ภารกิจสามสิบวัน หวังว่าคุณจะหลงรักผม

        “สวัสดีครับคุณลูกค้าชั่วคราวหรือค้างคืนดีครับ” ชายหนุ่มเสียงใสกล่าวต้อนรับมือข้างหนึ่งถือกระบอกไฟฉายส่องเข้าหน้าแขกผู้มาเยือน

        “เอ่อเมื่อกี้ว่าอะไรนะครับ” ทีปกรใช้มือบังแสงไฟก่อนพนักงานหนุ่มจะลดแสงนั้นลงโดยอัตโนมัติเมื่อรู้ว่ากำลังเสียมารยาท ‘ปกติเขาต้อนรับลูกค้าแบบนี้เหรอวะเนี่ย’ ทีปกรได้แต่คิดในใจไปพร้อมกับพิเคราะห์ชายหนุ่มตรงหน้าที่สวมเพียงเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนขายาวขาดๆ คงมีเพียงคำพูดที่ดูสุภาพเท่านั้นที่ทำให้ทีปกรพอจะรับได้

        “รับห้องพักแบบชั่วคราวหรือค้างคืนดีครับคุณลูกค้า”แม้คำพูดของพนักงานฟังแล้วรู้สึกแปลก ๆ แต่ทีปกรก็ตอบกลับไปทันควันเหมือนมีคำตอบนั้นอยู่ในหัวอยู่แล้ว

        “ค้างคืนครับ”

        “ตอนนี้เหลือห้องนี้ห้องเดียวแล้วนะครับคุณลูกค้าสะดวกรับไหมครับ” พนักงานหนุ่มยังคงถามกลับด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มพลางส่องไฟไปยังห้องที่ไม่ได้ปิดม่านทางซ้ายมือของทีปกร

        “ได้ครับ” ทีปกรตอบรับและเดินตามพนักงานหนุ่มเข้าไปในห้องนั้น ‘โรงแรมอย่างกะผีสิงแต่เต็มเกือบทุกห้อง ไม่ธรรมดาจริง ๆ’

        “ขอให้มีความสุขกับการพักผ่อนครับหมดเวลาเมื่อไหร่ผมจะมาเคาะเรียกนะครับ” พนักงานหนุ่มยื่นกุญแจห้องให้พร้อมกล่าวอวยพรตามหน้าที่ของตน ก่อนจะเดินไปรูดม่านสีเทาปิดลงส่วนทีปกรก็ปิดประตูห้องพักเช่นกัน

        “โรงแรมอะไรวะเนี่ยพิลึกชะมัดแต่พอจะเข้าใจและที่ปิดม่านด้านหน้าก็เพราะว่ามีคนพักอยู่สินะแล้วปกติมันมีคนพักชั่วคราวด้วยเหรอวะ หรือว่าที่นี่เป็นจุดพักก่อนจะเดินทางต่อ…”ทีปกรบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหันไปเห็นห้องน้ำที่ประตูเป็นกระจกใสมองเห็นด้านในได้อย่างชัดเจน

        “ห้องน้ำอะไรวะเนี่ยเจออย่างนี้ถ้ามากันหลายคน ถึงขั้นอึไม่ออกเลยนะ” ความตื่นเต้นที่ได้เห็นสิ่งแรกหมดไปแล้วก็ต้องตกใจมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเดินเข้ามาถึงกลางห้อง

        “โอ้วแม่เจ้า!กระจกรอบห้อง เอาไว้ส่องอะไรกันครับเนี่ย มันต้องขนาดนี้เลยเหรอครับ”ทีปกรยังคงบ่นกับตัวเองอย่างต่อเนื่องทั้งยังวางกระเป๋าเป้ลงบนโซฟาสีน้ำตาลที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเตียงซึ่งมีโต๊ะเข้าชุดกันตั้งอยู่ด้านข้าง ทั้งยังมีที่เขี่ยบุหรี่ รีโมตโทรทัศน์รวมไปถึงถุงยางอนามัยหนึ่งชิ้นวางเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะนั้น

        “มีถุงยางซะด้วยบริการน่าประทับใจ” ทีปกรหยิบถุงยางอนามัยขึ้นมาดูและวางกลับลงไปที่เดิมพร้อมทั้งหยิบรีโมตเป็นลำดับต่อมา และชี้ไปยังโทรทัศน์ที่แขวนไว้อยู่ด้านบน“ไม่ได้ดูทีวีมาหลายวัน ดูซะหน่อยดีกว่า

        “เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยย”เจ้าตัวหลุดอุทานออกมาด้วยความตกใจเพราะสิ่งที่ออกมาจากโทรทัศน์เครื่องนั้นคือการแสดงบทสวาทแบบหมู่ที่เยาวชนไม่ควรรับชมเสียงดังกระหึ่มลั่นห้องยิ่งทำให้ใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ มือไม้สั่นเทารีบกดปิดแต่ดันไปกดเปลี่ยนช่องจึงทำให้เห็นบทระเริงรักของนักแสดงคู่ต่อไปเหงื่อผุดออกมาจากหน้าผากเม็ดโตทั้ง ๆ ที่ในห้องนั้นแสนเย็นเฉียบกว่าจะปิดโทรทัศน์เครื่องนั้นได้ก็เล่นเอาชายหนุ่มร่างบอบบางเหงื่อโซมกาย

        “เฮ้อ…”ทีปกรถอนหายใจโล่งอกและทิ้งตัวลงบนโซฟาทันที

        พนักงานหนุ่มรุ่นน้องเปิดประตูเข้าห้องพักแคบๆ ซึ่งมีรุ่นพี่นั่งรออยู่ในนั้นภายในห้องมีจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่สองจอที่ในจอนั้นแบ่งเป็นช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆที่บันทึกภาพกิจกรรมของแขกผู้มาเยือนในทุก ๆ ห้อง

        “ไปเข้าห้องน้ำซะนานเลยนะแอบอู้มาใช่ไหม” รุ่นพี่หันมาทักรุ่นน้องที่กำลังทิ้งตัวลงบนเก้าอี้

        “โฮพี่ไม่ได้แค่ฉี่อย่างเดียวดิเมื่อกี้ผมไปรับแขกมาด้วย แต่สาวที่แขกพามาด้วยอย่างแจ่มเลยพี่หุ่นโคตรดีส่วนแขกก็เป็นหนุ่มผิวขาวหน้าตาดี สงสัยคืนนี้เราคงได้คลิปเด็ดแน่ ๆ ว่ะ” รุ่นพี่ยิ้มกรุ้มกริ่มในสิ่งที่รุ่นน้องพูดด้วยความพึงพอใจเพราะถ้าเป็นจริงอย่างที่รุ่นน้องพูดคงได้เงินสูงกว่าคลิปปกติ

        “ห้องไหนวะคืนนี้จะได้รีโมตดู เช็กของก่อนไง”

        “ห้อง018ไงพี่ ห้องสุดท้ายของวันนี้”พนักงานหนุ่มรุ่นน้องชี้ไปยังมุมซ้ายล่างสุดของจอมอนิเตอร์

        “ฉิบหายละ…”