือนนานชั่วกัปป์ชั่วกัลป์ในความรู้สึกของคนที่เฝ้ารอแพทย์ประจำห้อง ER จึงเดินออกมาจากห้อง ER ถามหาญาติคนไข้“ญาติของมิสมิยาโบวิทซ์อยู่ไหนครับ?”
“ผมเองครับลีอาของผมเป็ยังไงบ้างครับคุณหมอ?” เ้าชายอเล็กซิสก้าวพรวดประชิดตัวนายแพทย์ประจำห้องER พร้อมกับถามด้วยความร้อนใจทำให้นายแพทย์าุโคนนั้นใจนต้องรีบก้าวถอยห่างไปสองสามก้าวก่อนจะเอ่ยบอกอาการของคนไข้สาวเสียงสั่นเพราะรู้สึกกลัวชายหนุ่มตรงหน้าจับใจ “เอ่อ...คนไข้...ไม่เป็อะไรมาก...ค...ครับ ตอนนี้เธอ...ฟื้นแล้ว...ครับเกิดจากความเครียด...ครับ ก็...ก็เลยทำให้เธอมี...อาการปวดศีรษะ...แล้วก็เป็ลม...เท่านั้นเองครับเฮ้ย!”
“เย้! ขอบคุณคุณหมอมากครับ”เ้าชายอเล็กซิสะโกอดนายแพทย์ประจำห้อง ER ร้องดีอกดีใจที่หญิงสาวผู้เป็ที่รักไม่เป็อะไรมากอย่างที่เขากังวลทำให้นายแพทย์คนนั้นร้องเสียงหลงเพราะหายใจไม่ออก “ปล่อยผมคร้าบบบบบบ! ผมหายใจไม่ออกกกกกกก! โอ้ย!ผมจะตายแล้วคร้าบบบบ!”
เสียงร้องของนายแพทย์ประจำห้องER ทำให้เ้าชายอเล็กซิสรู้สึกตัวเขารีบปล่อยร่างท้วมๆ ทันควันทำให้นายแพทย์คนนั้นรีบถอยห่างชายหนุ่มรูปงามไปหลายก้าวบ่นงึมงำเป็หมีกินผึ้งทันที “กอดมาได้!เดี๋ยวฟ้าก็ผ่ากันพอดี โอ้ย...กระดูกหักตรงไหนมั่งรึเปล่าเนี่ย? แรงยังกะช้างอูยยยยย! เคล็ดขัดยอกไปหมดแล้ว!”
“ขอโทษครับขอโทษคุณหมอมากๆ ครับ คือว่าผมดีใจมากไปหน่อยเลยลืมตัวน่ะครับ ขอโทษจริงๆ ครับ” เ้าชายอเล็กซิสรีบขอโทษขอโพยเป็การใหญ่ทำให้นายแพทย์คนนั้นค้อนปะหลับปะเหลือก “เฮอะ!”
องครักษ์ต่างพากันถอนหายใจโล่งอกกันเป็แถว“เฮ้อ...โล่งอก”
เ้าชายอเล็กซิสรับขอบคุณนายแพทย์คนนั้นอีกครั้งพร้อมกับถามขออนุญาตเข้าไปเยี่ยมหญิงสาวทันที“ขอบคุณคุณหมอมากครับ เอ่อ...ผมเข้าไปเยี่ยมลีอาของผมได้หรือยังครับ?”
