ชายหนุ่มวิ่งพลาง กดหมายเลขหน้าจอโทรศัพท์พลางภายในใจว้าวุ่น...เสียงสัญญาญปลายสายดังเนิ่นนานจนตัดไป
“ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก”เสียงเนิบๆ ของหญิงสาวดังออกมาจากโทรศัพท์ในมือเขา
‘ไอ้ทิวก็ไม่ยอมรับสายมันทำอะไรอยู่วะ...หรือว่า...มันเอากับพี่นุชจนหมดแรงนอนหลับกันอยู่ที่โรงแรม...ในสมองเขานึกภาพตนเองกับสาริณีที่นอนก่ายกอดกันอย่างอ่อนแรงหลังจากร่วมรักกันเสร็จรอบที่สาม’
เขาไปยืนสงบใจอยู่หน้าประตูห้องพักของนงนุชสักครู่ก่อนจะยื่นมือไปเคาะด้วยความคาดหวังว่าหล่อนจะเปิดประตูออกมา
“ก๊อก ก๊อก”
“พี่นุช พี่นงนุช อยู่หรือเปล่าครับ” เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงต้องกังวลกับเื่นี้มากนัก...หรือว่า...เขาจะชอบนงนุชเข้าแล้ว...
เสียงเปิดสลักประตูจากภายในเบาๆก่อนที่ลูกบิดจะถูกหมุน แล้วประตูก็เปิดแง้มออกมามองเห็นสายโซ่ที่คล้องประตู รางๆตามมาด้วยเสียงเล็กเบาๆ ของผู้หญิง
“หือ ใคร!... อ้าว...นายมาทำอะไร ดึกดื่นป่านนี้เนี่ย” เสียงงัวเงียของหญิงสาวถามมาอย่างไม่ค่อยพอใจนัก
“อ้าว พี่นุชอยู่บ้านเหรอครับ” เขาถามอย่างแปลกใจแต่ภายในใจกับรู้สึกยินดีอย่างประหลาด
“นายทิ้งฉันให้อยู่คนเดียว เป็นาน สองนานแต่ตอนนี้กลับมาเป็ห่วงฉันเนี่ยนะ” หญิงสาวส่ายศีรษะไปมาช้าๆ อย่างไม่สบอารมณ์มองเขาตาเขียวปั้ด
ชายหนุ่มยิ้มแก้เก้อ ยกมือลูบศีรษะก่อนจะกล่าวแก้ตัว“เอาน่ามันไม่ได้เป็แบบนั้นซะหน่อย...แต่เอ่อ...ตอนนี้พี่กำลังทำอะไรอยู่เหรอ...ทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่ญาล่ะครับ”
ขณะที่ถามชายหนุ่มเพ่งสายตาสำรวจร่างที่บังเงาประตูอย่างละเอียด...วันนี้ทำไมเธอดูเซ็กซี่จังดูสิเสื้อสายเดี่ยวบางมาก มองเห็นหัวนมดันออกมาตุงเชียว...หรือว่าเธอกำลังเอากับไอ้ทิวอยู่จริงๆพอได้ยินเสียงเรียกจึงรีบร้อนสวมเสื้อผ้าออกมาเปิดประตู
ก่อนที่เขาจะสำรวจต่อไปมากกว่านี้เ้าของห้องก็ทำท่าจะปิดประตูห้องแล้ว...“ฉันจะกลับไปนอนต่อ กลับบ้านไปซะนายต้น”นงนุชเอามือป้องปากหาวเบาๆ ก่อนจะตอบออกมาอย่างเบื่อหน่าย
“อ่า แล้วพี่กลับมาตอนไหน...” นวพลยังไม่ยอมลดละรุกถามต่อไปแต่ประตูบานใหญ่ก็ปิดใส่หน้าเขาก่อนที่จะทันพูดจบประโยคเขากลืนคำพูดที่เหลือลงคอด้วยใบหน้าเหมือนคนใกล้ขาดใจ
...
