เอริคเห็นผู้คนด้านล่างยังลังเลไม่กล้าตัดสินใจ
“สำหรับคนที่เลือกจากไปเ้าสามารถรอหลังจากพวกข้ากวาดล้างซอมบี้แล้วจากไปก็ได้”
เอริคพูดอย่างอดทนในอนาคตเขาจะไม่มีความเมตตาเช่นวันนี้อีกต่อไป
ความจริงเอริค้าส่งคนที่เลือกจากไปให้เป็เหยื่อล่อซอมบี้เพื่อลดจำนวนพวกมันพร้อมกับทำให้พวกมันแตกกระจายไล่ล่าคนที่หนีเพื่อที่จะง่ายในการจกำจัดพวกซอมบี้
แต่ด้วยความที่คนพวกนี้รับใช้ตระกูลมานานเขาเลยเลือกที่จะไม่ทำ
นี่จะเป็ความเมตตาครั้งสุดท้าย!!
“นายน้อยข้าเลือกที่จะจากไปขอรับ”
“นายน้อยข้าซาบซึ้งในบุญคุณที่ตระกูลเลี้ยงดูข้ามาอย่างดีแต่ข้า้าที่จะกลับไปบ้านเกิดขอรับแม้ว่าบ้านเกิดของข้าจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม โปรดอภัยให้ด้วย
ขอรับนายน้อย”
“ข้าด้วยขอรับนายน้อย ข้า........”
“ข้าเองก็......”
เมื่อมีคนนำก็มีคนตาม
มีคนบางส่วนที่้าจากไปแม้ว่าข้างนอกจะอันตรายก็ตาม
บางคนก็ไปตามหาครอบครัวบางคนก็อยากกลับไปหาครอบครัวที่บ้านเกิดหรือจุดประสงค์อื่นก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่ดี
ผลลัพธ์นี้เป็สิ่งที่เอริคคาดการณ์ไว้แล้วและเป็สิ่งที่เขา้าให้เกิดเพื่อที่จะคัดคนจงรักภักดีและ้าติดตามตระกูลไว้ให้มากที่สุด
หือ?
เอริคเห็นคนหนึ่งยืนอยู่เงียบๆเหมือนไม่สนใจตัวเลือกทั้ง2เลยแม้แต่น้อยเหมือนว่าเขาได้ตัดสินใจไปนานแล้ว
“ถ้าข้าจำไม่ผิดเ้าคือ...พ่อครัวคนนั้น?”
พ่อครัวหันหน้ามาหาเอริคเมื่อมีคนมองมาทางตน
“ใช่ขอรับ”
เขาตอบกลับเอริคด้วยสีหน้านอบน้อม
“เ้าเลือกที่จะอยู่รึ?”
“ขอรับ ั้แ่ที่นายน้อยได้ช่วยเหลือข้าในวันนั้นข้าก็ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะขอติดตามนายน้อยขอรับ”
พ่อครัวตอบเอริคด้วยสีหน้าจริงจังกับน้ำเสียงที่หนักแน่น
เอริคได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย
แน่นอนว่าเขาอยากได้พ่อครัวคนนี้เข้ามาอยู่ในกองกำลังของเขาแต่เขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าพ่อครัวจะเลือกติดตามเขาจากการที่เขาช่วยเหลือพ่อครัวเพียงครั้งเดียว
“เ้ามีนามว่า?”
“ข้ามีนามว่า โอเว่น ขอรับนายน้อย”
“อืม”
เอริคได้พยักหน้าตอบรับว่าเขาได้รับทราบแล้ว
เอริคมองไปรอบๆ
ส่วนใหญ่จะเป็พวกทาสกับคนใช้บางส่วนสินะ
เหตุผลที่ผู้คุ้มันไม่เลือกจากไปแม้แต่คนเดียวหนึ่งคือเขาได้มีครอบครัวอยู่ที่นี้ข้อสองพวกเขารู้ดีว่าสถานการณ์ข้างนอกตอนนี้อันตรายอย่างมาก
ตาย 9 รอด 1ด้วยซ้ำ!!
และนี่ก็เป็เหตุผลหลักๆที่คนส่วนมากไม่เลือกจากไป
พวกเขารู้ดีว่าต้องมีคนที่แข็งแกร่งคอยคุ้มครองและนายน้อยข้างหน้าก็คือผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง!