“คุณรออยู่ตรงนี้แหละเดี๋ยวผมให้พยาบาลพาคนไข้ออกมาเพราะเธอไม่ได้เป็อะไรมากเดี๋ยวคุณพาแฟนคุณกลับบ้านได้เลย ผมขอตัวก่อนนะครับ” นายแพทย์ประจำห้องER กล่าวเสียงดุหน่อยๆก่อนจะเดินเข้าไปดูคนไข้คนอื่นในห้อง ER ต่อ
สักพักหญิงสาวก็นั่งรถเข็นออกมาจากห้องERเ้าชายอเล็กซิสรีบเข้าไปหานางผู้เป็ดวงใจทันที แต่เพราะหญิงสาวนั่งอยู่บนรถเข็นทำให้เ้าชายรูปงามต้องย่อตัวลงนิดเท้ามือลงบนเท้าแขนของรถเข็น ก้มหน้าลงจนหน้าผากแตะกับหน้าผากของหญิงสาว เขาจ้องเข้าไปในดวงตาสีอำพันทองคู่สวยพร้อมกับถามไถ่อาการของเ้าหล่อนด้วยเสียงอ่อนโยน“ลีอาจ๋า รู้สึกเป็ยังไงมั่งจ๊ะ?”
“ดีขึ้นมากแล้วแหละลีอาขอโทษนะที่ทำให้อเล็กซ์เป็ห่วง ขอโทษ...”
เ้าชายอเล็กซิสรีบยกมือปิดปากของหญิงสาวเอาไว้ส่ายหน้าพร้อมกับดุเ้าหล่อนอ่อนโยน “อย่าพูดอย่างนี้อีกนะจ๊ะอเล็กซ์ไม่ห่วงลีอาแล้วจะให้อเล็กซ์ไปห่วงแมวที่ไหนกันล่ะจ๊ะเพราะลีอาเป็ดั่งหัวใจของอเล็กซ์เชียวนะ ลีอาจ๋าอเล็กซ์ขอโทษนะจ๊ะ ต่อไปนี้อเล็กซ์จะไม่ยอมให้ลีอาทำงานอีกแล้วโถ...เพราะอเล็กซ์ไม่ดีเองชอบเอางานที่บริษัทมาปรึกษากับลีอาจนทำให้ลีอาคิดมากขนาดนี้ อเล็กซ์ขอโทษนะลีอา ยกโทษให้อเล็กซ์ด้วยนะจ๊ะ”
“เอ๋?เดี๋ยวนะอเล็กซ์ ลีอาปวดหัวเกี่ยวอะไรกับงานที่บริษัทด้วยล่ะ?” คิ้วโค้งดั่งคันศรผูกโบว์ด้วยความสงสัยก่อนจะถามเ้าชายอเล็กซิสใบหน้างดงามเหรอหรา ก็อาการป่วยของเธอมันเกี่ยวอะไรกับเื่งานล่ะหว่า?
คำถามของหญิงสาวทำให้คิ้วเข้มขมวดเป็ปมก่อนจะถามย้อนกลับไป“เอ๋? ก็คุณหมอบอกว่าเป็เพราะลีอาเครียดมากๆ ก็เลยปวดหัวแล้วก็เป็ลมนี่จ๊ะ?”
หญิงสาวจึงได้แต่ตอบเ้าชายรูปงามอยู่ในใจพร้อมทั้งอาฆาตคนขโมยจูบแรกของเธอไปด้วยงานไม่ได้ทำให้ลีอาเครียดเลยอเล็กซ์ แต่เื่ที่ทำให้ลีอาเครียดมากๆ อ่ะนะเป็อิสมินหน้าบูดนั่นต่างหาก หนอย! เอาจูบแรกของฉันคืนมานะ! โธ่...จูบแรกของฉัน! คอยดูนะอิสมินหน้าบูด ฉันจะเอาคืนเป็ร้อยเท่าพันเท่าเล้ย! โธ่เอ้ย...ไม่น่าเลย...จูบแรกของฉันสู้อุตส่าห์รักษามาเป็อย่างดีกลับต้องมามีอันจากฉันไปซะแล้ว แง้ๆๆๆๆๆ หนูไม่ย้อม!
