เครดิตภาพจาก https://unsplash.com
…………………
่เที่ยงของวันนั้น หรั่งและเก๋ได้เดินทางไปถึงสนามบินเชียงใหม่ด้วยเครื่องบินโดยสารชั้นบิสสิเนสคลาส หนุ่มหล่อร่างล่ำอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์สีดำดูทะมัดทะแมง ส่วนสาวสวยซ่อนร่างสูงเพรียวในชุดเสื้อแขนกุดเอวลอยสีฟ้า ่ล่างปกคลุมด้วยกระโปรงขาวที่สั้นเต่อเสมอหู ด้วยรูปร่างหน้าตาที่ประดุจดังเทพบุตรและเทพธิดา ย่อมทำให้ทั้งคู่ตกเป็เป้าสายตาของผู้คน
ทันทีที่สองหนุ่มสาวเดินมาถึงประตูผู้โดยสารขาออก ก็พบกับชายหนุ่มผู้หนึ่ง เขาเป็ชาวต่างชาติผิวขาว ดวงตาสีเขียวอ่อน ผมสีบลอนด์ ใบหน้ายิ้มละไมและเป็มิตรกับผู้คน ท่าทางภูมิฐาน สังเกตได้จากชุดสูทดำหรูหราบนร่างสูงโปร่งได้สัดส่วน
“ เฮ้ บราเธอร์ นายเป็ไงบ้าง ” หรั่งร้องทักหนุ่มต่างชาติ พร้อมถอดแว่นเรย์แบนออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทรงเสน่ห์
“ สบายดี นายเป็ไงบ้าง ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ” หนุ่มต่างชาติทักกลับ
“ ฮ่าๆ ก็สบายดี บิสสิเนสคลาสที่นายจองให้ชั้นนั่งโคตรสบายเลยว่ะ หนึ่งชั่วโมงที่เดินทางมา ไม่ได้ทำให้ชั้นเมื่อยล้าเลย ” หรั่งตอบ พลางหัวเราะดังลั่นแบบไม่เกรงใจใคร
“ ดีแล้วที่นายไม่ล้า เพราะวันนี้นายต้องใช้พละกำลังในการทำงานอีกมาก ” ชายหนุ่มในชุดสูทกล่าว พร้อมยิ้มให้เล็กน้อย
“ ของมันแน่อยู่แล้ว เราจะไปกันเลยดีมั้ย จะได้แวะไปดูสถานที่กันซักหน่อย ” หรั่งยักคิ้ว ปากก็ตอบกวนๆตามสไตค์ของตัวเอง
“ เอ๊ะ เดี๋ยวใจเย็น เ้าน้องชาย ชั้นยังไม่ได้ทักทายว่าที่ภรรยาของนายเลยนะ ว่าไงจ๊ะ สุดสวย สบายดีมั้ย ” หนุ่มในชุดสูทห้ามล้อ ก่อนหันไปทักทายสาวสวย
“ แหม…….. นึกว่าจะไม่ทักกันซะแล้ว สบายดีค่ะ พี่อานนท์ ” สาวสวยร่างสูงแย้มยิ้ม จากคำสนทนาบ่งบอกว่าทั้งคู่น่าจะคุ้นเคยกันดี
“ เรียกพี่นนท์ เฉยๆก็ได้ ไม่ต้องมากพิธี เพราะอีกเดี๋ยวเธอก็ต้องมาเป็น้องสะใภ้ของพี่แล้ว ว่าแต่เ้าน้องชายคนนี้มันเลี้ยงยากมั้ย ” ชายหน้าฝรั่งที่พูดไทยคล่องปรื้อกล่าวสัพยอก
“ อ้อ……..ยากพอตัวเลยค่ะ ทั้งเสเพล กินเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยวกลางคืน ร้ายที่สุดก็เ้าชู้แบบกู่ไม่กลับ เก๋เลยต้องคอยตามติดอยู่ตลอด ” เก๋ฟ้องเป็การใหญ่ ใบหน้าขาวสวยนิ่วขมวด อันเป็กิริยางอนตามสัญชาติของเพศสตรี
“ เฮ้ๆ เดี๋ยวนะ ตกลงชั้นมีอะไรดีมั่งเนี่ย ” หลังโดนเฉซึ่งหน้า หรั่งก็โวยวายเสียงดัง
“ ฮ่าๆ ก็บ้าดียังไงเล่า เอาล่ะไปกันเถอะ ไปใช้ความบ้าของนายให้เป็ประโยชน์ ” ชายหน้าฝรั่งผู้มีชื่อไทยกล่าวด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ มือก็โอบไหล่น้องชายร่างล่ำ พร้อมพากันเดินไปยังจุดหมายปลายทางที่้า
