เช้าวันต่อมาเมื่อคืนนี้ลี่อิน งั้นไม่ได้นอนทั้งคืนเนื่องจากว่านางนั้นเหมือนได้รับของเล่นใหม่นั่นก็คือสมุนไพรที่อยู่ภายในแหวนมิติซึ่งนางนั้นแม้จะไม่เคยใช้แหวนมิติมาก่อนแต่เมื่อเฟยหลงนั้นสอนนางเพียงไม่ถึง 1ก้านธูปนางก็สามารถใช้งานได้อย่างคล่องแคล่วทำ และให้รู้ว่าภายในแหวนมิติแห่งนี้มีสมุนไพรมากมาย มีทางที่นางรู้จักบ้างและที่นางไม่รู้จักก็มีมากเช่นเดียวกัน ซึ่งภายในมิติแห่งนี้จะมีห้องมากมายหลายพันห้อง ซึ่งแต่ละห้องก็จะมีสมุนไพรที่บอกทั้งชื่อชนิด สรรพคุณ ซึ่งมันทำให้นางเหมือนได้เปิดโลกใหม่กับการสร้างสรรค์ทั้งยาพิษและสมุนไพรในการรักษาโรค
"ว่ายังไงศิษย์ตัวน้อยของข้าเ้านั้นควรนอนพักผ่อนบ้างอย่าทำให้ร่างกายของเ้าหักโหมจนเกินไป"
เสียงของเฟยหลงเอ่ยบอกกับลี่อิน เนื่องจากว่าศิษย์ตัวน้อยของเขานั้นหาได้หลับนอนเลยทั้งคืนนางพยายามที่จะคิดค้นสูตรสมุนไพรที่มีไว้ ต้านพิษงูยมบาลระดับเทพมารซึ่งนางได้เก็บตัวอย่างของมันมาเพียงแค่หยดเดียว พิษที่แสนอันตรายนี้กลับอยูในดินแดนนภาและอยู่ในมือของเด็กสาวที่มีพลังการบ่มเพาะเพียงเศษธุลี นั่นก็คือขุนพลเพียงเท่านั้นั้แ่เกิดมานั้นลี่อินหาได้เคยฝึกพลังแบบจริงๆจังๆมีเพียงสมุนไพรที่อยู่เป็เพื่อน
“อาจารย์เ้าคะ ข้าสามารถผลิตยาที่ต่อต้านพิษของงูยมบาลระดับเทพมารได้แล้ว เ จ้ า ค ะ..”
หลังจากสิ้นเสียงขาดๆหายๆของลี่อิน เฟยหลงก็รีบพุ่งตัวเข้าไปรับร่างของนางอย่างทันท่วงที
“สงสัยจะง่วงนอนจะไปสินะเทียนต้า จะพาศิษย์น้องเขาจะไปพักผ่อนเสียเถิดเดี๋ยวข้าจะ ไปหาซื้อของในตลาดมาทำอะไรให้กิน”
เทียนต้าพยักหน้าหลังจากนั้นเขารีบเดินไปอุ้มร่างของศิษย์น้องของเขา และสัญญาภายในใจว่าจะไม่ให้ใคร มาแตะต้องตัวนางได้เป็อันขาด
ทางด้านเฟยหลงนั้นรู้สึกยินดีที่ศิษย์ของเขาสามารถที่จะสร้างยาที่สามารถต่อต้านกับพิษของงูที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็พิษที่รุนแรงต่อให้เป็แค่ระดับเทพมารแต่พิษของมันนั้นหากเป็เฟยหลงโดนเข้าไป ก็ยังยากที่จะบอกว่าปลอดภัย
“เฮ้อ.. ยัยเ้าศิษย์ตัวน้อยคนนี้ช่างเก่งกาจเสียจริง เ้าดูสิตูกู่ปู่หากข้าไม่ฝักใฝ่ในความแข็งแกร่ง เ้าก็คงไม่ต้องมาตายเพราะฝีมือของข้า สหายเป็คนเดียวของข้า ทำไมกันนะ”
เฟยหลงพูดออกมาพร้อมย้อนไปถึงอดีตตอนที่เขาและสหายของเขาท่องดินแดนทั้ง 8 ในจักรวาลความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นล้วนเป็ที่ยอมรับของทุก ดินแดนต่อให้เทพมารหรือเทพเซียนจักรพรรดิ รวมตัวกันอยู่ตรงหน้าของพวกเขานับร้อยคนก็ไม่ใช่เื่ยากเลยที่ฝีมือของพวกเขานั้น จะเอาชนะพวกมันได้อย่างง่ายดายความแข็งแกร่งของพวกเขาทั้งสองคนนั้นหาใช่พลังแต่เป็ฝีมือที่เยี่ยมยอด จ้าวแห่งพิษหมอกยมมราช กับเทพกระบี่กระบี่ที่ฟาดฟัน พวกเขาจึงได้ฉายาว่าดวงดาราคู่
หลังจากที่เฟยหลงก็เดินจับจ่ายซื้อของที่้าเพื่อไปทำอาหารให้กับเหล่าบรรดาลูกศิษย์เขา หลังจากที่ซื้อของในตลาดและกลับมาทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วลี่อินก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา
“ตื่นแล้วยังงั้นหรือศิษย์ข้าเ้าหลับไปเพียงแค่สองชั่วยามเท่านั้นเ้ายังเป็เด็กอยู่เ้าควรที่จะพักผ่อนให้มากกว่านี้นะ”
