เสียงลมหวีดหวิวเหนือนครอเวจีรุ่งอรุณไม่ได้เป็เพียงเสียงของสภาพอากาศอีกต่อไป แต่มันคือเสียงของมิติที่กำลังสั่นะเืจากการรวมตัวของพลังงานมหาศาล สิงหราช ยืนอยู่บนยอดสูงสุดของวิหาร กางแขนออกกว้างรับกระแสพลังจากศาสตราเทวะทั้งเจ็ดที่หมุนวนรอบตัวเขาดุจบริวารที่จงรักภักดี เบื้องล่างคือ "กองทัพอสูรนิรันดร์" นับแสนตนที่เขาคัดเลือกมาจากผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกใหม่ ทุกตนได้รับการสลัก "ยันต์ทมิฬ" ลงบนกระดูก ทำให้พวกมันกลายเป็นักรบะที่ไร้ความกลัว
"เ้าพร้อมที่จะเห็นจักรวาลลุกเป็ไฟหรือยัง บุหลันแดง?" สิงหราชเอ่ย แววตาสะท้อนภาพท้องฟ้าที่เขาเตรียมจะฉีกมันออก
"หากนั่นคือความปรารถนาของนายท่าน ข้าจะเผาตัวเองเพื่อเป็คบไฟนำทางเ้าค่ะ" บุหลันแดงในชุดเกราะทมิฬที่อาบด้วยพิษดวงดาวตอบด้วยความภักดี
สิงหราชชัก "กระบี่โลหิตผ่ามิติ" ออกจากความว่างเปล่า ใบดาบสีแดงชาดส่งเสียงกรีดร้องด้วยความกระหาย เขาไม่ได้ฟันลงไปบนพื้น แต่ฟันขึ้นไปบน "ความว่างเปล่า" ของท้องฟ้า "มหาเวทย์ทะลวงเขตแดน: ทวารสูญสิ้นจักรวาล!"
เปรี้ยงงงงงงงงง!!!
ท้องฟ้าสีครามพลันฉีกขาดออกเป็รอยแยกสีดำสนิทขนาดั์ มองเห็นทางเดินที่เต็มไปด้วยกระแสสายฟ้าสีม่วงและลมพายุิญญาที่รุนแรง สิงหราชนำทัพทะยานเข้าสู่รอยแยกนั้นทันที โดยใช้เรือรบกระดูกัหิมะที่อัปเกรดด้วยพลังของพระขรรค์สุริยะทมิฬเป็หัวขบวน
ที่อีกฟากของมิติ ณ "ภพดาราคราม" ดินแดนที่ประกอบด้วยทวีปลอยฟ้าขนาดมหึมาเจ็ดแห่ง ล้อมรอบด้วยวงแหวนพลังงานดาราที่ส่องประกายระยิบระยับ ที่นี่คือแหล่งรวมของเหล่านักสู้ที่ใช้
"ลมปราณดารา" และคิดว่าตนเองคือเผ่าพันธุ์ที่สูงส่งที่สุดในจักรวาล
"ตู้มมมมมมมมม!!!"
รอยแยกมิติะเิออกเหนือ "ป้อมปราการดารากาฬ" ด่านหน้าที่แข็งแกร่งที่สุดของภาคีดาราคราม เรือกระดูกของสิงหราชพุ่งทะลุออกมาชนเข้ากับป้อมปราการจนแตกกระจายเป็เศษหินในพริบตาเดียว เสียงคำรามของอสูรนับแสนดังกึกก้องไปทั่วชั้นบรรยากาศที่เย็นจัด
"มนุษย์โลกต่ำต้อย! พวกเ้ากล้าดียังไงมาเหยียบดินแดนศักดิ์สิทธิ์!" ผู้พิทักษ์ดารา 'คูราน' (Star Warden Kuran) พุ่งออกมาจากวิหารกลาง แผ่รังสีพลังดาราระดับสูงจนอากาศรอบตัวกลายเป็ผลึกสีน้ำเงิน เขาชูไม้เท้าดาราเรียกเอากลุ่มดาวในจักรวาลมาสร้างเป็ค่ายกล "พันธนาการกลุ่มดาวมรณะ!"
โซ่ตรวนที่ทำจากแสงดาวนับพันเส้นพุ่งเข้ามัดร่างของสิงหราชไว้จากทุกทิศทาง ทรงพลังเสียจนสามารถบดขยี้ดวงดาวเล็กๆ ได้ทั้งดวง
สิงหราชยืนนิ่งอยู่ในพันธนาการแสงดาว เขาปรายตามองโซ่เ่าั้ด้วยความสมเพช "พลังจากก้อนหินบนฟ้าพวกนี้น่ะเหรอที่พวกแกภาคภูมิใจนักหนา?"
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อักขระยันต์เกราะเพชรนิลกาฬทั่วร่างพลันเปลี่ยนเป็สีม่วงเข้มจนเกือบดำ
"เนตรสูญสิ้นวัฏสงสาร: กลืนกินดารา!"
วูมมมมมมมมม!
แทนที่จะถูกบดขยี้ โซ่แสงดาวเ่าั้กลับถูกสิงหราช "ดูดกลืน" เข้าไปในร่างโดยตรง! พลังงานดาราที่รุนแรงถูกย่อยสลายเป็เชื้อเพลิงให้กับจิตมารของเขาในเวลาไม่กี่วินาที สิงหราชสะบัดแขนเพียงครั้งเดียว โซ่ที่เหลือก็แตกกระจายเป็ละอองแสง
"เป็ไปไม่ได้! พลังดาราคือพลังงานดั้งเดิมที่บริสุทธิ์ที่สุด มนุษย์ไม่สามารถ..." คูรานหน้าถอดสี ถอยหลังด้วยความหวาดกลัว
"สำหรับข้า... ไม่มีอะไรที่ 'บริสุทธิ์' เกินไปที่จะไม่ถูก 'ทำให้โปะเปื้อน'" สิงหราชหายตัวไปโผล่ตรงหน้าคูราน เขาใช้มือเปล่าคว้าเข้าที่หน้าของผู้พิทักษ์ดารา "เ้าบอกว่านี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์? งั้นข้าจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็ 'นรก' แห่งแรกของพวกแกเอง!"
สิงหราชเรียกใช้ "จักรสังหาร" ผสานกับ "สังข์อสูรพร่ำเพ้อ" ส่งคลื่นพลังงานฉีกกระชากิญญาเข้าสู่ร่างของคูรานโดยตรง ร่างของผู้พิทักษ์ดาราสั่นสะท้านก่อนจะะเิออกเป็หมอกสีเืต่อหน้ากองทัพดาราครามนับหมื่นที่ยืนดูอยู่
สิงหราชชูหัวของคูรานขึ้นเหนือหัว แววตายโสระยำถึงขีดสุด
"ใครก็ตามที่ยังอ้างความศักดิ์สิทธิ์ของดวงดาวต่อหน้าข้า... ข้าจะควักเอาดาวในใจพวกแกออกมาขยี้ทิ้งให้หมด!"
![อยู่อย่างเดียวดาย[นิยายสั้น]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1577963398_10791446.webp)
1K