……………………
ทั้งสามเดินทางต่อด้วยเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว นับว่าอานนท์เป็ชายหนุ่มที่มีฐานะดีพอสมควร ซึ่งก็ควรจะเป็เช่นนั้น เพราะหนุ่มต่างชาตินายนี้มีอาชีพเป็นักธุรกิจที่จับแต่ดีลใหญ่ๆ
ห้องพักภายในเฮลิคอปเตอร์ประกอบไปด้วยเบาะนุ่มแบบยาวที่ตั้งประจันหน้ากัน ผู้จับจองฝั่งหนึ่งคือ อานนท์ หนุ่มนักธุรกิจอารมณ์ดี ส่วนอีกฝั่งคือหรั่งที่นั่งเหยียดขาด้วยท่าทีสบายอารมณ์ โดยมีแฟนสาวร่างเพรียวนั่งอยู่ข้างกาย ท่าทางดูกังวล
“ ฮะๆ ไม่ทันไรน้องสะใภ้ของชั้นก็หวาดกลัวจนตัวสั่นไปซะแล้ว ” อานนท์ร้องแซว
“ เหอๆ ธรรมดาน่า พี่นนท์ ยัยเก๋เป็โรคกลัวความสูง นี่ก็บอกไปแล้วตั้งหลายครั้งว่าไม่ควรตามมา แต่คุณเธอก็ไม่ยอมรับฟัง ” หรั่งพล่ามบ่น กิริยาเบื่อหน่าย
“ ก็….. ชั้นกลัวว่า…..นายจะๆ เ้าชู้อีกน่ะซิ ” เก๋กัดฟันข่มความกลัว เพื่อตอบกลับ แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับตะกุกตะกัก
“ ฮะๆ เป็อย่างนี้นี่เอง นายทำตัวไม่ดีเอง ไปโทษเก๋ ไม่ถูกหรอก ” อานนท์หัวเราะเสียงดัง พลางกล่าวสัพยอกน้องชายคนสนิท ส่วนหรั่งไม่โต้ตอบ เขาเพียงแต่ส่ายหัวไปมาด้วยอาการเซ็ง ปากก็พล่ามบ่นเบาๆ
“ โธ่เอ๊ย วัยรุ่นเซ็งเลย ”
…………………..
การเดินทางด้วยเฮลิคอปเตอร์กินเวลาไม่ถึงชั่วโมง ก็ลงจอดบนพื้นอย่างนิ่มนวล พอเสียงเครื่องยนต์ดับสนิท หรั่งเป็คนแรกที่หย่อนเท้าััพื้น เขารับรู้ถึงลมหนาวที่พัดผ่าน พร้อมกลิ่นหญ้าที่โชยเข้าจมูก
“ ว้าว…… อากาศดีจริงๆ เยี่ยมไปเลย ไอ้พี่ชาย ” หรั่งอุทานดัง เขาบิดกายไปมา เพื่อขับไล่ความเมื่อยขบ ดวงตาจับจ้องทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยแมกไม้เขียวชอุ่ม
“ เป็ไงเล่า อากาศที่นี่ดีพอจะให้นายปลดปล่อยความบ้ามั้ย ” อานนท์เอ่ยถาม ใบหน้าแย้มยิ้ม
“ แน่นอนอยู่แล้ว แต่คงต้องรีบนิดหนึ่ง เพราะวันนี้น่าจะมีฝน ” หรั่งเงยหน้ามองท้องฟ้ายามบ่ายที่อึมครึม
“ งั้นจะรอช้าอะไรล่ะ รีบไปกันเถอะ ทีมงานของพวกเราไปรอบนยอดเขาแล้ว เอ๊ะ เดี๋ยว เหมือนเราจะลืมอะไรบางอย่างนะ ” อานนท์ขมวดคิ้วเล็กน้อย คล้ายพยายามจะนึกว่าลืมอะไร
“ อ้อ ถ้าพี่หมายถึงยัยเก๋ล่ะก็ คุณเธอน่าจะนั่งเข่าอ่อนอยู่แถวนี้แหละ ฮ่าๆ ” หรั่งหัวเราะลั่น พร้อมผายมือไปยังแฟนสาวที่บัดนี้นั่งคุกเข่าสิ้นท่าอยู่กับพื้น ดวงตาคู่งามดูเหลือกลอยๆด้วยความหวาดกลัว
“ ฮ่าๆ สงสัยวันหลังต้องมาด้วยรถยนต์แล้วล่ะมั้ง น้องชาย ” อานนท์หัวเราะร่วนด้วยความขบขัน หลังเห็นสภาพว่าที่น้องสะใภ้ของตนเอง
…………………..
