เมื่อแพไม้ไผ่มาถึงอีกฝั่งหว่านอิ่งเดินถือมีดตรงไปป่าอ้อยขนาดไม่ใหญ่มากใช้มีดตัดต้นตัดใบและวางกองกันตรงพื้น
"อิ่งเออร์นี้มันต้นหญ้าไม่ใช่หรือเ้าจะเอามันไปทำอะไร"เจ้อหยูร์ถามน้องสาวของสหายที่ทำกำลังตัดต้นหญ้าสูงเท่าตัวนาง หว่านอิ่งหันหน้าไปมองเจ้อหยูร์คอแถบหกหญ้าบ้านเ้าสิต้นใหญ่ขนาดนี้นางได้แต่บ่นในใจ
"นี้อ้อยเ้าค่ะมันกินได้ข้าจะนำกลับบ้าน" หว่านอิ่งตอบ
"เ้าล้อข้าเล่นแล้วมันจะกินได้อย่างไร"เจ้อหยูร์หัวเราะน้องสาวสหาย
หว่านอิ่งใช้มีดตัดอ้อยให้เป็ท่อนและปลอกเปลือกออกนำไปให้ทุกคนซิม
"ซิมนี้ลองดูสิเ้าค่ะมันหวานอร่อยมากๆเลยเ้าค่ะ แต่ต้องคายเปลือกมันทิ้งหลังจากดูดน้ำหวานหมดนะเ้าค่ะ" หว่านอิ่งยกอ้อยที่นางตัดไว้ขึ้นมากัดให้ทุกคนดูเคี้ยวไปมาเพื่อดูดเอาน้ำหวานและคายกากอ้อยทิ้ง เมื่อทุกคนเห็นเช่นนั้นก็กัดเอาปากรสชาติของน้ำอ้อยที่ไหลทะลักออกมากตอนเคี้ยวหวานหอมนิดๆ เจ้อหยูร์ตาโตกับของให้มือมันอร่อยมาก
"อร่อยมากเลยขอรับพี่รอง"เสี่ยวตี๋เคี้ยวตุ้ยตุ้ยเต็มปาก
"อิ่งเออร์อร่อยมากข้าต้องเอาไปฝากอิงเออร์เสียแล้ว"เจ้อหยูร์เขาต้องนำกลับไปที่บ้านให้น้องสาวเขาลองกินดู
"อืมรสชาติหวานยิ่งนัก"จื่อหานบอกบุตรสาว ชางอวี่พยักหน้าเห็นด้วยกับบิดา
"มาช่วยกันตัดกับไปกินที่บ้านเถอะเ้าค่ะ" หว่านอิ่งบอกบิดาและพี่ชายนาง นางร้อนนักจะให้มายืนกินอ้อยตากแดดมันใช่เื่หรือไม่
ทุกคนเดินไปช่วยกันหักอ้อยให้หว่านอิ่งตัดใบทิ้งเสี่ยวตี๋ยังนั่งเคี้ยวอ้อยในมือไม่หยุด เมื่อได้มามากพอที่จะสามารถนำขึ้นแพไม้ไผ่กลับขึ้นอีกฝั่งได้ ก็พากันขนอ้อยลงจากแพเจ้อหยูร์ได้อ้อยสี่มัดไปฝากน้องสาว เมื่อถึงฝั่งทุกคนก็ขนอ้อยลงจากแพเพื่อจะกลับบ้าน
"ท่านพ่อเ้าคะเราไม่ไปดูตาข่ายดักปลาหรือเ้าค่ะ" หว่านอิ่งถามบิดาที่ตั้งหน้าจะกลับบ้าน
"เราพึ่งนำมันลงน้ำไม่ถึงเค่อเลยนะอิ่งเออร์" จื่อหานหันไปมองหน้าบุตรนาง
"ไปหน่อยเถิดเ้าคะข้าจะได้รู้ว่ามันได้ผลหรือไม่" หว่านอิ่งออดอ้อนบิดา
"ได้ๆไปดูเสียหน่อยคงไม่เป็ไร" และทุกคนก็เดินลงไปนั่งแพไม้ไผ่เพื่อดูตาข่าย หว่านอิ่งใช้มือดึงตาข่ายให้ขึ้นเหนือผิวน้ำ ก็เห็นปลาติดขี้นมาด้วย
