"เฮเดส...."
"จุ๊ๆ เรียกพ่อแบบนั้นได้ยังไรล่ะจ๊ะ สาวน้อย"
"ท่านใช่พ่อเราที่ไหน ท่านทิ้งพวกเราไปอยู่กับคนอื่น แบบนี้ยังเรียกว่าพ่อได้อีกเรอะ?!!!!"
"พ่อทำไปเพื่อปกป้องพวกลูก..."
"เฮเดส พวกเขามาแล้วใช่ไหม?....ฮึกกก"
"แม่หรอ?"
"ช..ใช่ แม่คือแม่ของลูกๆ..."
"มันเกิดขึ้นได้อย่างไร..."
"แม่จะอธิบายทุกอย่างให้เอง.."
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่..ฉันดีใจมากๆที่ได้เจอพ่อแม่ ถึงพวกเขาจะทิ้งเราไป แต่ก็ทำไปด้วยเหตุผลที่จะปกป้องเรา...
"เมื่อหลายพันปีก่อน มนุษย์ได้ทำบาปไว้มากมาย ซุสจึงได้ลงโทษพวกเขาว่าเมื่อบุตรและบุตรีจากเทพเ้าที่กำหนดกำเนิดขึ้นจากมนุษย์ครบตามจำนวนเมื่อไหร่ มนุษย์จะมีภัยมาทีละน้อย จนกระทั่งไม่มีมนุษย์สักคนเหลือในโลกนี้"
"แต่...พวกท่านเป็เทพไม่ใช่หรอ"
"พวกเราก็เป็หนึ่งในเทพเ้าที่ถูกกำหนดไว้ หากแต่ว่า เราก้ได้ทำผิด เทพเ้าจึงได้ทำให้บุตรที่กำเนิดจากเราเป็ผู้พิทักษ์เช่นกัน"
"อะไรคือผู้พิทักษ์หรอคะ"
"ซุสยังมีเมตตา จึงได้กำหนดให้บุตรและบุตรที่เกิดจากเทพเ้าที่กำหนดไว้และมนุษย์เป็ผู้พิทักษ์ ซึ่งจะมีหน้าที่ช่วยกู้โลกจากมารทั้งหลาย"
"เราไม่ควรรอแล้ว"
"หมายความว่าอะไรหรอคะ"
"คนอื่นๆน่าจะไปที่ค่ายแล้ว พวกเขาน่าจะรู้ความจริงจากบิดามารดาแล้ว"
"ไม่..ไม่เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น"
"เราขอโทษ แต่มันจำเป็จริงๆ ลาก่อนลูกรัก"
"ม่ายยยยยยยยยย"
53
