เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ท่ามกลางบรรยากาศที่หนักอึ้งและอับชื้นภายในถ้ำลึก เปลวเพลิงสีชาดสว่างวาบขึ้นสาดส่องกระทบผนังหินที่ถูกฉาบด้วยเส้นใยสีเงินยวงซึ่งบัดนี้แปรสภาพกลายเป็นใยเหล็กกล้าอันแหลมคม เส้นใยเหล่านั้นรัดรึงบีบอัดเข้ามาจากทุกสารทิศดั่งกรงเล็บมัจจุราชที่หมายจะปลิดชีพผู้บุกรุก เฟยเฟย วิหคเพลิงสาวผู้ซื่อสัตย์ กางปีกเพลิงอันเจิดจรัสของนางออกกว้าง ขนนกสีเพลิงแต่ละเส้นลุกโชนด้วยไฟบรรลัยกัลป์ที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง นางกรีดร้องเสียงแหลมก้องกังวาน พุ่งทะยานเข้าปะทะกับเส้นใยเหล็กกล้าเหล่านั้นอย่างไม่คิดชีวิต หยาดเหงื่อและประกายไฟแตกกระจายราวกับห่าฝนดาวตก นางยอมพลีกายถวายชีวิตเพื่อเป็นโล่พิทักษ์ผู้เป็นนายอย่างสุดหัวใจ

หลีเฮงเบิกตากว้างมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น ทว่าในยามวิกฤตเช่นนี้ เขาจะปล่อยให้ความเสียสละของเฟยเฟยสูญเปล่าไม่ได้ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มี เพ่งจิตไปที่จุดตันเถียน รีดเร้นพลังวัตรในร่างให้ไหลเวียน พริบตาเดียว ลมปราณธาตุไม้สีเขียวขจีก็ปะทุขึ้นรอบกาย แสงสีเขียวมรกตนั้นดูราวกับธารน้ำอมฤตที่แฝงไปด้วยความมีชีวิตชีวาและความนุ่มนวล มันไหลเวียนไปรวมกันที่ปลายนิ้วทั้งสิบของเขาก่อเกิดเป็นรัศมีเรืองรอง

“ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าต้องสู้เพียงลำพัง เฟยเฟย!” หลีเฮงสบถในใจ ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังร่างมหึมาของนางพญาแมงมุมอสูรโลหิตที่ยืนตระหง่านอยู่กลางถ้ำ กระดองสีแดงฉานของมันสะท้อนแสงไฟดั่งอัญมณีสีเลือดที่อาบชโลมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ขาเรียวยาวทั้งแปดที่หุ้มด้วยหนามแหลมคมขยับเขยื้อนอย่างน่าเกรงขาม

อาศัยจังหวะที่เฟยเฟยดึงดูดความสนใจและเปิดช่องว่างเพียงเสี้ยววินาที หลีเฮงถีบเท้าลงกับพื้นหินอย่างแรง ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปดั่งลูกศรที่หลุดจากแหล่ง พลิ้วไหวและรวดเร็วเหนือจินตนาการ เขาบิดกายหลบหลีกเส้นใยเหล็กกล้าที่พุ่งเข้ามาหมายจะเสียบทะลุร่างได้อย่างเฉียดฉิว เส้นใยบางเส้นเฉือนผ่านเสื้อผ้าของเขาไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด ทว่าเขากลับไม่สนใจสิ่งใด มุ่งหน้าเพียงเป้าหมายเดียว นั่นคือด้านหลังของกระดองสีแดงฉานอันแข็งแกร่งดุจกำแพงเหล็ก

เมื่อเข้าประชิด หลีเฮงไม่รอช้า กระโดดลอยตัวขึ้นไปในอากาศราวกับวิหคที่สยายปีก ก่อนจะทิ้งตัวลงเหยียบประทับบนแผ่นหลังของนางพญาแมงมุมอสูรโลหิตอย่างมั่นคง สัมผัสแรกที่เท้าของเขารับรู้คือความแข็งแกร่งและเยียบเย็นดุจน้ำแข็งพันปี ทว่าภายใต้ความแข็งแกร่งนั้น เขากลับสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่ปั่นป่วนและสับสน