พอเขาโผล่หน้าพ้นประตูเข้ามาญารินดาก็มองหน้าเขาเหมือนจะถามว่าเป็อย่างไรบ้าง...ซึ่งนวพลก็เข้าใจในทันที่โดยไม่ต้องให้อีกฝ่ายเอ่ยปาก
“ผมไปที่บ้านของพี่นุชแล้วเธออยู่บ้านครับ” นวพลทำตาปรอยๆเอ่ยปากเหมือนไม่ใส่ใจ
“แล้วเธอ โอเคไหม ทำไมไม่รับสายล่ะ”หญิงสาวยังคงถามต่ออย่างคาดคั้น
“อ๋อเธอกำลังนอนหลับอยู่น่ะ...ทำไมพี่ต้องกังวลขนาดนั้น เธอไม่ใช่เด็กๆ ซะหน่อย” เขาส่งเสียงอย่างเบื่อหน่ายแต่ในใจกับโล่งอกที่นงนุชอยู่บ้าน
“จะไม่ให้พี่กังวลได้ยังไงล่ะ...ก็นายสองคนออกไปกินดื่มกัน...แล้วยังไม่มีใครยอมรับโทรศัพท์”ญารินดาจ้องมองคนที่เหมือนน้องชายของตน พูดเสียงอ่อนลงเล็กน้อยแต่หางเสียงยังเจือไปด้วยการตำหนิ
“โอเค ครับ ผมขอโทษ ตอนนี้ผมง่วงมากเลย ไปนอนก่อนนะ” ชายหนุ่มเอาสองมือล้วงกระเป๋าพลางเอ่ยปากขอตัวก่อนหมุนตัวเดินเข้าห้องนอนของตนเองไป อย่างไม่สนใจอะไร
“เฮ้อ! ให้มันได้อย่างนี้สิ...”หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมาช้าๆ
...
พอเข้ามาในห้องนอนของตัวเองได้ นวพลก็นอนหงายสองมือรองใต้ศีรษะหนุนแทนหมอนในหัวมีแต่ภาพร่างกายเปลือยเปล่าของนงนุช ที่กำลังนั่งขย่มแก่นกายของทิวากรอย่างได้อารมณ์และเสียงครวญครางอย่างเร่าร้อน เหมือนที่ได้แอบเห็นเมื่อวันนั้น
“เฮ้อ พี่นุชเอากับไอ้ทิว จริงๆ หรือเปล่าวะ”
“อืม ตอนที่มาเปิดประตูเมื่อกี้นี้...ดูเหมือนจะผิดปกตินะใช่เหมือนจะเห็นหัวนมดันเสื้อออกมาด้วย”
“หรือว่า...เธอเพิ่งเอากับไอ้ทิวมา”
“นี่ นี่ พี่นุช ยอมให้ไอ้ทิว เอาจริงๆ เหรอ...โธ่โว้ย”
“เวรเอ้ย...ทำไม่เราคิดแต่เื่นี้วะ...เราก็เพิ่งไปเอากับสาริณีมาเหมือนกันไม่ใช่เหรอไง”
“เราก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลย พอตั้งตัวได้ก็เอากันละเราเอาหล่อนไปตั้งสามครั้งแน่ะ...แถมสาริณียังยอมให้เราแตกในทั้งสามครั้งด้วย...แล้วแล้ว พี่นุชกะไอ้ทิวล่ะ”
“ใช่ๆ จะสนใจทำไมเราหาโอกาสไปนอนกับสาริณีอีกดีกว่า...ถึงยังไงเราก็คงไม่มีโอกาสได้เอากะพี่นุชอยู่แล้วนี่...แต่จะยอมให้ไอ้ทิวเอากับพี่นุชแบบนี้ จริงๆ เหรอ”
เขาคิดวนไปวนมา อย่างตัดใจไม่ลงเหมือนมดแดงเฝ้ามะม่วงเห็นแต่กินไม่ได้ จนกระทั่งเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
...