เ้าหล่อนรีบปั้นสีหน้าให้ร่าเริงเพราะไม่อยากให้ผู้เป็ที่รักต้องกังวลใจ แล้วส่ายหน้าน้อยๆ พร้อมกับบอกเสียงใส“ไม่ได้เกี่ยวกับเื่งานเลยอเล็กซ์อาจจะเพราะลีอาไม่เคยชินกับอากาศของนิวยอร์กมั้งเลยทำให้ลีอารู้สึกไม่สบายนิดหน่อย อเล็กซ์ไม่ต้องห่วงนะ เห็นป่ะ?ลีอาไม่ได้เป็อะไรมากซักหน่อย เื่แค่นี้ขี้ปะติ๋วจะตายไป”
หญิงสาวลอยหน้าลอยตาพร้อมทั้งยกแขนทั้งสองข้างโอบรอบคอของผู้เป็ที่รักตรงหน้าทำให้เ้าชายอเล็กซิสยกมือขยี้หัวเ้าหล่อนเบาๆ “จ้าาาาาา...ไม่เป็อะไรก็ดีแล้วถ้างั้นเราก็กลับบ้านกันเถอะนะจ๊ะ”
เอ่ยแล้วก็เอื้อมมือไปจับแขนเรียวเสลาออกจากคอของตัวเองพร้อมกับยืดตัวขึ้นแล้วจัดแจงเข็นรถด้วยตัวเองพาผู้เป็ดวงใจกลับที่พัก
องครักษ์รีบโทรบอกพลขับให้นำรถยนต์มารอรับด้านหน้าทันที“เ้าชายจะเสด็จกลับแล้ว เอารถมารับได้เลย อ้อ...มิสเหรอ? ไม่เป็อะไรมากหมอบอกว่าแค่เครียดเท่านั้นเอง เออๆแล้วจะบอกให้”
องครักษ์คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วก็หันไปบอกหญิงสาวบนรถเข็น“มิสครับ ชาร์ลเค้าฝากให้บอกมิสด้วยว่า อย่าเครียดมากนะครับ”
“ขอบใจนะจอห์น แล้วนี่โคลินไปไหนล่ะ?” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับถามหาองครักษ์อีกคนของเ้าชายอเล็กซิส
จอห์นรีบตอบคำถามเ้าหล่อน“อ้อ โคลินไปจัดการเื่ค่ารักษาพยาบาลอยู่ครับมิส”
“งั้นเหรอ”หญิงสาวพยักหน้ารับรู้แล้วเงยหน้ามองเ้าชายอเล็กซิสอยากจะบอกเ้าชายรูปงามว่าให้บุรุษพยาบาลเข็นให้ก็ได้ แต่เมื่อสบตาสีเขียวมรกตปากที่กำลังจะเอื้อนเอ่ยก็จำต้องหุบสนิททันทีเพราะสายตาห่วงหาอาทรนั่นทำให้เ้าหล่อนรู้ได้ทันทีว่าถึงพูดไปก็เปล่าประโยชน์จึงหันกลับมามองข้างหน้าตามเดิม
สักพักก็มาถึงด้านหน้าซึ่งรถยนต์จอดรออยู่แล้วองครักษ์รีบเปิดประตูรถให้ “เชิญครับ”
เ้าชายอเล็กซิสจอดรถเข็นข้างๆรถยนต์แล้วกดเบรครถเข็นล็อคเอาไว้ก่อนจะพยุงหญิงสาวให้ลุกขึ้นจากรถเข็นเข้าไปในรถพร้อมกับบอกน้ำเสียงอ่อนโยน “ระวังจะล้มนะจ๊ะ”