"โอ้์ไยรวดเร็วนักยังทิ้งลงน้ำไม่ถึงเค่อก็มาปลามาติดเ้าตาข่ายนี่แล้ว" เจ้อหยูร์ะโเสียงนี่มันหัศจรรย์เกินไปแล้ว
"อิ่งเออร์เ้านี่ได้ผลดีนัก"ชางอวี่ช่วยบิดานำปลาเอาจากตาข่ายยิ้มหน้าบานอย่างยินดีและมองไปที่สหาย หึเ้าเจ้อหยูร์เป็เช่นไรละชอบสงสัยในสิ่งที่ข้าบอกดีนัก
เสี่ยวตี๋นำกระบุงไปวางไว้ใส่ปลาที่บิดาและพี่ชายนำออกมาจากตาข่าย วันนี้พี่รองจะทำอันใดให้เขากินนะอาหารฝีมือพี่รองอร่อยนัก
เมื่อตรวจสอบตาข่ายเสร็จมากันเดินถือกระบุงแบกอ้อยกลับบ้าน เจ้อหยูร์แบกอ้อยกลับมาที่บ้าน
"ท่านพ่อๆที่จับปลาที่บ้านชางอวี่มันน่าหัศจรรย์มากขอรับทิ้งลงน้ำไม่ถึงเค่อได้ปลามาสองกระบุงเลยนะขอรับ"เจ้อหยูร์บอกบิดาอย่างตื่นเต้นเขาอยากมีแบบนั้นบางคงได้ปลาไปขายเยอะมาก
"ข้าอยากได้ท่านไปถามซื้อกับจากท่านลุงจื่อหานให้ข้าได้หรือไม่"เจ้อหยูร์หอบอ้อยมาทิ้งไว้แคร่หน้าบ้านแล้ววิ่งไปบอกบิดา
"เสี่ยวหยูร์เ้าเพ้อเจ้อหรือมีอย่างที่ไหนจับปลาได้สองกระบุงในเวลาไม่ถึงเค่อ"เฉียงฮุยมองบุตรชายอย่างละอาย
"ท่านพ่อไม่เชื่อข้าหรือไปดูก็ได้ขอรับที่บ้านท่านลุงจื่อหานมีปลาเยอะแยะเลยข้าพึ่งไปดูมานะขอรับ"เจ้อหยูร์ยังบอกบิดาไม่หยุดเขาต้องได้เ้าสิ่งนั้นมาไว้ที่บ้านเขาจะได้อุ่นใจให้การมีเนื้อปลาให้กินไม่ขาดเหมือนชางอวี่
"พี่ใหญ่ท่านเอาอะไรมาด้วยหรือเ้าค่ะ"เหมยอิงถามพี่ชายที่พูดไม่หยุดอย่างตัดรำคาญ
"ข้าเอาอ้อยมาฝากเ้าด้วยนะอิงเออร์"เจ้อหยูร์หันไปบอกนางสาวและนำอ้อยไปตัดตามที่เขาเห็นหว่านอิ่งทำมาให้บิดามารดาและน้องสาวกินได้
ทางครอบครัวหวงหว่านอิ่งกำลังเริ่มนำปลาที่ได้ไปล้างน้ำให้สะอาดแล้วมาคลุกเคล้ากับเกลือแล้วนำไปใส่ไว้ในไหที่นางซื้อมาหมักทิ้งไว้หกถึงเจ็กเดือนและใช้ผ้าปิดปากไหไปตั้งทิ้งไว้กลางแดด
เมื่อเสร็จหว่านอิ่งก็นำอ้อยมาตัดเป็ท่อนพอประมาณ ก็นำมาทำความสะอาด ล้างน้ำ แล้วใช้ไม้ทุบอ้อย บีบคั้นเอาน้ำอ้อยออกมาและนำไปต้นโดยใช้ไฟแรงต้มทิ้งไว้จนเหนียวก็นำใส่ในไห และอีกส่วนที่ไม่ได้ต้มนำไปในคนในบ้านกิน