หลีเฮงหลับตาลงชั่วครู่ ใช้จิตสัมผัสผนวกกับวิชาความรู้ด้านสรีระและจุดชีพจรที่บ่มเพาะมา เขาเพ่งมองลึกลงไปใต้กระดองหนา ค้นหาจุดชีพจรหยินที่อุดตัน ซึ่งเปรียบเสมือนแกนกลางชีพจรที่คอยกักเก็บและสะสมพลังงานอันบ้าคลั่งของมัน จุดเหล่านี้คือแหล่งกำเนิดของความเกร็งเครียดดั่งดินแข็งที่ฝังรากลึก และยังเป็นจุดกระตุ้นสายฟ้าชาแสบที่ทำให้มันดุร้ายถึงเพียงนี้

“เจอแล้ว...” หลีเฮงลืมตาขึ้น ประกายแสงสีเขียวในดวงตาสว่างวาบ เขารวบรวมลมปราณธาตุไม้ที่ปลายนิ้วอีกครั้ง คราวนี้มันเข้มข้นและเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการเยียวยาและการทะลวงขั้นสุดยอด เขาใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาเร้นลับ "ดรรชนีสยบจุดบุปผา"

ปลายนิ้วทั้งสิบของชายหนุ่มรัวประทับลงบนจุดชีพจรสำคัญบนแผ่นหลังของนางพญาอสูรอย่างแม่นยำและรวดเร็วดุจพายุฝน การลงน้ำหนักแต่ละครั้งแฝงไปด้วยความนุ่มนวลและหนักแน่นในคราวเดียวกัน ลมปราณธาตุไม้สีเขียวขจีแทรกซึมผ่านกระดองหนา ไหลบ่าทะลวงเข้าไปในเส้นลมปราณที่อุดตันอย่างบ้าคลั่ง

"ตุบ! ตุบ! ตุบ!"

เสียงนิ้วกระทบกระดองดังสะท้อนก้อง หลีเฮงเปลี่ยนจากการใช้ดรรชนีมาเป็นการใช้ฝ่ามือทั้งสองนวดกดเค้นลงบนแผ่นหลังและจุดชีพจรอ่อนไหวอย่างต่อเนื่อง มือของเขาเลื้อยไหลไปตามส่วนโค้งเว้าของกระดองยักษ์ ราวกับศิลปินที่กำลังบรรจงปั้นแต่งผลงานชิ้นเอก การนวดของเขาไม่ใช่เพียงการสัมผัสทางกายภาพ แต่เป็นการถ่ายทอดพลังปราณที่อ่อนโยนและชุ่มชื่นเข้าไปล้างไอพิษและความตึงเครียดที่สะสมมานานนับร้อยปี

ทันทีที่ลมปราณธาตุไม้สีเขียวขจีอันอ่อนชุ่มชื่นไหลบ่าเข้าทะลวงจุดหยินที่อุดตัน ล้างทำความสะอาดไอพิษสีดำทะมึนที่ฝังรากลึก ปาฏิหาริย์ก็บังเกิด ร่างมหึมาของนางพญาแมงมุมอสูรโลหิตที่เคยแข็งกร้าวและดุร้าย กลับสั่นสะท้านสะทึกอย่างรุนแรงราวกับถูกกระแสอสนีบาตพิโรธแล่นผ่าน

ความเจ็บเกร็งที่เคยฝังแน่นดั่งดินแข็งที่แห้งแล้ง บัดนี้ถูกชโลมด้วยหยาดฝนแห่งฤดูใบไม้ผลิ มันแปรเปลี่ยนเป็นความอุ่นซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูขุมขน ความรู้สึกเสียวสยิวแล่นริ้วจากจุดกึ่งกลางหลังกระจายไปตามเส้นชีพจรทุกสาย ขาเรียวยาวทั้งแปดที่เคยทรงพลังและพร้อมจะฉีกกระชากศัตรู บัดนี้กลับเกร็งสะท้านและบิดเร่าอย่างไม่อาจควบคุม ความอ่อนระทวยเข้าครอบงำจนมันไม่อาจทรงตัวอยู่ได้ ขาทั้งแปดพับงอลงกับพื้นหิน หมดสิ้นซึ่งฤทธิ์เดชและแรงต้านทาน

"กี๊ซซซ... อ๊าา..."