เฟยหลงเอ่ยบอกศิษย์คนที่ 2 ของเขาด้วยความหวังดีเนื่องจากว่าลี่อินนั้นยังเป็เพียงแค่เด็กอายุ 14 ปีร่างกายใน่เวลานี้ยังต้องเจริญเติบโตควรที่จะพักผ่อนให้เพียงพอต่อความ้าของร่างกาย
“ไม่หรอกเ้าค่ะท่านอาจารย์ ข้านอนหลับพักผ่อนเพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ข้ามีแรง นับวันแล้วเ้าค่ะ”
เนื่องจากงานของมันเป็งานที่นางต้องทำการวิเคราะห์จึงทำให้วันวันหนึ่งนางแทบจะไม่ได้นอนเลย
“งั้นก็กินข้าวอิ่มท้องแล้วมาเตรียมพร้อมกับการเรียนกับข้าในครั้งแรกซะ”
เฟยยหลงเกิดขึ้นมาพร้อมนำ อาหารมากมายมาวางไว้อยู่บนโต๊ะสำหรับเด็กสาวน้อยที่อยู่ลำพังเพียงคนเดียวเป็ไปได้ยากมากที่จะกินอาหารอิ่มหนำสำราญขนาดนี้
“ขอบคุณมากเลยเ้าค่ะท่านอาจารย์”
ลี่อินเอ่ยขึ้นมาพลางมองใบหน้าของอาจารย์นางด้วยความปลื้มปิติ
“เ้าอย่าเพิ่งดีใจไปสิศิษย์น้องข้านี่ก็อาจจะเป็อีกหน้ากากหนึ่งที่อาจารย์สวมใส่เขาหาเ้าก็ได้”
คำพูดของเทียนต้านั้นทำให้ลี่อินรู้สึกสงสัยแต่นางก็ก็ไม่ได้เอ่ยคำถามใดๆออกไป
หลังจากที่ทุกคนอิ่มหนำสำราญที่เป็เรียบร้อยแล้ว ทั้ง 4 คนก็เดินออกมาจากที่ลับที่อยู่อาศัยของลี่อิน
“เอาล่ะสำหรับพวกเ้าเทียนไปฝึกกับไป๋หลางซะ ส่วนข้าจะฝึกให้กับศิษย์น้องของเ้าเอง”
เทียนต้านและไป๋หลางพยักหน้าหลังจากนั้น2 คนะโเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว ห่างออกไปจากที่ที่เฟยหลงและลี่อินยืนอยู่ประมาณ 2 ลี้ ซึ่งแม้พลังการโจมตีของทั้งสองในการต่อสู้นั้นรุนแรงแต่ตอนนี้พวกเขาทั้งสองได้ใส่กำไรซึ่งทำให้ ทั้งพลังบ่มเพาะและพลังิญญาไม่สามารถใช้งานได้พวกเขาทั้งสองคนทำได้เพียงแค่ต่อสู้ด้วยการใช้กำลังทั้งสองฝ่ายเข้าห้ำหั่นกันเพียงเท่านั้น
“เอาล่ะสิตัวน้อยของข้าวันนี้เราจะมาเริ่มกันที่บทเรียนแรกเ้าคิดว่าความแข็งแกร่งคืออะไรทั้งหมด”
เฟยหลงเปิดประเด็นด้วยคำถามที่สุดแสนจะยากเย็นสำหรับเด็กน้อยคนหนึ่ง
“ข้าคิดว่าความแข็งแกร่งนั้นก็คือสิ่งที่ทำให้เรานั้นสามารถปกป้องตนเองและคนที่เรารักได้ หรือไม่หากมีพลังมากๆก็จะมีอำนาจมากๆเช่นเดียวกัน”
ลี่อินเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะสดใสและตอบคำถามของเฟยยหลงได้อย่างฉะฉาน
“ดี…แล้วคิดว่าความสุขคืออะไรอย่างนั้นรึ”
ในครั้งนี้เอ่ยถามถึงเื่สิ่งที่จำเป็มากที่สุดในการดำรงชีวิต
“ข้าคิดว่าความสุขนั้นจำแนกออกเป็ได้หลายประเภท ความแข็งแกร่งนั้นก็อยู่ในหมวดหมู่ของความสุขเช่นเดียวกันบางคนนั้นหลงใหลในความแข็งหากมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นความสุขก็จะเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกับข้าาที่มีความสุขในการทำยาพิษหรือยารักษา”
น้ำเสียงสดใสยังคงตอบกลับมาด้วยความรวดเร็ว ความคิดความอ่านของนางนั้นเป็ของจริงอย่างแน่นอนการตอบคำถามที่ต้องเป็คนที่ใฝ่หาความรู้และต้องเข้าใจชีวิตของตัวเองเป็อย่างมากจึงจะตอบได้
“เป็คำตอบที่ดีก็ได้งั้นเรามาพูดถึงเื่ความสามารถของเ้าครับ เ้านั้นเป็ผู้ที่ใช้พิษ ผิดนำแบ่งออกเป็หลายประเภทหลายลักษณะหลากหลายการใช้ ......”
มิตรภาพ สิ้นแล้ว ก็ลืมเลือน
ถูกกลบเกลื่อน ด้วยกิเลส อำนาจหนา
ความแข็งแกร่ง ที่ต้องโศก ตอนได้มา
เพราะต้องฆ่า สหายรัก จนสิ้นใจ
คนทั้งสอง ที่สุดท้าย ต้องแตกหัก
เพียงแค่ฝัก ใฝ่หา เหตุฉะไหน
ความแข็งแกร่ง ผลสุดท้าย ก็หายไป
เหลือเพียงไว้ ความเสียใจ ตลอดกาล
85K