หว่านอิ่งนำกระดาษและแท่งถ่านมาเขียนแบบลวดลายผ้าเช็ดหน้าที่จะนำไปให้หยุนผิงปัก ในโลกก่อนมีดอกไม้มากหลายให้นำมาวาดเป็แบบและคงจะงดงามแปลกใหม่กับที่นี่ แบบที่จะส่งไปให้ในครั้งนี้เป็รวดเร็วลายดอกไม้ทั้งหมด หว่านอิ่งขีดๆเขียนๆ ส่วนบิดามารดาและพี่ชายนั่งถักตาข่ายอีกสองอัน อานตี๋หัดอ่านให้บิดาและมารดาฟัง
"จื่อหานเ้าอยู่บ้านหรือไม่" เฉียงฮุยหลังจากนั่งกินอ้อยที่บุตรนำมาเสร็จก็โดนลากมาบ้านของสหาย
"เข้ามาก่อนเถิดเ้ามีอะไรหรือ"จื่อหานเดินนำสหายเข้าบ้าน
"ก็เ้าลูกตัวดีคนนี้นะสิข้าเลยต้องมารบกวนเ้า" เฉียงฮุยตอบสหายเพราะบุตรชายเขาพูดถึงที่จับปลาไม่หยุดปากเขาถึงต้องมานั่งอยู่ที่นี่
"อ้าวเฉียงฮุยเ้าก็อยู่ด้วยหรือ"เหวินเซียวเดินถือไก่ป่าเข้ามา
"เหวินเซียวก็มาหรือมีอะไรหรือไม่"จื่อหานถามสหายอย่างมึนงงวันนี้บ้านเขาช่างแขกเยอะนัก
"ข้านำไก่ป่ามาให้เป็การขอบคุณที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับผิงเออร์นะ" เหวินเซียวนำไก่ป่าสองตัวมาให้
"ไม่เป็ไรเ้าจะเกรงใจไปหรอก"
"ได้อย่างไรเล่ารับไปเถิดมันไม่ได้มากมายอันใดเมื่อเทียบกับอาหารมื้อนั้น"
"ได้ๆข้าจะรับไว้"จื่อหานนำไก่จากสหายไปไว้หลังบ้าน
"ว่าแต่เฉียงฮุยเ้ามาทำอะไรหรือ"เหวินถามสหาย
"เสี่ยวหยูร์อยากได้ที่จับปลานะสิข้าเลยต้องมาที่นี้"เฉียงตอบสหาย
"ที่บ้านเ้าไม่มีหรือ"เหวินถามอย่างสงสัย
"ท่านลุงเหวินเซียวที่จับปลาบ้านท่านลุงจื่อหานมันดีมากๆ เลยนะขอรับทิ้งลงไปในน้ำไม่ถึงเค่อจับปลาได้มากมาย ข้าอยากได้ไปใช้ที่บ้านเลยให้ท่านพ่อมาขอซื้อขอรับ"เจ้อหยูร์บอกเหวินเซียวถึงความพิเศษของที่จับปลา
"มีด้วยหรือ"เหวินเซียวหันไปมองสหายที่เดินกับมา
"มีสิขอรับถ้าท่านพ่อกับท่านลุงไม่เชื่อข้าให้ชางอวี่พาไปดูก็ได้ขอรับ ชางอวี่เร็วเข้ารีบพาพ่อข้ากับท่าลุงเหวินเซียวไปดูที่จับปลาของเ้า"เจ้อหยูร์บอกกับบิดาและเหวินเซียวแล้วเดินไปดีงมือชางอวี่ให้พาไป
"ให้เสี่ยวอวี่อยู่ที่นี่เถิดเดี๋ยวจะพาพวกเ้าไปดูเอง"จื่อหานบอกสหายเขาอยากให้บุตรนั่งพักผ่อน
และทั้งสี่ก็เดินไปยังลำธารขึ้นแพเพื่อตรวจดูที่จับปลาจื่อหานกังวลอยู่นิดๆ เพราะเขาพึ่งจะนำปลากลับบ้านกลัวจะไม่มีปลามาติดตาข่ายแต่เขาคงจะกังวลมากไปเพราะหลังจากที่ยกตาข่ายขึ้นก็มีปลาน้อยใหญ่ติดขึ้นมาพวกเขาช่วยกันเก็บปลาเพื่อกลับบ้าน