“ค่ะ”คำพูดของเ้าชายอเล็กซิสทำให้หญิงสาวยิ้มน้อยๆ กับความห่วงใยที่เขามีให้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เ้าชายรูปงามค่อยๆประคองหญิงสาวให้นั่งในรถแล้วปิดประตูรถให้ก่อนจะอ้อมไปอีกด้านหนึ่ง องครักษ์เปิดประตูรถรอเ้าชายอเล็กซิสเขาไปนั่งบนเบาะข้างหญิงสาว พร้อมกับองครักษ์ปิดประตูรถให้เ้าชายอเล็กซิสจึงโอบหญิงสาวเข้ามาในอ้อมแขน ส่วนองครักษ์ก็รีบขึ้นนั่งด้านหน้าคู่กับพลขับทันทีพร้อมๆ กับที่องครักษ์อีกนายจัดการเื่ค่าใช้จ่ายเรียบร้อยแล้วตามมาสมทบขึ้นรถนั่งคู่กับองครักษ์และพลขับ
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วพลขับจึงขับรถออกจากโรงพยาบาลมุ่งหน้ากลับที่ประทับทันทีโดยไม่ต้องรอให้เ้าชายอเล็กซิสมีคำสั่ง
“ขอโทษนะทุกคนที่ทำให้วุ่นวายกันไปหมด”หญิงสาวเอ่ยกับบรรดาผู้ติดตามของเ้าชายอเล็กซิสน้ำเสียงอ่อนโยน
“เป็หน้าที่ของพวกผมอยู่แล้วครับ พวกเราขอให้มิสหายไวๆ นะครับ” โคลินหันมาพูดแทนคนอื่นๆทำให้หญิงสาวยิ้มให้พร้อมกับเอ่ยขอบใจความห่วงใยที่พวกเขามีให้กับเธอ “ขอบใจทุกคนนะที่เป็ห่วง”
คำขอบคุณของหญิงสาวทำให้ผู้ติดตามของเ้าชายอเล็กซิสยิ้มแก้มปริกันทุกคน
หญิงสาวนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะนึกถึงเื่บางเื่ขึ้นมาได้จึงหันไปถามเ้าชายอเล็กซิส“อเล็กซ์ พรุ่งนี้ลีอาไม่ไปงานเลี้ยงที่สถานทูตได้รึเปล่า?ลีอาไม่อยากไปเลยขอบายแล้วกันนะ”
“ฮั่นแน่! คิดจะเบี้ยวงานเลี้ยงอีกตามเคยล่ะซิลีอาอเล็กซ์รู้ทันนะ กลัวว่าจะต้องไปเจอคนรู้จักในงานใช่ไหมล่ะ?” เ้าชายอเล็กซิสก้มหน้ามองหญิงสาวพร้อมกับเอ่ยดักคออย่างรู้ทันทำให้หญิงสาวยิ้มน้อยๆ ที่เ้าชายรูปงามรู้เท่าทันความคิดเธอเสมอใบหน้างดงามเงยขึ้นนิดหนึ่งมองใบหน้างามเกินบุรุษของอีกฝ่ายพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยชมความเฉลียวฉลาดของอีกฝ่าย “แหม...อเล็กซ์เนี่ยแสนรู้จังรู้ใจลีอาที่สุดเลย จะหาใครแสนรู้เท่าอเล็กซ์ไม่มีอีกแล้ว”
“ลีอา! อเล็กซ์ไม่ใช่หมานะเื่อะไรมาว่าอเล็กซ์แสนรู้ฮึ? อย่างนี้ต้องถูกทำโทษซะแล้ว หนอย! เห็นอเล็กซ์เป็หมาไปซะแล้วงั้นเหรอ? นี่แน่ะ!นี่แน่ะ!” เ้าชายอเล็กซิสเอ่ยเข่นเขี้ยวเสียงรื่นเริง ตาวิบวับเป็ประกายก่อนจะใช้มือจี้เอวบางของหญิงสาวจนเ้าหล่อนหัวเราะลั่นดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขน“ฮ่าๆๆๆๆ อเล็กซ์หยุดนะ ฮ่าๆๆๆๆ มันจั๊กจี้นะ ฮ่าๆๆๆๆ พอแล้วอเล็กซ์ ฮ่าๆๆๆๆลีอายอมแพ้แล้ว ฮ่าๆๆๆๆ”
“ยอมแพ้จริงอ่ะ?”