่สายของวันต่อมา...“อยู่บ้านดีๆ ละพี่จะออกไปข้างนอกหน่อย” เสียงหวานใสดังมาก่อนที่จะเห็นตัว
“หือ พี่จะไปไหนเหรอ” ชายร่างสูงในชุดเสื้อยืดคอกลมกางเกงขาสั้นที่กำลังนั่งปล่อยอารมณ์แบบสบายๆ บนโซฟาเอี้ยวตัวมาถาม
“พี่กับ นงนุช ว่าจะออกไปช็อปปิ้งกันซะหน่อยนายอยู่บ้านดีๆ นะ” เสียงใสกังวาน ดังมาจากร่างสวยเอวบางอรชอนอ้อนแอ้นในชุดเดรสสั้นเหนือเข่าสีฟ้าอ่อนรัดรูปขับเน้นโชว์สรีระนูนเด่น้าที่ค่อนข้างใหญ่โต ่ล่างขาขาวเรียวยาวทำให้คนที่เห็นแทบเืกำเดาไหล น้ำลายฝืดคอทันใด...
‘อือ..พี่ญาสวยแบบนี้ั้แ่เมื่อไรกันนะ...ทำไมเราไม่เคยสังเกตมาก่อนเลย...’
หลังจากที่ได้ร่วมรักอย่างถึงพริกถึงขิงกับสาริณีเมื่อวันก่อนสายตาที่มองผู้หญิงของเขาก็เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวเหมือนกับว่ากำลังมองหาความสวยงามของหญิงสาวแต่ละคนอย่างไร อย่างนั้น
“อ๋อไปกับพี่นุชเหรอ ขอให้สนุกนะครับ” นวพลพูดเหมือนไม่ใส่ใจแต่ตาจ้องปักไปที่ร่างงามตรงหน้าโดยที่เ้าของร่างไม่รู้สึกถึงความผิดปกติของสายตาที่มองมาแม้แต่น้อยเพราะในความคิดของเธอยังคงเห็นเขาเป็แค่เพียงเด็กชายไม่ใช่ชายหนุ่มที่โตเต็มวัยแล้ว
“อย่าลืมกินข้าวนะ พี่ทำเก็บไว้ในตู้เย็นแล้ว” ร่างสวยพูดพลางก้มตัวลงขยับรองเท้าให้เข้าที่โดยไม่ได้สนใจว่ากระโปรงสั้นที่สวมใส่อยู่ร่นสูงขึ้นจนคนที่มองตามมาเห็นบางส่วนของกางเกงในแล่บวับแวมออกมา
“อย่าลืมซื้อขนมมาฝากบ้างนะครับ...”ชายหนุ่มเสียงสะดุดเล็กน้อยเมื่อหันไปเห็นภาพหญิงสาวหันหลังก้มตัวอยู่หน้าประตูห้อง ก้นอวบขาวผ่องมีผ้าบางๆปิดทับไว้กึงกลางแก้มก้นทั้งสองข้างเปิดแว่บผ่านสายตาของเขาไปทำให้ทั้งโลกสว่างไสวขึ้นทันที
‘หือ...วันนี้พี่ญาก็ใส่กางเกงในเซ็กซี่ขนาดนี้เลยเหรอ...แล้วกระโปรงก็สั้นมากเลย...แล้วออกไปข้างนอกแบบนี้...เฮ้อ...’
...
วันนั้นชายหนุ่มรู้สึกเบื่อๆ ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นจึงได้แต่นอนเล่นดูทีวี...จนเวลาผ่านไปแบบไม่รู้ตัว
“แกร๊ก...วืดด”
ร่างที่กำลังเคลิ้มหลับสะดุ้งลืมตาขึ้นมาผงกหัวมองไปทางที่มาของเสียง เห็นประตูกำลังเปิด และร่างที่คุ้นเคยก้าวเข้ามา...เขาหันหน้ากลับ...ก่อนเอ่ยทักทายตามปกติ“อ้อ กลับมาแล้วหรือครับพี่”
“นี่นายนอนแบบนี้ั้แ่ฉันออกไปเลยเหรอ” ชายหนุ่มหันหน้าไปมองที่มาของเสียงพลันดันร่างลุกขึ้นนั่งอย่างใ
“โอ๊ะ พี่นุช สวัสดีครับ” เขาทักออกไปอย่างไม่เป็ธรรมชาติ นงนุชไม่ตอบอะไรได้แต่หันมองผ่านไปเหมือนเขาไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น...