"เห็นไหมขอรับข้าบอกแล้วว่าที่จับปลาบ้านท่านลุงจื่อหานมันใช้ดีมากท่านพ่อต้องซื้อให้ข้านะขอรับ"หลังจากเดินกลับมานั่งที่แคร่เจ้อหยูร์ก็เปิดปากบอกบิดาอีกครั้ง
"ได้ๆ พ่อรู้แล้วเสี่ยวหยูร์"เฉียงฮุยดื่มน้ำเสร็จหันไปพูดกับบุตรชายถึงบุตรชายไม่บอกเขาก็ต้องซื้อไปเก็บไว้อยู่ดีเพราะเขาเห็นกับตาแล้วว่ามันใช้ได้ดีเอามาก
"ข้าขอซื้อด้วยจื่อหานข้าจะเอาสามอันเ้าจะคิดราคาเท่าไร"เหวินเซียวพูดเอามา
"ข้าเอาด้วยห้าอัน"เฉียงฮุยร้องบอกสหาย
"ท่านพ่อต้องซื้อแพไม้ไผ่ด้วยนะขอรับไม่งั้นคงได้ว่ายน้ำข้ามไปมาแน่"เจ้อหยูร์บอกบิดา
จื่อหานได้แต่หันหน้าไปมองภรรยาและบุตรทั้งสามบ้านเขามีแค่สามอันเองนะอันหนึ่งยังคงอยู่ในลำธารอีกสองอันยังไม่เสร็จจะเอาที่ได้มาขายเล่าและเขาตั้งใจจะนำอีกสองอันไปใช้ในวันรุ่งขึ้น
หว่านอิ่งได้ยินว่ามีคนจะมาซื้อตาข่ายและแพไม้ไผ่ของนางก็ตาโตหันไปมองหน้าบิดาของนาง
"ได้เ้าค่ะท่านลุงแต่ที่บ้านข้าเหลืออีกแค่สองอันพวกท่านแบ่งกันคนละอันก่อนได้หรือไม่เ้าค่ะแล้วท่านพ่อข้าจะรีบทำส่วนที่เหลือและนำส่งไปให้ท่านลุงที่บ้าน"หว่านอิ่งยิ้มหน้าบานรีบบอกก่อนที่บิดาจะปฏิเสธ
"เอาอันเดียวมาก่อนก็ได้แล้วที่เหลือพวกเ้าค่อยนำไปส่ง"เฉียงฮุยและเหวินเซียวตอบกับ
"ตอนเย็นนะเ้าค่ะท่านลุงเพราะตอนนี้ท่านแม่และพี่ใหญ่กำลังทำอยู่เ้าค่ะ"หว่าอิ่งตอบยิ้ม
"ได้สิแล้วพวกเ้าจะขายเท่าไรเล่า"
"ตาข่ายอันสองตำลึงเงินกับอีกห้าร้อยอีแปะส่วนแพไม้ไผ่อันละห้าร้อยอีแปะเ้าค่ะ ตาข่ายทนทานมากและสามารถเจ็บปลาขายได้นานคุ้มเกินราคาที่ซื้อไปแน่นอนเ้าค่ะ ท่านลุงสามารถทิ้งไว้สองเค่อหรือหนึ่งชั่วยามก็จะมีปลามาติดแล้วเ้าค่ะ ในหนึ่งวันสามารถจับปลาได้จำนวนมากถึงสี่ห้าครั้งเ้าค่ะ"หว่านอิ่งเสนอโปรโมทสินค้าจนต้องยกน้ำขึ้นดื่มแก้กะหาย
เหวินเซียวและเฉียงฮุยคิดมาตามคำพูดของหว่านอิ่งและพวกเขาก็ได้เห็นกับตาแล้วว่ามันใช้ได้ดีมากตามที่หลานสาวตัวน้อยบอก
"ได้ตกลงตามนี้ตอนเย็นข้าจะมาเอาของและนำเงินมาจ่าย"เหวินเซียวและเฉียงเซียวตอบตกลงตามราคาที่ได้มา จิ้งหรงนำปลาที่ได้แบ่งให้ทั้งสองเดินกลับบ้าน
138