“ฮ่าๆๆๆยอมแล้วจ้า ฮ่าๆๆๆๆ” หญิงสาวชูสองมือทั้งๆ ที่ยังหัวเราะไม่หยุด ทำให้เ้าชายอเล็กซิสยอมรามือแล้วแกล้งเอ่ยอย่างน้อยใจ“เชอะ!เห็นอเล็กซ์เป็หมาไปซะได้ อเล็กซ์โกรธแล้วด้วย เชอะ! เชอะ!เชอะ!”
เขาสะบัดหน้ามองวิวนอกหน้าต่างอย่างงอนๆ ยกมือกอดอกแถมยังเบี่ยงตัวหันหลังให้จนหญิงสาวหัวเราะคิกคักขบขันกับท่างอนๆของเ้าชายรูปงามก่อนจะง้อเสียงอ่อนเสียงหวานพร้อมทั้งชูนิ้วก้อยไปตรงหน้าของเ้าชายอเล็กซิส“อเล็กซ์ขา ลีอาแค่ล้อเล่นนิดเดียวเอง อเล็กซ์อย่าโกรธลีอาเลยนะ ดีกันนะอเล็กซ์นะๆๆ”
“เชอะ!” เ้าชายอเล็กซิสตวัดตามามองหญิงสาวนิดหนึ่งแล้วสะบัดหน้ากลับไปมองวิวนอกหน้าต่างดังเดิมหญิงสาวจึงงัดไม้ตายออกมาใช้ “ลีอาขอโทษ ดีกันนะคะพี่อเล็กซ์”
ไม้ตายของหญิงสาวทำให้เ้าชายอเล็กซิสยอมหันกลับมาเกี่ยวนิ้วก้อยกับนิ้วก้อยของหญิงสาวทันทีพร้อมกับเอ่ยคาดโทษ“ครั้งนี้ยอมยกโทษให้ก็ได้ แต่ถ้ามีครั้งหน้าล่ะก็...ฮึ่ม! น่าดู!”
“เย้!...รักอเล็กซ์ที่สุดเล้ย...” หญิงสาวะโลั่นรถพร้อมกับกอดเ้าชายอเล็กซิสทันทียิ่งทำให้ผู้ติดตามพากันกลั้นหัวเราะเอาไว้สุดฤทธิ์ คิกๆๆๆ...
เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่ไม้ตายของหญิงสาวผู้เป็ดวงใจก็ใช้ได้ผลเสมอต่อให้เ้าชายอเล็กซิสจะโกรธเ้าหล่อนขนาดไหนแต่เมื่อเจอเสียงหวานใสเรียกขาน ‘พี่อเล็กซ์’ เมื่อไหร่ก็หายโกรธทันที
เ้าชายอเล็กซิสโอบกอดหญิงสาวเอาไว้แล้วเอ่ยเกี่ยวกับเื่งานเลี้ยงที่สถานทูตกรีเซอเนียต่อ“เื่งานเลี้ยงคืนพรุ่งนี้อเล็กซ์ก็กำลังอยู่คิดว่าจะไม่ให้ลีอาไปด้วยอยู่เหมือนกันเพราะเดี๋ยวเกิดมีใครมาปิ๊งลีอาของอเล็กซ์เข้า อเล็กซ์ไม่ยอมหรอกนะ”
“ไชโย! ไม่ต้องไปงานเลี้ยงแล้ว เย้!เย้! เย้!”หญิงสาวร้องะโลั่นรถกอดเ้าชายอเล็กซิสด้วยความดีอกดีใจ ทำให้เ้าชายรูปงามอดที่จะหมั่นเขี้ยวเ้าหล่อนไม่ได้เขาบีบจมูกโด่งงดงาม เอ่ยหยอกล้อนิดๆ “แหม...น้อยๆ หน่อยแม่คุณทูนหัว เดี๋ยวอเล็กซ์ก็เปลี่ยนใจลากไปงานเลี้ยงด้วยซะหรอกนี่”