สองสาวสวยที่เข้ามาใหม่ เดินผ่านร่างที่นั่งกึ่งนอนบนโซฟาโดยไม่หันมามองแม้แต่น้อยก่อนตรงเข้าห้องนอนของญารินดาไป...โดยทำเหมือนกับเขาเป็อากาศธาตุ
ชายหนุ่มมองตามหลังจนร่างสองสาวลับหายเข้าประตูห้องนอนไปจึงขยับตัว ลุกขึ้นยืนก่อนจะ เดินเข้าห้องนอนของตนเองอย่างเกียจคร้าน พลางนั่งลงหน้าจอคอมพิวเตอร์กดโน่น คลิกนี่ เปิด แล้วปิด แล้วเปิด เหมือนคนไม่มีสมาธิ จิตใจสับสน ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด
“ก๊อก..ก็อก”
เสียงเคาะประตู ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์ กลับมามีสติอีกครั้งหือ...ใครกัน
“ทำอะไรอยู่...ฉันเข้าไปได้ป่าว”ประตูเปิดแง้มออกพร้อมเสียงหวานใสของหญิงสาวรอดเข้ามา
“ได้ ได้ ครับ เข้ามาได้เลยครับ” นวพลรีบตอบรับอย่างรวดเร็วแต่ก็อดรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างไรพิกลไม่ได้ เหงื่อเริ่มซึมออกมาตามิั...
หญิงสาวที่เข้ามาใหม่ วางมือบนไหล่ของร่างที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าจอคอมพิวเตอร์เบาๆ...แต่ทว่าเ้าของร่างกลับรู้สึกว่ามือเล็กเรียวบางนั้นหนักอึ้งราวกับกระสอบข้าวสารเขาได้แต่อ้ำอึ้งไม่แน่ใจว่าสาวรุ่นพี่จะมาไม้ไหนกันแน่
ใบหน้าสวยงามได้รูปก้มลง ขยับริมฝีปากแดงอวบอิ่มมาจ่อชิดริมหูของเขาจนััได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว ที่เป่ารดรูหู เลยไปถึงต้นคอ...ทำเอาเขาขนลุกซู่...คิดไปไกล
“เมื่อวาน นายทำอะไรไว้ใช่ไหม นายต้น หา”เสียงต่ำเย็นะเืพุ่งเข้าหูทะลุไปถึงสมองที่ว่างเปล่าของเขาทันทีร่างกายแทบไม่ทันได้ตอบสนองอะไร
ชายหนุ่มใหน้าซีดเหงื่อไหลทะลักเหมือนคนที่แอบทำความผิดร้ายแรงแล้วมีใครจับได้อย่างไรอย่างนั้น...ห๊ะนี่ นี่ เธอรู้แล้วเหรอว่าเราไปบอกไอ้ทิวว่า เธอเป็แฟนเราแล้วก็นอนด้วยกันแล้ว
“รีบ สารภาพมาซะดีๆ” สาวสวยรุ่นพี่ใช้แขนข้างหนึ่งรัดคอชายหนุ่มอย่างแ่าตามมาเสียงข่มขู่รุกรานแต่เธอไม่รู้ตัวว่าท่าทางแบบนั้นทำให้อกอวบหยุ่นที่ค่อนข้างใหญ่ของตัวเองกดทับลงบนด้านหลังคอของอีกฝ่ายอย่างไม่ตั้งใจ
นวพลตาเหลือก งานนี้ตายแน่กู...ฉิบหายแล้ว...แต่ฉับพลันความรู้สึกอุ่นๆนุ่มๆ ที่ััอยู่บริเวณต้นคอทำให้ความหวาดกลัวในใจของเขาเปลี่ยนไปกลายเป็ความรู้สึกแปลกประหลาดอยากให้เธอรัดอยู่ในท่านี้นานอีกสักหน่อย
…
อ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า
แล้วช่วยคอมเมนต์กันด้วยน้าา
240
![[NC18+] ฉันไม่ใช่นางเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688906583_51261178.webp)