เสียงร้องที่เคยแหลมคมและดุร้าย เปลี่ยนเป็นเสียงครางเบาหวิวที่สั่นพร่าและแฝงไปด้วยความรัญจวนใจ มันเป็นเสียงที่แปลกประหลาดและชวนให้ใจสั่นหวิว คละเคล้าไปกับกลิ่นอายพิศวาสหอมกรุ่นที่ถูกขับออกมาจากร่างของนางพญาอสูร กลิ่นหอมนี้ไม่ใช่มนตร์สะกดแห่งความตายอีกต่อไป แต่เป็นกลิ่นหอมเย้ายวนที่ปลุกเร้าอารมณ์เบื้องลึกและทำให้สติสัมปชัญญะพร่ามัว

ร่างยักษ์ของนางพญาแมงมุมดิ้นทุรนทุรายเบาๆ อยู่ใต้ร่างของหลีเฮง กระดองสีแดงที่เคยแข็งกระด้างเริ่มอ่อนนุ่มลงทีละน้อย ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของมันทำให้หลีเฮงรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลง การนวดสกัดจุดของเขาไม่เพียงแต่สลายพลังต่อสู้ แต่ยังกระตุ้นจุดอ่อนไหวที่สุดในร่างของอสูรยักษ์ตนนี้ ทำให้มันตกอยู่ในห้วงแห่งความสุขสมที่แทบจะขาดใจ

เมื่อนางพญาอสูรสิ้นฤทธิ์ ใยแมงมุมเหล็กที่เคยรัดรึงอยู่รอบถ้ำและหมายจะสังหารเฟยเฟย ก็เริ่มอ่อนนิ่มและสลายตัวกลายเป็นเพียงละอองฝุ่นสีเงินร่วงหล่นลงสู่พื้น เฟยเฟยร่อนลงมาเกาะที่โขดหินข้างกายหลีเฮง หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน แต่ดวงตาของนางกลับทอประกายแห่งความชื่นชมและโล่งอก

หลีเฮงเองก็อยู่ในสภาพที่หอบเหนื่อย เหงื่อเม็ดเป้งผุดพรายเต็มหน้าผาก การใช้ลมปราณธาตุไม้ในปริมาณมหาศาลเพื่อทะลวงจุดอุดตันของอสูรระดับสูงเช่นนี้ กินพลังงานของเขาไปไม่น้อย ทว่าเขากลับรีบปรับสีหน้า ซ่อนความเหนื่อยล้าไว้ภายใต้หน้ากากของชายหนุ่มผู้สง่างาม เขาวางมาดหมอนวดเทวดาผู้ทรงคุณธรรมและเมตตาต่อสรรพสัตว์

มือเรียวของเขายังคงลูบคลำไปตามแผ่นหลังกระดองอุ่นๆ ของนางพญาแมงมุมอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและปลอบประโลม ราวกับจะบอกว่าความเจ็บปวดทั้งมวลได้สิ้นสุดลงแล้ว

ขณะที่เขาลูบไล้ กระดองสีแดงฉานนั้นก็เริ่มเปล่งประกายแสงสว่างเรืองรอง แสงนั้นค่อยๆ หดตัวและควบแน่น ร่างมหึมาของนางพญาแมงมุมเริ่มลดสัดส่วนลงอย่างน่าอัศจรรย์ เปลือกนอกที่แข็งกระด้างค่อยๆ หลุดร่อนออก เผยให้เห็นเค้าโครงของร่างบอบบางที่ซ่อนอยู่ภายใน มันเป็นสัญญาณแห่งการลอกคราบและการผลัดเปลี่ยนร่าง สัญญาณที่บ่งบอกว่าอสูรยักษ์ตนนี้กำลังจะกลายร่างเป็นสาวน้อยครึ่งมนุษย์ผู้เลอโฉม ท่ามกลางหมอกควันที่ลอยอวลและกลิ่นอายพิศวาสที่ยั่วยวนใจ