สามสหายเดินทางต่อด้วยรถยนต์ แม้คราวนี้จะโดยสารด้วยรถจิ๊ปโฟร์วิลไดร์ แต่มันก็ทำให้เก๋ฟื้นตัวเล็กน้อยจนสามารถพล่ามบ่นถึงความยากลำบากในการเดินทางแบบไม่หยุด ส่งผลให้สองพี่น้องเริ่มรำคาญและหันมามองหน้ากันเอง พวกเขาให้สัญญากันในใจว่า……ถ้ามีทริปไปเที่ยวที่สูงๆ อย่าอัญเชิญเ้าหล่อนมาเด็ดขาด
การเดินทางครั้งสุดท้ายกินเวลาเพียงสิบนาที ทั้งสามก็ถึงจุดหมายปลายทาง หรั่งพบว่าสถานที่นั้นก็คือหน้าผาสูงชันที่แวดล้อมด้วยหินแกร่งสีเทา ลานกว้างก่อนถึงหน้าผาสูงมีรถกระบะจอดอยู่สามคัน แต่ละคันบรรทุกชายฉกรรจ์ไม่ต่ำกว่าสามคน พวกเขาล้วนมีอุปกรณ์ถ่ายทำอย่างครบครัน คล้ายจะเป็ทีมงานรายการเรียลลิตี้ก็ไม่ปาน
“ เอาล่ะ ถึงแล้ว ที่นี่คือจุดชมวิวลับสำหรับแขก VIP แบบชั้น จากยอดผานั้นถึงพื้นเบื้องล่าง ไม่มีเกาะแก่งใดๆขวางกั้น จึงนับว่าเป็มุมที่สวยงามและอันตรายที่สุด ” อานนท์อธิบายคร่าวๆ พร้อมขยับสูทที่สวมใส่ให้เข้าที่
“ เยี่ยมมาก พี่ชาย ทุกสิ่งดูจะพร้อมหมดแล้ว ” หรั่งตอบกลับ ท่าทางพึงพอใจ พร้อมเหลียวมองไปรอบๆเพื่อสำรวจสถานที่
“ ก็ตรงตามที่นายสั่งนั่นแหละ มีทั้งหน้าผาสูงชัน ลานยาวที่พอให้รถวิ่งได้ แถมทีมงานถ่ายทำมืออาชีพ ” อานนท์กล่าวยิ้มๆ
“ ขอบใจมาก พี่ชาย ” หรั่งตบไหล่อานนท์เป็เชิงขอบคุณ
ครู่หนึ่งหรั่งก็หันไปสบตาแฟนสาว ซึ่งเก๋ก็ไม่รอช้า เธอรีบเอ่ยถามโดยเร็ว น้ำเสียงเจือความห่วงใยอย่างชัดเจน
“ แน่ใจแล้วนะว่าเธอจะทำแบบนี้ ”
หรั่งยักคิ้วให้เล็กน้อย ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า
“ แน่ใจ เพราะหน้าผาแห่งนี้มีความสูงถึง 2,688 เมตร อันจัดว่าสูงที่สุดในประเทศไทย มันช่างเหมาะสมกับคนระดับสุดยอดอย่างชั้น ”
“ ฮะๆ ตาบ้านี่ เวลาแบบนี้ยังมีหน้ามาทำทะเล้นอีก เดี๋ยวเถอะ ” เก๋อดไม่ได้ที่จะหัวเราะน้อยๆ ความเป็คนกวนๆของหรั่งทำให้เธอผ่อนคลายได้ทุกที
หรั่งไม่โต้ตอบ เขาเพียงส่งยิ้มอบอุ่น ปากก็กล่าวเบาๆแค่พอได้ยินกันสองคน
“ ขอบใจมาก แต่ไม่ต้องห่วง ชั้นไม่เป็ไรหรอกและนี่คืองานของชั้น เชื่อใจเถอะ ”
ประกายตาของหญิงสาวเปลี่ยนไป จากความพรั่นพรึงก็กลับกลายเป็ความเชื่อใจแบบไม่มีเหตุผล เธอไม่รู้เลยว่าทำไมถึงเป็แบบนั้น อาจเป็เพราะเสน่ห์ที่ยากจะต้านทานของชายคนรัก สิ่งนั้นเองที่ทำให้สาวสวยตอบกลับไปโดยไม่รู้ตัว
“ จ้ะ ชั้นเชื่อใจเธอ ”
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter
324