ทำให้พวกเขาเลือกที่จะติดตามนายน้อยเอริค
“สำหรับพวกทาสและคนรับใช้อย่างที่ข้าได้บอกไปแล้วว่าพวกเ้าเป็อิสระและจะไม่มีทาสในตระกูลัทมิฬอีกต่อไปคนที่อยู่ต่อพวกเ้าจะถูกส่งไปตามส่วนที่
เหมาะกับพวกเ้าต่อไปไม่ว่าจะเป็คนใช้เ้าหน้าที่หรือแม้แต่ผู้คุ้มกันเ้าสามารถเป็ได้หมดตราบใดที่เ้ามีความสามารถเพียงพอ”
พวกอดีตทาสได้ยินดังนั้นก็ถึงกับตาลุกเป็ประกาย
พวกเราสามารถเป็อย่างอื่นนอกจากคนงานได้รึ?
นี่ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก!
ไม่แปลกที่พวกอดีตทาสจะดีใจ ในเมื่อทุกคนก็มีความฝัน
แม้แต่คนธรรมดาหรือขอทานก็มีความฝันแล้วทำไมพวกทาสถึงจะไม่มีความฝันกัน?
แม้แต่คนรับใช้ก็ยังดีใจ
“สำหรับผู้คุ้มกันที่เลือกจะอยู่ต่อนับจากนี้พวกเ้าไม่ใช่ ผู้คุ้มกันอีกแล้ว!”
“ต่อจากนี้พวกเ้าคือ ทหาร!!”
“ทหารแห่งตระกูลัทมิฬ!!”
“ทหารที่กวาดพิชิตไปทั่วหล้าและบดขยี้ศัตรูที่ขวางหน้า!!”
“ดั่งัที่เป็จ้าวแห่งนภา”
“ัทมิฬ!!”
เอริคชูกำปั้นเหนือศรีษะพร้อมกับะโออกมา
“ัทมิฬ!!”
ผู้คุ้มกัน...ไม่สิ!!
ทหารต่างหาก!ทหารแห่งตระกูลัทมิฬอันเกรียงไกร!!
ทหารแห่งตระกูลัทมิฬเืลมปั่นป่วนจนหน้าแดงแล้วกู่ร้องคำรามออกมาสุดเสียง
แม้แต่คนรับใช้และอดีตทาสก็ยังตระโกนออกมาด้วยความภูมิใจ
เพราะพวกเขาคือคนของตระกูลัทมิฬ
พวกเขาคือั!ัทมิฬ!!
เมสันมองไปที่ภาพของเอริคที่แผ่บรรยากาศสูงส่งราวกับจักรพรรดิผู้พิชิตไปทั่วหล้าออกมา
ตราบใดที่ยังมีเขายังอยู่ตระกูลัทมิฬจะไม่มีวันล่มสลายลง...ไม่สิ!!
มันจะยิ่งใหญ่เกรียงไกรยิ่งขึ้นไปอีก!!
เมสันรู้สึกภาคภูมิใจในตัวลูกชายคนนี้ของเขาเป็อย่างมาก
บางทีข้าควรบอกความจริงให้เขารู้ได้แล้ว....
เมสันหันไปมองเอวาก่อนจะสลับไปมองเอริค
.
.
ภายในตำหนักของเอริค
“การฝึกวิชหมาป่า์ของพวกเ้าเป็ไงบ้าง?”
“ท่านพี่ๆข้าสามารถสำเร็จวิชาจักรพรรดิหมาป่า์ได้ด้วยล่ะสุดยอดไปเลยใช่ไหมท่านพี่?ฮ่าๆๆๆๆ”
เซนรีบะโบอกทันที
“บ้าน่าคนอย่างเ้าสามารถฝึกวิชาจักรพรรดิหมาป่าทลาย์ได้เยี่ยงไร?”
อลันจ้องมองไปที่เซนด้วยความเหลือเชื่อ
“หึหึ คงจะเป็เพราะพร์อันยิ่งใหญ่และหน้าตาอันหล่อเหลาของข้าล่ะนะ”
เซนยิ้มอย่างได้ใจมาทางอลัน
“เพ้ย!หน้าตาอันหล่อเหลา?หน้าตายังกับตูดลิงล่ะสิไม่ว่า!!”