การสลายตัวของกระดองเหล็กดำเนินไปอย่างเชื่องช้าทว่าดึงดูดสายตา พลังงานที่พวยพุ่งออกมารอบทิศทางก่อเกิดเป็นม่านหมอกสีชมพูอ่อนๆ อาบไล้ไปทั่วบริเวณ หลีเฮงสูดกลิ่นหอมประหลาดนั้นเข้าไปเต็มปอด มันไม่ใช่กลิ่นคาวเลือดดังเช่นอสูรทั่วไป หากแต่เป็นกลิ่นหอมหวานล้ำลึกคล้ายบุปผาแรกแย้มในเหมันตฤดู กลิ่นที่สามารถละลายความเยือกเย็นในจิตใจชายชาตรีให้กลายเป็นความเร่าร้อนได้อย่างง่ายดาย

เขาสัมผัสได้ถึงผิวเนื้อที่เริ่มเนียนนุ่มขึ้นใต้ฝ่ามือ จากที่เคยเป็นกระดองหยาบกระด้าง บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความนุ่มละมุนดุจแพรไหมชั้นดี ความอุ่นซ่านแผ่กระจายจากร่างที่กำลังเล็กลงเรื่อยๆ ส่งผ่านปลายนิ้วของเขา ทะลวงเข้าสู่ห้วงคำนึง สติสัมปชัญญะของชายหนุ่มต้องต่อสู้กับสัญชาตญาณดิบที่ถูกกระตุ้นด้วยกลิ่นหอมและสัมผัสอันเย้ายวนนี้

"ช่างเป็นการผลัดเปลี่ยนร่างที่งดงามและอันตรายยิ่งนัก..." หลีเฮงคิดในใจ เขายังคงรักษาท่าทีสงบนิ่ง ทว่ามือที่ลูบไล้นั้นกลับแฝงไปด้วยความหลงใหลอย่างไม่อาจปิดบัง การได้เป็นผู้ปลดปล่อยอสูรระดับสูงให้หลุดพ้นจากสัญชาตญาณดิบเถื่อนและก้าวเข้าสู่วิถีแห่งการบำเพ็ญเพียร นับเป็นความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจยิ่ง

ระหว่างที่หลีเฮงกำลังเพลิดเพลินกับผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ตนเองเป็นผู้ปั้นแต่ง เสียงสวรรค์อันคุ้นเคยและชวนให้คิ้วกระตุกก็ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างถูกจังหวะ

[ติ๊ง! แจ้งเตือนจาก ระบบเทพแมงดา]

[ท่านได้ทำการนวดสลายจุดอุดตันและกระตุ้นจุดอ่อนไหวของนางพญาแมงมุมอสูรโลหิต (Rank S) สำเร็จ!]

[แต้มแมงดาสะสมคงเหลือรวม: 33,500 แต้ม]

[แต้มวิบัติสะสมเพิ่มขึ้น: +1 แต้ม (รวมสะสมเป็น 18 แต้ม)]

[ข้อความจากระบบ: โอ้โห! พ่อหมอนวดเทวดาช่างกล้าหาญชาญชัยเหลือเกิน กระโดดขึ้นไปขี่หลังนวดแม่แมงมุมยักษ์กลางดงใยเหล็กเนี่ยนะ? บ้าบิ่นหรืออยากลองของแปลกกันแน่? หวังว่าตอนที่นางแปลงร่างเป็นสาวงามแล้ว ท่านโฮสต์จะยังมีแรงเหลือไว้ 'นวด' ต่อนะจ๊ะ หึหึ...]

หลีเฮงมุมปากกระตุกเล็กน้อยกับคำประชดประชันกวนประสาทของระบบ ทว่าเขาไม่สนใจที่จะต่อล้อต่อเถียงในเวลานี้ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปยังร่างที่กำลังเรืองแสงเบื้องหน้า รอคอยการจุติของสาวน้อยครึ่งมนุษย์แมงมุมอย่างใจจดใจจ่อ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผุดขึ้นที่มุมปาก

"เอาล่ะ... ดูซิว่าเจ้าจะงดงามเพียงใด แม่นางน้อย" เขาพึมพำเบาๆ ท่ามกลางความเงียบสงัดที่กลับคืนมาสู่ถ้ำลึกอีกครั้ง แสงสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ อาบชโลมร่างของหลีเฮงและเฟยเฟย เป็นประจักษ์พยานแห่งการถือกำเนิดใหม่ของนางพญาแมงมุมอสูรโลหิต...