คลื่นร้างพรางรัก

    ๑ ปรากฏการณ์

    ชลลดาเดินเลียบเรื่อยไปตามชายหาด ซึ่งเวลานี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่เพิ่งคลายความเหน็ดเหนื่อยจากค่ำคืนอันยาวนานแห่งการเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูตามประเพณีของชาวคริสต์ แต่สำหรับเธอแล้ว ค่ำคืนที่ผ่านมามีความหมายมากกว่านั้น เป็๲ค่ำคืนพิเศษอันแสนหวานที่ผู้หญิงทุกคนยากที่จะลืมเลือนได้

    หญิงสาวในชุดบิกินีสีฟ้าอ่อนมีผ้าบาติกผืนบางผูกหลวมๆ เอาไว้บริเวณสะโพกด้านขวายกมือซึ่งสวมแหวนเพชรน้ำงามขึ้นมามอง แสงแดดยามเช้าสาดส่องต้องเหลี่ยมมุมของมันจนเป็๞ประกายระยิบระยับจับตา มันเป็๞แหวนที่เปรียบเสมือนบ่วงกักขังเธอจากอิสระแห่งวัยสาว แต่เธอก็ยินดีที่จะสวมมัน เพราะว่าคนที่สวมมันให้เธอนั้นคือชายที่เธอรักที่สุดในชีวิต

    ฟองคลื่นขาวซัดมากระทบข้อเท้า สะกิดเตือนให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน หญิงสาวหันหน้าสู่ทะเล ก่อนจะสูดลมหายใจลึกเข้าเต็มปอด ทรวงอกอิ่มใต้ท็อปบิกินีสีฟ้าอ่อนขยายตัว ดวงหน้ากลมรูปไข่เงยเชิดขึ้น แดดยามเช้าไล้แก้มชมพูเปล่งปลั่งที่ล้อมจมูกเชิดนิดๆ กับริมฝีปากเรียวจนดูงดงามราวกับภาพฝัน

    “สวัสดีครับ”

    เสียงใครคนหนึ่งดึงชลลดาออกจากบรรยากาศอันน่าอภิรมย์ เธอหันไปมองอย่างประหลาดใจ เขาเป็๲ชายหนุ่มรูปงาม อาภรณ์ชิ้นเดียวบนร่างกายของเขาคือกางเกงแบบนักกีฬาจักรยาน ทำให้ท่อนบนอันอุดมไปด้วยมัดกล้ามดูโดดเด่นชวนมอง

    แต่เธอไม่รู้จักเขา...

    “สวัสดีค่ะ”

    “มาเดินเล่นคนเดียวหรือครับ” เขาถามเสียงนุ่ม แต่แววตาซุกซนโลมเลียมทรวงอกขาวนวลของเธออยู่ตลอดเวลา

    “ค่ะ” ชลลดาตอบยิ้มๆ แกล้งไม่สนใจสายตานั้น

    “ถ้าอย่างนั้นให้ผมเดินเป็๞เพื่อนไหมครับ” เขาเอ่ยถามพร้อมกับพยายามพรีเซนต์มัดกล้ามหน้าอกซึ่งเสริมสร้างมาอย่างดี

    “ได้สิคะ ถ้าคุณไม่รังเกียจ...” หญิงสาวยกนิ้วนางข้างซ้ายขึ้นอวด

    “อูย...” เขาหน้าเจื่อน เหลือบมองทรวงอกที่อัดแน่นอยู่ในท็อปบิกินีสีหวานอย่างเสียดาย

    ชลลดายิ้มให้เขาก่อนยักไหล่ขาวนวลอย่างไม่ใส่ใจสายตาจาบจ้วงเช่นนั้น เธอออกจะชินกับมันเสียจนเรียกได้ว่าเป็๲ส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว

    แต่บางอย่างที่ผิดปรกติกลับดึงดูดความสนใจของชลลดามากกว่า นั่นคือผู้คนมากมายวิ่งลงมาที่ชายหาดอย่างตื่นเต้น เธอและผู้ชายคนนั้นหันไปมองตาม จึงพบว่าน้ำทะเลที่สาดซัดข้อเท้าเมื่อสักครู่นี้กลับเหือดหายไป

    หญิงสาวตาโตเมื่อชายหาดที่เธอได้๼ั๬๶ั๼ฟองคลื่นเมื่อครู่นั้นกลับกลายเป็๲ลานทรายทอดยาวออกไปกว่าร้อยเมตร

    “แปลกจัง ไม่เคยเห็นน้ำลดลงเร็วขนาดนี้เลย” ชายหนุ่มบอกเธอ ก่อนจะวิ่งตามคนอื่นๆ เพื่อไปดูปรากฏการณ์แปลกใหม่นี้กับเขาด้วย

    ชลลดาเองก็แปลกใจไม่น้อยเช่นเดียวกับคนอื่น แต่สัญชาตญาณ ก็เตือนว่ามันจะต้องมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นแน่ๆ แต่จะเป็๲อะไรล่ะ

    หรือว่าเธออาจจะคิดมากไปเอง...