อลันเมื่อได้ยินน้ำเสียงหลงตัวเองของเซนเขาถึงกับทนไม่ได้ต้องเถียงออกมา
“ท่านพี่ การที่ท่านหล่อสู้ข้าไม่ได้ท่านก็ไม่ควรมาพาลใส่ข้านะ”
เซนมองไปทางอลันพร้อมกับส่ายหัวน้อยๆ
“เอาล่ะๆพวกเ้าหยุดทะเลาะกันได้แล้ว”
เอริคเห็นทั้งสองคนยังไม่หยุดต่อล้อต่อเถียงกันเขาก็เลยเอ่ยปากห้ามทันที
“แล้วนอกจากเซนแล้วมีใครสามารถฝึกวิชาจักรพรรดิหมาป่าทลาย์ได้อีกไหม?”
คนอื่นๆส่ายหัวไปมา
เื่นี้ไม่ใช่เื่น่าแปลกใจตัววิชาจักรพรรดิหมาป่าทลาย์เป็วิชาที่สามารถรวบรวมพลังจากคนที่ฝึกวิชาหมาป่า์มาที่ตัวเองได้ยิ่งมีคนที่ฝึกวิชานี้เยอะ
เท่าไหร่ผู้ใช้วิชาจักรพรรดิหมาป่าทลาย์ที่เป็หัวใจหลักของวิชาหมาป่าทลาย์ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
วิชานี้เรียกได้ว่าแข็งแกร่งและอ่อนแอ
แม้ว่าจะสามารถรวบรวมพลังได้แต่คนที่สามารถฝึกวิชาจักพรรดิหมาป่าทลาย์ได้นั้นจำนวนแทบไม่ต่างจากวิชาระดับเทพเ้าเลยและด้วยความที่ว่าพลังเกิด
จาการรวบรวมหาได้เป็เพราะพลังของตัวเองแม้มันจะแข็งแก่งแต่ก็ถูกจัดให้ด้อยกว่าเคล็ดวิชาระดับเทพเ้า
“ข้าสามาร......”
หลังจากที่คนอื่นๆบอกวิชาที่ตัวเองฝึกได้จากวิชาหมาป่าทลาย์ครบแล้ว
อืม เอวา สามารถฝึกวิชา ทหารราบหมาป่าทลาย์
ลูคัส สามารถฝึกวิชา แม่ทัพหมาป่าทลาย์
อลัน สามารถฝึกวิชา นักธนูหมาป่าทลาย์
เซน สามารถฝึกวิชา จักรพรรดิหมาป่าทลาย์
อาเรีย สามารถฝึกวิชา นักอัญเชิญหมาป่าทลาย์
เอเลน่า สามารถฝึกวิชา ทหารโล่หมาป่าทลาย์
“เซน”
“ขอรับท่านพี่?”
เซนได้ยินเอริคเรียกตนจึงหันมามองด้วยความสงสัย
“ข้าจะให้กองกำลังหมาป่าทลาย์อยู่ใต้บัญชาการของเ้า”
“ห่ะ?”
ทุกคนส่งเสียงแสดงความประหลาดใจออกมา แม้แต่ตัวเซนเอง
“เอริคเ้าพูดจริงรึ?”
“ท่านพี่ถ้าท่านให้ไอ้บ้านี่เป็คนคุมกองกำลังรับรองว่ากองกำลังได้พังพินาศแน่”
อลันรีบค้านออกมาทันที
“ทะ..ท่านพี่ข้าเองก็ว่าไม่ไหวเหมือนกัน..”
แม้แต่ตัวของเซนเองเขาก็ยังไม่มั่นใจ
“แล้วพวกเ้าคนใดสามารถฝึกวิชาจักรพรรดิหมาป่าทลาย์ได้รึอย่างไรกัน?”
“เอ่อ...”
คนอื่นๆเองก็ไม่รู้จะตอบยังไง
“เซน เ้าต้องมั่นใจในตัวเองเข้าไว้”
“อนาคตของตะกูลัทมิฬอยู่บนบ่าของเ้าแล้ว”
เอริคพูดพร้อมกับตบไปที่บ่าของเซน
ตอนแรกเซนยังลังเลอยู่แต่หลังจากที่เขารู้ว่าพี่ชายของเขาเชื่อในตัวเขาแค่ไหนเขาก็ตอบรับด้วยความหนักแน่น
“ขอรับท่านพี่!!”