“ไม่เอ๊า!อเล็กซ์ก็รู้อยู่แล้วว่าลีอาเกลียดงามเลี้ยงจะตายลองบังคับกันดูซิลีอาจะไม่พูดกับอเล็กซ์ตลอดชาติเล้ย!” เสียงหวานใสร้องประท้วงลั่นพร้อมกับเลิกกอดเ้าชายอเล็กซิสทันควันแล้วค้อนควับๆ สะบัดหน้าหนีอย่างแง่งอนยกสองแขนขึ้นกอดอก “ฮึ!ๆๆๆ”
จนเ้าชายรูปงามยิ้มกับท่าทีของเ้าหล่อน เขารวบเรือนร่างบางเข้ามาในอ้อมแขนแล้วง้อหญิงสาวทันที“โถ...ใครจะกล้าบังคับลีอาล่ะจ๊ะ อเล็กซ์ก็พูดเล่นไปงั้นเองเื่อะไรอเล็กซ์จะพาลีอาไปงานเลี้ยงให้คนอื่นมองลีอาของอเล็กซ์ตาปรอยกันล่ะเมินซะเถอะ!ถ้าใครคิดจะเข้ามาเกาะแกะเจ๊าะแจ๊ะลีอาของอเล็กซ์ล่ะก็...ข้ามศพอเล็กซ์ไปให้ได้ก่อนเถอะ!”
สิ้นคำพูดของเ้าชายอเล็กซิสทำให้ท่าทีแข็งขืนของหญิงสาวหายไปทันทีดวงตาสีอำพันทองคู่สวยจ้องหน้างดงามดั่งเทวดาของอีกฝ่ายก่อนจะยิ้มให้พร้อมกับมือเรียวนุ่มนิ่มวางทาบบนมือใหญ่แล้วบอกเบาๆ“ลีอารักอเล็กซ์ที่สุดเลย”
“อเล็กซ์ก็รักลีอามากที่สุดเหมือนกัน” เ้าชายอเล็กซิสบอกพร้อมกับจับศีรษะเ้าหล่อนให้พิงกับอกของตัวเองแล้วลูบเส้นผมสีบรอนซ์ยาวนุ่มสลวยเล่นจนหญิงสาวอ้าปากหาวน้อยๆพร้อมๆ กับดวงตาสีอำพันทองค่อยๆ ปิดลง เพียงครู่เดียวหญิงสาวก็หลับสนิท เ้าชายอเล็กซิสก้มลงมองเรือนร่างบางในอ้อมแขนด้วยสายตาอ่อนโยนแล้วกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น
สององครักษ์และหนึ่งพลขับต่างยิ้มให้แก่กันพยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้เต็มที่คริๆๆๆ...
เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่เ้าชายของพวกเขาก็แพ้มิสมิยาโบวิทซ์คนงามตลอดแหละก็นะ ทั้งรักทั้งหวงซะขนาดนี้ก็เลยยอมเ้าหล่อนได้ทุกอย่างแหละน้า...
จนกระทั่งรถยนต์จอดลงหน้าที่ประทับเ้าชายอเล็กซิสจึงปลุกหญิงสาวในอ้อมแขน “ลีอา ลีอาตื่นเถอะถึงบ้านแล้ว”
“อือ...” หญิงสาวงึมงำแต่ไม่ยอมตื่น เ้าชายอเล็กซิสจึงปลุกอีกรอบพร้อมทั้งเขย่าปลุกเ้าหล่อนเบาๆ“ลีอาถึงบ้านแล้วนะ”
“อือ...” เ้าหล่อนงึมงำอีกครั้งแถมยังซุกหน้ากับอกอย่างรำคาญเสียงปลุก“ฮื้อ!”
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